Nieuwskanaal voor: Esm� Wiegman

Aanpak huiselijk geweld

Fri, 03 Feb 2012 19:09:14 +0100

Vanmorgen ben ik samen met beleidsmedewerker Anna op bezoek geweest in een vrouwenopvang, waar vrouwen en hun kinderen verblijven die hun huis zijn ontvlucht na huiselijk geweld.

Een paar vrouwen hebben hun aangrijpende verhaal verteld. Soms konden ze niet verder praten vanwege hun verdriet. Om stil van te worden.

De hulpverlening in de instelling was goed. De medewerkers gemotiveerd en betrokken. Aanpak van huiselijk geweld is wel een verhaal van versnipperd beleid en getouwtrek om geld.

Belangrijk is dat de hulpverlening laagdrempelig is en er een evenwicht is in beleid waar het gaat om strafrechtelijke aanpak en zorg en opvang. Want met 200.000 slachtoffers red je het niet alleen met daderaanpak. De focus is nu teveel gericht op de voorkant, rondom het huiselijk geweld zelf. Er is te weinig aandacht voor opvang en preventie. Ook is er te weinig aandacht voor de kinderen die in de opvang verblijven. Of een vrouw nu met een of meerdere kinderen binnenkomt, er is slechts een euro voor de kinderen beschikbaar voor opvang en hulp. Jeugdzorg is vaak niet in staat direct hulp ter beschikking te stellen. Gezinsfinanciering is hard nodig!

Een nationaal actieplan zou meer dan op z’n plaats zijn en een minister voor jeugd en gezin. De opvang is goed, maar betere nazorgtrajecten zijn nodig. Stichting Present werd geroemd als partner om vrouwen een nieuwe start te geven in nieuwe huisvesting. Stichting Present zet dan een groep vrijwilligers in om te helpen bij het opknappen en inrichten van het huis, de verhuizing er naartoe en andere praktische dingen waar je een sociaal netwerk voor nodig hebt.

Ik weet weer met welke boodschap ik volgende week naar Den Haag ga!

Tegen alle vrouwen die dit lezen en met huiselijk geweld te maken hebben, wil ik zeggen: blijf niet langer alleen rondlopen met je pijn en verdriet. Zoek hulp voor jezelf en voor je kinderen en een veilige plek! Veel vrouwen kunnen je inmiddels vertellen hoe die stap weer perspectief op de toekomst geeft!

Esmé Wiegman - Van Meppelen-Scheppink
Tweede Kamerlid

ChristenUnie: kabinet moet meer doen tegen overgewicht

Wed, 01 Feb 2012 10:08:50 +0100

De ChristenUnie vindt dat het kabinet veel meer moet doen om overgewicht tegen te gaan, nu is gebleken dat meer dan de helft van de Nederlanders te zwaar is. Kamerlid Esm� Wiegman: "De oplossingen van het kabinet om overgewicht tegen te gaan zijn veel te beperkt. We kunnen niet meer de andere kant op kijken".

Uit onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu blijkt dat 60 procent van de mannen en 44 procent van de vrouwen te zwaar is. Volgens Wiegman is dit een groot probleem. “Mensen met overgewicht hebben bijvoorbeeld meer risico op het krijgen van hart- en vaatziekten en hebben meer kans op het krijgen van diabetes,” zegt het Kamerlid. “Als bedrijven, scholen en de overheid samenwerken, kunnen er afspraken gemaakt worden om gezonde voeding te stimuleren, want er is nog een wereld te winnen als het gaat om het verlagen van bijvoorbeeld zout in bewerkte producten.”

Begin maart zal de Tweede Kamer discussiëren over overgewicht. De ChristenUnie zal dan ervoor pleiten om preventieprogramma’s in het basispakket op te nemen. Minister Schippers van Volksgezondheid heeft 70 miljoen extra uitgetrokken om sportprojecten in de buurt te stimuleren, maar de ChristenUnie denkt niet dat dit genoeg is. Wiegman: “Je moet er bijvoorbeeld ook voor zorgen dat dieetadvisering terug komt in het basispakket.”

ChristenUnie roept minister op terug te komen op te snelle oordeel Different

Tue, 31 Jan 2012 18:31:31 +0100

Uit onderzoek van de Inspectie van de gezondheidszorg blijkt dat er niets waar is van de verhalen over de 'genezingstherapie' voor homoseksuelen van de zorgorganisatie Different. Dat blijkt uit de beantwoording van Kamervragen. De ChristenUnie is blij dat de feiten bekend zijn en vindt dat Different hiermee recht wordt gedaan.

Tweede KamerlidEsmé Wiegman: ,,Ik hoop dat voor deze feiten net zoveel aandacht is als voor de foutieve voorstelling van zaken van twee weken geleden. Een groot deel van de politiek, maar ook de minister was er vliegensvlug bij om te stellen dat ze het te ‘bizar’ voor woorden vond dat dergelijke praktijken plaatshebben in Nederland en ze zou een einde maken aan de vergoeding ervan. Ze heeft daarmee Different, de medewerkers en haar cliënten ten onrechte in een kwaad daglicht gesteld. Ik ga ervan uit dat zij de eerder gegeven kwalificatie ‘bizar’ terug zal nemen en daarmee Different recht zal doen.”

De brief van de minister is hieronder te openen.

Bijdrage Esm� Wiegman aan debat inzake concurrentie tussen huisartsen en boete NMa voor de LHV.

Mon, 30 Jan 2012 16:30:40 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: Dertigledendebat over concurrentie tussen huisartsen en over de boete van de NMa voor de Landelijke Huisartsen vereniging

Kamerstuk: 29 247

Datum: 26 januari 2012

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):
Voorzitter. Vorige maand heeft de ChristenUnie al laten weten dat ze grote moeite heeft met de tariefskorting op huisartsen. Nu komt er nog eens een stevige NMa-boete overheen. Het effect hiervan is dat de huisartsenkring Amsterdam voorlopig geen bestuurlijke afspraken meer wil maken met specialisten en ziekenhuizen. Het is immers niet bekend welk risico ze lopen: straks worden deze afspraken en samenwerking wellicht afgestraft met een boete. Er dreigt een bestuurlijk vacuüm in de huisartsenzorg aangezien elke samenwerkingsafspraak die gemaakt wordt, door de NMa als verdeling van de markt kan worden beoordeeld. Een ander voorbeeld komt uit Twente. Hier heeft de huisartsenkring ook de conclusie getrokken dat overleg en afstemming op dit moment niet langer verantwoord zijn. Deze voorbeelden laten zien dat de zorg op dit moment in een onmogelijke spagaat verkeert tussen markt en overheid.

De ChristenUnie vindt dat samenwerking en het maken van afspraken kenmerkend zijn voor de zorgsector. Samenwerking is noodzakelijk voor een goede afstemming, voor hoge kwaliteit en vooral voor goede aansluiting bij wensen en verwachtingen van patiënten. Als huisartsen moeten concurreren, staat dat goede en gedeelde patiëntenzorg in de weg en wordt de zorg duurder. Ik vraag hierop een reactie.

Ik vraag me af of de regering in de vorige periode ook de NMa-regels heeft overtreden met de handtekening onder de substitutieafspraken tussen eerste- en tweedelijnszorg. Ik wil hierop graag een antwoord.

Een paar jaar geleden heeft de Kamer zich in debatten over de Zeeuwse ziekenhuizen afgevraagd of de NMa wel thuishoort in de zorg. De zorg is geen markt. Slechts een paar marktprincipes komen in de zorg goed van pas. De NMa kan niet op dezelfde wijze toezicht houden op de zorg als op de markt van mobiele telefonie of de supermarkten. Ik vraag hierop een reactie.

Vroeg of laat zullen niet alleen de huisartsen maar veel meer zorgverleners worden geconfronteerd met het dilemma tussen de publieke zorgtaak en de eisen van de markt. Hoe gaat de minister dit voorkomen? De ChristenUnie stelt voor een onderzoek naar mededinging in de zorg te houden. Ik denk dat dit veel helderheid zal opleveren. Mijn fractie wil ook dat vandaag nog een einde wordt gemaakt aan de situaties die zich in Amsterdam, in Twente en waar dan ook voordoen. Hoe gaat de minister de ontstane patstelling doorbreken? Hoe gaat de minister de angst wegnemen onder bestuurders? Hoe krijgen we de dynamiek terug in de zorg en krijgen we een voortgang van de ketenzorg? Dat is denk ik het allerbelangrijkste, daar gaat het ons om. Ik zie uit naar de antwoorden.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Vragen bij Wet Zorg en Dwang

Wed, 25 Jan 2012 14:24:51 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman heeft grote twijfels over de wet Zorg en Dwang. Wiegman: ,,De wet Dwang en Zorg is vooral gericht op de procedures van besluitvorming, er is geen oog voor ethische toetsing. Het verminderen van onvrijwillige zorg moet wat de ChristenUnie betreft een onderdeel van de wet zijn. Nu ontbreekt dit."

De ChristenUnie wil voorkomen dat zorginstellingen door het uitvoeren van de nieuwe wet nog meer tijd kwijt zijn aan administratieve werkzaamheden. Wiegman: ,,Het moet altijd blijven gaan om de patiënt en de zorg voor de patiënt. Als deze wet ervoor zorgt dat er minder tijd kan worden besteed aan de patiënt doordat er veel tijd moet worden gestoken in het papierwerk dan schiet de wet zijn doel voorbij.” Om er zeker van te zijn dat deze wet het instellingen niet nodeloos ingewikkeld maakt, pleit de ChristenUnie voor een snelle evaluatiebepaling in de wet. Deze is nu nog niet opgenomen.

De ChristenUnie wil er tevens 100% zeker van zijn dat deze wet geen belemmering vormt voor mantelzorgers om zorg te bieden aan dementeren of verstandelijk gehandicapten. Deze wet is namelijk niet alleen van toepassing op instellingen, maar ook op thuissituaties.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat Wet zorg en dwang psychogeriatrische cli�nten.

Mon, 30 Jan 2012 15:25:52 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Wijz. van onder andere de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden i.v.m. de verruiming van de mogelijkheid onvrijwillige geneeskundige behandeling te verrichten

Kamerstuk: 32 337

Datum: 25 januari 2012

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Er is een lange geschiedenis voorafgegaan aan het huidige moment, de dag waarop we het voorstel voor de Wet zorg en dwang behandelen. Oorsprong van de totstandkoming van dit wetsvoorstel ligt in de breed gedeelde onvrede over het feit dat mensen met dementie of een verstandelijke beperking samen met de geestelijke gezondheidszorg onder het regime van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen vallen. Door de Wet BOPZ te splitsen in een wet voor verplichte ggz en een wet voor mensen met psychogeriatrische aandoeningen of een verstandelijke handicap -- wat wordt geregeld in het voorliggende voorstel voor de wet zorg en dwang -- wordt er recht gedaan aan de specifieke kenmerken van de verschillende zorgsectoren en de mensen die zorg ontvangen.

Afgelopen jaren hebben we regelmatig gedebatteerd over schrijnende situaties die zich voordeden in de gehandicapten- en ouderenzorg. Het ging over mensen die soms jarenlang een dwangbehandeling ondergingen en gefixeerd werden. Namen hoeven we niet te noemen. In plaats van incidentenpolitiek zou een duidelijk, wettelijk kader uitkomst moeten bieden voor dit soort complexe zorgsituaties. Dat was althans de gedachte. In al die debatten heeft de ChristenUnie echter steeds de vraag opgeworpen of het ons aan wetten ontbreekt of aan voldoende kennis op de werkvloer waar een gebrekkige zorgcultuur heerst. Eerlijk gezegd is tijdens dit langdurige wetgevingstraject bij mij de twijfel gegroeid of dit wetsvoorstel een goed antwoord is op de vragen die spelen in de ouderen- en gehandicaptenzorg.

Wie is werkelijk met deze wet geholpen? Wat heeft deze wet concreet te bieden in situaties van complexe zorg? Het Centrum voor Consultatie en Expertise schrijft: wij beschouwen het langdurig en frequent toepassen van vrijheidsbeperkende maatregelen per definitie als een vorm van handelingsverlegenheid. Graag krijg ik een reactie hierop.

Als ik het kabinet goed begrijp, legt het voorstel de verantwoordelijkheid om kritisch en uiterst terughoudend om te gaan met vrijheidsbeperkende interventies neer waar die thuishoort, namelijk bij de zorginstellingen en zorgverleners. Over hun beleid moeten de zorginstellingen verantwoording afleggen, zowel op individueel niveau richting cliënten en hun vertegenwoordigers, mondeling in besprekingen en schriftelijk in zorgdossiers, als op maatschappelijk niveau richting de Inspectie voor de Gezondheidszorg over het beleid als geheel. Doordat zorgaanbieders een terughoudend beleid moeten voeren ten aanzien van het toepassen van vrijheidsbeperkingen en hun beleid ten aanzien van individuele cliënten moeten verantwoorden, ontstaat een klimaat waarin zorgaanbieders met betrekking tot vrijheidsbeperkingen bewuste keuzes kunnen en moeten maken, gebaseerd op zorginhoudelijke argumenten die het meest recht doen aan de positie van de individuele cliënt. Als ik dat zo lees, denk ik: mooi, dat vindt de ChristenUnie een goed streven. Maar de ChristenUnie vreest een paradoxale werking, namelijk dat de wet, die bedoeld is om dwang te verminderen, juist het tegenovergestelde bewerkstelligt. Hoe strakker je zaken vastlegt in regeltjes, hoe vaker het gebeurt. Dit effect zie je bijvoorbeeld in een toename van het aantal dwangopnamen in de psychiatrie nadat er sinds 1994 expliciete toestemming nodig is van de patiënt.

Tot zover mijn algemene vragen over nut en noodzaak van de wet zoals die nu voorligt. Ik wil nu verder inzoomen op zorgen en vragen die bij de ChristenUnie leven op de verschillende specifieke onderdelen van de wet, allereerst dreigende verdere bureaucratisering en juridisering, het ontstaan van een papieren werkelijkheid. De staatssecretaris laat in de nota naar aanleiding van het verslag weten: "Het wetsvoorstel gaat over de inhoud van de zorg, maar is in zijn vormgeving procedureel van karakter. Daardoor wordt wellicht gemakkelijk voorbij gegaan aan de waarden die ten grondslag liggen aan dit wetsvoorstel."

Het is goed om hier nadrukkelijk kennis van te nemen. Maar loop je niet het risico met een procedurele wet dat de praktijk ook procedureel gaat worden? Hoe voorkom je dit? Deze wet is gericht op de procedurele aspecten van de besluitvorming, maar moeten wij juist niet meer aandacht hebben voor de kwaliteit van de toegepaste dwangmiddelen? Deze discussie is volgens mij nog helemaal niet gevoerd. Wat betekenen de genoemde dwangmiddelen eigenlijk in de praktijk? In artikel 2 wordt geregeld dat de wet van toepassing is op maatregelen waarmee bijvoorbeeld toezicht op een cliënt wordt gehouden. Wat gaat dit betekenen voor al die camera's die in instellingen hangen, bijvoorbeeld voor bewaking in de nacht? Wat als een patiënt dit niet meer wil? Wat zijn dan de alternatieven? Dat er meer personeel wordt aangesteld? Hier zijn de budgetten natuurlijk te krap voor. Sterker nog, ik vraag mij af wat er gebeurt met een instelling die dit cameratoezicht bijvoorbeeld moet bespreken met haar cliënten. Creëren wij zo niet allerlei nieuwe problemen, problemen die er misschien tot dan toe nog helemaal niet zijn? Hoe zit het met maatregelen, wanneer het bijvoorbeeld gaat om beperkingen in de vrijheid om het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat de cliënt iets moet doen of nalaten? In hoeverre sluit deze wet goed aan bij de bestaande praktijk?

Zo kom ik terug bij mijn beginvragen over de wettelijke structuur in relatie tot de zorgcultuur. Volgens de ChristenUnie zul je vooral randvoorwaarden moeten stellen aan de zorginhoud in de praktijk. Zorg en dwang draait vooral om voldoende tijd, om passende bejegening, om voldoende aandacht. Andersom geredeneerd, in de huidige tijd van personeelstekort en een toename van complexe zorg met de daaraan verbonden handelingsverlegenheid staan de kwaliteit en inhoud van de zorg onder druk. Een andere kijk van professionals op moeilijk verstaanbaar gedrag; dat is wat een echte verandering teweeg kan brengen. Kortom, is deze wet eigenlijk niet veel te ingewikkeld? Zou je niet simpelweg een "verbod op dwang, tenzij"-wet moeten introduceren?

Nog even afgezien van de vraag of deze wet uiteindelijk de instemming van de fractie van de ChristenUnie kan krijgen, zou ik in ieder geval een aantal dingen geregeld willen zien in de wet, allereerst het gebruik van vrijheidsbeperkende maatregelen. Dat zal altijd tijdelijk moeten zijn, zo kort mogelijk en altijd gericht op afbouw. Dit is niet expliciet opgenomen in de wet. Ik heb op dat punt een amendement ingediend..

Als het terugdringen van het gebruik van vrijheidsbeperkende middelen niet lukt, is het belangrijk dat zorgaanbieders structureel om extern advies vragen. Hoe staat de staatssecretaris hier tegenover? Waarom is er niet voor gekozen om echt normen te stellen? Waarom worden onrustbanden niet verboden? Er is volgens mij veel meer behoefte aan instellingsbrede protocollen, maar deze worden niet door de wet gestimuleerd.

Mevrouw Wolbert (PvdA):

De PvdA is van mening dat het vragen van extern advies en een frisse blik structureel moet worden ingebouwd, niet als straf, maar gewoon als een professionele houding om te voorkomen dat behandelteams, hoe multidisciplinair dan ook, eigen blinde vlekken gaan ontwikkelen. Ik hoor mevrouw Wiegman iets dergelijks zeggen. Zal zij een amendement dat ik wil indienen steunen?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voordat ik een amendement steun, kijk ik eerst naar de tekst, maar het punt spreekt mij aan. Ik denk dat onze ideeën overeenkomen.

Mevrouw Wolbert (PvdA):

Het is de PvdA vooral te doen om het uitbreiden van de professionaliteit en om intercollegiale toetsing. Mevrouw Wiegman zegt dat elke interventie gericht moet zijn op het zo snel mogelijk stoppen ervan. Hoe ziet de ChristenUnie dat precies? Hoe wil mevrouw Wiegman het zo snel mogelijk beëindigen?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik denk dat het Centrum voor Consultatie en Expertise heel goede aanbevelingen doet en de afgelopen jaren ook heeft laten zien hoe het kan. Het is een kwestie van in gesprek gaan en met alternatieven komen. Daarmee moet je verdergaan. Ik zal zo dadelijk meer dingen noemen, bijvoorbeeld projecten die de afgelopen jaren hebben gespeeld om de kwaliteit op de werkvloer te verbeteren. Op dat traject moet je verdergaan. De goede praktijkervaringen moet je vastleggen, die moet je verplichten, daar maak je een protocol of een richtlijn van. Mijn hele verhaal draait om de volgende vraag: is dit wetsvoorstel het antwoord op deze wens? Heb je deze wet nodig om dit te regelen? Ik ben daarnaar op zoek. Ik zie die match vanavond nog onvoldoende. Ik hoop het morgen in de beantwoording veel meer terug te zien. Dat is uiteindelijk wat wij geregeld willen zien.

Mevrouw Wolbert (PvdA):

Hoor ik mevrouw Wiegman zeggen dat zij op zoek is naar praktijkondersteunende maatregelen, maar dat zij af wil van de volstrekte vrijblijvendheid rond het invoeren daarvan?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Dat klopt.

Wij spreken over een specifiek en zorgvuldig afwegingskader. Dat moet zorginhoudelijk worden ingevoerd. Handelingsalternatieven zijn beschikbaar. Vilans heeft een heel mooi, praktisch boekje gemaakt met 50 alternatieven, zoals tentbedden, krabhandschoenen en bijzondere nachtverlichting. Het is een mooi boekje met mooie picto's. Zelfs ik kon het goed begrijpen. Dat in de wet wordt bepaald dat een zorgplan in beginsel geen onvrijwillige zorg bevat is mooi, maar het is niet voldoende. Er zou nog een extra stimulans in de wet moeten zitten voor het terugdringen van onvrijwillige zorg. De ChristenUnie is blij met de verschillende programma's en verbetertrajecten die in de afgelopen jaren hebben gespeeld. Kenmerken van deze trajecten zijn echter het projectmatige karakter en de tijdelijke subsidies van waaruit ze betaald zijn. Zijn Zorg voor Beter, Maatregelen op Maat, Ban de Band en Goede Gesprek inmiddels zorgbreed uitgerold, gemeengoed geworden en verwerkt in de zorgzwaartepakkettarieven? Ik zou graag meer inzicht krijgen in de betekenis van de inspanningen van de afgelopen jaren voor deze wet.

De staatssecretaris gaat ervan uit dat opleidingen en brancheorganisaties hun verantwoordelijkheid zullen nemen en aanpassingen in het curriculum zullen aanbrengen. Is dat inmiddels op een bevredigende manier gebeurd?

De Intentieverklaring Zorg voor Vrijheid liep eind 2011 af zonder dat daarbij de doelstellingen zijn gehaald. Is de staatssecretaris van plan om voor instellingen die achterblijven met het terugdringen van vrijheidsbeperkende maatregelen nieuwe stimulerings- en ondersteuningsactiviteiten te ontwikkelen?

Op 17 maart jongstleden installeerde de staatssecretaris de denktank Complexe zorg die tot taak heeft te verkennen hoe schijnbaar perspectiefloze zorgsituaties kunnen worden vlotgetrokken, zodat cliënten met complexe zorgvragen zich zo veel mogelijk in vrijheid kunnen bewegen. Gisteren ontvingen we een kabinetsbrief waarin wordt gemeld dat het werk van deze denktank nog niet is afgerond. De staatssecretaris meldt wel dat in het kader van het bredere plan van aanpak Complexe zorg alle personen die bij het CCE zijn gemeld waarbij er sprake was van complexe of vastgelopen zorg, door het CCE zijn bezocht. Uit overleg met het CCE is gebleken dat het met het overgrote deel van deze mensen beter gaat. Vrijheidsbeperkingen worden afgebouwd of daarop is ten minste perspectief. Kijk, dat is waar we naartoe willen als ChristenUnie. Maar weer die vraag: in hoeverre is de Wet zorg en dwang hiervoor nodig en hierin behulpzaam?

Massaal is er gehoor gegeven aan de oproep van de staatssecretaris om deel te nemen aan de pilot Regelarme instellingen. Er zijn door 230 zorginstellingen in twee maanden tijd 700 meldingen gedaan. Hoe verhoudt dit wetsvoorstel zich tot deze pilot? Hoe ziet de staatssecretaris haar eigen ambitie in relatie tot deze wet? Moeten er straks echt meldingen worden gedaan als een cliënt onvrijwillig uit bed is gehaald? Gewone afspraken lijken te worden verheven tot regels. Voor de ChristenUnie is het niet wenselijk als gewone dingen in de zorg gebombardeerd worden tot bijzondere dingen in een wet. Wantrouwen moet je niet organiseren. Het gaat om de kwaliteit van de zorg. De twijfel van de ChristenUnie betreft ook de stapeling van wetten en veranderingen tegelijkertijd en het gebrek aan samenhang. Hoe verhoudt de Wet zorg en dwang zich precies tot de Wet cliëntenrechten zorg en de Beginselenwet zorg, die beide nog in voorbereiding zijn en waar ook heel veel grote vragen rondom spelen?

Dan de thuissituatie. In het wetsvoorstel wordt ook gesproken over dwang door zorgaanbieders in de thuissituatie. Ook door mantelzorgers en familie zou in sommige situaties dwang worden toegepast. Ik heb even overwogen of wij de thuissituatie gewoon niet moeten schrappen uit deze wet. De wet van toepassing laten zijn op de thuissituatie is bijzonder ingewikkeld. Het wordt in de wet eigenlijk ook niet expliciet omschreven. Er wordt simpelweg geen onderscheid gemaakt tussen de thuissituatie en een instelling. Tegelijkertijd realiseer ik me dat als we de thuissituatie niet in de wet opgenomen willen hebben, we dan wel goede antwoorden moeten hebben op de vraag hoe het dan wordt geregeld wanneer er wel sprake is van onvrijwillige zorg. Zeker in een situatie waarin steeds meer dementerenden langer thuiswonen, betekent het dat er wel iets geregeld moet zijn voor de thuissituatie. En daarom maar gewoon een paar open vragen aan de staatssecretaris.Hoe gaat deze wet er in de thuissituatie nu in de praktijk uitzien? Wat betekent dit voor de mantelzorgers? Wanneer spreken we van fixatie in de thuissituatie?

Ter voorbereiding op dit debat las ik in een artikel over de grote meerwaarde van familie als het gaat om het voorkomen van dwang. Op een of andere manier spreken familieleden elkaars taal en begrijpen ze van elkaar wat ze bedoelen. Wensen van de patiënt kunnen beter vertaald worden naar de hulpverlener en andersom. Wanneer familieleden patiënten bijvoorbeeld vragen om iets toch te doen terwijl ze dat niet willen, zijn ze daartoe toch eerder geneigd. Met andere woorden: iets wat ze eerst niet wilden, willen ze nu misschien wel.

Het is mijn fractie niet duidelijk waar de grens ligt tussen de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieder en die van de mantelzorgers die al dan niet in overleg met de zorgaanbieders dwang toepassen. Wat kan en mag de zorgverlener van familie en mantelzorgers vragen wanneer zorg en dwang aan de orde is en omgekeerd? Wie houdt er precies toezicht in de thuissituatie? Ik las dat de brancheorganisatie ActiZ ook met vergelijkbare vragen rondloopt. Tegelijkertijd zie ik de precieze antwoorden op mijn vragen met zorg tegemoet. Want als die antwoorden regels gaan worden, dan zou die informele mantelzorg wel eens veel formeler en bureaucratischer kunnen gaan worden.

Opmerkelijk in de wet is de bijzondere bevoegdheid van de wethouder. Volgens mij wordt dat nergens anders toegepast en zijn er ook vraagtekens bij te plaatsen. Na veel discussie heeft de burgemeester extra bevoegdheden gekregen vanuit het oogpunt van openbare orde, maar in de wet wordt nu voorgesteld: "In afwijking van artikel 19, eerste lid, is onvrijwillige opname in een geregistreerde accommodatie van een persoon zonder rechterlijke machtiging mogelijk met een beschikking tot lastgeving van de burgemeester van de gemeente waarin de betreffende persoon zich bevindt. De burgemeester kan de uitoefening van de bevoegdheid bedoeld in het eerste lid uitsluitend mandateren aan een wethouder". Een bijzondere situatie. Graag uitleg hierover.

De wet wordt toegepast indien sprake is van ernstig nadeel. Maar ligt met dit begrip willekeur niet op de loer?

De BOPZ gaat uit van het gevaarscriterium. Dat is veel duidelijker. De nieuwe Wet verplichte ggz spreekt over een aanzienlijk risico op ernstige schade. Wat wordt bedoeld met ernstig nadeel? Om wiens en om welk nadeel moet het gaan?

Volgens de ChristenUnie is een cliënt slechts wilsonbekwaam indien en voor zover een arts heeft vastgesteld dat dit het geval is. Het is aan het veld om normen op te stellen voor de wijze waarop de arts dit kan vaststellen. Ik krijg graag een bevestiging van dit uitgangspunt, want anders overweeg ik een motie op dit punt. De ChristenUnie ziet graag dat er ruimte is om rekening te houden met een mate van wilsbekwaamheid. Wij willen de rechtspositie van wilsonbekwamen verder versterkt zien in de wet. Wij zullen het amendement van de SP van harte steunen als het gaat om de cliëntvertrouwenspersoon. Wat ons betreft, zou deze een sleutelrol moeten hebben, want waarom is de rechtsbescherming in deze wet minder goed geregeld dan in de Wet verplichte ggz, die wij nog moeten behandelen in de Tweede Kamer?

De ChristenUnie is positief over de nota van wijziging, waardoor de rechten van gehandicapten een betere plek heeft gekregen. De nu voorgestelde fundamentele wijziging betekent dat niet de stoornis, maar het gedrag als gevolg van die stoornis wordt aangewezen als rechtsgrondslag. Ik wijs wel op het risico dat het CIZ gaat bepalen welke omgeving voor betrokkene het beste is. Hoe gaat de staatssecretaris dit voorkomen?

Mevrouw Dille (PVV):

Collega Wiegman had het net over wilsonbekwaamheid. De PVV heeft een amendement ingediend om te regelen dat wilsonbekwame mensen dat alleen op het gebied van dwangzorg zijn, maar op allerlei andere gebieden nog wel hun wil kunnen laten gelden. Kan ik ervan uitgaan dat de ChristenUnie dit amendement met liefde omarmt?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Er zitten heel veel goede amendementen in de stapel. Ik heb ook nog wat wijzigingen langs zien gaan. Ik heb niet het precieze overzicht, maar ik heb wel het idee dat dit amendement iets doet met mijn verzoek om aan de mate van wilsbekwaamheid en wilsonbekwaamheid wat meer aandacht te besteden in de wet. Ik denk dan ook dat de kans groot is dat wij dat amendement zullen steunen.

Voorzitter. Ik zou graag wat meer uitleg willen hebben over de relatie van deze wet tot het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.

Dan de klachtenprocedure. Al in 2002 werd in het kader van de tweede BOPZ-evaluatie geconcludeerd dat de rechtsbeschermende functie van het klachtenrecht in de sectoren psychogeriatrie en verstandelijkgehandicaptenzorg tot op heden niet van de grond komt. Er is nu alle aanleiding om de positieve uitlatingen uit het veld en van de overheid over het introduceren van een cliëntvertrouwenspersoon of een cliëntvertrouwenspersoonachtige functionaris in de sectoren PG en ggz om te zetten in daden. Essentieel voor de beroepsuitoefening van de cliëntvertrouwenspersoon is dat hij onafhankelijk is van de instelling waar hij werkzaam is. Dat wordt erkend in de geestelijke gezondheidszorg, dat wordt erkend in de jeugdzorg en dat zou ook erkend moeten worden in de psychogeriatrie en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking.

Dit kabinet maakt zich sterk voor de rechtspositie van cliënten, maar voor de cliënten in de sectoren voor wie het wetsvoorstel zorg en dwang bestemd is, staan maar liefst drie wetten in de steigers. Als het kabinet wil dat cliënten ook daadwerkelijk gebruik gaan maken van hun rechten dan is advies en bijstand door een cliëntvertrouwenspersoon onontbeerlijk. Het is ook van groot belang dat er één commissie wordt gevormd die als geschillencommissie op basis van dit wetsvoorstel en als klachtencommissie op basis van de beide andere wetsvoorstellen kan functioneren. Zo'n commissie kan zich de gezaghebbende positie verwerven die nodig is om het vertrouwen te krijgen van cliënten. De verantwoordelijkheid voor de instelling en instandhouding van deze commissie zou eigenlijk bij de minister van VWS moeten worden gelegd, zoals dat ook voor tuchtcolleges het geval is. Voorbeelden uit andere sectoren die inspirerend kunnen zijn bij de vormgeving van de commissie, zijn de landelijke klachtencommissie onderwijs en de geschillencommissie zorgverzekeringen.

Mevrouw Leijten (SP):

Ik heb net in mijn betoog al de onafhankelijke commissie voor gedwongen zorg geïntroduceerd. Ik heb op dat punt ook een amendement ingediend. Wat mevrouw Wiegman zegt, is eigenlijk grotendeels mijn bedoeling. Ik vraag mij dan ook af hoe zij staat tegenover dat amendement.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik denk dat wij dezelfde intenties hebben. De precieze vormgeving heeft mevrouw Leijten misschien al iets meer uitgekristalliseerd dan ik. Vanavond benader ik de principes van onafhankelijkheid en noem ik wat voorbeeld waarvan ik denk: als je het op die manier regelt, lijkt mij dat goed. Ik zal met die ogen nog naar het amendement van mevrouw Leijten kijken en dan zeg ik misschien wel: ja, dat is de vorm waarin het moet.

Mevrouw Leijten (SP):

Dat klinkt heel positief. Volgens mij moeten wij ook op die manier bekijken hoe wij deze wet kunnen verbeteren. Ik nodig mevrouw Wiegman dan ook uit om, wanneer zij in de toekomst verbeteringen ziet, dat vooral te melden. Als wij de wet gezamenlijk beter kunnen maken, is dat beter dan dat wij dat vanuit verschillende invalshoeken doen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Het is in het licht van de amendementen goed als wij deze week de tijd nemen voor de eerste termijn en de beantwoording van morgen goed op ons in laten werken.

Mevrouw Wolbert (PvdA):

Ik hoor mevrouw Wiegman onderstrepen dat zij denkt aan een soort toetsing op de procedure, of dingen wel goed zijn verlopen, een meer formele toetsing dus. Denkt zij aan een second opinion naast het oordeel van de instelling, naast een klachtencommissie én landelijke bemiddeling? Kan zij iets specifieker zijn? Ik hoorde haar zo-even nog pleiten voor versimpeling.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik zal straks een paar mooie afsluitende opmerkingen maken over versimpeling versus zaken nog ingewikkelder maken. Ik vind het ontzettend belangrijk dat mensen bij een onafhankelijke commissie terecht kunnen. Dat is overigens niet de eerste weg die mensen zullen gaan. Bij problemen in een zorginstelling moeten die in eerste instantie in de instelling besproken worden. Dat heeft te maken met de zorgcultuur. Er moet ruimte in de cultuur van een instelling zijn om zaken bespreekbaar te maken met de zorgverleners. Als het goed is wordt ernaar geluisterd en verbetert de situatie. Soms komt men er in de instelling echter niet uit. Dan is het heel goed als men terecht kan bij een onafhankelijke klachtenpersoon of cliëntvertrouwenspersoon. Wij zijn het er, denk ik, over eens dat het ontzettend belangrijk is dat die cliëntvertrouwenspersoon er komt.

Mevrouw Wolbert (PvdA):

Het is dus een trits. Bij klachten over dingen die niet goed gaan, is de eerste stap die naar de medewerkers of misschien ook nog naar de leidinggevende van de medewerkers. De volgende stap is dan die naar de cliëntvertrouwenspersoon, die binnen de instelling kan bemiddelen. Als dat niet werkt, kan een cliënt nu al gebruikmaken van het gewone klachtrecht. Daar voegt dit wetsvoorstel niets aan toe. De cliëntvertrouwenspersoon kan de cliënt daarbij helpen. Wat wil mevrouw Wiegman daar dan nog naast zetten?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

De voorzitter:

Mevrouw Wolbert, wij spreken via de voorzitter. U stelt een vraag, krijgt wellicht een antwoord en mag dan een vervolgvraag stellen. Wij gaan niet door elkaar praten.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik heb als volgt geredeneerd. De oude wet voldoet op heel veel zaken niet. In het wetsvoorstel mis ik echter dingen die wel in de oude wet zitten. Moeten wij die goede dingen niet beter meenemen in het wetsvoorstel? Dat is voor mij de beweegreden. Het gaat mij niet simpelweg om het idee wat wij allemaal nog kunnen toevoegen. Als iets goed werkt in een wet, is het toch waardevol om te bewaren? Dat geldt zeker voor de rechtspositie van de cliënt. Doen wij die cliënt niet te kort door juist dat soort zaken in het wetsvoorstel achterwege te laten? Maken wij zo de positie van de cliënt niet zwakker?

Mevrouw Wolbert (PvdA):

Mij is het motief van mevrouw Wiegman in ieder geval stukken helderder. Wij moeten verderop in het traject maar eens verder praten over wat er aanvullend nodig is.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik heb aan het einde van mijn betoog nog één grote worsteling, namelijk die over het toezicht. De beslissingsbevoegdheid voor het toepassen van maatregelen in de Wet zorg en dwang ligt bij de in de wet niet nader gedefinieerde zorgverantwoordelijke. Er is geen zorgmachtiging nodig, terwijl ook de rol van de IGZ teruggedrongen wordt. Je zou kunnen concluderen: een mooie vorm van administratieve lastenverlichting. Beperking van de vrijheid grijpt echter diep in het leven van mensen. Daarom is het belangrijk dat een onafhankelijke instantie toezicht houdt op de toepassing van vrijheidsbeperkingen. De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen voorziet in een meldingsplicht bij dwangbehandeling en bij de toepassing van middelen en maatregelen. Die meldingsplicht vervalt zodra de Wet zorg en dwang in werking treedt. Zouden wij vanuit het oogpunt van de rechtspositie van de cliënt niet alsnog in de wet moeten opnemen dat zorginstellingen vrijheidsbeperkende maatregelen structureel bij de IGZ moeten melden?

Ten slotte vindt mij fractie het van groot belang dat er een gedegen evaluatiebepaling in de wet komt te staan, met daarbij een rol voor patiëntenorganisaties. Ik hoorde van mensen van een organisatie dat ze de wet wel een kans willen geven, maar alleen indien er zo snel mogelijk wordt geëvalueerd. Ik besef dat twee jaar krap is bij een wet, maar gezien de geuite twijfels en vragen van vandaag, maar ook al in eerdere stadia van dit wetstraject, is het voor de ChristenUnie erg belangrijk dat hieraan gehoor wordt gegeven.

Ik kijk uit naar de reactie en de antwoorden morgen van de staatssecretaris.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inz. financi�le situatie Koninklijke Nederlandse Doven Sport Bond.

Tue, 31 Jan 2012 12:40:58 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: De financiële situatie van de Koninklijke Nederlandse Doven Sport Bond

Kamerstuk: 2012Z00715

Datum: 19 januari 2012

Vraag 1

Bent u bekend met de financiële situatie van de Koninklijke Nederlandse Doven Sport Bond (KNDSB)?

Vraag 2

Deelt u de mening dat de KNDSB van groot belang is voor dove en ernstig auditief beperkte mensen die een sport willen uitoefenen?

Vraag 3

Wat is de reden dat de KNDSB niet is aangesloten bij de nationale sportbond NOC*NSF, maar wel bij internationale bonden als de ICSD (Deaflympics), EDSO(European Deaf Sports Organization) en de ICSC (International Committee of Silent Chess) en de WDGF (World Deaf Golf Federation)?

Vraag 4

Deelt u de mening dat het voor de KNDSB noodzakelijk is, wanneer zij verder wil professionaliseren, dat er een deel van het Nederlandse sportbudget geoormerkt moet worden voor dovensport? Zo ja, is dit mogelijk via het Olympisch Plan?

Vraag 5

Bent u ervan op de hoogte dat dove en ernstig auditief beperkte sporters zijn uitgesloten van de Paralympics, maar er wel Deaflympics (sinds 1924) zijn, voor de beste dove sporters? Is het mogelijk om hiervoor een deel van het sportbudget te oormerken?

Vraag 6

Bent u bereid in gesprek te gaan met de KNDSB over de financiële moeilijkheden waarmee deze organisatie te kampen heeft? Zo ja, zou u het verslag van dit gesprek naar de Kamer willen toezenden?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman plenair debat inz. rapport klankbordgroep Econ. dim. verduurzaming voedselprod

Mon, 23 Jan 2012 16:50:17 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Debat over het rapport van de klankbordgroep Economische dimensie verduurzaming voedselproductie

Kamerstuk: 32 708

Datum: 18 januari 2012

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):
Voorzitter. Ik dank de klankbordgroep heel hartelijk voor de inzet in de afgelopen maanden. Mijn complimenten voor het mooie resultaat van de eindnotitie.

Eten doen we allemaal, maar eten zonder verder na te denken kan eigenlijk niet meer. Wat we eten, raakt onze gezondheid, ons welzijn, de biodiversiteit dichtbij en veraf, de situatie van werknemers in de landen van herkomst, het dierenwelzijn, het landschap, noem maar op. Je hoeft alleen maar naar alle labeltjes te kijken op de producten en het gaat je al duizelen. Het is ook bijzonder dat er vandaag de dag voor het eerst wereldwijd meer mensen sterven aan de gevolgen van overvoeding dan aan de gevolgen van ondervoeding.

Verduurzaming van de voedselproductie is een moeilijk vast te grijpen onderwerp. Het veranderen van allerlei ingeslepen patronen is complex. Juist omdat er zo veel bij komt kijken en er zo veel spelers zijn in het hele proces van primaire productie tot de mond, is het duidelijk dat verandering noodzakelijk is om afnemende biodiversiteit, uitputting van de grond en gezondheidsproblemen tegen te gaan. Op allerlei vlakken gebeurt er veel. Maar wie heeft welke verandermacht? Hoe brengen we alle initiatieven samen in de goede richting?

Ik breng graag een aantal belangrijke resultaten uit het onderzoek naar voren, die volgens de ChristenUnie richtinggevend zijn. Allereerst, als de externe kosten zouden worden doorgerekend, zitten de varianten "met meer zorg" en "meer met minder" dichter bij elkaar dan in de gemiddelde supermarkt. We zullen dus werk moeten maken van het doorrekenen van externe kosten. Het wordt tijd dat we echt betalen voor wat iets kost in plaats van kosten af te wentelen. De ChristenUnie wil eerlijke prijzen voor eerlijke producten. Daarom verzoek ik het kabinet om informatie te verzamelen en om met ideeën aan de slag te gaan voor het daadwerkelijk doorrekenen van de kosten. Graag wil ik daarop een reactie.

Economische instrumenten kunnen duurzame productie bevorderen. We moeten daar niet alle heil van verwachten -- dat was zojuist ook aan de orde in een discussie -- maar zowel heffingen als fiscale maatregelen die duurzame productie stimuleren, spelen wel een rol. Wat gaat het kabinet doen na een streep te hebben gezet door bijvoorbeeld zoiets moois als groen beleggen?

Deskundigen hebben opgemerkt dat het prijsverschil met gangbaar vlees weliswaar voor consumenten een rol speelt, maar dat consumentenbewustzijn en gedragsverandering van groter belang zijn. De overheid zou daarin ook een rol kunnen spelen volgens de onderzoekers. Wat gaat het kabinet hiermee doen?

Volgens het onderzoek spelen transportkosten een kleine rol in het verduurzamingsvraagstuk. Ik zou echter wat kanttekeningen naar aanleiding van de hoorzitting willen maken. Het wegtransport in het buitenland is bijvoorbeeld niet meegenomen. Ook het probleem van dalende bodemvruchtbaarheid wil ik vandaag benoemen. Wat gaat het kabinet doen met dit probleem?

Mij viel de afgelopen maanden op dat het kabinet heel veel belijdt met de mond, maar welke daden kunnen wij verwachten? Welke rol ziet het kabinet voor zichzelf in plaats van alleen de bal bij anderen neer te leggen en vervolgens ook niet te beroerd te zijn voor een mooi fotomoment? Welke visie op voedsel en verduurzaming spreekt er bijvoorbeeld uit de focus op de topsectoren? Enkel kabinetsinzet op het verhogen van de opbrengst en het verminderen van het verlies is te beperkt en te eenzijdig.

Het kabinet wil handelsbeleid inzetten om non-trade concerns aan de orde te stellen als integraal onderdeel van zijn bredere inzet op duurzame ontwikkeling. Wat wordt er concreet gedaan om dit aan de orde te stellen? Wordt actief onderzocht waar ruimte zit en waar niet?

Over de rol van de NMa hebben wij het vaker gehad. De ChristenUnie-fractie ziet mogelijkheden als de NMa ook de langetermijnconsumentenbelangen mee gaat wegen. Duurzaamheid is op korte termijn misschien duurder, maar op de lange termijn kan het wel eens zeer voordelig uitpakken om verduurzaming te stimuleren. Iedereen kent de afweging tussen lange- en kortetermijnbelangen, maar in mededingingswetgeving is het nog geen gemeengoed. Wat de ChristenUnie-fractie betreft, werkt de NMa dit verder uit. Is hier geen aanwijzing mogelijk? Er zou eventueel begonnen kunnen worden met één specifieke productgroep. Neem zoiets als chocola. Daarmee kan een basis worden gevormd om zaken die bijdragen aan verduurzaming, ruimte te geven in plaats van ze steeds af te remmen vanwege economische belangen op korte termijn. De wetsbasis ligt al in artikel 6 van de Mededingingswet. Uitzonderingen op het kartelverbod mogen als: "een billijk aandeel in de daaruit voortvloeiende voordelen de gebruikers ten goede komt". Bij duurzaamheid kunnen wij dat bevestigen. Daar kan sprake van zijn op de lange termijn. Dat vraagt dan alleen wat meer onderzoek.

Een van de grote vragen die de afgelopen maanden naar boven zijn gekomen, is in hoeverre wij voedselaanbod en -productie moeten sturen. Moeten er het hele jaar door seizoensgebonden appels in de winkel liggen of zit er ergens een grens aan wat aangeboden wordt? Ik weet wel dat gesleep met voedsel vanuit het oogpunt van duurzaamheid niet direct een probleem hoeft te zijn. Tijdens een van de hoorzittingen wees de heer Duijzer er wel op dat er een risico is van instabiliteit op de lange termijn. Hij voerde ook het pleidooi om zo veel mogelijk te produceren waar de behoefte is. Dat gaat om regionale productie en dan niet regionale productie in heel enge zin maar in het groot. Je kunt bijvoorbeeld Nederland en Duitsland als één regio zien. Ik krijg hier graag een reactie op.

Ik wil dit thema ook verbinden met het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor Integrale Duurzame Landbouw en Voeding dat recent is verschenen. Daarin wordt gesteld dat veel problemen bij voedsel en landbouw te maken hebben met het gebrek aan samenhang. Er zijn geen onderlinge relaties meer. Zou herstel van die onderlinge relatie bij de omslag kunnen helpen? Zo zou er meer kennis zijn van hoe voedsel geproduceerd wordt, maar ook van de voorkeuren en behoeften van de consument. De ChristenUnie wil graag een kabinetsreactie op het rapport ontvangen, met name op de vijftien concrete aanbevelingen. Gaat het kabinet de voorgestelde onderzoeksagenda ondersteunen en volgen?

Ik wil ook nog even het onderwerp octrooirecht noemen. Dat is een belangrijk punt in de discussie over biodiversiteit en de beschikbaarheid van rassen. Ik wil ook een relatie leggen tussen het octrooirecht en het ontwikkelingsbeleid om de productie in ontwikkelingslanden te verhogen. Stimuleer ook daar dan het gebruik van eigen rassen.

Stimuleer diversiteit en de eigen landbouwmethodes van het betreffende ontwikkelingsland, eventueel aangevuld met Nederlandse kennis.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake Ontwerpbesluit wijziging Besluit algemene regels inricht. milieubeheer.

Wed, 18 Jan 2012 14:28:25 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Ontwerpbesluit tot wijziging van het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer (nieuwe activiteiten, integratie Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties milieubeheer, vereenvoudigingen en reparaties).

Onderwerp: Ontwerpbesluit tot wijziging van het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer (nieuwe activiteiten, integratie Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties milieubeheer, vereenvoudigingen en reparaties)

Kamerstuk: 29 383

Datum: 18 januari 2012

Inleiding

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van de voorgestelde wijziging van het Activiteitenbesluit (tweede fase, derde tranche). Deze leden hebben hierover enkele vragen.

Gemeentelijke milieustraat

Paragraaf 3.8.2. Artikel 3.151 en 3.152 van het Besluit

Paragraaf 3.3.8. Artikel 3.65 van de Regeling

Zowel in de toelichting van het Besluit als ook van de Regeling wordt aangegeven dat afvalbrengstations / milieustraten ‘met een voorgeschreven voorzieningenniveau’ dan wel met een ‘voldoende adequaat voorzieningenniveau’ de overblijvende reststroom naar een AVI mogen afvoeren. Genoemde leden vragen hoe dit zich verhoudt tot het tweede Landelijke afvalbeheerplan 2009-2021 (LAP2). Zij zien een groot verschil tussen milieustraten en sorteerinrichtingen en pleiten voor een goed samenspel tussen deze twee om te komen tot zoveel mogelijk recycling.

Klopt het zo vragen deze leden dat, zoals aangegeven door de branchevereniging voor recycling (BRBS), uit sorteerproeven blijkt dat sorteerinrichtingen meer dan 50% recyclebaar materiaal kunnen scheiden uit restcontainers van milieustraten met een ‘voldoende adequaat voorzieningenniveau’ en dat het hierbij niet alleen gaat om materialen genoemd in de regeling, maar ook om aparte materiaalstromen uit meubels, compositiemateriaal en onderscheiden harde kunststoffen en materialen zoals tapijt en folies? Ook vragen deze leden of de mening wordt gedeeld dat afvoer naar AVI’s de markt de mogelijkheid ontneemt leer te recyclen terwijl leer als een van de meest milieuverontreinigende materiaalstromen in het grof huishoudelijk afval wordt aangemerkt?

Deze leden pleiten voor twee wijzigingen in het voorstel op dit punt.

Ten eerste pleiten zij ervoor recycling voorop te stellen en in lijn met het LAP2 geen uitzondering te maken, maar de zogenaamde ‘restcontainer van milieustraten’ altijd te laten afvoeren naar een sorteerinrichting. Deze leden wijzen er op dat de huidige lage verbrandingstarieven de milieustraten de stimulans ontneemt maximaal te scheiden terwijl de recyclingtarieven dat wel doen. Als de restcontainer verplicht afgevoerd moet worden dan zal de milieustraat er alles aan doen het volume hiervan te minimaliseren. Tenslotte wijzen deze leden erop dat deze maatregel de handhaafbaarheid aanmerkelijk verbeterd omdat in de huidige situatie en de in dit besluit voorgestelde situatie de controle op het wel of niet hebben en met name daadwerkelijk gebruiken van 18 containers met de beperkte inspectiecapaciteit niet adequaat kan gebeuren. Deze leden verwijzen daarbij naar het rapport van de VROM inspectie uit april 2011 dat vanaf 2009 het LAP2 niet op milieustraten wordt toegepast en nog 70% wordt verbrand zonder een grondige sortering vooraf. Deze leden hebben de indruk dat de kans groot is dat met de voorgestelde wijzigingen dit niet zal verbeteren.

Ten tweede kunnen volgens genoemde leden wel degelijk perscontainers worden ingezet uit kostentechnische overwegingen. In de toelichting van de voorliggende wijziging van de Activiteitenregeling is aangegeven dat het voor nascheiding niet wenselijk is dat restafval in een perscontainer wordt gedaan. Genoemde leden constateren echter dat het voor goed geoutilleerde sorteerinstallaties geen probleem is als restafval in een perscontainer wordt aangeleverd om toch tot maximale recycling te kunnen komen. Deze shredderen betreffende aangeleverde vrachten, waardoor het materiaal voldoende uiteen valt om vervolgens gespreid op leesbanden als individuele bestanddelen herkend en gescheiden te kunnen worden.

Tenslotte merken genoemde leden op dat in de toelichting van de voorliggende Wijziging van het Activiteitenbesluit verwezen wordt naar ‘de beleidslijn zoals die is uitgezet in de tweede wijziging van het LAP2’. Deze leden constateren dat de beleidslijn zoals deze in voorliggende Wijziging van het Activiteitenbesluit staat, niet in het vigerende LAP2 is opgenomen en dat hiermee dus wordt vooruitgelopen op de nog in de 2e Kamer te behandelen wijziging van LAP2.

Het breken van steenachtig materiaal

Paragraaf 4.5a.6.van het Besluit

Paragraaf 3.5a.6. van de Regeling

Genoemde leden vragen of het klopt dat uit onderzoek blijkt dat activiteiten die te maken hebben met het breken van steenachtige materialen door een groot aantal gemeenten (50 tot 60%) niet structureel wordt gehandhaafd en dat circa 25% van de gemeenten deze activiteit helemaal niet handhaafd omdat de eisen uti de AMvB Mobiel breken onduidelijk en niet eenduidig uitlegbaar zijn. Deze leden vragen een reactie waarom nog niet is ingegaan op het herhaalde verzoek van BRBS om de AMvB Mobiel breken aan te passen.

Deze leden vragen of de voorgestelde artikelen ten aanzien van het breken van steenachtig materiaal voldoende zijn afgestemd met bestaande wet- en regelgeving. Zij vragen een reactie op de kritiek van de BRBS ten aanzien van de verschillende eisen voor de te treffen maatregelen en voorzieningen zoals sproei-installaties zoals vereist in de AMvB Mobiel breken onder 1.2.1 en de Nederlandse emissierichtlijn lucht (NeR). Ook vragen zij reactie op de kritiek van de BRBS dat ook voor geluid sterk uiteenlopende eisen gesteld dreigen te worden voor vergelijkbare activiteiten zoals de mogelijkheid van mobiel breken binnen een inrichting onder de bepalingen van de AMvB Mobiel breken.

Ten derde vragen deze leden of verduidelijkt kan worden dat misproducten en restproducten van betonmortelcentrales en betonproductenfabrieken niet onder de bepalingen van de AMvB Mobiel breken gebroken kunnen worden.

IPPC

Met dit wijzigingsbesluit worden de vereisten van het Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties opgenomen in het Activiteitenbesluit. Genoemde leden zijn nog niet overtuigd dat hierbij vergunningplichten kunnen worden vervangen door algemene regels. Voor IPPC-inrichtingen is maatwerk nodig. Deze leden vragen of het niet al voldoende helpt dat betreffende activiteiten al in het Activiteitenbesluit staan zodat er richting wordt gegeven aan de op te leggen eisen voor IPPC-inrichtingen voor betreffende activiteiten. Deze leden wijzen er op dat in deze inrichtingen vaak een groot aantal activiteiten samenkomen. Zij vragen of het opnemen in het Activiteitenbesluit bijdraagt aan de kenbaarheid van de regels. Deze leden vragen daarom een reactie op de zienswijze van de VNCI op dit punt en de vragen van de VNCI bij de diverse artikelen zoals genoemd in de brief van 9 december 2011.

Ketelinstallaties

Daarnaast worden er met het voorstel regels gesteld aangaande het in werking hebben van ketelinstallaties met een nominaal vermogen kleiner dan 1 megawatt.

Voor houtgestookte ketelinstallaties kleiner dan 1 MWth vragen genoemde leden of de voorgestelde regelingen daadwerkelijk zullen leiden tot de beoogde NOx reductie gezien de door de sector geuite zorgen dat de te nemen maatregelen niet economisch rendabel zijn. Een alternatief dat mogelijk wel rendabel is, is het verbranden van hout in grotere installaties. Klopt het, zo vragen deze leden, dat als voor dit alternatief wordt gekozen dat daar tegenover staat dat het rendement van dergelijke installaties een stuk lager ligt, transportbewegingen toe zullen nemen en daarmee ook de CO2 uitstoot? Zij vragen een reactie op de stelling van de sector dat het hout dat vrijkomt bij de houtverwerkende industrie in plaats daarvan verwerkt zal worden tot pellets en verbrand in kleinschalige installaties of naar het buitenland verdwijnen en dat dit leidt tot juist extra NOx uitstoot ten opzichte van de huidige situatie. Deze leden vragen ten slotte of er met de voorgestelde wijziging wel sprake is van een gelijk speelveld in Europa met betrekking tot de normen ten aanzien van emissies voor biomassa verbranding.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inz. bericht, dat gemiddelde leeftijd eerste keer seks niet klopt.

Tue, 17 Jan 2012 13:58:51 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het bericht dat de gemiddelde leeftijd van de eerste keer seks niet klopt .

Onderwerp: Het bericht dat de gemiddelde leeftijd van de eerste keer seks niet klopt

Kamerstuk: 2012Z00126

Datum: 9 januari 2012

Vraag 1

Bent u bekend met de berichten «Gemiddelde van eerste keer seks – op je 16e – klopt niet» en «Die 16,5 jaar komt uit het onderzoek»? 1)

Vraag 2

Deelt u de mening dat overheidsbeleid ter attentie van seksuele voorlichting is afgestemd op een foute norm, namelijk dat de gemiddelde leeftijd waarop jongeren met elkaar naar bed gaan 16,5 jaar is, terwijl dit getal in werkelijk-heid slechts geldt voor ongeveer de helft van de Nederlandse jeugd? Zo ja, bent u van plan het beleid te veranderen? 2)

Vraag 3

Bent u bereid de antwoorden op de schriftelijke vragen 4, 5 en 6 over de nieuwe voorlichtingscampagne van Sense «hun eerste keer» te herzien? Zo nee, waarom niet? 3)

Vraag 4

Deelt u de mening dat een mediane leeftijd een beter uitgangspunt is dan een gemiddelde? Zo ja, bent u bereid in toekomstige berichtgeving over seksuele gezondheid met de mediane leeftijd te werken? Zo nee, waarom niet?

Vraag 5

Bent u bereid te onderzoeken of «comprehensive sex education» in een volgende overheidscampagnes toegepast kan worden? Zo ja, wanneer wordt de volgende overheidscampagne verwacht? Zo nee, waarom niet?

Vraag 6

Bent u bereid deze vragen te beantwoorden voor, het opnieuw te agenderen notaoverleg over het gezondheidsbeleid, de nota «Gezondheid dichtbij»?

1) BRON: Nederlands Dagblad 17 december 2011.

2) BRON: 2011Z20542.

3) Kamerstuk, 32 793 nr. 1.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake het medicijn Remicade.

Tue, 17 Jan 2012 14:06:23 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het medicijn Remicade.

Onderwerp: Het medicijn Remicade

Kamerstuk: 2012Z00128

Datum: 9 januari 2012

Vraag 1

Bent u bekend met de berichten «Mijn therapie is duur, ik wil best meer meebetalen» en het bericht «Darmmedicijn mogelijk uit zorgpakket»? 1)

Vraag 2

Heeft u het advies van het College voor zorgverzekeringen (CVZ) waar in het artikel naar wordt verwezen al ontvangen? Zo nee, wanneer verwacht u dit advies? Zo ja, bent u bereid dit advies ook naar de Kamer te sturen?

Vraag 3

Deelt u de mening dat het onmogelijk is om dit middel zelf te betalen?

Vraag 4

Deelt u voorts de mening dat het geboden alternatief voor het medicijn remicade, het operatief verwijderen van de dikke darm, betekent dat mensen met deze darmziekte in veel gevallen hun huidige leven drastisch moeten veranderen?

Vraag 5

Bent u bereid bij de eventuele afweging om het middel remicade wel of niet uit het zorgpakket te halen, niet alleen te kijken naar kostenefficiëntie, maar ook naar de verhoging van de kwaliteit van leven die door dit middel verkregen kan worden?

1) BRON: Algemeen Dagblad 3 januari 2011.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake wettelijke eisen responstijd crisisdienst psychiatrie.

Tue, 17 Jan 2012 14:14:51 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake wettelijke eisen aan de responstijd van de crisisdienst psychiatrie.

Onderwerp: Wettelijke eisen aan de responstijd van de crisisdienst psychiatrie

Kamerstuk: 2012Z00129

Datum: 9 januari 2012

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht «Psychiatrische hulp moet snel ter plekke zijn»? 1)

Vraag 2

Waarom hebben politie, ambulance, verloskundigen, huisartsen en spoed-eisende hulp wel een wettelijk vereiste bereikbaarheidsnorm, maar de crisisdienst van de psychiatrie niet?

Vraag 3

Bent u ervan op de hoogte dat, wanneer problemen rondom agressiviteit bij een psychose niet ter plekke worden verholpen, deze problemen van agressie verschuiven naar ambulances, Spoedeisende Hulp (SEH)’s en de politie? Bent u bereid hier een oplossing voor te zoeken?

Vraag 4

Deelt u de mening dat, wanneer er wettelijke eisen worden gesteld aan de bereikbaarheidsnorm van de crisisdienst, dit mede agressie tegen hulpverle-ners kan verlagen?

Vraag 5

Bent u bereid een wettelijke norm te stellen aan de responstijd van de crisisdienst? Zo ja, wanneer kan dit worden geregeld? Zo nee, waarom niet?

Vraag 6

Bent u bereid deze vragen te beantwoorden voor het algemeen overleg Dwang en Drang GGZ op 26 januari a.s.?

1) BRON: Trouw 8 december.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat VAO Mestvisie.

Mon, 02 Jan 2012 17:02:53 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een voortgezet algemeen overleg met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: VAO Mestvisie (AO d.d.1/12)

Kamerstuk: 33 037

Datum: 22 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb een tweetal moties.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat er grote verschillen zijn in milieukwaliteit en aantallen dieren met bijbehorende uitdagingen in de verschillende delen van het land;

constaterende dat er provincies zijn die zich grote zorgen maken over negatieve gevolgen van afschaffing van het dierrechtenstelsel, bijvoorbeeld voor de al bereikte milieuwinst, omdat zij na afschaffing van dierrechten geen instrument meer hebben voor regulering en totaal afhankelijk zullen worden van generiek beleid van het Rijk;

verzoekt de regering, alvorens het dierrechtenstelsel definitief af te schaffen, afspraken te maken met provincies over verplichtingen, beschikbare instrumenten en aansprakelijkheidsverdeling, en de Kamer hierover te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 9 (33037).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de regering van plan is het stelsel van dierrechten in 2015 af te schaffen en in plaats daarvan sterk wil leunen op mestverwerking;

overwegende dat het dierrechtenstelsel effectief is gebleken in het reguleren van de hoeveelheid mest, en mestverwerking wel kansen biedt, maar nog niet als volwaardig alternatief kan dienen voor het dierrechtenstelsel;

verzoekt de regering, het dierrechtenstelsel niet af te schaffen voordat een aantoonbaar werkbaar alternatief geïntroduceerd kan worden, bijvoorbeeld op basis van mestverwerking, en de Kamer hierover begin 2014 uitgebreid te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 10 (33037).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg Huisartsenzorg en tariefmaatregelen.

Tue, 24 Jan 2012 17:27:01 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport in een algemeen overleg met minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: Huisartsenzorg en tariefmaatregelen

Kamerstuk: 29 247

Datum: 22 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Tijdens de begrotingsbehandeling is de korting op de huisartsenzorg al even aan de orde geweest. Ik heb toen gemeld dat de begroting op de ChristenUnie een bevreemdende indruk maakt. De begrotingsteksten waren op zichzelf mooi -- die gingen over de zorg dicht bij de burger en over de versterking van de eerstelijns zorg -- maar de cijfers klopten niet bij het verhaal.

Huisartsen krijgen te maken met een stevige tariefkorting. De samenhang is compleet zoek. De afgelopen weken heb ik gebruikt om zelf ook nog eens te onderzoeken hoe de overschrijdingen te verklaren zijn. Hebben huisartsen geld achterover gedrukt? Hebben ze massaal grote, dure auto's gekocht om daar 130 km/u mee te kunnen rijden? Nee, ik constateer dat huisartsen hun opdracht dicht bij de burger uitvoeren en de substitutie van de dure tweede lijn naar de goedkopere eerste lijn vormgeven.

Overschrijdingen hebben niet plaatsgevonden in de basiszorg, maar in de aanvullende zorg van extra verrichtingen en ketenzorg. Praktijken zijn uitgebreid met praktijkondersteuners die zich richten op chronische zorg, zoals bij diabetes en COPD-patiënten. Ik heb moeite met de ziekenhuizen die ter vergroting van hun inkomsten onderzoek van de huisarts nog eens dunnetjes overdoen, bijvoorbeeld bij diabetespatiënten. Met de vormgeving van ketenzorg kunnen diabetespatiënten uitstekend bij de huisarts terecht. Als er sprake is van bijvoorbeeld ernstig nierfalen, dan moet het ziekenhuis in beeld komen. Daar valt een slag te maken. Graag krijg ik hierop een reactie.

Met de voorgestelde tariefkortingen staat veel op het spel, niet alleen voor huisartsen en praktijken, maar ook voor nieuwe vormen van samenwerking. In de situatie in Zwolle bijvoorbeeld heeft de bekostigingssystematiek direct gevolgen voor de samenwerking tussen de huisartsenpost en de spoedeisende eerste hulp. Al langere tijd bestaat de wens om tot verdergaande samenwerking en zo tot verdere substitutie van de tweede door de eerste lijn te komen. Door in 2013 in de nieuwbouw van de spoedeisende hulp in de Isala klinieken in Zwolle in te trekken, kan hiermee een start gemaakt worden. Alle ontwikkelingen om tot verdere samenwerking te komen, zijn nu echter stopgezet. Meer werk leveren betekent immers een verdere overschrijding van het budgetteringskader. Nieuwe ketenzorg is niet meer mogelijk. Zo wordt de ketenzorg voor COPD op veel plekken stopgezet. Dat is zonde.

Ik weet nog steeds niet zo goed wat marktwerking in de zorg betekent. Van echte marktwerking kan immers helemaal geen sprake zijn. De huisarts moet niet onder het eigen risico worden gebracht. De huisartsengeneeskunde functioneel omschrijven om commerciële partijen toe te laten de krenten uit de pap te pikken, zorgt alleen voor duurdere zorg. Graag behoudt de ChristenUnie de huisarts die de volledige patiënt behandelt. De ChristenUnie wil geen zorgcliënten die worden opgesplitst in allerlei pakketjes DOT's die aan de laagst biedende worden verkocht. De lucratieve DOT's zoals diabetes en cardiovasculaire aandoeningen zijn dan zo weg. De verliesposten zoals psychiatrie, algemene verouderingsklachten en psychosomatiek worden door VWS echter omschreven als lage ziektelast en bij de huisarts neergelegd zonder adequate vergoeding hiervoor. De ChristenUnie ergert zich aan de toonzetting van de minister en de manier waarop zij over de huisartsenzorg schrijft in haar decemberbrief. Haar visie staat haaks op de persoonsgerichte visie. Daar staat ook de ChristenUnie met gepaste trots voor, want we behoren tot de wereldtop.

Ik vraag de minister naar de gevolgen van de financiële keuzes. Het volume dat bij de huisartsen wordt beperkt, zal terug te vinden zijn bij de ziekenhuizen. Wat betekent dit voor de houdbaarheid van het hoofdlijnenakkoord? Het is prima als de bekostiging van huisartsen eenvoudiger kan, maar ik vraag de minister dit in goed overleg met de huisartsen zelf te doen om tegengestelde effecten te voorkomen. Waar de minister wijst op een gebrek aan prikkels om in te zetten op preventie, wijs ik graag op de doorslaggevende rol die de minister hierin zelf speelt, daarin gesteund door de coalitie en de PVV, door stoppen met roken en leefstijlinterventies af te doen als eigen verantwoordelijkheid in plaats van ze te zien als belangrijke, te verzekeren zorg om verdere gezondheidsschade en ziektelast te voorkomen.

Laten we ook eerlijk blijven over de cijfers. Het gaat gewoon om een korting van 98 mln. Daar wil de ChristenUnie geen woordspelletjes over. Deze tariefkorting helpt niet om overschrijdingen terug te halen en te voorkomen. Dat gaat alleen duurder uitpakken.

Tot slot, ik ben erg blij met mijn huisarts. Hij stond afgelopen zomer gewoon voor de deur toen mijn jongste zoon maar bleef overgeven, uren- en urenlang, en ik niet met hem naar het spreekuur kon komen. Hij was er. En als ik zie voor wat voor tarief het was, dan denk ik: klasse, het toppunt van goede zorg!

De voorzitter: Ik hoor applaus vanaf de publieke tribune. Mag ik de aanwezigen verzoeken niet hun goedkeuring dan wel hun afkeuring te laten blijken? Als u dat wel doet, moeten wij u helaas uit de zaal laten verwijderen. Dat zal toch niet de bedoeling zijn. Graag vraag ik attentie voor deze huisregel.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman in het plenair debat VAO Landbouw in Ontwikkelingslanden.

Mon, 02 Jan 2012 17:20:50 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een voortgezet algemeen overleg met staatssecretaris Knapen van Buitenlandse Zaken.

Onderwerp: VAO Landbouw in Ontwikkelingslanden (AO d.d. 17/11)

Kamerstuk: 31 250

Datum: 21 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter, ik heb drie moties. Graag krijg ik daarna nog ruimte voor één korte vraag.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

van mening dat met ontwikkelingsgeld gesteunde PPP's en activiteiten van het bedrijfsleveninstrumentarium bij dienen te dragen aan de doelstellingen van ontwikkelingssamenwerking;

overwegende dat de impact op lokale duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, zoals het creëren van werkgelegenheid, in het bijzonder voor gemarginaliseerde groepen, het bereiken van vrouwen, boeren en kleine ondernemers en het versterken van lokale ketens momenteel onvoldoende doorslaggevend onderdeel is van de beoordeling van aanvragen voor het bedrijfsleveninstrumentarium;

overwegende dat de regering zich ten aanzien van landbouw in ontwikkelingslanden wil richten op kleine producenten en op vrouwen;

verzoekt de regering, doorslaggevende criteria te ontwikkelen waarin armoedebestrijding en lokale duurzame ontwikkeling centraal staan en deze toe te passen in de beoordeling en selectie van aanvragen bij de bedrijfsleveninstrumentaria en PPP's en verzoekt de regering geen aanvragen te honoreren die onvoldoende scoren op internationale mvo-standaarden of duurzame armoedebestrijding,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en El Fassed. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 83 (31250).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de nota "Uitwerking voedselzekerheidsbeleid" de samenhang tussen landbouw en water in het Nederlandse ontwikkelingsbeleid niet of nauwelijks noemt;

constaterende dat de landenlijst van het programma Water Mondiaal sterk afwijkt van de prioriteitslanden voor voedselzekerheid en dat voor het programma Partners voor Water nog niet duidelijk is hoe de activiteiten in de partnerlanden zullen aansluiten op het beleid voor voedselzekerheid;

van mening dat een goede aansluiting van het waterbeleid op het beleid voor voedselzekerheid een absolute noodzaak is;

verzoekt de regering om in de aangekondigde beleidsnotitie over water, zowel voor de programma's Water Mondiaal en Partners voor Water als voor andere programma's en activiteiten op het gebied van water in ontwikkelingslanden, de samenhang met het voedselzekerheidsbeleid expliciet te maken,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en El Fassed. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 84 (31250).

U hebt nog achttien seconden.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de brief "Uitwerking voedselzekerheidsbeleid" voor elk van de vier pijlers een aantal resultaatsindicatoren formuleert, maar niet aangeeft wat de huidige stand van zaken is, wie verantwoordelijk is voor het te behalen resultaat en hoeveel resultaat er geboekt moet zijn aan het einde van deze kabinetsperiode;

van mening dat, gelet op de prioriteit die dit kabinet geeft aan het stimuleren van voedselzekerheid in de partnerlanden, een goed inzicht in de behaalde resultaten van groot belang is;

verzoekt de regering om per indicator de huidige stand van zaken weer te geven, (nulmeting), wie verantwoordelijk is voor de realisatie en waar de regering aan het eind van deze kabinetsperiode wil staan;

verzoekt de regering eveneens om door middel van jaarlijkse voortgangsrapportages de Kamer te informeren over de gemaakte voortgang,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en El Fassed. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 85 (31250).

Mevrouw Wiegman, u bent ruim door uw spreektijd heen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik begrijp het. Het is wel een heel mooie vraag! Helaas interrumpeert niemand mij.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg PAS/Natura 2000.

Tue, 24 Jan 2012 17:19:41 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: PAS/Natura 2000

Kamerstuk: 30 654

Datum: 21 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. In 2011 moest het gaan gebeuren: de PAS zou worden afgerond. Tijdens de begrotingsbehandeling heb ik nog gezegd te hopen op een wonder, maar vandaag moet ik constateren dat het wonder is uitgebleven. Mijn geloof in wonderen heb ik niet verloren, maar inmiddels wordt mij wel duidelijk dat van staatssecretaris Bleker geen wonderen verwacht hoeven te worden. Een jaar geleden zei de staatssecretaris nog: als aan het einde van het jaar 2011 blijkt dat het niet lukt, hebben wij een megaprobleem. En nu, op de drempel van 2012, lees ik een kabinetsbrief bol van zinnen als: zo snel mogelijk, voor 1 april, er moeten nog nadere afspraken worden gemaakt, juni 2012, nog te nemen besluiten, ik ben in overleg. Geen wonderen dus, maar de werkelijkheid voor ondernemers, boeren, natuurorganisaties en provincies die niet weten waar zij aan toe zijn. Hoewel de staatssecretaris aangeeft dat er afspraken zijn gemaakt over aanvullende landbouwmaatregelen, blijkt uit brieven en gesprekken met betrokkenen dat er helemaal geen akkoord is. Gemeenten die de beheerplannen in samenhang met nieuwe bestemmingsplannen willen opstellen, dreigen in de problemen te komen met de lijn 1 juli 2013 uit de Wet op de ruimtelijke ordening. Wanneer is de PAS volledig operationeel en sluiten de instrumenten zoals AERIUS aan bij de te verlenen vergunningen? Graag krijg ik een reactie.

Ontwikkelruimte ontstaat waar de uitstoot daalt, maar hoe groot wordt de ruimte? Het PBL-rapport uit 2010 geeft aan dat de kritische depositiewaarde, binnen de PAS een oriëntatiepunt, op veel plaatsen nog fors wordt overschreden. Dat betekent dat er eerst nog veel maatregelen zullen moeten worden genomen voordat er ontwikkelruimte ontstaat. Beide staatssecretarissen wekken veel te hoge verwachtingen bij betrokkenen. Deze zorg wordt ook gedeeld door veehouders, provincies en mijn fractie. Graag krijg ik een reactie.

Wie gaat hoe bijdragen aan het vergroten van de ruimte? Het verkeer dat met 130 km/u over de snelwegen rijdt? De ChristenUnie wil dat er een milieueffectrapportage wordt uitgevoerd naar de effecten van de snelheidsverhoging. Graag krijg ik een reactie van staatssecretaris Atsma.

Hoe gaan de verschillende sectoren in de veehouderij bijdragen? De situatie per sector verschilt enorm. Ik vraag van de staatssecretaris de garantie dat de ruimte die wordt gewonnen door boeren aan dezelfde boeren ten goede zal komen. Inspanningen moeten worden beloond. Ik wil niet dat boeren alles op alles gaan zetten om onnodige rijksprojecten mogelijk te maken. Ook hierop krijg ik graag een reactie.

De verwervingsopgave PAS is inbegrepen in de 17.000 hectare ruilgronden uit het bestuursakkoord, maar het is absoluut niet duidelijk hoe groot die opgave is. Tijdens het algemeen overleg decentralisatie natuurbeleid gaf de staatssecretaris aan dat er met betrekking tot de hydrologische maatregelen een akkoord lag tussen het Rijk en de waterschappen. In de kabinetsbrief lees ik echter dat provincies en waterschappen in deze periode samen afspraken zullen maken over die hydrologische maatregelen. Ik constateer: er is geen bestuursakkoord natuur, er zijn geen afspraken over hydrologische maatregelen en de PAS en er is geen financiële dekking van de hydrologische maatregelen.

Wat zijn de mogelijkheden om buiten de generieke maatregelen precisiewerk te verrichten? Is er ruimte voor boeren die kunnen en willen aantonen dat zij meer ontwikkelruimte hebben dan zij op grond van de AERIUS-modellering krijgen toegewezen om op grond van die gegevens ruimte toe te kennen? Zo wordt hun grote inzet beloond.

In de review van de implementatie Natura 2000 lees ik dat de meeste rek en ruimte kan worden verkregen door aanwijzingsbesluiten en instandhoudingsdoelen vast te stellen en te actualiseren. Het is eigenlijk best ironisch dat het eenvoudigweg uitvoeren van de plannen de meeste rek en ruimte oplevert. Vanaf het bereiken van de gunstige staat van de instandhouding ontstaat er rek en ruimte. Andersom vergroot verkleining van natuurlijke bufferzones zoals de ehs de kwetsbaarheid. Tijdens het overleg over de decentralisatie van natuur gaf de staatssecretaris al aan dat beheer goedkoper kan door te zorgen voor goede voorwaarden en dat de natuur zichzelf beheert. Maar het minimum is dus niet het voordeligste, omdat er dan nog geen sprake is van zelfbeheer. Niet voor niets concludeert de reviewcommissie dat de winst van de rek- en ruimtevoorstellen minimaal is. In het Nederlandse beleid kunnen niet veel maatregelen worden geschrapt. Veel van wat er buiten de Natura 2000-gebieden gebeurt is simpelweg nodig om doelstellingen te realiseren.

De laatste voortgangsrapportage laat zien dat het vaststellen van de beheerplannen traag gaat en verder vertraagt. Een van de grote problemen, zo blijkt, is het vaststellen van een stikstofparagraaf. Mede daardoor ligt het hele proces stil. Dat is op zijn zachtst gezegd onwenselijk. Door het missen van een paragraaf gebeurt er niets. Daarom vraag ik de staatssecretaris naar de mogelijkheden om alvast aan de slag te gaan met de onderdelen die al wel afgerond zijn en niet afhankelijk zijn van de ontbrekende paragrafen. Zo kunnen ondernemers die geen stikstofbelasting veroorzaken, maar wel goedkeuring moeten krijgen via het op te stellen beheerplan, weer door. De twee beheerplannen die al wel zijn vastgesteld -- ja, het zijn er twee -- zonder ondersteuning van de PAS tonen aan dat het wel kan. Graag krijg ik een reactie.

Als een ding duidelijk wordt uit de brief over de Westerschelde, is het wel dat het weer langer duurt. Ik vermoed ook dat het extra geld blijft kosten, waarbij de kans op nul erg groot is. Ik sluit mij aan bij de opmerking van mijn collega van D66. Laat ik erbij zeggen dat ik het onverantwoord vind in deze tijd, waarin wij tegelijkertijd aan organisaties en provincies moeten uitleggen dat er wordt bezuinigd. Ik vind echt dat de staatssecretaris eindelijk eens moet ophouden met dit gedraai. Hij moet simpelweg besluiten uitvoeren en afspraken nakomen. Kortom, wees zo eerlijk als uw voorganger minister Verburg.

Zo kom ik terug bij waar ik begon. De beste oplossing om uit de Natura 2000- en PAS-impasse te komen, is door aan de slag te gaan met de uitvoering. Er ligt een VVD-notitie waarvan van alles gevonden kan worden. Ik vond toch wel heel veel open deuren, gebrek aan toetsing van de aangeleverde informatie en noem maar op. Maar een ding wordt mij tussen de regels door wel duidelijk. Problemen doen zich voor in de toewijzing van de vergunningen en de duur van de procedures. Dat obstakel heeft niets te maken met Europese richtlijnen, maar met de uitvoering daarvan in Nederland. Kortom, niet meer dwarsliggen dus, niet meer suggereren dat de nationale koppen verwijderd moeten worden -- die zijn er gewoon niet -- maar aan de slag met de uitvoering.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg RRAAM.

Wed, 18 Jan 2012 15:12:17 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met leden van de vaste commissie Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: RRAAM

Kamerstuk: 31 089

Datum: 21 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Wij zijn dit jaar flink opgeschoten met de studie naar de toekomstige ontwikkeling van het Rijkregioprogramma Amsterdam-Almere-Markermeer, RRAAM.

Door inschakeling van de markt is de prijs van de IJmeerverbinding inmiddels gezakt van 4,5 mld. à 5,5 mld. naar 2 mld. à 3 mld. Bovendien is duidelijk geworden dat voor een IJmeerverbinding een metroverbinding verreweg de beste keuze is. Wij praten echter nog steeds over een megaproject dat niet los te zien is van de stedelijke ontwikkeling van IJburg en Almere. Het is dan ook niet een verbinding voor de korte termijn en slechts lokaal, maar eentje voor de langere termijn en van regionale en mijns inziens zelfs landelijke betekenis. De minister heeft de alternatieven gezeefd en onderzoekt nu alleen nog een alternatief met een metro via het IJmeer en een verbinding via de Hollandse Brug. Hoe zit het dan met de factor fasering? De minister spreekt wel van een organische aanpak waarin wordt aangesloten op de reële vraag naar wonen en mobiliteit, maar wat betekent dit voor de vergelijking van alternatieven en varianten? Juist op dit punt zijn de alternatieven namelijk moeilijk vergelijkbaar, omdat men zich bij de Hollandse Brug richt op de uitbreiding van het bestaand tracé, terwijl de IJmeerverbinding vanaf Diemen een nieuwe verbinding is. De ChristenUnie wil dat in de vergelijking van de alternatieven de faseringsvarianten expliciet worden meegenomen. Anders is de kans namelijk groot dat de IJmeerverbinding op basis

van kosten direct afvalt, omdat de initiële kosten hiervan hoger zijn en woningbouwontwikkelingen na 2030 in modellen nu eenmaal minder doorwerken in de baten. De ChristenUnie ziet kansen in een IJmeerverbinding waarbij van station naar station wordt gebouwd, beginnend in Diemen. Het voordeel daarvan is dat het

woningbouwprogramma hierop kan aansluiten en het eerste deel van de lijn sneller in gebruik kan worden genomen. De risico's zijn hierdoor ook kleiner.

Ik kom nu op de varianten en opties. Een aparte tak naar de Bijlmer is interessant, omdat veel reizigers dit gebied als bestemming hebben. Deze variant wordt echter alleen onderzocht voor de IJmeermetro waarvoor dure, nieuwe infrastructuur nodig is. De ChristenUnie stelt voor om een Bijlmertak als optie voor de trein te onderzoeken. De spoorboog ligt er al. Door een deel van de sprinters naar de Bijlmer te laten rijden komt er op de zuidtak mogelijk meer ruimte voor intercity's. Een kruisingsstation Nieuw-Diemen waar snel kan worden overgestapt van de IJmeermetro op de Zuidtangent en de NS-trein is door de zeef van de minister verdwenen en dus afgevallen. De redenen hiervoor zijn allemaal subjectief. De gemeente heeft bezwaren, omdat de sluiting van de bestaande stations Diemen-Zuid en Diemen zou dreigen. Het klopt dat het kruisingsstation wat ongunstiger ligt

ten opzichte van de woonwijken, maar de vervoerwaarde zou hoger kunnen zijn als dit gecombineerd wordt met een ruimtelijk programma, hogere frequenties en een slimmere verdeling van reizigers over de modaliteiten. Hier gaat het weer even om het ontstijgen van het lokale niveau. Je kunt je afvragen of station Diemen-Zuid nodig is als er ook al een metro rijdt. Door het kruisingsstation zou de totale exploitatie van spoor en metro weleens veel gunstiger kunnen worden, doordat de reistijd van treinen van Almere naar Amsterdam-Zuid en Schiphol afneemt. De ChistenUnie vraagt daarom om het kruisingsstation niet te schrappen, maar in het vervolg van de verkenning onderzoek te doen naar ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden, gevolgen van de exploitatie voor trein, metro en overig hoogwaardig openbaar vervoer, inclusief opties waarbij opening van het kruisingsstation wordt gecombineerd met sluiting van een of twee van de andere stations.

Het is mooi dat de variant van de metro van de Stichting Almere Bereikbaar ook wordt onderzocht. De minister neemt deze alleen mee als zowel de kosten als de vervoerwaarde gelijk of beter zijn dan de andere alternatieven. Stel nu dat de kosten twee keer zo laag zijn en de vervoerwaarde een fractie slechter, dan zou deze variant toch serieus moeten worden meegenomen? Graag ontvang ik een reactie hierop.

Eind 2009 is de motie-Wiegman over herijking van de MKBA-systematiek aangenomen. Met name het niet goed kunnen waarderen van zachte waarden lag hieraan ten grondslag. Deze motie is van belang voor het project RRAAM, want het kan een groot verschil maken op welke wijze varianten scoren. Er zijn immers veel moeilijk in geld uit te drukken waarden in dit project. Almere heeft samen met het Rijk een conferentie hierover georganiseerd. De kerngedachte tijdens deze conferentie was dat de MKBA (maatschappelijke kostenbatenanalyse) het beste kon worden ingepast in een multicriteria-analyse. Ik heb hier een prachtig verslag met mooie input van die conferentie. In de vorige voortgangsrapportage heeft de minister toegezegd dat de Kamer na de zomer van 2011 een ontwikkelagenda

maatschappelijke kosten-batenanalyse zou ontvangen, maar nu gaat de minister pas in het voorjaar 2013 bekijken of de MKBA-systematiek aangepast moet worden. Dan liggen de besluiten voor RRAAM er echter al en zijn wij bijna vier jaar verder. De ChristenUnie wil de conclusie van de minister over verbetering van de MKBA's nog voor de zomer van 2012 ontvangen, want wij willen van de smalle praktijk naar een breed afwegingskader. Daarom beveel ik het boek dat is verschenen naar aanleiding van de conferentie, en dat ik hier bij mij heb, nogmaals aan.

Tot slot ga ik nog heel even in de op de discussie van daarnet over het groot project. Voor de ChristenUnie is het niet alleen van belang welke lasten deze status van groot project voor het ministerie met zich meebrengt, maar vooral ook wat dit betekent voor gemeenten die gevraagd worden om te rapporteren. Het spreekt de ChristenUnie aan om bij dit type landelijke projecten betrokken te blijven, maar wij moeten ons wel bezinnen op de vraag of zo'n groot project en de hele administratieve rompslomp die daarbij komt kijken, de beste mogelijkheid is, of dat het ook op een andere wijze kan.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman van het algemeen overleg Antibioticagebruik in de veehouderij en dierziekten.

Tue, 24 Jan 2012 15:15:57 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport in een algemeen overleg met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: Antibioticagebruik in de veehouderij en dierziekten

Kamerstuk: 28 286

Datum: 20 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Als we terugkijken op wat de commissie in mei met het kabinet besproken heeft, zijn we blij met de stappen die het afgelopen halfjaar zijn gezet. We constateren een duidelijke trendbreuk in het antibioticagebruik. We hebben nog wel enkele opmerkingen.

Per 1 september 2011 zijn alle varkens-, vleeskalveren-, melkvee- en vleeskuikenhouders verplicht om antibioticagebruik in databases te registreren. Gaat deze verplichting ook gelden voor bijvoorbeeld houders van vleeskalkoenen, vleeskuikenouderdieren, jonge ouderdieren, jonge leghennen, eenden en vleeskonijnen? Ik kan nog wel even doorgaan met dit rijtje. Als deze verplichting gaat gelden, per wanneer is dat dan?

De Stichting Diergeneesmiddelenautoriteit (SDa) gaat rapporteren uit de nieuwe sectordatabases. We vragen om nog tenminste twee of drie jaar te blijven monitoren op basis van totale verkoopcijfers van de FIDIN (Fabrikanten en Importeurs van Diergeneesmiddelen in Nederland) en op basis van steekproefbedrijven in het Informatienet van het Landbouw Economisch Instituut (LEI). Een belangrijk voordeel van deze beproefde bronnen is dat de kwaliteit van de verzamelde gegevens op een constant hoog niveau ligt, terwijl de kwaliteit van de gebruiksgegevens in de sectordatabases in 2011 nog matig is en naar verwachting langzaam zal toenemen.

Het is goed dat de onafhankelijke positie van de dierenarts op diverse manieren versterkt wordt. Tegelijkertijd zal er stevig tegenwicht moeten worden geboden aan de onveranderde economische druk. Antibiotica blijven nu eenmaal relatief goedkoop en bijzonder effectief om de economische resultaten te bevorderen. Ook in dit debat kan de koppeling tussen het gebruik van antibiotica en het tussensegment niet onbenoemd blijven. Ook in deze discussie is het van het grootste belang dat we een koppeling leggen tussen inspanningen van ondernemers, een goed product en het betaald krijgen van dit goede product. Boeren moeten nu al voor een van de grootste zuivelverwerkers aan allerlei eisen voldoen, waaronder gering antibioticagebruik, maar zonder extra betaling. Het is daarom mooi dat de commissie-Van Doorn er is, want maatregelen zullen afgedwongen moeten worden in de hele keten.

In een iets bredere en meer preventieve zin kan hierbij worden gedacht aan het actief ontwikkelen van incentives. Incentives voor varkensvermeerderaars om gezonde biggen aan vleesvarkensbedrijven te leveren, voor melkveehouders om gezonde kalveren aan vleeskalverenbedrijven te leveren, en voor boerderijen om gezonde kuikens aan vleeskuikenbedrijven te leveren. Dit is zeer cruciaal voor het verbeteren van de diergezondheidsstatus. In de topsectoren kan het bedrijfsleven aan die economische incentives werken met door de overheid gefinancierde ondersteuning, ook vanuit kennisinstellingen.

In de brief van het kabinet wordt het gelekaartsysteem genoemd. Dit wordt in Denemarken gebruikt voor het aanspreken van varkenshouders die meer dan twee keer de landelijke gemiddelde hoeveelheid antibiotica gebruiken. Wij hebben in mei ook om het gelekaartsysteem gevraagd. In Nederland zullen varkenshouders die op grond van de SDa-normen worden aangemerkt als veelgebruikers door de productschappen worden aangesproken en met een verbeterplan aan de slag moeten. Nou ja, die productieschappen zijn er niet meer, dat is een goed punt van de heer Dijkgraaf. Wordt hierbij ook gedacht aan heel concrete financiële prikkels zoals die ook in Denemarken aan de orde zijn en zeer effectief lijken te zijn?

Ik vraag de overheid echt de freeriders aan te pakken, zeker de freeriders die geen deelnemer zijn in het kwaliteitssysteem. Die verdienen niet alleen aandacht, maar die dienen aangepakt te worden. De overheid is veel te lang gericht geweest op aanmeldingsplichtige ziekten en vrijwel niet op bedrijfsgebonden dierziekten. Veel veterinair advies is gericht op het buiten houden van ziektekiemen die men nog niet heeft,. Dat is goed. Het is echter onvoldoende om goed om te kunnen gaan met ziektekiemen die men al wel heeft. De beleidsdirecties van Voedsel, Dier en Consument (VDC) en Agroketens en Visserij (AKV) beginnen dit nu wel in te zien, maar het gaat wel langzaam. We zien graag een versnelling.

Op pagina 44 van het advies van de Gezondheidsraad staat: "Zoals gezegd zal een verregaande vermindering van het antibioticagebruik in de dierhouderij op den duur niet zonder een soms waarschijnlijk ingrijpende herstructurering van de bedrijfsvoering kunnen". Dit is een stevige uitspraak die in de brief van het kabinet volgens mij niet letterlijk wordt overgenomen. Daarin staat namelijk: "Tot slot wijst de raad erop dat de voorstellen soms een ingrijpend effect zullen hebben op de bedrijfsvoering. We zullen daarom op korte termijn met de veterinaire deskundigen en met de veehouderijsectoren in overleg treden om te bespreken hoe ze invulling gaan geven aan de voorgestelde maatregelen". Wat kunnen we concreet verwachten?

Ik vraag aandacht voor natuurlijke weerstandsverhogende middelen. Daarmee hebben we recent kennisgemaakt tijdens een werkbezoek van de commissie in het noorden van het land. Dat betreft bijvoorbeeld veevoer, maar ook uierspray uit algen. We kregen het bericht dat het ontzettend lastig is om met deze middelen snel een positie op de markt te krijgen omdat ze nog niet evidence based zijn. Het zou mooi zijn als dat soort trajecten versneld kunnen worden.

We moeten toe naar andere vormen van veehouderij waarin dieren weerstand hebben tegen de ziekteverwekkers die altijd in hun leefomgeving voorkomen en waarin de introductie van ziekteverwekkers van buitenaf zo veel mogelijk wordt tegengegaan. Met het aanpassen van bestaande systemen kunnen we kleine stapjes maken. Met herontwerptrajecten kunnen we op langere termijn een veel grotere stap maken. Ik denk ook aan gesloten bedrijven waarbij geen aanlevering van biggen van buitenaf plaatsvindt, maar de bedrijven zelf de fok verzorgen. Dat vermindert de invloeden van buitenaf en verhoogt de weerstand.

Wij leven mee met de boeren die in hun bedrijf te maken hebben gekregen met de gevolgen van het Schmallenbergvirus. We geven op dit moment alle steun voor het aangekondigde onderzoek en de maatregelen van de staatssecretaris.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het wetgevingsoverleg onderdeel Jeugdzorg van de begrotingen VWS en V & J.

Tue, 24 Jan 2012 14:57:52 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de algemene commissie voor Jeugdzorg, de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport met de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie in een wetgevingsoverleg met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Onderdeel Jeugdzorg van de begrotingen VWS en VenJ 2012, de stelselherziening jeugdzorg en aanverwante zaken

Kamerstuk: 33 000 – XVI

Datum: 19 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De ChristenUnie is op zich positief over de beleidsbrief van beide bewindspersonen over de toekomst van de jeugdzorg. Het is een brief met inhoud die niet direct begint over de noodzaak van bezuinigingen en keuzes die daarom gemaakt worden. De inhoud staat centraal, maar dat moet ook zo blijven. Ik zie namelijk grote risico's dat financiële taakstellingen uiteindelijk toch de inhoud van de zorg gaan bepalen. Het is mooi als decentralisatie en betere samenwerking geld opleveren, maar de financiële taakstelling mag geen doel op zich worden.

De brief roept nog wel veel vragen op. Veel moet nog worden uitgewerkt. Hoe verhoudt het gedwongen kader in de wet kinderbeschermingsmaatregelen zich tot het nieuwe wetsvoorstel zorg voor jeugd? Waar wordt het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling precies gepositioneerd? Hoe verhoudt deze functie zich tot de Raad voor de Kinderbescherming? Het valt mij ook op dat er bestuurlijk vooral veel over de sector wordt gesproken. De ChristenUnie roept de regering op vooral veel met de sector te spreken, want daar zit de inhoudelijke kennis.

Ik heb een paar opmerkingen. De ChristenUnie ziet risico's wanneer het recht op zorg wordt vervangen door het compensatiebeginsel. Graag meer uitleg over de verhouding tussen de zorgplicht van gemeenten in relatie tot het individuele recht op zorg. Vaak werd er extra provinciegeld in de jeugdzorg gestopt. Gemeenten hebben het krap. Een bezuinigingstaakstelling zou hard aankomen. Volgens de G32 is de besparing van 300 mln. alleen haalbaar wanneer er geen landelijk belemmerende kaders worden gesteld. Wat verstaan wij echter onder belemmering? De ChristenUnie wil geen bureaucratie maar op bepaalde onderdelen wel landelijke kwaliteitseisen.

Zij pleit voor een uitzonderlijke positie voor grote steden in het budgetverdeelsysteem. Het nieuwe model moet gebaseerd zijn op objectieve indicatoren waarin ook de zorgzwaarte van jeugdigen en latente vraag tot uitdrukking komen. De grotestedenproblematiek en het waterbedeffect tussen stad en regio zijn belangrijke wegingsfactoren in het budgetverdeelsysteem. Cebeon en SCP zullen een verdeelmodel opleveren in het voorjaar van 2013, maar dat is laat, omdat de resultaten hiervan van invloed zijn op de uitwerking van de plannen in de verschillende regio's. Gemeenten moeten heel snel inzicht hebben in het huidige gebruik van zorg. Graag een reactie. De ChristenUnie vraagt ook aandacht voor de cumulatie van de verschillende decentralisaties. Welke ruimte is er als de cumulatie tegenvalt en bepaalde groepen extra zwaar getroffen worden? Als ik de inschatting van bijvoorbeeld de gemeente Rotterdam lees, dan word ik daar niet vrolijk van.

De Centra voor Jeugd en Gezin. De ChristenUnie wil een vastgesteld kader geregeld zien van wat er minimaal aanwezig dient te zijn in een Centrum voor Jeugd en Gezin.

Basiszaken mogen niet per gemeente verschillen. Er staat in de schriftelijke beantwoording niet dat een Centrum voor Jeugd en Gezin zelf ook wettelijk wordt vastgelegd. Daar krijg ik vandaag graag wat duidelijkheid over. De inspanningen die gemeenten nu verrichten, moeten niet voor niets zijn.

De kinder- en jeugdpsychiatrie is een lastig vraagstuk. Ik ben het er helemaal mee eens dat we af moeten van overmedicalisering, maar er blijft een deel over dat in de zorgverzekering hoort. Met de invoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning is de huisarts als onderdeel van verzekerde zorg ook niet verdwenen. Hij is gebleven. Graag een reactie.

Uit recent onderzoek blijkt dat de Eigen Kracht-conferenties een groot succes zijn. De ChristenUnie pleit voor verdere uitbreiding van en inzet van deze vorm van hulpverlening, zodat die niet alleen beperkt blijft tot de jeugdbescherming. De vraag is hoe de staatssecretaris hiermee aan de slag gaat en wat hij gaat doen.

Wij zien graag dat behandelingstrajecten over de verjaardagsgrens heen kunnen lopen van 18-minner naar 18-plusser.

Ten aanzien van de aansluiting op het onderwijs roept de ChristenUnie de staatssecretaris op om op te letten bij de samenhang met passend onderwijs. Trajecten lopen namelijk parallel en betreffen deels dezelfde doelgroep.

Wij noemen vandaag graag het Zeeuws model met betrekking tot keuzevrijheid. Wij constateren dat de keuzevrijheid voor identiteitsgebonden zorg nog onvoldoende is gewaarborgd in de brief van het kabinet. Ik denk dan met name aan de positie van de Stichting Gereformeerde Jeugdzorg. Dit is een landelijk werkende instelling. Deze stichting wordt komend jaar al getroffen door een afbouw van provinciale middelen en door een overheveling van het budget voor landelijk werkende instellingen. Ik zou graag aandacht daarvoor zien van het kabinet.

Inzake kwaliteits- en veiligheidseisen moet er worden gewerkt aan een niet-bureaucratisch kwaliteitssysteem. Wat ons betreft moet dat landelijk.

De ChristenUnie vraagt aandacht voor kindermishandeling in Caraïbisch Nederland. Wij hebben daarover een amendement ingediend, waarop wij graag een reactie willen. Het is goed als daar extra geld voor beschikbaar is.

De voorzitter: Wilt u gaan afronden?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): In de vorige kabinetsperiode is ten aanzien van tienermoeders een geweldige impuls gegeven aan het voorkomen van ongewenste zwangerschappen en aan de opvang van tienermoeders. De ChristenUnie is bang dat kleine, bijzondere doelgroepen er door decentralisatie en bezuinigingen bij in zullen schieten. Tienermoederorganisatie Steady in Rotterdam moet met ingang van 1 januari 2012 de deuren sluiten. Het kabinetsvoorstel naar aanleiding van het rapport over de toekomst van de vrouwenopvang moet nu echt heel snel komen, voordat nog meer tienermoederorganisaties hun deuren moeten gaan sluiten.

Met vijf minuten spreektijd ben ik vooral op problemen ingegaan, maar ik verwijs graag nog eens naar de notitie die mijn fractie bij de algemene politieke beschouwingen heeft gepresenteerd, inclusief tegenbegroting. Wij vragen hierin aandacht voor balans in werk en zorg, eerlijke financiële gezinsbijdragen, versterking van kinderrechten, aandacht voor de gevolgen van echtscheiding en beschikbaarheid van opvoedondersteuning. Dat lijkt me een heel belangrijke basis voor de toekomst.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: ruimere inkomensgrens voor tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten

Thu, 15 Dec 2011 16:48:29 +0100

De ChristenUnie wil de hoogte voor de grens van de tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten verruimen. Door de grens op te hogen krijgen hebben meer mensen recht op een vergoeding. De ChristenUnie roept de regering op om de inkomensgrens te verhogen. Wiegman: ,,Met de vastgestelde inkomensgrens wordt een te grote groep uitgesloten van een tegemoetkoming."

,,Naast de lage inkomensgroep moeten ook de middeninkomens in aanmerking komen voor een financiële tegemoetkoming.” aldus het Kamerlid. Bij de huidige grens hebben gezinnen met een inkomen van 35100 euro geen recht meer op een vergoeding. De ChristenUnie vindt deze grens te laag. Deze grens zou hoger moeten liggen, daarom moet de maximum grens van de zorgtoeslag worden overgenomen.

Het Centraal Administratie Kantoor regelt de tegemoetkoming van de WTCG. Wiegman vindt het mooi dat het Centraal Administratie Kantoor (CAK) mensen de mogelijkheid biedt om de WTCG terug te storten. ,,Het zou een erg mooi gebaar zijn van dit kabinet wanneer de som van de niet-uitgekeerde bedragen te investeren in een fonds ten behoeve van het verbeteren van de kwaliteit van leven voor chronisch zieken en gehandicapten” aldus het Kamerlid.

De ChristenUnie wil verder dat de selectiecriteria voor de tegemoetkoming uitgebreid worden. Wiegman: ,,Mensen met een auditieve handicap vallen bijna structureel buiten de boot. Het systeem dat de WTCG regelt, registreert automatisch chronisch zieken en gehandicapten terwijl dove mensen daarbij vaak overgeslagen worden. Wanneer er naar het systeem gekeken wordt, roep ik de minister op ook dit onderdeel snel aan te pakken.”

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat inzake de wijziging Wet tegemoetkoming chronisch zieken.

Fri, 16 Dec 2011 16:38:19 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten in verband met de verbetering van de selectiecriteria voor de aanspraak op een tegemoetkoming (32575) + Wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten teneinde het recht op een tegemoetkoming afhankelijk te maken van de draagkracht (33045).

Onderwerp: Wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten in verband met de verbetering van de selectiecriteria voor de aanspraak op een tegemoetkoming (32575) + Wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten teneinde het recht op een tegemoetkoming afhankelijk te maken van de draagkracht (33045)

Kamerstuk: 32 575 en 33 045

Datum: 15 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. "De wet is verre van volmaakt, maar is beter dan de buitengewone uitgavenregeling en biedt goede mogelijkheden voor verdere verbetering en verfijning in de toekomst." Met die woorden heeft de ChristenUnie in 2008 ingestemd met de Wtcg. Wij zagen de Wtcg ondanks allerlei kritiekpunten als een vooruitgang ten opzichte van de buitengewone uitgavenregeling. De Wtcg zou immers het niet-gebruik zo veel mogelijk tegengaan en de Wtcg compenseert automatisch. Dat waren belangrijke punten.

Laat ik nog een mooie passage citeren uit de brief van staatssecretaris Bussemaker over de Wtcg uit 2008. "De overheid kan het ongemak, de last en de pijn die chronisch zieken en gehandicapten ervaren, niet wegnemen. De overheid kan wel bevorderen dat mensen met een beperking normaal kunnen meedoen aan het leven van alledag. Dat kan door op alle beleidsterreinen van werken, wonen, vervoer et cetera rekening te houden met menselijke beperkingen. In aanvulling hierop kan de overheid nog een tegemoetkoming bieden in de meerkosten die voortvloeien uit een chronische ziekte of handicap". De ChristenUnie vindt dat waardevolle uitgangspunten en mooie principes om te hanteren.

Over naar nu. In 2007 is door het NIVEL een onderzoek gedaan naar de meerkosten van chronisch zieken en gehandicapten. Ik heb geen aanleiding om deze gegevens niet meer relevant te vinden. De verschillende meerkosten zijn te onderscheiden in verschillende groepen. Dit zijn de directie ziektekosten zoals de eigen bijdrage in de thuiszorg, hulpmiddelen, aanpassingen en niet-vergoede ziektekosten, wonen en andere vaste lasten zoals vervoer, verzekering et cetera. Je hebt huishoudelijke uitgaven voor het dagelijks levensonderhoud, kleding, schoeisel, inventaris en onderhoud aan huis en tuin, vrijetijdsbestedingen, maatschappelijke participatie zoals telefoon, internet, studie, abonnementen, verenigingen, uitgaan et cetera. Per jaar liepen in 2007 de meerkosten op tot ongeveer €2500 per jaar.

Toen de buitengewone uitgavenregeling werd afgeschaft, ging per saldo circa 1,8 miljoen huishoudens er in inkomen op vooruit en circa 2 miljoen huishoudens ging er in inkomen op achteruit. Laat ik vandaag met nadruk vaststellen dat het allemaal nog niet zo lang geleden is geweest dat we een flinke korting hebben doorberekend aan chronisch zieken en gehandicapten.

Voor 2012 wil de regering het systeem opnieuw wijzigen. De Wtcg wordt volgend jaar al inkomensafhankelijk. Ligt het aan mij, of wordt alles wat geld oplevert erg snel door de Kamer geloodst? Voor alles wat geld kost gaan er maanden overheen. Een bezuiniging op de Wtcg moet er snel voor de kerst doorheen en op ratificatie van het VN-verdrag inzake rechten van personen met een handicap moeten we wachten en nog eens wachten omdat het allemaal zorgvuldig moet gebeuren, aldus de regering. Wat is dat toch met dit kabinet?

Er is gekozen voor een heel ingewikkelde constructie; dat blijkt uit de stijging in uitvoeringskosten. Dat was eerst zo'n 4% van het totaal uit te keren bedrag aan tegemoetkomingen, maar nu zal het stijgen tot circa 7% à 8%. Moet dat echt zo? Is dat echt onvermijdelijk? Ik hoor graag een reactie hierop.

Ik vind het verontrustend om te horen dat het steeds lastiger wordt voor chronisch zieken en gehandicapten om in aanmerking te komen voor bijzondere bijstand bij gemeenten. Gemeenten gebruiken bij het behandelen van een verzoek vaak het argument dat er al compensatie wordt gegeven, namelijk door de Wtcg. Hoe moet dat als er straks minder mensen in aanmerking komen voor de Wtcg? Ook hierop hoor ik graag een reactie. Stop de stapeling, misschien moeten we dat vandaag ook nog maar eens roepen.

Sinds de invoering van de Wtcg in 2009 zijn de regels die gelden voor de tegemoetkoming van jaar tot jaar gewijzigd. Wij vinden het inkomensafhankelijk maken van de Wtcg op zich een logische gedachtegang, maar de door het kabinet gestelde inkomensgrenzen vinden wij te laag. Uit berekeningen blijkt dat ongeveer 40% van alle mensen met recht op een tegemoetkoming, deze tegemoetkoming zal verliezen. Op de vraag waarom ervoor is gekozen om de grens bij een toetsingsinkomen van €24.570 bij alleenstaanden en €35.100 voor belanghebbenden met een partner te leggen, werd geantwoord dat de regering zich genoodzaakt ziet om op gepaste wijze te bezuinigen op de overheidsuitgaven. De tegemoetkoming zal worden beperkt tot diegenen die, gelet op hun inkomen, deze het hardst nodig hebben om de extra kosten als gevolg van hun ziekte of handicap te kunnen dragen. Echter, waarom ontvangt een alleenstaande die bijvoorbeeld €25.000 als toetsingsinkomen heeft volgend jaar wel een compensatie voor zijn of haar zorgverzekering, maar geen tegemoetkoming voor zijn of haar handicap? Ik kan het niet uitleggen en ik hoor het graag van de minister als zij dat wel kan. Als het recht op een tegemoetkoming wordt gelijkgetrokken met de grens die ook geldt voor de zorgtoeslag, dan zorgt dit ervoor dat ook mensen met een beperking en een modaal inkomen, een tegemoetkoming krijgen. Een gezinsinkomen van rond €35.000 is in de ogen van de ChristenUnie-fractie niet ruim modaal. Dat is de reden waarom we op dit punt, samen met de PvdA-fractie, een amendement hebben ingediend.

Ik wil nu ingaan op de wijziging die van toepassing is op het aanpassen van de selectiecriteria. Het is mooi dat de selectiecriteria worden aangepast om een bredere toegang tot de Wtcg te bewerkstelligen. Een verdere verfijning in de afbakening is ook voortdurend onze wens geweest. Zo is de minister voornemens om bij de tegemoetkoming over 2012 hulpmiddelen die duiden op levenslange beperking op te nemen bij de afbakening van de selectiecriteria. Dat geldt ook voor de hulpmiddelen voor slechtzienden en blinden. Ik vind echter niets terug over het verbeteren van de selectiecriteria voor doven. Ik zou dat ook graag zien en vraag dus aandacht voor mensen met een auditieve beperking. Deze risicogroep is immers ook door de taskforce-Linschoten omschreven. Ik vraag het volgende om deze groep tegemoet te komen. Kan aan de bezwaaradviescommissie van het CAK geen bevoegdheid worden gegeven om bezwaarprocedures niet conform de letter, maar conform de geest van de wet te beoordelen, waarbij speciale aandacht uitgaat naar mensen met een auditieve beperking? Men kan via een artsenverklaring duidelijk maken wat de beperking is en welke meerkosten deze met zich meebrengt. Graag een reactie op dit voorstel.

Ook ben ik benieuwd naar een reactie op het voorstel om dove mensen te traceren via een administratieve koppeling met gebruik van een doventolkvoorziening. Vrijwel alle dove mensen komen in aanmerking voor deze voorziening en dit zou ook een goede manier zijn om mensen met een auditieve beperking op te sporen.

Het is nog niet zo lang geleden dat we een wet hebben aangenomen, de Wtcg. Vandaag staan we hier weer en ik verwacht het onderwerp Wtcg ook snel weer terug op de agenda van de Kamer naar aanleiding van wat de minister schrijft in haar brief van 8 december over heroriëntatie op de verschillende regelingen. Als mogelijke alternatieven noemt de minister een route naar de Wmo, het gebruik van ICF en het vereenvoudigen van de regeling. Ik vraag de minister nadrukkelijk om in die heroriëntatie goed kennis te nemen van wat patiënten- en gehandicaptenorganisaties aan kennis in te brengen hebben. Graag krijg ik een toezegging van de minister op dit punt.

Mevrouw Leijten (SP):

Volgens mij heeft minister Donner in 2008 gezegd dat het geen bezuiniging was. Het budget voor de buitengewone uitgavenregeling zou beter worden verdeeld en er zou niet bezuinigd worden. Nu zien we dat er wel wordt bezuinigd, te weten 250 mln., wat ongeveer de helft is. Ik heb mevrouw Wiegman daarover niet gehoord. Wat vindt zij ervan dat er wordt bezuinigd op de Wtcg?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik heb gezegd dat ik het uitgangspunt om de regeling inkomensafhankelijk te maken wel een goed uitgangspunt vind. Ik heb daarvoor ook vaker aandacht gevraagd. Op enig moment hebben we een algemeen overleg met de minister gehad. In een motie heb ik aandacht gevraagd voor de mensen die massaal aangaven de tegemoetkoming eigenlijk helemaal niet nodig te hebben. Ik heb nog geopperd om het voor die mensen mogelijk te maken dat bedrag in een fonds te kunnen storten, zodat dat echt ten goede kon komen aan de chronisch zieken en gehandicapten. Ik vind het dus niet zo'n probleem dat het geld bij deze groep mensen wordt weggehaald. Ik heb ook niet het idee dat die mensen het als een probleem ervaren. Het is een mooi principe om de tegemoetkoming toe te spitsen en inkomensafhankelijk te maken. Wel heb ik grote bezwaren tegen de inkomensgrenzen die dit kabinet legt en daarom heb ik ook een amendement ingediend.

Mevrouw Leijten (SP):

Ik stel vast dat de ChristenUnie het niet erg vindt dat er wordt bezuinigd op de Wtcg. Dat was toch één van de criteria waarvan de ChristenUnie destijds zei dat het geen bezuinigingsronde moest worden. Nu is de Wtcg er, waar je even 100 of 250 mln. uit kunt halen. Dat wordt dan "inkomensafhankelijk maken" genoemd. Dat is dus mede mogelijk gemaakt doordat de inkomensafhankelijke regeling, namelijk de buitengewone-uitgavenaftrek, destijds is afgeschaft.

De voorzitter:

U hebt ook nog een vraag?

Mevrouw Leijten (SP):

Ik vind het jammer dat de ChristenUnie zich niet verzet tegen de bezuinigingen, wederom, op chronisch zieken en gehandicapten.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik heb toch het idee dat mevrouw Leijten niet echt op mijn argumenten ingaat. Mijn problemen destijds en ook op dit moment zijn dat ik een goede regeling wil voor chronisch zieken en gehandicapten. Die buitengewone-uitgavenaftrek die zojuist verheerlijkt werd door mevrouw Leijten, was het niet. Ik herinner me dat 6 miljoen mensen er gebruik van maakten. Op het moment dat de regeling werd afgeschaft, werden massaal de laatste Armanimodellen aan brillen aangeschaft om er gebruik van te maken. Ik ben voor een betere regeling, juist voor chronisch zieken en gehandicapten. Die groep moet je goed in beeld hebben en redelijk tegemoetkomen. Vandaar mijn amendement om voor die groep de inkomensgrenzen op een reëlere hoogte te stellen. Op deze manier en zoals ik nu de brief lees -- daar geef ik mevrouw Leijten gelijk in -- heb ik toch het idee dat het doel niet primair is om een betere regeling voor chronisch zieken en gehandicapten te maken, maar dat het veel meer de vraag is hoe een bepaalde bezuinigingstaakstelling kan worden ingeboekt. Als dat primair het doel is, heb ik er moeite mee dat naar dat bedrag wordt toegerekend. De ChristenUnie was een aantal jaren geleden voor een betere regeling voor chronisch zieken en gehandicapten en daar is zij nog steeds voor.

Mevrouw Dijkstra (D66):

Ik kreeg net het amendement van mevrouw Wiegman onder ogen, wij allemaal overigens. Ik vroeg mij af wat de dekking is.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Dat vind ik wel een interessante vraag. Wij hebben het over een wijziging van een wet. Ik wil een betere wet. Daarvoor is het amendement bedoeld. Ik wil de inkomensgrens gelijk trekken met die voor de zorgtoeslag. Ik voelde mij niet direct verantwoordelijk, waar de regering kiest voor een bezuinigingstaakstelling via deze wet, om dat voor de regering in dit amendement te regelen. Het gaat mij echt om de vaststelling van de wet en de grenzen die je hanteert. Als mevrouw Dijkstra mij vraagt of ik ideeën voor bezuinigingen heb, is mijn antwoord dat zij in onze tegenbegroting moet kijken. Als het concreet om de Wtcg gaat, zou ik kunnen kijken of bepaalde maatregelen binnen fysiotherapie voor verandering vatbaar zijn. Je zou je dan moeten concentreren op meerjarig gebruik in plaats van het gebruik na een ziekenhuisopname.

De voorzitter:

Het gaat over wetgeving, dus ik geef echt wel ruimte. Iets compacter kan echter ook. Ik begrijp echter dat mevrouw Wiegman klaar is.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ja.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie wil betere positie boeren

Wed, 14 Dec 2011 16:33:12 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman wil dat boeren een eerlijke prijs krijgen voor hun producten zodat de positie van de boeren verbetert. In het actieplan over de toekomst van het Europese landbouwbeleid maakt het Kamerlid zich hard voor een sterk Gemeenschappelijk Landbouw Beleid (GLB) waarin de boer als producent centraal staat. Wiegman: ,,De kern van het landbouwbeleid is al jaren hetzelfde, namelijk een goed evenwicht tussen vraag en aanbod. Hierbij is het van cruciaal belang dat boeren een eerlijke vergoeding krijgen voor hun producten om het hoofd boven water te houden."

De ChristenUnie vindt het met het oog op de toekomst erg belangrijk dat de producent een goede prijs ontvangt voor zijn producten. Wiegman: ,,Duurzaamheid, dierenwelzijn en leefbaarheid hangen heel nauw samen met het inkomen van boeren. Er moet, zeker in tijden van crisis, geïnvesteerd worden in een duurzame toekomst, dat kan niet zonder geld.”

In het tienpuntenplan pleit de ChristenUnie onder andere voor een meer regionale aanpak van het natuurbeleid. ,,Elke boer kan op deze manier kijken wat het beste is voor zijn bedrijf en overleggen met regionale overheden over de uitvoerbaarheid hiervan. De basis voor goede voedselveiligheid en voedselzekerheid ligt bij de boer. Als we over een aantal jaren nog genoeg gezond eten willen hebben, moet er nu ruimte en geld komen voor boeren om duurzaam te produceren. aldus Kamerlid Wiegman.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg Behandelvoorbehoud GLB en Landbouw- en Visserijraad.

Wed, 18 Jan 2012 15:58:07 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in een algemeen overleg met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Behandelvoorbehoud GLB en Landbouw- en Visserijraad 15 en 16 december 2011

Kamerstuk: 21 501 - 32

Datum: 14 december 2011

Mevrouw Wiegman-Van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Een krachtig GLB is voor ons altijd van groot belang geweest. Voedselzekerheid is een publiek belang en daaraan stellen we hoge eisen. Het is nodig dat de onze eisen zich goed verhouden tot de prijzen die boeren voor hun product krijgen. Deze samenhang wordt op dit moment onvoldoende door de markt gewaarborgd.

Naast de voedselzekerheid vormen verduurzaming en zekerheid voor boeren voor ons het uitgangspunt binnen het landbouwbeleid. Een goed boereninkomen biedt zekerheid om investeringen in bijvoorbeeld dierenwelzijn en duurzaamheid te doen. Daarvoor is een stabiele voedselprijs nodig. De huidige instabiele prijzen vormen op geen enkele manier een kompas om op te varen. De voorstellen van de Commissie bewegen de goede kant op, maar bieden onvoldoende mogelijkheden om op nationaal niveau een transitie naar verduurzaming door te maken.

Verduurzaming begint in de regio en met een koppeling van productie aan grond. De overstap van het historisch model naar een hectarepremie is daarom een goede zet. De overgang moet wel meer stapsgewijs plaatsvinden zodat de sectoren die hard getroffen worden door de herverdeling, de tijd hebben om zich aan te passen.

Ook de herverdeling van het geld tussen de lidstaten moet redelijker. In de huidige voorstellen worden de Nederlandse boeren onevenredig hard getroffen. Boeren investeren voor de lange termijn. Veranderingen in het beleid moeten die lange termijn als uitgangspunt nemen. Zekerheid over de mogelijkheid om investeringen terug te verdienen is nodig.

Wij hebben altijd gepleit voor het behoud van het melkquotum. Nu het afschaffen van het melkquotum een politieke realiteit is, willen we daarop anticiperen. Aangezien het quotum in sommige landen uitgewerkt is omdat boeren onder het quotum produceren, lopen de Nederlandse boeren een achterstand op. De maatregelen voor een zachte landing moeten daarom naar voren worden gehaald en worden vergroot. Het suikerquotum blijft wat ons betreft voorlopig in stand. Stabilisatie van de markt heeft nu voorrang boven liberalisering. Een stabiele prijs biedt zekerheid voor boeren, afnemers en consumenten.

Dat er meer ruimte komt voor vergroening is een goede ontwikkeling. De manier waarop dat gebeurt, sluit echter niet aan bij de Nederlandse situatie. Daarom willen we dat de Nederlandse regering zich inzet voor de volgende punten, en dat zijn punten waarop ik eventueel een motie overweeg. Allereerst moet de vergroening ontkoppeld worden van de basispremie. Boeren moeten al aan veel verplichtingen voldoen om in aanmerking te komen voor de basispremie. De 30% vergroening moet een mogelijkheid zijn om extra inkomsten te generen. Zo vormt de vergroening een prikkel om te investeren in verduurzaming en geen van bovenaf opgelegde verplichting.

De voorgestelde maatregelen richten zich eenzijdig op de vergroening van de omgeving. Dat maatregelenpakket moet breder door het onder andere uit te breiden met middelen voor bijvoorbeeld precisielandbouw, dierenwelzijn, watermaatregelen en duurzame stallen. Boeren kunnen een keuzepakket samenstellen van een aantal maatregelen dat bij elkaar, bij hun bedrijf en bij hun omgeving past. De weidegang moet er natuurlijk nadrukkelijk bij genoemd worden. Het agrarischenatuurbeheer wordt niet uit de 70% basispremie betaald wat ons betreft, maar uit de vergroening of uit de tweede pijler. Er zijn er mogelijkheden voor een collectieve aanpak binnen de vergroeningsmaatregelen in de eerste pijler. Zeker in de omgeving van Natura 2000-gebieden kan zo een bufferzone worden gevormd en kunnen gericht verbindingen en migratieroutes worden gevormd. Zo kan het agrarisch natuurbeheer ook effectief worden.

Daarnaast hoort bij de verduurzaming ook de teelt van eiwitrijke gewassen op Europees grondgebied. Ik wijs nog eens op de commissie-Van Doorn. Binnen het GLB moet ruimte zijn voor tijdelijke investeringen voor onderzoek en innovatie op dit gebied.

Ik besef dat de staatssecretaris in Europa niet het laatste woord heeft, maar om een antwoord te geven op de uitdagingen van deze tijd en om zekerheid te bieden aan de boeren in Nederland is een stevige inzet op de zo juist genoemde punten noodzakelijk. Ik kan me voorstellen dat mijn betoog vrij beknopt was en snel ging. Ik nodig iedereen graag uit om uitgebreider kennis te maken met de visie van de ChristenUnie op het Europese landbouwbeleid. Ik verspreid graag deze notitie met daarin opgenomen ook een kernachtig tienpuntenplan.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg verhoging maximumsnelheid en veiligheid wegwerkers.

Tue, 24 Jan 2012 14:01:13 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu en minister Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Verhoging maximumsnelheid en veiligheid wegwerkers

Kamerstuk: 32 646

Datum: 14 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Het is crisis en dan moet er wat gebeuren. Dus verhogen wij de maximumsnelheid voor een paar seconden reistijdwinst en besteden wij daar tientallen miljoenen euro's aan. Sorry, de fractie van de ChristenUnie mist de logica van deze maatregelen. Overal moet elke euro twee keer worden omgedraaid en ondertussen strooit het kabinet met euro's om lekker hard te kunnen rijden.

De snelheidsverhoging ondergraaft ook het degelijke VVD- en CDA-beleid dat is gevoerd vanaf 1988, waardoor ons land in de top 3 is gekomen van verkeersveiligste landen en waardoor bijna 10 miljard liter brandstof en 20 miljoen ton CO₂ zijn bespaard. Ik heb het idee dat het kabinet dit historisch besef kwijt is geraakt. Het kiest er bewust voor om het milieu te schaden, de geluidsoverlast te laten groeien en de verkeersveiligheid te laten verslechteren. En passant worden ook nog eens honderden miljoenen euro's vergroeningsmaatregelen in één klap tenietgedaan.

Het voorstel is bovendien heel slecht onderbouwd. De minister schermt met een draagvlakmeting. Die is echter gedaan onder automobilisten. Omwonenden denken daar heel anders over, net als het grote publiek. De minister ziet de overheid kennelijk als een soort geluksmachine voor hardrijders. Waarom is er niet van tevoren contact gezocht met grote steden over deze maatregel over de vraag hoe negatieve gevolgen kunnen worden voorkomen?

De heer Aptroot (VVD): Ik ga hier niet het argument gebruiken dat de bevolking dit vindt en dergelijke. Ik hoor u zeggen dat er geen draagvlak is, mevrouw Wiegman. Ik heb een peiling gezien van RTL Nieuws. Ik meen dat 76% voor 130 km/u was. Ik heb een peiling in De Telegraaf gezien waarin 73% voor 130 km/u was. Ik vind dat geen argument om het te doen, hoewel ik het wel prettig vind om te weten dat wij gesteund worden door ongeveer driekwart van de bevolking. Dat waren peilingen onder iedereen, niet alleen onder automobilisten. Dat u het tegenovergestelde beweert, vind ik wel heel cru. Wij hebben vandaag in de vergaderzaal al meegemaakt dat u tegen uw eigen verkiezingsprogramma handelt. Daarin staat dat product- en bedrijfschappen moeten worden afgeschaft en nu wilt u ze ineens houden. U draait nu de hele publieke opinie om en dat moet u niet doen.

De voorzitter: Koppelt u daar nog een vraag aan, mijnheer Aptroot?

De heer Aptroot (VVD): Als u dingen over de publieke opinie noemt, ga dan uit van de feiten en de cijfers en niet van uw eigen gevoel of de peilingen in de fractie van de ChristenUnie, want die telt maar vijf leden.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Je hebt draagvlak en je hebt draagvlak. Ik geloof zeker dat er draagvlak is voor deze voorstellen onder automobilisten. Er zijn echter ook nog andere draagvlakberekeningen. Ik noem bijvoorbeeld het draagvlak onder astmapatiënten. Dat ligt echt anders, zo kan ik de heer Aptroot vertellen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Net als het draagvlak onder VVD-wethouders.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ja. Die hebben trouwens goede argumenten, heb ik begrepen.

Wat betreft de wijze waarop de minister mensenlevens telt en waarop doden gecompenseerd moeten gaan worden, sluit ik mij aan bij de opmerkingen van de PvdA-fractie. Ik vraag mij nadrukkelijk af hoe het harde rijden zich verhoudt tot het Europese actieplan om tussen nu en 2020 het aantal verkeersdoden met 50% te verlagen.

De fractie van de ChristenUnie maakt zich ook grote zorgen over het enorme snelheidsverschil dat ontstaat met het vrachtvervoer, maar liefst 50 km/u. Volgens mij is dat ook vragen om extra ongelukken. Daarnaast zorgt het voor een veel onrustiger verkeersbeeld en een slechtere benutting van het asfalt, doordat verkeer continu moet afremmen. Als de verkeersveiligheid het toelaat, is het dan niet slimmer om bijvoorbeeld de maximumsnelheid van vrachtauto's te verhogen om zo de doorstroming te verbeteren? In sommige Europese landen geldt al een limiet van 90 of 100 km/u. Inhalen is dan niet alleen veel veiliger, maar ook veel minder vaak nodig.

Wat betreft de veiligheid van wegwerkers, sluit ik mij geheel aan bij de opmerkingen van de SP-fractie.

Ik ga graag verder op de milieueffecten van deze maatregel. Waar is de milieueffectrapportage, die wettelijk verplicht is? Met de verhoging van de maximumsnelheid schrapt de minister kosteneffectieve en praktisch uitvoerbare CO₂-maatregelen. Waarom compenseert zij wel voor geluid, lucht en verkeersveiligheid, maar niet voor de extra CO₂-uitstoot, en waarom is het behalen van de klimaatdoelen zelfs geen randvoorwaarde? Hiermee wentelt zij dit af op de toekomstige generaties. Dat gebeurt ook bij de geluidseffecten. Die worden namelijk gecompenseerd via een soort kasschuif, alsof in de toekomst geen extra geluidsmaatregelen nodig zijn door de autonome groei van het verkeer.

De minister wil de ruimte binnen de normen voor luchtkwaliteit en geluid benutten. Ook onder deze normen is er echter sprake van gezondheidsschade. Normen zijn geen doel, maar een middel. Waar is het voorzorgsbeginsel gebleven? Is die ruimte er eigenlijk wel? De VNG verwacht dat er juist extra maatregelen nodig zijn om de luchtkwaliteitsdoelen te halen. Voor de A12 tussen Lunetten en Ouderijn geldt binnen SWUNG (Samen Werken aan de Uitvoering van Nieuw Geluidbeleid) al een saneringsopgave en is er geen extra geluidsruimte. Zit dat wel in de berekeningen van de minister? Dit mag niet uit het budget van de ring Utrecht komen, want dan gaat het ten koste van inpassing elders. Wat wordt nu eigenlijk de ontwerpsnelheid voor de ring?

Gemeenten zien hoe hun inspanningen voor luchtkwaliteit en geluid tenietgedaan worden. De minister compenseert, maar voor nieuwe maatregelen zijn de steden vervolgens duurder uit. Betaalt de minister die ook? Hoe zit het met eventuele Europese boetes en geluidswetgeving rond regionale infrastructuur? Wij moeten SWUNG II nog vaststellen. De minster lijkt het voor zichzelf goed geregeld te hebben en gooit de problemen over de schutting van de gemeenten.

Dat geldt eigenlijk ook voor de boeren. Zij hebben de afgelopen jaren keihard gewerkt in het kader van de Programmatische Aanpak Stikstof. De fractie van de ChristenUnie wil niet dat de daardoor ontstane ruimte wordt opgesoupeerd door hardrijders. Ik geef die ruimte liever aan boerengezinsbedrijven om uit te kunnen breiden. De minister verbreekt ook afspraken met omwonenden en gemeenten rond infraprojecten, zoals afspraken met de gemeente Stichtse Vecht langs de A2. Dat noem ik een onbetrouwbare overheid.

Ik kom nu op de cijfers. Steeds wordt uitgegaan van de meest gunstige aannames en uitkomsten van deelonderzoeken. Nergens zie ik in het rapport een gevoeligheidsanalyse. Wel is er een rapport, nota bene van het ministerie zelf, waarin voor fijnstof 10 tot 30 keer hogere cijfers zijn opgenomen. Hoe verklaart de minister dat? Tegen de VVD-fractie zou ik willen zeggen: lees het verhaal achter al die cijfers nog eens.

Ik noem nog een paar zwakke punten in het rapport. De minister stelt dat de extra brandstofkosten 20 mln. bedragen. Kan zij dit toelichten? Volgens mij ontbreekt hier een nul. Er is immers sprake van 0,4 megaton CO₂ extra per jaar. Dat is 150 tot 200 miljoen liter per jaar. Dat zou dan minstens 200 mln. per jaar zijn, lijkt mij. Dat is op zich natuurlijk wel mooi voor de minister, want de helft daarvan is voor de fiscus.

Treinreizigers wachten ondertussen al jaren op betere reistijden, maar een voortvarend actieplan van de minister is er nog steeds niet.

De minister gaat ervan uit dat in 2015 Euro 6 het gemiddelde is. Dat kan echter niet, want dat kost nog zeker tien jaar. Verhoging van 80 naar 100 km/u kan pas als de vuile diesels zonder roetfilter van de weg zijn en het gros van de auto's Euro 6 is. Maar Euro 6 geldt pas vanaf 2015. Pas na 2020 is snelheidsverlaging niet meer nodig vanwege de luchtkwaliteit. Voor fijnstof kijkt de minister naar de jaargemiddelden, terwijl moet worden gekeken naar het aantal dagen per jaar dat de norm wordt overschreden. Waarom zegt zij niets over de verhoging van de roetconcentratie? In de kostenberekeningen zijn indirecte kosten, zoals waardeverlies van woningen en gemiste levensjaren, niet meegenomen, maar alleen extra doden en gewonden, wat al triest genoeg is.

De fractie van de ChristenUnie is niet alle gevallen tegen verhoging van de maximumsnelheid. Wij steunen hogere snelheden 's nachts in 80 en 100 kilometerzones, mits de normen voor geluid, NO₂ en PM10 niet worden overschreden, en onder dezelfde voorwaarden ook flexibilisering op enkele 100 kilometerwegvakken. Het voorstel van de minister is echter onacceptabel. Laten we het genieten van hard rijden beperken tot één avond per week Top Gear kijken.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het nota overleg MIRT.

Wed, 18 Jan 2012 15:40:55 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink en de leden van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een nota overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: MIRT

Kamerstuk: 33 000 – A

Datum: 12 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Onze verlanglijstjes zijn allemaal langer dan het beschikbare budget. Hoe stellen wij onze prioriteiten? De minister is dit voorjaar met een lijst projecten gekomen waaraan zij prioriteit geeft in de periode tot 2028. Ik kan daar niet zoveel mee. Hoe heeft de minister bepaald dat project X belangrijker is dan project Y? We hebben de Nationale Markt- en Capaciteitsanalyse gehad, maar daarin worden alleen maar knelpunten gesignaleerd. Nergens wordt verteld hoe groot het knelpunt is en hoeveel de oplossing van elk knelpunt kost. Hoe kan de Kamer dan een afweging maken wat de beste investering is? De Kamer hoort pas wat de indicatieve kosten zijn als de afspraken met de regio al op papier staan. Hoe kan de Kamer dan sturen?

De ChristenUnie is blij met een groot aantal maatregelen voor de korte termijn uit Beter Benutten, maar ook hier ontbreekt een onderbouwing. Ik kan zelfs niet zien hoeveel geld er nu naar wegen gaat en hoeveel naar openbaar vervoer. Er zijn ook projecten afgevallen, maar welke en waarom?

Hier vliegen vandaag de honderden miljoenen over tafel, maar ook beweringen dat de ene variant veel duurder is dan de andere. Hoe geloofwaardig is dat? Bij de aanbesteding van de A4-Midden Delfland bleek de weg ineens honderden miljoenen euro's goedkoper te zijn. Hoe geloofwaardig is het dat de Oranjetunnel zoveel duurder zou zijn dan de Blankenburgtunnel en per meter zelfs vier keer zo duur als de Westerscheldetunnel? Ik heb het gevoel dat er af en toe wordt toegeschreven naar de door de minister gewenst uitkomst. Wij willen volgend jaar echt een betere onderbouwing van het MIRT door de minister. Maak maar een schema met alle projecten, inclusief benodigd budget, en een puntenscore per project, zoals de minister ooit heeft beloofd. Dan kan de Kamer zeggen: eerst project X en project Y komt dan maar een jaar later.

De minister wil de invloed van de Kamer ook beperken door nog maar één keer per jaar met de regio te overleggen en de Kamer te informeren in plaats van twee keer per jaar. De ChristenUnie doet een ander voorstel, namelijk om het overleg twee keer per jaar te handhaven en alle projecten van meer dan 500 mln. voortaan apart te bespreken en standaard onafhankelijk te laten doorrekenen. Graag een reactie.

Voordat ik mijn rondje Nederland maak, wil ik de heer Aptroot een compliment geven. Ik las dat zijn partij in de Bollenstreek een keihard "nee" heeft laten horen over de daar gewenste verbinding met de A4 langs Bennebroek. Volgens mij is het voor het eerst dat ik hoor dat de VVD nee zegt tegen asfalt. Of toch niet? Het geld zou naar grote stroomwegen moeten gaan, maar dat is een keuze en een dure keuze. Juist in de Randstad liggen er veel kansen om knelpunten op te lossen door beter benutten en invoering van de kilometerprijs. De ChristenUnie loopt niet weg voor extra asfalt in de Randstad, maar wil meer aandacht voor kleinere projecten en voor de regio's buiten de Randstad. Er moet ook meer geld komen voor openbaar vervoer, dat nauwelijks te vinden is in de prioriteitenlijst van de minister. Hierdoor dreigt er na de realisatie van de lopende projecten jarenlang vrijwel niets meer geïnvesteerd te worden in het openbaar vervoer.

Dan kom ik bij het rondje Nederland. Ik begin in het noorden. De minister heeft 4 mln. extra voor 130 km/u bij het knooppunt Joure, maar zij legt het risico van een overschrijding bij de provincie. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? De Prinses Margrietsluis bij Lemmer zit aan maximale capaciteit en heeft achterstallig onderhoud. De provincie pleit ervoor om de bestaande sluis op te knappen en in plaats van een tweede sluis iets verderop een bypass met een kleine sluis voor het recreatieve vaarverkeer te realiseren, met een aquaduct in de N359, zodat het wegverkeer geen last meer heeft van de staandemastroute. Is de minister bereid om deze mogelijkheid te onderzoeken?

De Kamer heeft 160 mln. beschikbaar gesteld voor de spoordriehoek Zwolle-Leeuwarden-Groningen, zodat de reistijd kan worden verbeterd. We hebben een dikke nota ontvangen waaruit blijkt dat er voor de stoptreinen juist langere reistijden komen en dat reizigers uit Friesland straks misschien zelfs moeten overstappen in Meppel. Het knelpunt rond Zwolle moet eerst robuust zijn opgelost voordat je stoptreinen gaat decentraliseren. Misschien is het wel effectiever om de stoptreinen gekoppeld te houden aan de intercity's uit de Randstad door een kwartiersdienst vanaf Zwolle, met om en om een intercity en een stoptrein, maar juist dit is niet onderzocht.

Er is bijna 800 mln. voor slimme benuttingsmaatregelen. Voor Zwolle-Kampen heeft de minister maar één miljoen over. Dat is wel erg schamel. De minister wil ook geen geld steken in de aansluiting van de N340 op de A28 bij Zwolle, waardoor een Ikea-file op de A28 dreigt te ontstaan. Ik weet dat er lang is uitgekeken naar deze Ikea, maar alstublieft dan een Ikea zonder files. De provincie gaat ongeveer 200 mln. investeren in deze provinciale weg. De ChristenUnie vraagt de minister om hierover opnieuw in gesprek te gaan met Overijssel. Het moet toch lukken om hier samen uit te komen?

Dan het oosten. De ChristenUnie wil een integrale aanpak van de spoorlijn Zwolle-Enschede. De minister wil in 2012 besluiten over decentralisatie, maar de ChristenUnie wil eerst een actieplan om de capaciteitsknelpunten op te lossen. Pas daarna kan de spoorlijn worden gedecentraliseerd.

De Kamer heeft gevraagd om voor de Valleilijn in kaart te brengen wat er nodig is om daar elk kwartier in plaats van elk half uur een trein te laten rijden en om mogelijk te maken dat treinen bij calamiteiten kunnen omrijden. Dat kost 120 mln. De minister concludeert dat dit te duur is en daarom niet past binnen haar prioriteiten, maar per saldo gaat het om iets meer dan een kilometer inhaalspoor. Dat kan voor 30 mln. Volgens ProRail is er nog eens 90 mln. nodig, hoofdzakelijk om spoorwegovergangen te ondertunnelen. Dat kan betekenen dat de regelgeving voor railveiligheid is doorgeschoten of dat ProRail het project kapot probeert te rekenen.

De minister wil niet investeren in bovenwettelijke maatregelen voor de Noordvleugel. Het gevolg is dat sommige woningen in Groenekan, Maartensdijk en Hollandse Rading bij verbreding van de A27 te maken krijgen met een geluidsbelasting die hoger is dan 53 dB. Er komen honderden meters nieuwe schermen. De knelpunten kunnen worden opgelost door sommige schermen een halve meter hoger te maken of enkele tientallen meters langer. Dit moet toch op te lossen zijn, samen met de provincies, bijvoorbeeld uit aanbestedingsmeevallers?

Het is mooi dat de minister een MIRT-onderzoek start naar A7/A8/A10, maar de vorige minister zei dat het onderzoek voor deze corridor multimodaal zou zijn. Waar is het openbaar vervoer gebleven? De regio heeft reeds tweederde van het geld op tafel gelegd voor het doortrekken van de A8 naar de A9, dus dit lijkt mij een koopje voor de minister. De ChristenUnie vraagt volgend jaar helderheid over een mogelijke bijdrage.

Dan de Zuidvleugel. De minister strooit met miljarden voor snelwegen rond Rotterdam, maar een station bij Schiedam-Kethel is te veel gevraagd, terwijl dit station echt goedkoper kan dan de minister beweert en meer reizigers trekt dan veel bestaande stations. Er worden al twintig jaar verwachtingen gewekt.

Waarom volgt de minister niet het advies van de ANWB om te kiezen voor de Oranjetunnel? Bij een ongeluk op de A15 kan het verkeer met de Blankenburgtunnel nog steeds geen kant op. De Oranjetunnel biedt een nieuwe, directe verbinding met Den Haag. De keuze voor de Blankenburgtunnel lijkt vooral gericht te zijn op de korte termijn. Waarom staart de minister zich blind op kleine verschillen in verkeerscijfers, waar grote onzekerheidsmarges bij zijn? De ChristenUnie wil ook dat er serieus wordt gekeken naar de optie van een boortunnel. De A13-A16 komt weliswaar deels in een tunnel te liggen, maar niet onder de grond. Dit wordt dus een muur door het Lage Bergse Bos. De ChristenUnie vindt dat de Portwayvariant van ingenieur Bos, die uitgaat van het verbeteren van de A20, beter moet worden onderzocht. Deze variant is aangepast en nu zelfs goedkoper dan het plan van de minister. Graag een reactie.

In de regio Zuid wil de ChristenUnie een robuuste oplossing voor de A27. Door een tekort op het budget dreigt er nu een oplossing te komen waar niemand echt blij mee is. De ChristenUnie stelt voor om het beschikbare budget vooral in te zetten voor de grootste knelpunten: de Merwedebrug bij Gorcum en de aansluiting met de A15. Kies voor een robuust brugontwerp met een parallelstructuur voor het regionale verkeer. Hierbij moet optimaal rekening worden gehouden met een eventuele toekomstige spoorlijn Breda-Utrecht. Verder moet het enige knooppunt op de rijkswegen met verkeerslichten, het knooppunt Hooipolder, worden aangepakt. Liever deze twee knelpunten aanpakken dan halve oplossingen langs het hele traject.

De minister vindt de VEZA-spoorboog bij Roosendaal niet nodig voor de capaciteit, maar het gaat ook om veiligheid. Met deze boog wordt het havencluster in Zeeland veel beter ontsloten en hoeven goederentreinen niet meer te keren in Roosendaal. De ChristenUnie pleit ervoor om deze boog mee te nemen in het onderzoek naar de RoBellijn voor de lange termijn.

Ik sluit mij graag aan bij de vraag van GroenLinks om inzicht te krijgen in de kosten van het verhogen van de snelheid naar 130 km/u. Ik zou daarbij ook graag zien de kosten voor de volksgezondheid en van alle stikstofmaatregelen die nu op het bordje van de boeren terecht dreigen te komen.

Ik dank mijn collega's ervoor dat ik de ruimte krijg om in eerste termijn al moties in te dienen, omdat mijn collega Slob vandaag niet aanwezig kan zijn. Ik heb drie moties, die als volgt luiden:

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat er 400 mln. geïnvesteerd zal worden in de verbreding van de A1 tussen Apeldoorn en Almelo, de capaciteit van knooppunt Hoevelaken aanmerkelijk wordt uitgebreid en de regering voornemens is, de maximumsnelheid op delen van de A1-corridor te verhogen;

overwegende dat op de spoorlijn Amersfoort-Apeldoorn diverse capaciteitsknelpunten zijn met name rond Amersfoort, Barneveld en Almelo als gevolg van samenloop van NS treinen, goederenvervoer, internationale treinen en regionale treinen wat al tot diverse overbelastverklaringen heeft geleid;

overwegende dat de regering de decentralisatie van de stoptrein Enschede-Apeldoorn wil onderzoeken en de regio deze stoptrein wil doortrekken naar Amersfoort;

verzoekt de regering, een MIRT-onderzoek te doen naar kosteneffectieve maatregelen zoals seinverdichting, inhaalsporen en het weghalen van snelheidsbeperkingen om de capaciteitsknelpunten op de spoorcorridor Amersfoort-Enschede structureel op te lossen en de introductie van de stoptrein Amersfoort-Apeldoorn mogelijk te maken en hierbij tevens verhoging van de maximum snelheid op (delen van) deze corridor te onderzoeken om de reistijd tussen Oost-Nederland en de Randstad te verkorten,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 22 (3000-A).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de planstudie derde rijstrook A15 Papendrecht-Gorinchem is beëindigd;

overwegende dat dit traject op plaats 28 en 36 van de file top vijftig staat en vooral hinder geeft door zogenaamde schokgolffiles;

overwegende dat veel kunstwerken op dit traject al op de breedte van 2x3 rijstroken zijn gedimensioneerd en hierdoor eenvoudige benuttingmaatregelen mogelijk zijn die de fileproblematiek fors kunnen reduceren;

verzoekt de regering:

- een verkeerskundige vervolgstudie te doen naar kosteneffectieve maatregelen om de gevoeligheid van de A15 Papendrecht-Gorinchem voor schokgolffiles te verminderen;

- de resultaten van deze studie te bespreken met de regio in het eerstvolgende bestuurlijk overleg MIRT Zuidvleugel;

- en eventuele aanbestedingsmeevallers in de regio, bijvoorbeeld op de A15 Maasvlakte-Vaanplein hiervoor beschikbaar te stellen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 23 (33000-A).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in het MIRT-projectenboek 2012 de realisatie van de vaargeul IJsselmeer-Meppelerdiep 8 jaar is uitgesteld, terwijl Rijkswaterstaat juist dit jaar met de regio het project heeft uitgewerkt om het voorjaar 2012 klaar te hebben voor besluitvorming;

overwegende dat Rijk en regio al tientallen miljoenen geïnvesteerd hebben in aanpassing van de havens, de keersluis, de brug bij Ramspol en de beschoeiing en met uitstel van de verdieping van de vaargeul deze investeringen niet optimaal kunnen worden benut en de ruimtelijk economische ontwikkelingen in de hele regio worden afgeremd;

verzoekt de regering, de uitdieping van de vaargeul IJsselmeer-Meppelerdiep uiterlijk in 2015 te realiseren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 24 (33000-A).
Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie Tweede Kamerlid Esm� Wiegman op natuurbezoek in Gelderland

Thu, 08 Dec 2011 18:08:01 +0100

ChristenUnie Tweede Kamerlid Esm� Wiegman brengt vrijdag 9 december een bezoek aan Gelderland op uitnodiging van de Gelderse Statenfractie. De politici willen zich graag een beeld vormen van natuurbeheer en de mogelijke gevolgen van de nieuwe natuurwet op de Gelderse natuur. Het bezoek vindt plaats in de omgeving van Nunspeet waar de ChristenUnie politici eerst inhoudelijk zullen spreken met Staatsbosbeheer en met Natuurmonumenten en aansluitend de hei zullen opgaan met een boswachter.

Later die dag zal er ook gesproken worden met LTO, zodat zowel Wiegman als de Statenleden ook van de klant en van de boeren horen wat het natuurbeleid voor consequenties heeft.

Zowel in de Tweede Kamer als in de Staten zal in december gestemd gaan worden over het natuurbeleid. De visie van staatssecretaris Bleker over het Natuurakkoord is zeer omstreden. ,,We willen graag, alvorens we een definitief besluit nemen over het natuurakkoord, met de mensen uit de praktijk in gesprek gaan. Natuurbeleid is niet iets van wat we in Den Haag of in Arnhem kunnen bepalen, maar belangrijk is dat we zowel de natuur organisaties, Staatsbosbeheer als ook van de kant van de agrariërs horen." aldus Annelies van der Kolk, ChristenUnie Statenlid en woordvoerder natuur.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het voortgezet algemeen overleg Decentralisatie Natuurbeleid.

Wed, 18 Jan 2012 17:15:28 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het voortgezet algemeen overleg Decentralisatie Natuurbeleid.

Onderwerp: VAO Decentralisatie natuurbeleid, (AO d.d. 24/11)

Kamerstuk: 30 825

Datum: 8 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Is dit alles? Dat dacht ik na het lezen van de brief die de Kamer gisteren ontving nadat de staatssecretaris met de provincies had gesproken. Ondertussen zijn de eerste hekken om natuur in zicht. Eigenaren van landgoederen in Overijssel dreigen hun terreinen te sluiten voor recreanten.

Een groot aantal zaken mistte ik in het bestuursakkoord natuur en veel is nog onduidelijk. Dat is de reden dat ik de motie van collega Van Veldhoven, die zij straks indient, heb meeondertekend. Ik roep de coalitie, de PVV en de SGP op om voor deze motie te stemmen om zo samen te werken aan de verdere verbetering van het natuurakkoord.

Staatssecretaris Atsma beweerde afgelopen maandag tijdens het wetgevingsoverleg Water bij hoog en bij laag dat water ook onderwerp van gesprek met de provincies zal zijn, maar ik ben het woord "water" zelfs nog niet tegengekomen in de tekst. Is er over water gesproken en, zo ja, wat is daar over afgesproken? Terwijl met het bestuursakkoord Natuur een grote bezuiniging op natuur wordt bekrachtigd, wordt met het bestuursakkoord water stevig bezuinigd op de Kaderrichtlijn Water. Kabinetsleden gooien belangrijke verantwoordelijkheden bij elkaar over de schutting en zijn vervolgens niet aanspreekbaar. Ik dien daarom de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat bij de vaststelling van de Kaderrichtlijn Water is uitgegaan van de realisering van de volledige ecologische hoofdstructuur;

overwegende dat het Planbureau voor de Leefomgeving voorrekent dat door het decentralisatieakkoord en de verminderde synergie tussen ecologische hoofdstructuur en Kaderrichtlijn Water de behaalde doelen in 2027 gehalveerd zijn ten opzichte van ongewijzigd beleid;

overwegende dat samenhang tussen het natuur- en waterbeleid de efficiëntie en effectiviteit van maatregelen vergroot;

verzoekt de regering om de gevolgen van rijksbezuinigingen voor de uitvoering van de Kaderrichtlijn Water te beperken door actief te blijven zoeken naar het multipliereffect van meekoppelen van natuur met waterdoeleinden en bij het berekenen van de kostenefficiëntie van dergelijke projecten, ook de vermeden aparte uitgaven voor natuur te betrekken,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en Van Veldhoven. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 131 (30825).

Hoeveel moties hebt u nog, mevrouw Wiegman?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Nog één.

De voorzitter:

U bent al door uw tijd heen. Ik vraag u dus, echt af te ronden.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Dat is goed.

Een ander punt waarover ik vandaag een duidelijke uitspraak wil, is dat boeren niet de rekening van de bezuinigingen op natuur gaan betalen. Ik dien daarom de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de regering het agrarisch natuurbeheer buiten de ecologische hoofdstructuur onder meer wil financieren met middelen uit de eerste pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid;

overwegende dat boeren in de eerste plaats voedselproducenten zijn, en agrarisch natuurbeheer een maatschappelijke dienst is die boeren optioneel kunnen leveren;

overwegende dat de rekening van bezuinigingen op het natuurbeleid niet op het bordje van boeren buiten de ecologische hoofdstructuur mag worden gelegd;

verzoekt de regering, agrarisch natuurbeheer niet uit de 70% basispremie te financieren, maar te financieren als dienst passend binnen de 30% betaling voor vergroeningsmaatregelen of vanuit de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 132 (30825).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake wetsvoorstel Verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling.

Fri, 09 Dec 2011 13:32:23 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling.

Onderwerp: Verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling

Kamerstuk: 33 062

Datum: 8 december 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden hebben eerder tijdens debatten aangegeven, dat een wetswijziging voor een verplichte meldcode wenselijk is. In Nederland is er per jaar sprake van afhankelijk van de definitie, tussen de 100.000 en 160.000 gevallen van kindermishandeling. Voor het bestrijden van kindermishandeling, wordt er met verschillende protocollen gewerkt. Deze leden zijn ervan overtuigd dat het instellen van een verplichte meldcode bijdraagt aan het zo veel mogelijk voorkomen, signaleren, stoppen en beperken van op te lopen schade bij mishandeling. Met dit wetsvoorstel worden organisaties namelijk verplicht om een meldcode op te stellen en het gebruik ervan te bevorderen. Op grond van het wetsvoorstel zullen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur elementen worden benoemd die een meldcode minimaal dient te bevatten. Deze leden constateren dat het wetsvoorstel beoogt om niet het melden zelf verplicht te stellen. Dit laatste is voor deze leden van groot belang. Zij zijn het eens met de analyse in de MvT, dat het instellen van een meldplicht van weinig toegevoegde waarde is. Ook vinden deze leden het mooi om te lezen dat van de partijen naar wie het wetsvoorstel in consultatie is gegaan weinig negatieve reacties zijn teruggekomen. Wel hebben deze leden nog een aantal vragen.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering helderheid te verschaffen over de verwachte output dat gekoppeld is aan deze wetswijziging: Men beoogt een stijging van het percentage meldingen die volgende de verplichte meldcode zullen gaan lopen. Er wordt een stijging verwacht van 40% naar 60%. Welke impulsen worden aan het bekend maken van de code gegeven, zodat het aantal meldingen via deze code ook daadwerkelijk kan stijgen? Hoeveel professionals zijn er al bereikt met de campagne ‘zet de meldcode op de agenda!’?

De leden van de ChristenUnie-fractie verzoeken de regering inzichtelijk te maken hoe het staat met het kennisniveau van professionals over kindermishandeling en over organisaties die hulp kunnen bieden bij het signaleren van kindermishandeling? Uit het onderzoek ‘meldcodes kindermishandeling’ 1) blijkt dat een groot deel van de professionals behoefte heeft aan het volgen van een training of scholing voor het omgaan met vermoedens van kindermishandeling? Wordt met het implementeren van deze wet de vraag, vanuit het veld om deskundigheidsbevordering, ook meegenomen? Hoe gebeurt dit? Wordt hierbij ook rekening gehouden met verschillende doelgroepen, bijvoorbeeld de verschillen tussen jong/oud, man/vrouw, autochtoon / allochtoon?

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering helderheid te verschaffen over de relatie van de meldcode met de verwijsindex risicojongeren. Er zal, wanneer het AMK een onderzoek instelt naar aanleiding van een melding in de meeste gevallen ook melding gedaan worden aan de VIR. In welke gevallen wordt er geen melding gedaan aan de VIR en in welke gevallen wordt er wel een melding aan de VIR gedaan?

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering nader inzichtelijk te maken of pesten in het onderwijs ook een aanleiding kan zijn voor het hanteren van de meldcode? Deelt de regering het standpunt van de ChristenUnie dat het onwenselijk is wanneer scholen de vormen van fysieke of psychosociale kindermishandeling niet aan het AMK melden?

De leden van de ChristenUnie-fractie verzoeken de regering te onderbouwen waarom de stap ‘collegiale consultatie en eventueel raadplegen van het AMK of SHG’ wel onderdeel wordt van het Basismodel meldcode, maar waarom evaluatie en nazorg dit niet zijn?

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering, of zij bereid zijn om een meting te doen naar de capaciteit van de Steunpunten en de mogelijke toename van de werkbelasting van de Steunpunten AMK en SHG?

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering ten slotte of het mogelijk is om de verplichte meldcode ook van toepassing te laten zijn op medewerkers van het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers?

1) Veldkamp, 2008

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Nadere toelichting op de pgb-maatregelen 2012.

Wed, 07 Dec 2011 14:56:40 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Nadere toelichting op de pgb-maatregelen 2012.

Onderwerp: Nadere toelichting op de pgb-maatregelen 2012

Kamerstuk: 25 657

Datum: 7 december 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie kijken met teleurstelling terug op het VAO van 2 november over het pgb. Bij de VAO waren twee punten voor de leden van de fractie van de CristenUnie van groot belang: 1) afzien van het 10-uurscriterium en 2) het niet instellen van een eventuele wachtlijst voor de vergoedingsregeling, wanneer blijkt dat de ramingen voor de vergoedingsregeling niet toereikend zijn. Er wordt vastgehouden aan het 10-uurscriterium, maar er is wel toegezegd om geen wachtlijst in te stellen. Dit laatste is mooi. Ook is er tijdens het VAO wederom een pleidooi gehouden voor het uitstellen van de pgb-maatregelen omdat er geen garanties gegeven kunnen worden, dat er geen mensen tussen wal en schip gaan vallen, wanneer de pgb-maatregelen worden voortgezet. Deze motie kreeg ook de steun van de leden van de fractie van de ChristenUnie, maar geen steun van de meerderheid van de Kamer.

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennis genomen van de brief van 1 december met daarin nadere toelichting op de pgb-maatregelen 2012. Zij zien dat er uitwerking is gegeven aan de motie Van der Staaij, waarin werd gevraagd werd om de criteria voor het in aanmerking komen voor de vergoedingsregeling nader eenduidig en eenvoudig uit te werken. Met nog een maand te gaan voordat de vergoedingsregeling zal ingaan hebben de leden van de fractie van de ChristenUnie nog een aantal vragen over deze brief:

Tijdens het VAO van 2 november is er het volgende door de staatssecretaris gezegd: “Ik zeg toe dat ik , mocht onverhoopt blijken dat er mensen zijn die tussen wal en schip vallen -- daarmee bedoel ik dat zij geen zorg in natura kunnen krijgen, omdat dit nog niet goed op gang is gekomen -- zal kijken of ik die mensen de vergoedingsregeling kan geven. De bedoeling is dat zorg in natura zo hard op stoom komt, dat mensen die onder het 10 uurscriterum vallen, daarmee kunnen worden geholpen. Dat is de gedachte van het 10 uurscriterium. Als dat niet zo is, als die aanname dus niet zou kloppen, ligt het volkomen in mijn lijn de vergoedingsregeling ruimer te maken. Die mensen hebben inderdaad recht op zorg” De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af hoe deze mensen die eventueel tussen wal en schip dreigen te vallen concreet worden geholpen? Waarom is in de 1 december brief geen duidelijke uitleg gegeven aan het eventueel ruimer maken van de vergoedingsregeling? Is het mogelijk om alsnog een uitleg te geven over dit eventuele scenario? In de brief staat wel, dat wanneer blijkt dat het gecontracteerde zorgaanbod niet in staat is om de gewenste zorg op tijd te leveren en het zorgkantoor geen mogelijkheden voor een alternatief hebben, dat vanaf 1 januari direct bekeken wordt of het nodig is om de vergoedingsregeling voor individuele gevallen te versoepelen. Worden hiermee ook die mensen bedoeld niet voldoen aan het 10-uurscriterium?

De leden van de fractie van de ChristenUnie willen ook een andere passage uit het VAO aanhalen: “Ik handhaaf niet tot op het laatste moment het 10 uurscriterium. Er zijn andere criteria voor de vergoedingsregeling die de cliënt nadrukkelijk op het lijf is geschreven, dat is de eigen regie. Als de zorg in natura daar niet aan tegemoet kan komen, wegen de argumenten van de vergoedingsregeling zwaarder. Ik ben dan bereid om de 10 uursgrens te nuanceren, want die is inderdaad op pragmatische en financieel houdbare argumenten gekozen. Als er op basis van inhoudelijke criteria geen recht op zorg in natura is, kan ik de aanpassing betalen doordat mensen die een recht hebben op zorg, die niet in natura kunnen gebruiken. In deze zin is er ruimte. Mensen zullen het een of het ander gebruiken.”

Waarom is er in de brief niets geschreven over de bereidheid om het 10-uurscriterium te nuanceren? Waarom staat er in de brief dat een zorgaanvraag van cliënten die voor minder dan 10 uur per week zorg zijn geïndiceerd door het zorgkantoor worden afgewezen? Waarom wordt er niets geschreven over de eventuele geboden ruimte zoals deze tijdens het debat naar voren kwam? Kan er alsnog een duidelijke uitleg worden geven hoe aan deze extra beleidsruimte invulling wordt gegeven?

De vergoedingsregeling wordt geïntroduceerd omdat uit gesprekken met mensen met een pgb, zorgaanbieders en zorgkantoren is gebleken dat er (nog) geen adequaat zorgaanbod in natura beschikbaar zal zijn.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af wat de concrete prikkels zijn voor zorg in natura aanbieders om zich op korte termijn te vernieuwen? Ook vragen zij zich af hoe er wordt omgegaan met dilemma’s rondom adequate zorg? Als een cliënt bijvoorbeeld wil studeren in een bepaalde stad, maar in deze stad geen adequate zorg aanwezig is, terwijl er in een andere studentenstad wel adequate zorg aanwezig is, wordt deze toekomstige student dan gedwongen om te kiezen voor een stad waar hij niet wil studeren? Of kan er dan wel aanspraak op de vergoedingsregeling worden gemaakt?

Tot wanneer blijft de vergoedingsregeling bestaan? In de brief 15 september wordt aangegeven, dat voor 2012 een bedrag voor de vergoedingsregeling is geoormerkt. Kunnen deze leden ervan uitgaan dat de vergoedingsregeling ook daarna, zolang het aanbod van zorg in natura niet passend is, zal blijven bestaan? De vergoedingsregeling komt voort uit de onmogelijkheden van zorg in natura om zorg te leveren in overeenstemming met het budgetplan. Wordt er geregistreerd wat de redenen zijn van toekenningen voor een vergoedingsregeling? Worden op deze wijze dan ook de tekorten aan zorg in natura geregistreerd?

De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat er onderscheid wordt gemaakt tussen complexe en niet-complexe zorg. Waaruit blijkt dat voor niet-complexe zorg een ‘minder dan 10-uurscriterium’ geldt? En waaruit blijkt dat complexe zorg, zorg is wat minimaal aan het 10-uurscriterium, voldoet?

Zijn er cliënten bekend met groepsbegeleiding die aan het 10-uurscriterium voldoen? Mogen om aan het 10-uurscriterium te voldoen persoonlijke verzorging en verpleging en begeleiding bij elkaar op geteld worden? Zo ja, bestaat er ook een mogelijkheid om bijvoorbeeld persoonlijke verzorging in natura af te nemen en verpleging en begeleiding af te nemen via de vergoedingsregeling?

De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat met een aanzienlijk deel van de mensen met een dwarslaesie bij de nieuwe regeling buiten de boot zullen vallen. Deze maatregel zal hen fors belemmeren in hun zelfstandigheid en in hun mogelijkheden om in de maatschappij te participeren. Een groot deel van de mensen met een dwarslaesie komen namelijk niet aan het 10-uurscriterium, terwijl de elementaire hulp die wordt geboden aan mensen met een dwarslaesie van persoonlijke aard is. Daarnaast zijn veel mensen met een dwarslaesie dagelijks in meer of mindere mate aangewezen op verzorging en individuele begeleiding waarbij de beschikbaarheid van vaste verzorging en individuele begeleiding waarbij de beschikbaarheid van vaste verzorgenden weliswaar minder van belang is, maar het gaat hierbij voor een deel wel om assistentie op afroep en/of buiten de werktijden van veel grote thuiszorginstellingen. Deze leden vragen of het mogelijk is om mensen met een dwarslaesie, die beschikken over een AWBZ-indicatie voor persoonlijke verzorging en/of verpleging, ook als zij niet aan het 10-uurscriterium voldoen, in aanmerking te laten komen voor de vergoedingsregeling?

De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat een trekkingsrecht voor de vergoedingsregeling op korte termijn niet mogelijk is. Er zal voor 2012 worden aangesloten bij de huidige pgb-regeling. Waarom is een trekkingsrecht niet mogelijk? Gelden de maatregelen die voor de pgb-regeling per 2012 worden genomen bij de aanpak bij fraude ook voor de vergoedingsregeling? Gaan zorgkantoren bijvoorbeeld alle beginnende budgethouders actief ondersteunen bij het eerste gebruik? Wordt een aparte betaalrekening voor de vergoedingsregeling ook verplicht? Kunnen budgethouders hun vergoedingsregeling regelen via een bemiddelingsbureau?

ADL geeft geen toegang tot de vergoedingsregeling, maar wanneer iemand toegang heeft tot de vergoedingsregeling, dan kan men wel via deze regeling ADL assistentie aanvragen. Wordt de ADL assistentie dan op het te ontvangen bedrag geplust? Of gaat dit van ADL assistentie van het te ontvangen bedrag af?

De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat het ook binnen de vergoedingsregeling mogelijk blijft om personen uit de naaste omgeving in te kopen. Betekent dit dat alleen die mensen met een matige tot ernstige beperking die terug kunnen vallen op een netwerk van mensen om hen heen, die bereid zijn om de benodigde zorg en aandacht te leveren en/of over voldoende financiële middelen beschikken om particulier de zorg in te kopen? Worden met een indicatie van minder dan 10 uur mantelzorgers gedwongen om meer zorg te leveren wanneer zorg in natura geen passend antwoord heeft? Wat maakt deze mantelzorgers anders, dan de mantelzorgers die hulp verlenen bij een indicatie vanaf 10 uur?

Ook willen de leden van de fractie van de ChristenUnie benadrukken dat zij het jammer vinden dat de zorgboerderijen niet als aparte groep zorgaanbieders worden meegenomen. Tot nu toe zijn er namelijk voor het jaar 2012 maar 2 nieuwe zorgboerderijen gecontracteerd bij zorgkantoren (waarvan 1 groep samenwerkende zorgboerderijen). De ChristenUnie is van mening dat er weldegelijk speciaal beleid nodig is om ervoor te zorgen dat zorgboerderijen onderdeel blijven van het toekomstige zorgaanbod. Daarom vragen deze leden nadere uitleg van de staatssecretaris hoe zij er precies voor zorgt dat zorgboerderijen gecontracteerd worden? Zorgboeren zijn op dit moment druk bezig met het behalen van een kwaliteitscertificering. De leden van de ChristenUnie menen dat een kwaliteitscertificaat voldoende moet zijn om te worden gecontracteerd bij een zorgkantoor. Wordt deze stelling gedeeld? Kan er worden aangegeven, hoe het hebben van een kwaliteitscertificaat bij het contracteren wordt meegenomen?

Tot slot willen de leden van de fractie van de ChristenUnie ingaan op het monitoren van de pgb-maatregelen. Het is mooi dat er wordt gestreefd naar een actieve monitoring. Deze leden zien dat er kernvragen zijn geformuleerd waarop het monitoren zal worden gebaseerd. Zij vragen zich af of er bij het monitoren ook gekeken gaat worden naar de groep die niet voor de vergoedingsregeling in aanmerking komt?

Voor meer informatie zie www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Plannen waterveiligheid niet Zeelandproof

Tue, 06 Dec 2011 10:10:50 +0100

De ChristenUnie vindt dat de waterschappen in Zeeland te veel geld gaan betalen aan het hoogwaterbeschermingsprogramma(HWBP). Met het HWBP wordt er voor gezorgd dat dijken en waterkeringen voldoen aan de wettelijke normen. Kamerlid Esm� Wiegman vindt het onbegrijpelijk dat de staatssecretaris waterschappen in de kustprovincies en bij de grote rivieren zwaar gaat belasten door 10% van de kosten neer te leggen bij deze waterschappen. Hierdoor worden inwoners en boeren van waterrijke omgevingen extra belast met de kosten van bijvoorbeeld dijken. Vanmiddag zal er over dit onderwerp worden gesproken in de Tweede Kamer.

Het HWBP is bedoeld om de waterkeringen zoals dijken te kunnen betalen en zo aan de wettelijke norm te laten voldoen. Waterschappen en het Rijk betalen beide 50% van deze kosten. Om te voorkomen dat bewoners en boeren in dunbevolkte, waterrijke gebieden hoge belasting betalen voor het onderhoud van de dijken is er gekozen voor een solidaire, eerlijke verdeling van de lasten. Alle waterschappen in het land betalen evenredig mee aan de kosten voor het hoogwaterbeschermingsprogramma.

De ChristenUnie vindt het onbegrijpelijk dat staatssecretaris Atsma hiervan afwijkt door 10% van de kosten van een project bij het waterschap neer te leggen waar het project plaatsvindt. Hierdoor worden waterschappen in dunbevolkte, waterrijke gebieden alsnog extra zwaar belast. Wiegman: ,,Dit betekent voor inwoners uit kleine dorpjes in Zeeland of bij de grote rivieren extra belasting. De plannen van de staatssecretaris zijn zeer schadelijk voor boeren en ondernemers in deze waterrijke gebieden. Dit is tegen alle afspraken dat plannen voor waterveiligheid ‘Zeelandproof’ moeten zijn.”

Bijdrage Esm� Wiegman inzake Begroting Economie, Landbouw en Innovatie, onderdeel Landbouw en Natuur

Wed, 07 Dec 2011 13:17:50 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (XIII) voor het jaar 2012 (onderdeel Landbouw en Natuur).

Onderwerp: Onderdeel Landbouw en Natuur van de begroting Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

Kamerstuk: 33 000 - XIII

Datum: 6 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):
Voorzitter. Stel je voor dat je een enorm landhuis en een enorm landgoed tot je beschikking krijgt van een familielid, om tijdelijk te beheren. Je krijgt alles in beheer en mag er naar eigen goeddunken gebruik van maken. Je mag ervoor zorgen, erin wonen of wat dan ook. Wat doe je dan? Zo goed als je kunt ervoor zorgen, lijkt me. Misschien kun je niet alles en waarschijnlijk doe je niet alles goed, maar zo goed als je kunt, draag je er zorg voor. Onze situatie in deze wereld is te vergelijken met dit voorbeeld. Wij mensen hebben van God het beheer gekregen over zijn schepping.

Dit voorbeeld heb ik niet van mezelf. Ik hoorde het laatst van een predikant, naar aanleiding van de actie "Hoop voor de schepping". Onder die noemer zijn christelijke organisaties op 5 november, de Natuurwerkdag, aan het werk gegaan in de natuur. Ik mocht het startschot geven op een zorgboerderij, een prachtige plek, waar zorg voor mensen, dieren en natuur samenvallen.

Hoop voor schepping. Dat is voor mij ook het vertrekpunt voor deze begroting. Tegen dat licht wil ik de inzet van de staatssecretaris beoordelen. Getuigt zijn inzet van "zorg voor de aarde", de nieuwe CDA-formulering voor rentmeesterschap?

Dit najaar zou het najaar van Bleker moeten worden. Veel beloftes zouden tot wasdom komen. Maar wat is de realiteit? De Programmatische Aanpak Stikstof? Nog niet gezien. Bestuursakkoord natuur? Nog niet beklonken. Natuur- en milieueducatie? De visie is uitgesteld. In plaats van duidelijkheid is er voortdurende onduidelijkheid voor boeren, natuurorganisaties en lokale overheden. Natuur? Nu even niet, zegt de staatssecretaris eigenlijk. In de crisistijd moeten we prioriteiten stellen. Dan komt natuur weleens achteraan, zei hij vanochtend op de radio. Hoezo zorg voor de aarde? Juist in crisistijd is het van belang om zorgvuldig om te gaan met wat kwetsbaar is. Onevenredig bezuinigen op natuur past daar niet bij. Zelfs waar provincies zelf verantwoordelijkheid nemen voor al eerder gemaakte afspraken en de financiering daarvoor van buitenaf aantrekken, trekt de staatssecretaris zich terug. Zelfs de rechter moet eraan te pas komen. Donderdag weten we meer.

Ik kom vandaag zelf maar met voorstellen in het kader van rentmeesterschap, om te beginnen de zorgboerderij. De toekomst hiervan is onzeker nu het persoonsgebonden budget wordt aangepast. Het voortbestaan van zorgboerderijen is voor zowel cliënten als boeren van groot belang evenals voor de leefbaarheid van het platteland. Is de staatssecretaris bereid, zorgboerderijen waar mogelijk te ondersteunen, bijvoorbeeld door certificering die leidt tot het contracteren van zorg?

Dan de tuinbouwsector. Afgelopen weken ben ik regelmatig in Noord-Holland op werkbezoek geweest, onder andere bij Enza Zaden Nederland en Agriboard Noord-Holland Noord. Recentelijk is een motie aangenomen om Agriboard Noord-Holland Noord de status van greenport te geven. Ik vraag om een snelle opvolging van deze motie. Het is voor deze regio namelijk van groot belang dat deze greenport zich kan ontwikkelen. Ook versterking van het onderwijs is essentieel. Concreet betekent dit agrarisch onderwijs op het vmbo en het mbo, voldoende vakleraren en samenwerking tussen bedrijfsleven en hogescholen. Ik krijg hier graag een reactie op, evenals op het overleg dat loopt.

In het verlengde hiervan vraag ik aandacht voor het Actieplan Roos. De rozenteelt kampt met een aantal problemen. Door de sector is een actieplan ontwikkeld voor duurzame productie met toekomst. Ondersteuning is gewenst om deze slag mogelijk te maken. Allereerst is dit voor de toepassing in de kassen zelf van onderzoek en nieuwe technieken. Op dit punt heb ik een amendement ingediend. Daarnaast is er ook een goed middelenpakket nodig en inzet op Europese harmonisatie. Ik krijg graag een reactie op het actieplan.

Ik ga van de tuinbouw naar de financiële positie van land- en tuinbouwers in het algemeen. Daarbij zie ik één grote gemene deler, namelijk de scheve prijsverdeling in de keten en de boer die altijd aan het kortste eind trekt. De staatssecretaris erkent dat de situatie zorglijk is voor bijvoorbeeld de varkenshouders. Maar ook hier weer heeft hij een dubbele houding: hij heeft zorgen maar onderneemt geen actie. In 2020 zou al het vlees duurzaam moeten zijn, maar ik verwacht niet dat de staatssecretaris hiervoor zelf zijn stoel uitkomt. Zelfs waar betrokkenheid was, zoals in het convenant tussensegmenten of het Platform Verduurzaming Voedsel, trekt hij zich terug. Ik vind dit echt teleurstellend. Afgelopen week is er een breed overleg geweest met de NMa, ondernemers en maatschappelijke organisaties. Ik ben erg benieuwd wat daar is uitgekomen. Kan de staatssecretaris in overleg met de NMa meer duidelijkheid geven aan de marktpartijen en maatschappelijke organisaties over de wettelijke ruimte en de NMa stimuleren om richtsnoeren voor de markt te ontwikkelen?

Dit sluit goed aan bij de inzet van de ChristenUnie voor eerlijke supermarkten. De noodzaak om met supermarkten een convenant te sluiten, zodat alle supermarkten voldoen aan minimale eisen blijft onverminderd groot. De bestaande maatregelen garanderen geen minimaal duurzaamheidniveau, terwijl dat wel de vraag was in de motie-Voordewind. Hoe gaat de staatssecretaris echt zorgen voor uitvoering van deze motie?

Rentmeesterschap is meer dan goed beheer; het is ook vooruitkijken. Dat doe ik met de commissie-Van Doorn. Die stelt dat in 2020 50% van de veevoereiwitten uit Europa moeten komen. Dat is niet alleen duurzaam maar ook economisch heel verstandig nu Brazilië de soja-export veel meer op China gaat richten en de prijzen in Europa wel eens heel hard kunnen gaan stijgen. Eigen productie is dan al snel goed voor de portemonnee van de veehouder en verkleint de afhankelijkheid van import van buiten de Europese Unie. Daarom nu de ontwikkeling en veredeling van eiwitgewassen ter hand nemen voor teelt in Europa. Ik heb op dit punt een amendement ingediend.

Terug naar de natuur. Voor een aantal soorten is dringend actie vereist, met vrij eenvoudige maar gerichte maatregelen op korte termijn. Dat hoeft niet veel te kosten. Ook op dit punt heb ik een amendement ingediend. Ik ben blij met de oplossing die gevonden is voor de riettelers. Ik wilde staatssecretaris wel vragen hoe hij ervoor gaat zorgen dat private partijen meer betrokken worden bij de natuur. Hoe staat het bijvoorbeeld met de TEEB-studie die eind dit jaar zou verschijnen? Ik wil alvast één concreet voorstel doen. De productie van hout kan zonder inbreuk te doen op duurzaamheidprincipes flink omhoog. Momenteel loont dat echter niet omdat het meteen een korting op subsidie betekent. Is de staatssecretaris bereid om dat te veranderen?

Voorzitter. Hoop voor de schepping. Aan de vruchten kent men de boom. Ik kijk uit naar de reactie van de staatssecretaris.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het wetgevingsoverleg Water.

Wed, 07 Dec 2011 13:40:13 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een wetgevingsoverleg met staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu over de begroting van het ministerie van Infrastructuur en Milieu (33000-XII), onderdeel Water.

Onderwerp: Water

Kamerstuk: 33 000 - XII

Datum: 5 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De verleiding is groot om meteen kritisch van wal te steken over de financiën. Ik kies echter liever voor de benadering van het halfvolle glas. Alle grote lopende uitvoeringsprogramma's zijn afgefinancierd en kunnen dus worden uitgevoerd. Dat is niet onbelangrijk. Dit is mede gebeurd door de bijdrage van de waterschappen aan het hoogwaterbeschermingsprogramma, zoals afgesproken in het door de staatssecretaris gesloten Bestuursakkoord Water. Hierover zal ik de eerste kritische noot kraken. Om aan de afspraken te voldoen, doet het kabinet geen boter bij de vis, maar past het een kasschuif toe van 1,2 mld. waardoor het kabinet leent van de toekomst.

De staatssecretaris toont zich er tevreden over dat alle lopende waterveiligheidsprogramma's mede door zijn toedoen zijn afgefinancierd. Feit is echter dat het kabinet er geen cent bij doet. Sterker, er wordt bezuinigd op waterveiligheid. Dit wordt weer goedgemaakt door de waterschappen en dus de belastingbetaler. Verder vindt mijn fractie het opvallend dat de staatssecretaris zijn eigen afspraken wel heel ruim interpreteert. Hij heeft zich voorgenomen om drie achtste deel van de vrije ruimte te reserveren en vijf achtste deel over te laten voor de opvolgers. Dat is op zich een net voornemen, maar de staatssecretaris laat de afspraak over het drie achtste deel pas gelden nadat de kasschuif van 1,2 mld. is toegepast. Hij mag van zichzelf dus nog 700 mln. reserveren. Dat vind ik twijfelachtig. Ik vraag de staatssecretaris om een reactie.

De minister en de staatssecretaris hebben de Kamer impliciet een voorstel gedaan voor ontvlechting van het huidige infrastructuurfonds in een mobiliteitsdeel en een deltafondsdeel. Resultaat is dat voor het mobiliteitsdeel in de periode 2021-2028 50 mld. beschikbaar is en voor het deltafondsdeel een kleine 10 mld. Dit is inclusief de bijdrage van de waterschappen. De vrije ruimte tot 2028 is 2,3 mld. De concrete, nog ongedekte waterveiligheidsopgaven bedragen nog 4 mld. en er komen nog meer grote waterveiligheidsopgaven op ons af. Daarom vindt mijn fractie het ontvlechtingsvoorstel niet evenwichtig. Voor asfalt en in mindere mate voor spoor zijn miljarden beschikbaar, maar waterveiligheid moet in zekere zin op een houtje bijten, terwijl daar nota bene wettelijke normen voor zijn, waaraan nu niet wordt voldaan. Zo gaat het decennia duren voordat wij überhaupt gaan voldoen aan de huidige en inmiddels voor een deel achterhaalde normen. Hiermee straalt het kabinet uit dat 130 km/u over gloednieuw asfalt belangrijker is dan veilig leven achter dijken die in orde zijn. Mijn fractie vindt dit moeilijk te verteren en daarom heeft zij op dit punt een amendement in voorbereiding.

Met het oog op de Deltawet die vanaf 1 januari van kracht wordt en met het oog op de ontvlechting van het infrastructuurfonds, waardoor een deltafonds bij de volgende begroting een feit wordt, verzoek ik de voorgestelde ontvlechting, op weg naar de volgende begroting, te heroverwegen en meer recht te doen aan de grote wateropgave.

Ondanks herhaalde toezeggingen heeft de staatssecretaris de opgave van 4 mld. nog steeds niet nader gespecificeerd. Het is toch vreemd dat de staatssecretaris de in voorbereiding zijnde opgave wel kan optellen tot circa 4 mld., maar dat hij deze niet nader kan specificeren. Nu deze specificatie schriftelijk is uitgebleven, verneem ik deze graag van de staatssecretaris in zijn eerste termijn.

De resultaten van de derde toetsing laten zien dat er nog veel werk aan onze delta is te verzetten. Gelet op de omvang van de toetsingsopgave en gelet op het feit dat we dit decennium voornamelijk druk zijn met de uitvoering van het tweede hoogwaterbeschermingsprogramma, gaat het nog een hele tijd duren voordat we aan de slag met de nieuwe toetsingsresultaten. Dat het zo lang duurt, heeft alles te maken met geld. Wat ik daarvan vind, heb ik inmiddels duidelijk gemaakt. Gelet op de omvang van de opgave en op het belang dat de Kamer er goed bij betrokken is, pleit ik ervoor dat in rapportages van het deltaprogramma op weg naar de deltabeslissingen en het eerste veiligheidsprogramma in 2014, de voortgang en samenhang van de gehele waterveiligheidsopgave goed in beeld worden gebracht.

De Kamer heeft gevraagd om helderheid over de effecten van de bezuinigingen op natuur op de planning en doorgang van projecten op het gebied van de waterhuishouding. We hebben een brief gekregen, die allesbehalve duidelijkheid geeft. De staatssecretaris schuift het probleem dat de regering heeft veroorzaakt handig door naar de provincies.

Bij het vaststellen van de Kaderrichtlijn Water is uitgegaan van de volledige realisatie van de EHS. Staatssecretaris Bleker bezuinigt daar echter op. Hoe worden de verplichtingen gehaald bij een verkleining van de EHS met 15%?

Het Planbureau voor de Leefomgeving voorspelt dat de hoeveelheid grond die bij moet dragen aan het antiverdrogingsbeleid ontoereikend is. Ingebrekestelling op het gebied van water zal duurder uitpakken dan wat er aan bezuinigingen naar verwachting wordt verdiend, is mijn waarschuwing. Het Planbureau voor de Leefomgeving adviseert ook een herziening van de visie op de EHS. Het noemt daarbij ruimtelijke samenhang en herstel van de natuurlijke waterdynamiek. Volgens mij is dit toch wat anders dan de herijking waarmee staatssecretaris Bleker bezig is.

Bij de Kaderrichtlijn Water heeft zich hetzelfde voorgedaan als bij de subsidietaakstelling. Er is meer wegbezuinigd dan er überhaupt aan budget beschikbaar was. Ik heb dit al eerder aangekaart, maar nu staat het allemaal zwart op wit. Er zat geen structurele reeks in de begroting voor de implementatie van de Kaderrichtlijn Water en toch is er een structurele bezuiniging van 50 mln. per jaar ingeboekt. Dit leidt alleen al in de periode 2021-2028 tot een bezuiniging van 400 mld. terwijl er €0,00 budget was. Deze bezuiniging gaat ook nog eens ten koste van het Deltafonds, het amendement van collega Lucas hierover ten spijt. Zo is deze bezuiniging niet alleen een bezuiniging op waterkwaliteit -- daar heb ik al moeite mee -- maar ook nog eens indirect op waterveiligheid. Dat moet voor deze staatssecretaris een lastige boodschap zijn.

De regering heeft met de waterschappen afgesproken dat zij voortaan 50% meebetalen aan het Hoogwaterbeschermingsprogramma, dat bedoeld is om ervoor te zorgen dat de dijken voldoen aan de normen. Hierbij zou sprake zijn van solidariteit, omdat de waterschappen in de kustprovincies en langs de rivieren veel hogere kosten hebben dan andere waterschappen. Nu blijkt dat de waterschappen van plan zijn om per project 10% bijdrage te leveren voor projecten in eigen waterschap. Dit kan leiden tot hogere kosten voor de waterschappen met veel primaire keringen en weinig inwoners, dus, met name, voor de provincie Zeeland. Gevolg hiervan is het sneller stijgen van de waterschapslasten in deze gebieden. Met name voor boeren kunnen de gevolgen groot zijn omdat zij vanwege hun grondpositie veel bijdragen aan het waterschap. De ChristenUnie vraagt de staatssecretaris om in lijn te handelen met mijn motie, waarin ik de regering verzoek, bij de uitwerking van de verdeling van de waterschapsbijdrage het principe van solidariteit tussen inwoners van gebieden met weinig primaire waterkeringen en de inwoners van gebieden met veel primaire waterkeringen zeer zwaar te laten wegen.

In september was deze vaste commissie op werkbezoek op Ameland. Wij hebben daar het project Fûgel Polle bekeken. Ik hoop dat ik het goed uitspreek. Ook zagen we de wijze waarop de Waddenvereniging en Staatsbosbeheer met bewoners samenwerken aan werken met de natuur voor veiligheid. Is de staatssecretaris met mij van mening dat een combinatie als bij Klimaatbuffer Zuidwest Ameland alle steun verdient van betrokken partijen? Stimuleert de staatssecretaris dat dergelijke projecten gezamenlijk worden opgepakt en dat er een koppeling wordt gelegd met bestaande programma's in het gebied zoals het Deltaprogramma Waddengebied en het programma Naar een rijke Waddenzee, zodat we kunnen leren van pilots voor veiligheid?

Voorzitter, ik moet afronden. Voor mijn allerlaatste zin sluit ik voor het gemak aan bij wat de VVD-fractie heeft gezegd over Ruimte voor de Rivier, de IJsselanalyse en de Afsluitdijk.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: Boeren niet dwingen tot uitbreiding

Fri, 02 Dec 2011 12:10:38 +0100

De ChristenUnie wil dat alle boeren een eerlijke vergoeding krijgen voor hun producten die opwegen tegen de hoge kosten die ze maken. Esme Wiegman vindt dat het niet zo moet zijn dat een boer per se moet uitbreiden om zijn hoofd boven water te moeten houden. Dit zegt het ChristenUnie Kamerlid tijdens het debat in de Tweede Kamer over veehouderij. Wiegman: ,,De discussie over de bouw van megastallen kunnen we niet in Den Haag voeren, dat is een discussie voor lokale overheden. De ChristenUnie vindt het wel van groot belang dat er goede landelijke afspraken worden gemaakt over het gezondheidsaspect van grote concentraties dieren en de positie van boeren."

Volgens Kamerlid Esmé Wiegman is dat de slechte positie van de boeren te wijten aan de lage prijs die de boeren ontvangen voor hun producten en de vergaande eisen die gesteld worden aan dierenwelzijn. Wiegman: ,,De boeren worden min of meer gedwongen om uit te breiden en megastallen te bouwen om zo hun hoofd boven water te houden. Hier moet verandering in komen.” De ChristenUnie wil dat de staatssecretaris kijkt naar de mogelijkheid voor boeren om een goede positie te verwerven in de keten. De staatssecretaris zal daarvoor actief de verbetering via de keten moeten ondersteunen. Bijvoorbeeld door boeren een betere onderhandelingspositie te geven binnen de keten van ondernemers.

De staatssecretaris heeft inmiddels toegezegd samen met de Nederlandse Mededingingsautoriteit te kijken naar mogelijkheden binnen de mededingingswetgeving en de Kamer daarover te rapporten. Wiegman is blij met deze toezegging maar vindt dat er meer mogelijk is. Het Kamerlid stelt de staatssecretaris voor om te kijken naar het Belgische model van coaching. Dat houdt in dat boeren, maar ook de rest van de keten, actief begeleid wordt naar veilige mededingsrechtelijke afspraken.

Uit onderzoek onder ChristenUnie-leden blijkt dat de meningen over megastallen zeer verdeeld zijn. Een derde van de leden vindt dat kleinschalige bedrijven in gevaar komen door de bouw van megastallen en andere vormen van schaalvergroting.

Een kwart van de ondervraagden is van mening dat kleinschalige veehouderij beter is voor de volksgezondheid, het milieu en dierenwelzijn. Ruim 300 leden vinden dat de overheid geen grenzen moet stellen aan de ontwikkeling van megastallen. Zij zijn van mening dat de boeren en ondernemers de ruimte moeten krijgen voor optimale bedrijfsvoering. Tien procent van hen ziet de megastal als een oplossing van de moeilijke situatie waarin de boeren verkeren.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg intensieve veehouderij.

Tue, 24 Jan 2012 10:34:24 +0100

Onderwerp: Intensieve veehouderij

Kamerstuk: 28 973

Datum: 1 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. We hebben met elkaar een vorm van veehouderij ontwikkeld die efficiënt is en waarmee veel barrières zijn genomen, maar waarmee we ook tegen problemen en vragen aanlopen over gezondheid, dierenwelzijn, mestoverschot, geurhinder, landschappelijke inpassing et cetera. Steeds luider klinkt de roep dat het anders moet. Over de maatschappelijke dialoog over de megastallen kan ik vrij kort zijn. Dat is een discussie die op het lokale vlak thuishoort. Elke regio en elk bedrijf is anders en het etiket «megastal» is niet zo eenduidig als het doet vermoeden. Vaak gaat achter de moeite met megastallen zorg voor dierenwelzijn en milieu schuil. Daarop hoeven megastallen echter zeker niet slechter te scoren dan kleine stallen. Volgens de ChristenUnie zijn lokale overheden het beste in staat om te beoordelen of een bedrijf ergens past en om de belangen van bewoners en ondernemers tegen elkaar af te wegen. De ChristenUnie wil echter één uitzondering maken: het gezondheidsaspect van grote concentraties dieren. Er moeten nationale normen gesteld worden als blijkt dat grote concentraties dieren niet samengaan met de gezondheid van de omringende bewoners.

In de megastallendiscussie kiest de ChristenUnie een andere invalshoek. In onze ogen drijven de lage prijs voor de boer in combinatie met vergaande eisen voor dierenwelzijn en milieu de boer richting de megastallen. Daar ligt het aangrijpingspunt. Er moet voorkomen worden dat uitbreiding de enige manier is voor een boer om het hoofd boven water te houden. De grote vraag is hoe we dat doen. De commissie-Van Doorn geeft een mooie voorzet. De staatssecretaris omarmt dit rapport, maar legt vervolgens de bal voornamelijk bij de ketenpartijen. De keten kan inderdaad heel veel zelf en is daarvoor te prijzen. Ik noem bijvoorbeeld het Beter Leven Keurmerk voor varkensvlees. Maar zelfs daar gaat nog het nodige mis. Producenten krijgen wel een iets hogere prijs, maar net niet hoog genoeg om de hogere kosten te dekken. Hoort bij het motto «al het vlees duurzaam» niet ook een beter inkomen voor de boer? Zo ja, wat gaat de staatssecretaris daaraan bijdragen? Hoe krijgen we de werkelijke kosten van een product in de prijs verwerkt? Hoe krijgen we de keten zo ingericht dat de boer een goede prijs krijgt? Hoe kunnen we het exportdeel verduurzamen? Wat te doen met import? Gaan de inkopers, de retail, dezelfde normen opleggen aan importvlees? Is de staatssecretaris bereid daar nu eens echt werk van te maken, ook in WTO-verband? De commissie-Van Doorn doet een paar verzoeken. Wat gaat de staatssecretaris daarmee doen? Ik denk bijvoorbeeld aan regie voeren. Ik hoop dat dat meer wordt dan alleen vergaderingen en vergaderzaaltjes faciliteren. Wat gaat de staatssecretaris actief bijdragen aan de versnelling van het proces, zoals is gevraagd? Wat gebeurt er met alle verduurzamingsinitiatieven? Denk aan het convenant over de tussensegmenten, het Platform Verduurzaming Voedsel en het programma Duurzame voedselsystemen. Ook wijs ik op het sluiten van de kringlopen: in 2020 minimaal 50% van het eiwitrijke diervoer uit Europa. Onderschrijft de staatssecretaris deze ambitie? Hoe gaat hij die invullen en faciliteren? Hoe wordt de gevraagde handhaving ingevuld? Waarop zal worden gehandhaafd? Het uitgangspunt is immers duurzaam vlees in 2020. Tegelijkertijd blijft de normering van overheidswege behoorlijk basaal, namelijk het Europese level playing field. Daartussen zit dan toch ergens een gat? Hoe ziet de gevraagde routekaart met tussenstations eruit voor de rijksoverheid? Wat is de stok achter de deur voor het bereiken van de ambitie dat uiterlijk vanaf 1 januari 2015 alle nieuw te bouwen stallen en houderijsystemen integraal duurzaam zijn?

Ik kom weer terug bij de goede prijs voor de boer. Voor een goede prijs is het benutten van mogelijkheden van mededingingsrecht van belang. Er is best wat mogelijk, maar er is nu veel onduidelijkheid, waardoor initiatieven niet van de grond komen. Er ligt een knip bij afspraken over productieomvang en prijzen die aan de consument in rekening worden gebracht en over uitsluiting van concurrenten. Hoe realiseren we dat al het vlees duurzaam is in 2020? Past dat binnen die mededinging? Is de staatssecretaris bereid met de NMa te overleggen over wat wel en niet is toegestaan en over de vraag waar een overheidsrol en wijziging van wetgeving noodzakelijk zijn? Dan denk ik bijvoorbeeld aan een wettelijke basis om duurzaamheidsafspraken algemeen verbindend te verklaren. Is hij bereid het Belgische model van coaching over te nemen? Dat gaat om het actief begeleiden van partijen en het begeleiden naar veilige mededingingsrechtelijke opties. De provincie Noord-Brabant schetst het vervallen van die rechten als een groot probleem. Ik ben erg benieuwd wat de staatssecretaris met dit signaal gaat doen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg mestvisie.

Tue, 24 Jan 2012 13:03:18 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie met de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg met staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Mestvisie

Kamerstuk: 30 645

Datum: 1 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Waar het vorige debat over de intensieve veehouderij eindigde, begin ik nu, namelijk in de provincie Brabant. Dat is de provincie bij uitstek waar mestoverschot een probleem is. Juist deze provincie geeft aan grote moeite te hebben met het afschaffen van dierrechten. De provincie ziet een groot aantal problemen zonder veel mogelijkheid om daarin te sturen. De ChristenUnie is geen voorstander van dierrechten om het systeem zelf. Het gaat om de achterliggende problemen. Het heeft als doel om evenwicht op de mestmarkt te realiseren. Als dat zonder dierrechten kan, willen wij dat natuurlijk het liefst. Ik ben daar echter nog niet zo zeker van.

De oplossing van de staatssecretaris geeft mij nog onvoldoende garantie dat we straks niet meer terugverlangen naar het systeem van dierrechten. Ik noem bijvoorbeeld de aanscherping van de gebruiksnormen voor stikstof en fosfaat uit meststoffen. Dat leidt bij een gelijkblijvende mestproductie tot een stijging van het mestoverschot, zo zegt ook het PBL. Dat wordt nog sterker bij het loslaten van dierrechten. De mestverwerking staat nog in de kinderschoenen. Er zijn veelbelovende initiatieven, maar zijn die voldoende om het mestoverschot op te lossen? Hoe houden we de uitstoot van broeikasgassen en ammoniak binnen de grenzen? Natuurlijk, we hebben een nationaal plafond, maar hoe krijg je de mest verwerkt naar mogelijkheden per boer per provincie en hoe verschaf je de boeren duidelijkheid vooraf in plaats van achteraf? Wat betekent het afschaffen van dierrechten voor de PAS en boeren in de omgeving van Natura 2000-gebieden? Natuurlijk, bij uitbreiding zijn er geen kosten meer voor dierrechten, maar nemen de kosten voor milieu niet extra toe? Wat betekent het afschaffen van dierrechten voor bijvoorbeeld de varkenshouderij in Nederland? Bij het afschaffen van dierrechten is er op korte termijn misschien de mogelijkheid voor uitbreiding, maar wat doet dat met de prijzen? Inderdaad, die gaan naar beneden. Daarmee is er nog minder inkomen voor een varkensboer.

De staatssecretaris kiest voor de oplossing die meer ruimte biedt voor ondernemerschap, maar het lijkt mij dan wel een ondernemerschap met maar één richting, namelijk uitbreiden om een boterham te verdienen. Klopt het dat het meststelsel per 1 januari ingaat en de dierrechten in ieder geval behouden blijven tot 1 januari 2015? Is het, gezien de door mij zojuist genoemde zorgen, dan niet wijs om in de wet een voorziening te treffen dat we, wanneer na twee jaar blijkt dat het systeem toch niet goed werkt, de dierrechten toch kunnen laten bestaan na 1 januari 2015? Het lijkt mij goed om een evaluatiemoment in 2014 af te spreken. Graag een reactie.

Ik heb ook een vraag over de technologie van mestverwerking. Hoe wordt de bodemvruchtbaarheid bij het beleid betrokken? Op welke wijze zou het gebruik van bodemverbeteraars in de plantaardige teelten moeten worden gestimuleerd, mogelijk in combinatie met de noodzakelijke versnelling van mestbewerking en -verwerking? Kan in de komende jaren ruimte worden gemaakt voor pilots om boeren te laten experimenteren met mestverwerking, bovengrondse aanwending van digestaat, kunstmestvrije teelt en andere innovatieve ideeën om zo te onderzoeken wat de effecten zijn? Het stimuleren van mestraffinage is onderdeel van de green deal. Dan is het belangrijk dat allerlei belemmeringen in de regelgeving weggenomen worden. Boeren kunnen bijvoorbeeld een pomp plaatsen om hun melktankauto’s op hun eigen bedrijf ook hun brandstof te kunnen laten tanken.

Nadat we zojuist een debat over megastallen hebben gevoerd vrees ik dat we megamestverwerkingsbedrijven tegemoet kunnen zien met enorme vervoersstromen. Hoe gaan we die handelen en waar nodig beperken? Handhaving is een essentieel onderdeel. Het is ook een belangrijke wens van boeren om de freeriders, de overtreders, aan te pakken. Hoe gaan we dat realiseren, nu de overheid ook juist op dat punt fors gaat bezuinigen? Over de kringloopgedachte vind ik niet veel terug in de visie van de staatssecretaris. Het enige is dat veehouders met voldoende grond in gebruik voor afzet van de eigen mestproductie worden ontzien. Dat lijkt mij echter niet meer dan logisch. Het sluiten van de kringloop moet de leidende gedachte zijn. Welke gevolgen verbindt de staatssecretaris dan aan het toestaan van uitbreiding van het aantal dieren in Nederland? Het gevolg daarvan is dat de vraag naar veevoer toeneemt, net als de concentratie van mineralen in Nederland, die onttrokken worden aan andere delen van de wereld. Onze inzet zou die van de commissie-Van Doorn zijn: in 2020 minimaal 50% van het eiwitrijke diervoer uit Europa. Graag nu een reactie op dit punt van de staatssecretaris.

Is de staatssecretaris bereid, regionale mestafzet binnen 25 kilometer niet tot het bedrijfsoverschot te rekenen? Plaatsing in de regio gaat wat ons betreft voor het vervoeren naar mestverwerkingsbedrijven. Op deze manier wordt regionale afzet voor praktisch grondgebonden bedrijven in de niet-concentratiegebieden bevorderd en wordt mestverwerking in de concentratiegebieden met meer intensieve vormen van veehouderijen bevorderd. Ik sluit mij aan bij de vraag van de heer Van Gerven of de staatssecretaris bereid is tot een verlenging van de praktijkproef voor het bovengronds aanwenden van mest, die met name wordt gebruikt door kringloopboeren.

Een van de drie sporen voor het nieuwe mestbeleid is het voerspoor. Ik steun de inzet. Zo wordt in ieder geval voor mineralen de kringloop beter gesloten. Er zijn echter zorgen over de effecten ervan op dieren, bijvoorbeeld wat betreft vruchtbaarheid. Is de staatssecretaris bereid, aanvullend onderzoek te doen voordat dit algemeen beleid wordt?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg duurzaam inkopen en Palmolie.

Tue, 24 Jan 2012 13:20:20 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu, de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in een algemeen overleg met staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu en staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Duurzaam inkopen en Palmolie

Kamerstuk: 30 196

Datum: 1 december 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Ik heb het genoegen om niet alleen namens de ChristenUnie te spreken, maar ook namens de SP. Ik heb ook al eens tijdens een milieudebat namens de SGP gesproken. Zie daar de breedte van de ChristenUnie.

Met een inkoopvolume van 60 mld. per jaar kan de overheid een groot verschil maken om te komen tot verduurzaming van de productie. De ChristenUnie is blij met de lijst van aanbevelingen die de maatschappelijke organisaties zoals MKB-Nederland en De Groene Zaak hebben opgesteld om het duurzaam inkopen te verbeteren. De ChristenUnie is ook blij met de positieve reactie van de staatssecretaris op dit advies. Verschillende criteria zullen worden aangepast, maar wanneer krijgt de Kamer deze te zien? Natuurlijk moeten we het hier niet hebben over alle details, maar de ChristenUnie vindt het wel belangrijk dat de Kamer betrokken wordt bij de wijziging van de criteria voor duurzaam inkopen.

De OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen zijn recent uitgebreid, met verantwoordelijkheid voor de hele keten. Hoe wil de staatssecretaris de vrijblijvendheid hiervan afhalen? Het is nu nog te veel aan de opdrachtnemer om te bepalen hoe diep in de productieketen resultaat moet worden bereikt. De ChristenUnie pleit ervoor, de naleving van de richtlijnen wettelijk te verankeren.

Het toepassen van sociale criteria gaat nog moeizaam. In het voorjaar kwam op vragen van de ChristenUnie en GroenLinks een toezegging dat bij de inkoop van elektronica arbeids- en mensenrechten worden meegewogen. Wat heeft dat voor gevolgen voor fabrikanten die samenwerken met Foxconn, een bedrijf dat door SOMO wordt genoemd als een toeleverancier die arbeidsrechten schendt? is er al faire elektronica beschikbaar die voldoet aan de criteria van duurzaam inkopen?

De overheid controleert nu alleen op een redelijke inspanning van leveranciers van bijvoorbeeld elektronica om te komen tot verbeteringen, maar de ChristenUnie wil niet alleen inspanningen maar ook resultaten zien. Sociale criteria moeten volwaardig meetellen. Er moet een duidelijk signaal naar producenten dat overtreding van de vier fundamentele arbeidsnormen en de mensenrechten niet wordt getolereerd. De ChristenUnie wil van de staatssecretaris een duidelijk stappenplan en een deadline. Anders gaat het uitbuiten van goedkope werknemers en kinderen in ontwikkelingslanden gewoon door. Sociale voorwaarden gelden nu alleen bij aanbestedingen boven de Europese aanbestedingsdrempel. Zo kom je echter niet tot 100% duurzaam inkopen, want er worden heel wat inkopen uitgesloten. De fractie van de ChristenUnie vraagt daarom, de financiële drempel voor toepassing van de sociale voorwaarden te verlagen, en helemaal af te schaffen indien er voor een product goede keteninitiatieven bestaan. Dan leidt het stellen van sociale voorwaarden niet tot extra administratieve lasten, bovenop het lidmaat-schap van het keteninitiatief.

Duurzaam inkopen moet sturing geven aan de markt in plaats van de markt volgen. De markt wil duidelijkheid. De maatschappelijke organisaties adviseren dan ook, duurzaamheidsambities vast te stellen voor de middellange en lange termijn. Graag krijg ik op dit punt een reactie van de staatssecretaris. De fractie van de ChristenUnie roept de staatssecretaris op om voor de zomer dit vergezicht te schetsen. Bedrijven hebben dan een stip op de horizon om naartoe te werken. De staatssecretaris is positief over het stellen van centrale criteria. Het is prima om bepaalde minimumcriteria centraal vast te leggen, zodat er meer duidelijkheid komt voor ondernemers. Inkopers moeten echter wel de vrijheid hebben om strengere criteria vast te stellen.

Het is prima om de administratieve lasten te beperken door de bewijslast te beperken tot de laatste fase van het inkoopproces. Degene die de opdracht krijgt, moet bewijzen dat wordt voldaan aan de criteria. Maar de staatssecretaris legt wel erg veel nadruk op de eigen verklaring. Om duurzaam inkopen succesvol te maken, is ook onafhankelijke monitoring van belang. Eigenlijk zou er een autoriteit moeten komen die toezicht kan houden. Deze instelling zou steekproefsgewijs onderzoek moeten doen naar de naleving van de criteria voor duurzaam inkopen, met name de sociale criteria, en daarover rapporteren aan regering en Kamer. Ook zou deze autoriteit klachten kunnen behandelen. Verder zou de autoriteit tools voor inkopers kunnen ontwikkelen. De fractie van de ChristenUnie stelt voor om dit mee te nemen in een nieuwe autoriteit consument en markt, waarin NMa, OPTA en Consumentenautoriteit opgaan. Het gaat niet alleen om people en profit, maar ook om planet. Waarom dan niet één autoriteit voor mens, milieu en markt?

De ChristenUnie heeft al vaker benadrukt dat duurzaamheid ook moet worden meegewogen bij de aanbesteding van financiële diensten. Wat gaat de staatssecretaris doen om erop toe te zien dat de huisbankier RBS, zoals beloofd, stringenter is op het gebied van investeringen in clustermunitieproducenten? De ChristenUnie vindt de steun van de staatssecretaris voor innovatiegerichte aankopen nog wat zuinig. De inzet is nu 2,5% van de overheidsbrede inkopen. De ChristenUnie pleit voor verhoging naar 10% van het inkoopbudget.

Tot slot sluit ik aan bij iedereen die kritische opmerkingen heeft gemaakt over de duurzaamheid van palmolie. De ChristenUnie zou graag van de staatssecretaris willen vernemen hoe hij tot een echt duurzaam keurmerk voor palmolie gaat komen, zeg maar een RSPO 2.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: geen doorverwijsplicht arts bij euthanasie

Wed, 30 Nov 2011 14:51:04 +0100

De ChristenUnie vindt het onbegrijpelijk dat artsen verplicht worden euthanasiepati�nten door te sturen wanneer zij om principi�le redenen niet mee wil werken aan een zelfgekozen levenseinde. Minister Schippers van Volksgezondheid zegt in haar brief aan de Tweede Kamer dat artsen een professionele verantwoordelijkheid hebben om pati�nten tijdig door te verwijzen bij professionele en principi�le bezwaren. De ChristenUnie vindt dit veel te ver gaan. Wiegman: ,,Het gaat niet om normaal medisch handelen zoals het behandelen van een botbreuk. Het zou voldoende moeten zijn om te stellen dat een arts goed dient te luisteren naar zijn pati�nt. Er bestaat niet zoiets als een recht op euthanasie." Vandaag spreekt de Tweede Kamer over de euthanasiewetgeving.

De ChristenUnie maakt zich grote zorgen over grote stijging met 17% van het aantal euthanasiemeldingen. Wiegman is bang dat deze explosieve stijging de werkwijze van regionale toetsingscommissies onder druk zet. Wiegman: ,,Door de grote stijging liggen 1000 dossiers te wachten. Dit zet een zorgvuldige toetsing zwaar onder druk. Ik wil dat er meer capaciteit bijkomt.”

Het Kamerlid constateert een gat in de wet als het gaat om de mogelijkheid om de regionale toetsingscommissies euthanasie (RTE) te kunnen toetsen. Wiegman:,,Er bestaat een lacune in de wet, de toetsingscommissie is nu namelijk niet toetsbaar. Dit zou wel het geval moeten zijn. Of je nu voor- of tegenstander van euthanasie bent, we moeten er op kunnen vertrouwen dat alles zorgvuldig er aan toe gaat en dat niet lichtvaardig of zelfs tegen de wil van iemand in tot levensbeëindiging wordt gegaan. De rechtsstaat moet daartegen bescherming bieden.”

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg Euthanasie.

Fri, 06 Jan 2012 16:21:30 +0100

Onderwerp: Euthanasie

Kamerstuk: 32 647

Datum: 30 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De kabinetsreactie op het KNMG-standpunt De rol van de arts bij het zelfgekozen levenseinde is ronduit positief; positief over de gevolgde procedure en positief over het resultaat. De fractie van de ChristenUnie heeft echter vragen over dit standpunt van de KNMG (Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst). In de beantwoording van de schriftelijke vragen stelt de minister: "Daarbij is het de professionele verantwoordelijkheid van de arts om de patiënt tijdig door te verwijzen wanneer hij of zij om principiële reden het verzoek niet wil inwilligen." Het gaat hier om het verzoek om euthanasie en niet om normaal medisch handelen. Van een professionele verantwoordelijkheid om door te verwijzen kan toch geen sprake zijn? Als een arts niet doorverwijst, is hij dan een weigerarts? Is het medisch tuchtrecht dan op hem van toepassing? Voor een arts staat de zorgplicht bovenaan. Het zou voldoende moeten zijn om te stellen dat een arts goed dient te luisteren naar zijn patiënt. Mensen zullen zich ervan bewust moeten zijn dat de Euthanasiewet niet voorziet in rechten, maar enkel een strafuitsluitingsgrond biedt voor artsen. Graag een reactie.

De minister juicht het standpunt van de KNMG toe als een behulpzame verduidelijking. Mijn fractie, maar ook een groot aantal artsen die ik ken, zijn veel kritischer. Het gaat om een nadere interpretatie van de wet en lijden aan het leven lijkt als een soort extra officiële indicatie te worden gezien. Het lijkt ook wel alsof de KNMG zorgvuldigheidscriteria verwart met geldende criteria. Het gaat dus om interpretaties van de wet. Juist in dit geval is dan spreken over onjuiste interpretaties ook een interpretatie. Graag een reactie.

De ChristenUnie heeft ook zorgen over de toenemende werkdruk bij regionale toetsingscommissies. Vorig jaar was er een grote stijging in het aantal meldingen te zien. Ik heb gehoord dat er dit jaar al 17% meer meldingen zijn dan vorig jaar. Er liggen duizend dossiers te wachten. Dit zet een zorgvuldige toetsing zwaar onder druk. Wat gaat de minister hieraan doen?

De ChristenUnie heeft ook grote vragen bij het nieuws van kortgeleden dat er voor het eerst euthanasie is gepleegd op een zwaar dementerende patiënte. Ik heb het oordeel van de regionale toetsingscommissie in dit geval gelezen. Normaal gesproken verloopt het inroepen van advies van een tweede SCEN-arts via het SCEN-meldingsbureau. In dit geval is dat niet gebeurd en is rechtstreeks een arts benaderd. Leidt deze casus tot een nieuwe werkwijze? Als een huisarts wil instemmen met een ingewikkeld verzoek voor euthanasie bij een dementerende, moet hij naar SCEN-arts Constance de Vries vragen die zich zo positief in de media heeft uitgelaten over euthanasie bij een dementerende en dan is de kans groot dat het wel goed komt. Terwijl ik dit uitspreek, zie ik ook zomaar voor me hoe de door de NVVE (Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde) voorgestelde euthanasiebrigades kunnen gaan werken. Juridisch gezien allemaal heel erg dubieus. De Euthanasiewet stelt de aanwezigheid van een behandelrelatie met de arts niet expliciet als eis, maar zonder zo'n relatie kan een arts nauwelijks in staat worden geacht om een zorgvuldige afweging te maken. Voor zover je de term "weigerarts" al in de mond wilt nemen, is wel duidelijk hoe artsen onder druk gezet kunnen worden. Dit mag natuurlijk niet gebeuren. De ChristenUnie vindt het ook niet wenselijk dat op internet te vinden is wat het standpunt is van een SCEN-arts aangaande euthanasiegevallen die hebben plaatsgevonden.

Dit euthanasiegeval roept ook de vraag op bij mijn fractie wie de toetsingscommissies toetst. De laatste tijd heeft na het oordeel van een toetsingscommissie zelden nader onderzoek plaatsgevonden en zijn er weinig verdere maatregelen genomen. De commissie Gelijke Behandeling en andere soortgelijke commissies zijn altijd toetsbaar, alleen euthanasiecommissies zijn dat bij positieve beschikkingen per definitie niet. Een toetsingscommissie moet ook toetsbaar zijn. Graag een reactie.

Ik vraag de minister ook om het oordeel van het Openbaar Ministerie over het oordeel van de regionale toetsingscommissie over het recente geval van euthanasie bij een vrouw met vergevorderde dementie, waar ik zojuist al over sprak. Ik besef dat dit niet gebruikelijk is. De wet voorziet hier niet in, maar er is eigenlijk sprake van een gat in de wet op het moment dat omstanders of andere betrokkenen of deskundigen reden hebben om te vermoeden dat de gang van zaken in strijd met het oordeel van de toetsingscommissies niet zorgvuldig was.

Mevrouw Dijkstra (D66): Waarom denkt de fractie van de ChristenUnie dat de toetsingscommissie niet heeft voldaan aan de eisen? Heeft zij niet voldoende zorgvuldig naar dit geval gekeken, terwijl dit bij andere gevallen wel is gebeurd? Wat is dan precies het moment waarop de ChristenUnie zegt: nu zijn ze waarschijnlijk de fout ingegaan?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): In dit specifieke geval heb ik vragen over de gang van zaken. Er is niet zoals gebruikelijk het advies van een tweede SCEN-arts ingeroepen. Tegelijkertijd ben ik nagegaan wat er in de wet is vastgelegd en welke afspraken er op andere vlakken zijn. Dat bracht mij tot de conclusie dat het gek is dat toetsingscommissies niet toetsbaar zijn. Ik vind het wenselijk dat het oordeel van het OM vaker ingeroepen kan worden. Ik was bezig, redenen op te sommen waarom je dat zou moeten doen. Dat is als omstanders of andere betrokkenen of deskundigen reden hebben te vermoeden dat de gang van zaken in strijd met het oordeel van de toetsingscommissies niet zorgvuldig was. Daar moet dan echt reden voor zijn. Of dat er sprake is van een ontwikkeling waarbij je je kunt afvragen of het wel om levensbeëindiging op basis van een vrijwillig en weloverwogen verzoek gaat in een situatie van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Dat lijken mij goede redenen om het oordeel van het OM in te roepen.

Mevrouw Dijkstra (D66): Ik vraag dit vooral omdat dit soort vragen niet gesteld worden bij andere gevallen die getoetst worden door de toetsingscommissies. Mevrouw Wiegman geeft zelf al aan dat het een uitzondering is. Hoe zit het met de andere gevallen waar de toetsingscommissie over oordeelt. Vindt zij dat daar ook een nadere toetsing nodig is?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): In zijn algemeenheid zou ik willen stellen dat de toetsingscommissies altijd toetsbaar zouden moeten zijn. Je hoeft niet altijd het oordeel van het OM in te roepen, maar het lijkt mij van groot belang dat dit principe in de wet wordt geregeld. Wat dit specifieke geval betreft, heb ik uitgelegd wat ik in de rapportage van de toetsingscommissie heb gelezen. Er is heel veel aandacht in de media voor dit geval geweest. Sommige deskundigen concluderen dat hiermee is aangetoond dat euthanasie op een dementerende mag. Het lijkt mij ontzettend belangrijk dat er een helder onafhankelijk juridisch oordeel over dit geval komt. Dat komt de zorgvuldigheid van het werk van de toetsingscommissies alleen maar ten goede.

Mevrouw Van Miltenburg (VVD): Bij het begin van uw inbreng zei u dat de wet er is en dat die zorgvuldig moet worden nageleefd. Met dit verzoek gaat u rechtstreeks in tegen de bedoeling van de wet. Er zijn zorgvuldigheidscriteria in de wet opgenomen. Dat zijn geen redenen om een verzoek te mogen doen. De zorgvuldigheidscriteria betreffen het handelen. De toetsingscommissies zijn ingesteld om te voorkomen dat wanneer is voldaan aan de zorgvuldigheidseisen, het OM er toch naar kijkt. U wilt eigenlijk de Euthanasiewet afschaffen. Dat snap ik wel gezien uw achtergrond, maar dan moet u dat ook eerlijk zeggen. U wilt het hart uit de Euthanasiewet halen en daarmee stelt u de facto voor om de wet af te schaffen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik zou dolgraag de euthanasiewet afschaffen. Dat is helemaal geen geheim. Waar het mij om gaat, is het volgende. Ik doe hierbij ook een appel op mijn collega's. Er zouden geen principiële bezwaren moeten zijn tegen het toetsen van toetsingscommissies. Het gaat om zaken van leven en dood. Euthanasie valt nog steeds onder het Wetboek van Strafrecht en dat moet ook zo blijven. Euthanasie is in principe strafbaar en dan is er toch niks mis met zorgvuldigheid. Zeker in het licht van de enorme toename van het aantal meldingen zouden wij met elkaar moeten zeggen dat het een goed idee is om de toetsingscommissies te toetsen. De wet moet nageleefd worden, maar dit gat zouden wij met elkaar moeten dichten. Andere commissies, zoals de commissie Gelijke Behandeling, zijn ook toetsbaar. Dat zouden wij normaal moeten vinden.

Mevrouw Van Miltenburg (VVD): U gaat eraan voorbij dat deze toetsingscommissie, anders dan de commissies zoals de commissie Gelijke Behandeling, juist is ingesteld om te voorkomen dat het Openbaar Ministerie naar deze zaken kijkt als voldaan is aan de zorgvuldigheidscriteria. Op het gat tussen uw redenering en dat u vindt dat de toetsingscommissies getoetst moeten worden, gaat u niet in.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Dan kan ik dus heel simpel herhalen wat ik zojuist heb gezegd. Je moet een oordeel van het OM kunnen vragen als er reden is om te vermoeden dat de gang van zaken in strijd met het oordeel van de toetsingscommissie niet zorgvuldig was. Als daar reden voor is, moet je dat oordeel kunnen inroepen. Dat moet ook kunnen als er een ontwikkeling is waarbij je je kunt afvragen of er wel of geen sprake is van levensbeëindiging op basis van een vrijwillig en weloverwogen verzoek in een situatie van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Dat zijn precies de onderdelen die in de Euthanasiewet worden genoemd. Het is belangrijk dat de toetsingscommissies hun werk blijven doen, maar dan is er niks mis mee dat het OM zijn oordeel kan geven op het moment dat daar redenen voor zijn.

Mevrouw Voortman (GroenLinks): U zegt: op het moment dat er reden is om te denken dat het oordeel van de toetsingscommissie niet zorgvuldig tot stand is gekomen, kan het OM om zijn oordeel worden gevraagd. Zou het dan ook andersom kunnen? Dan zou je via de rechter het recht op euthanasie kunnen afdwingen. Volgens u kan er sprake zijn van onzorgvuldigheid als het euthanasieverzoek wordt toegekend. In andere gevallen kan echter ook sprake zijn van onzorgvuldigheid.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Mevrouw Voortman doet nu net alsof zorgvuldigheidscriteria geldigheidscriteira voor patiënten zijn. Dat is niet zo. Euthanasie is strafbaar. De wet biedt een strafuitsluitingsgrond voor artsen. De toetsingscommissie moet toetsen of dit zorgvuldig gebeurt. Ik vind dat er altijd ruimte moet zijn voor het OM om daar een oordeel over te vellen.

Mevrouw Voortman (GroenLinks): Dan komen we op de discussie over strafbaarstelling van euthanasie. Die discussie ga ik heel graag met mevrouw Wiegman aan, maar dat zal ik in mijn eigen bijdrage doen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik zie uit naar de bijdrage van mevrouw Voortman. Het is helder dat wij kennelijk al zover zijn met denken over toepassen van euthanasie dat de vraag of euthanasie strafbaar moet zijn al een kwestie is. Of je nu een voor- of tegenstander bent, wij moeten erop kunnen vertrouwen dat het er zorgvuldig aan toe gaat en dat niet lichtvaardig of zelfs tegen de wil van iemand in tot levensbeëindiging wordt overgegaan. De rechtsstaat moet daartegen bescherming bieden. Ik krijg graag een reactie op mijn inbreng en op hetgeen zojuist is gewisseld.

De voorzitter: Wilt u afronden?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): De boodschap dat euthanasie bij dementerenden mag, echoot nog wat na in mijn hoofd. Waar gaan wij dan heen in ons land met een toenemend aantal dementerenden? Wat is er aan de hand dat dementie door steeds meer mensen wordt beoordeeld als mensonwaardig met daaraan verbonden de conclusie dat je er maar beter niet kunt zijn dan dementerend in een verpleeghuis te worden opgenomen. Dementie is een ingrijpende ziekte en wordt als een groot en groeiend probleem ervaren, maar dat los je niet op met een zelfgekozen dood.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman inzake Wijziging van de Wet personenvervoer 2000.

Wed, 07 Dec 2011 13:51:03 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een wetgevingsoverleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Wijziging van de Wet personenvervoer 2000 in verband met verordening (EG) nr. 1370/2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg

Kamerstuk: 32 376

Datum: 28 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Ik vervang in dit debat Arie Slob die zich op dit moment in een andere zaal bezighoudt met de nationale politie.

Vandaag spreken wij eindelijk over de verplichte aanbesteding van het openbaar vervoer in de drie grote steden. De fractie van de ChristenUnie heeft een aantal amendementen ingediend. Een aantal amendementen is nog onderweg. Nog lang niet alles ligt hier op tafel. Voordat ik op die amendementen inga, sta ik stil bij de hoofdlijnen van het wetsvoorstel. De fractie van de ChristenUnie heeft gemengde gevoelens bij dat wetsvoorstel. Ik heb het dan nog niet eens zozeer over het jojobeleid van eerst wel, toen weer niet en nu weer wel verplichte aanbesteding. De fractie van de ChristenUnie is overigens ook niet per se tegen verplichte aanbesteding. Mijn fractie heeft problemen met het wetsvoorstel omdat de gevolgen van de verplichte aanbesteding nog zo onduidelijk zijn. Hoe zit het bijvoorbeeld met het beheer van de infrastructuur? Wij hebben in het verleden geen goede ervaringen opgedaan met het opsplitsen van NS en ProRail. Door dit kabinet is tegelijkertijd een forse bezuiniging ingeboekt omdat aanbesteden goedkoper zou zijn. Alle deskundigen zeggen echter dat deze doelstellingen niet gehaald gaan worden. De minister heeft het tegendeel nog steeds niet bewezen. Wel verdwijnt over een paar weken een groot aantal buslijnen in de grote steden. Verder snijden in de dienstregeling dreigt.

Het ov in de drie grote steden kan best goedkoper, maar de bezuinigingen van dit kabinet betekenen een kaalslag. Vele tram- en buslijnen dreigen te verdwijnen. Dat zijn echt niet allemaal bussen die bijna leeg rondrijden. De steden proberen de ergste klappen nog te verzachten door geld dat bestemd was voor extra infrastructuur, te verschuiven naar exploitatie. Dat betekent in feite echter uitstel, in de hoop dat volgende kabinetten weer meer geld over hebben voor het openbaar vervoer, want anders zal later toch nog verder moeten worden gesneden in het ov-aanbod of zal structureel moeten worden afgezien van investeren in de ov-infrastructuur. Een voorbeeld: er zijn al jaren plannen om tramlijn 9 te verlengen in Diemen. De schop zou binnenkort de grond in gaan. Daardoor zouden nieuwe gebieden worden ontsloten en zouden er meer reizigers voor deze tramlijn komen, maar Amsterdam moet het project nu schrappen om andere tramlijnen overeind te houden. Wordt "reiziger" dan met een hoofdletter "R" geschreven? Sorry, ik heb vandaag geen chocoladeletters bij me. Ik heb begrepen dat er vorige week een behoorlijke hoeveelheid was, omdat dat hele woord was uitgeschreven.

Om een beter ov te krijgen met een hogere kostendekkingsgraad, moeten wij juist gaan investeren. Door bijvoorbeeld vrije busbanen te realiseren, lopen bussen minder snel vast in het verkeer en kan de reistijd worden ingekort. Hierdoor wordt de exploitatie goedkoper en komen er meer reizigers. De kost gaat dan wel voor de baat uit, maar op de lange termijn heb je het beste resultaat. Dat is ook goed voor de bouwsector, maar zo'n investeringsprogramma voor het regionaal openbaar vervoer zie ik niet. Dit kabinet kiest voor de "kortetermijnmiljoenen" die zijn ingeboekt in de begroting en laat de reiziger, de chauffeur en de bouwer zitten. Goedkoop is duurkoop. Mijn fractie vreest dat we de reizigers die we door deze bezuinigingen verliezen, moeilijk terug zullen winnen voor het ov.

Ik kom nu bij de amendementen. Mijn collega Arie Slob had het amendement op stuk nr. 11 ingediend over het verplichten van een programma van eisen voor het hoofdrailnet. Dit amendement trek ik bij dezen in, omdat een vergelijkbaar amendement reeds is aangenomen bij de Verzamelwet Verkeer en Waterstaat en omdat wij reeds een programma van eisen hebben ontvangen.

Ik heb samen met Arie Slob het amendement op stuk nr. 17 ingediend. Dat amendement haalt een Europese kop uit het wetsvoorstel. Het weghalen van koppen zou dit kabinet moeten aanspreken. Bij hoge uitzondering moet het mogelijk zijn om concessies te verstrekken die langer duren dan 25 jaar. Dit kan in situaties waarin de bouw en de exploitatie van een spoorlijn gebundeld worden aanbesteed. De Europese randvoorwaarden hiervoor zijn streng. Daar hoeven wij dus niet de extra eis van 25 jaar aan te koppelen. Deze bepaling beperkt de beleidsruimte van deze minister en haar opvolgers onnodig.

Ik heb samen met Arie Slob ook enkele amendementen ingediend die de adviesrechten van consumentenorganisaties, provincies en gemeenten in de Wet personenvervoer versterken. Het amendement op stuk nr. 18 wordt nog gewijzigd, zodat inspraak in het bestek ook geldt voor gemeenten ten opzichte van de provincie en voor de provincie ten opzichte van het Rijk. Het amendement regelt dat consumentenorganisaties niet alleen advies kunnen geven over het programma van eisen, maar ook over de voor de reizigers belangrijke delen van het bestek. In de praktijk blijkt dit nodig te zijn, omdat in de bestekfase soms cruciale zaken worden aangepast die bepalend kunnen zijn voor de uitkomst van de aanbesteding.

Het amendement op stuk nr. 19 regelt dat consumentenorganisaties en provincies adviesrecht krijgen met betrekking tot het vervoerplan voor de concessie voor het hoofdrailnet. Consumentenorganisaties hebben dit recht al op grond van de vervoersconcessie, maar dit dient wat de ChristenUnie betreft in de wet te worden geregeld, net zoals met de voorgestelde wijziging van de spoorwegwetgeving, die wij binnenkort bespreken, het adviesrecht over het beheerplan van ProRail in de wet wordt geregeld. Met ons amendement wordt ook geregeld dat provincies adviesrecht krijgen. Hierdoor wordt gewaarborgd dat ook de bijdrage die het hoofdrailnet levert aan de regionale ontsluiting, bij het opstellen van het vervoerplan wordt gewaarborgd. Sprinters zijn immers steeds vaker de ruggengraat van het regionale ov-net. Tot slot regelt dit amendement een motiveringsplicht als er wordt afgeweken van de adviezen. Nu vermeldt het vervoerplan vaak keurig het advies van provincies, maar ontbreekt vaak de motivering van de NS waarom van die adviezen wordt afgeweken.

Terwijl het amendement op stuk nr. 19 zich richt op het vervoerplan, richt het amendement op stuk nr. 21 zich op het programma van eisen van de verschillende ov-concessies. Gemeenten krijgen adviesrecht op provinciale concessies en provincies krijgen adviesrecht op de concessie voor het hoofdrailnet. Mijn fractie vreest namelijk dat met het aanstaande aanschaffen van de stadsregio's en de mogelijke fusie van provincies de lokale invloed op het openbaar vervoer te klein wordt. Ook middelgrote steden die nu al te maken met openbaar vervoer dat door de provincies is aanbesteed, zouden graag meer invloed hebben.

In artikel 31 is geregeld dat consumentenorganisaties jaarlijks advies kunnen uitbrengen over dienstregelingwijzigingen, tarieven en overige in de concessie geregelde onderwerpen. In het amendement op stuk nr. 22 scherp ik dit samen met Arie Slob op enkele punten aan. Ten eerste krijgen ook gemeenten dit adviesrecht voor provinciale ov-concessies en ten tweede wordt dit adviesrecht uitgebreid, zodat ook tussentijdse substantiële wijzigingen van de dienstregeling een advies moeten krijgen. Ten derde regelt dit amendement dat provincies hetzelfde adviesrecht krijgen voor het hoofdrailnet voor treinen binnen, van en naar hun eigen provincie.

Het amendement op stuk nr. 20 gaat over de financiering van consumentenorganisaties. Vrijwilligers steken vele uren in het leveren van goede adviezen over concessies, programma's van eisen, dienstregelingen en vervoerplannen. Die organisaties hebben hiervoor slechts zeer beperkte middelen en er wordt bovendien bezuinigd op diverse subsidies. Vandaar dat de fractie van de ChristenUnie voorstelt dat de vervoerders gaan bijdragen aan de consumentenorganisaties. Dat kan om een heel bescheiden bedrag gaan. Zo kunnen organisaties zoals ROVER maar bijvoorbeeld ook de CG-Raad de regionale vrijwilligers optimaal ondersteunen om te komen tot adviezen waar vervoerders en overheden, maar ook -- dat is nog belangrijker -- de "Reizigers" met hoofdletter "R" iets aan hebben.

Ik sluit af met de belangenbehartiging ten behoeve van gehandicapten. Die is momenteel zeer complex. Regiotaxi's worden vooral lokaal gefinancierd, bijvoorbeeld vanuit de Wmo, maar worden vaak regionaal georganiseerd. Waar kunnen gehandicapten terecht voor hun belangen? Onder meer de CG-Raad kreeg in het verleden subsidie om de inspraak te verbeteren, maar die subsidie gaat stoppen. Ook krijgt de CG-Raad vanaf komend jaar geen subsidie meer voor landelijke inspraak op niet-VWS-terreinen. Ik krijg de indruk dat bestaande adviesrechten de meest afhankelijke groep reizigers in de praktijk de minste invloed verschaft, wat nog zal worden versterkt door de gebrekkige financiering. Dit veroorzaakt onnodige kosten voor de gemeenschap. Ik noem bijvoorbeeld de ov-chipkaartapparatuur, die zal moeten worden aangepast omdat zij niet optimaal toegankelijk is voor groepen gehandicapten. Ik roep de minister er daarom toe op om samen met de minister van VWS met een oplossing te komen, zodat de landelijke koepels van gehandicaptenorganisaties -- ik denk daarbij met name aan de CG-Raad en het Platform Verstandelijk Gehandicapten -- een beperkt budget houden voor het leveren van inspraak in landelijke vervoersaangelegenheden en het bieden van ondersteuning aan mensen met beperkingen bij de regionale inspraak in het vervoer. Mijn amendement kan daar op langere termijn voor nieuwe ov-concessies een bijdrage aan leveren, maar de problemen bij de gehandicaptenorganisaties zijn urgent en spelen al komend jaar.

Dit punt is ook nadrukkelijk aan de orde geweest bij de behandeling van de VWS-begroting. Dit gaat dus niet alleen om het reguliere ov, maar ook om de regiotaxi. Eigenlijk zou ondersteuning van gehandicaptenorganisaties niet gebonden moeten zijn aan het vervoermiddel, de geldstroom, de opdrachtgever of de betreffende wet, maar aan het belang van een optimaal toegankelijk collectief vervoer voor mensen met een beperking. Natuurlijk is dit ook een oproep aan de minister van VWS. Zij kent die oproep, maar de minister van Infrastructuur en Milieu heeft wel degelijk ook een belang. Een goede onderlinge afstemming van het ov en de regiotaxi kan namelijk significante besparingen opleveren op beide budgetten, maar dit strandt doorgaans op bestuurlijke en financiële barrières. Ik hoop dat deze minister die barrières zal doorbreken. Ik krijg op dit punt graag een toezegging van de minister. Anders overweeg ik de indiening van een motie in tweede termijn.

De voorzitter: Het amendement-Slob op stuk nr. 11 is ingetrokken.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: Oplossing riettelers Weerribben dichtbij

Thu, 24 Nov 2011 22:25:02 +0100

Esm� Wiegman heeft zich met succes hard gemaakt voor de rietsnijders in De Weerribben. Het ChristenUnie Kamerlid riep staatssecretaris Bleker tijdens het debat in de Tweede Kamer op om de subsidiestop voor de ondernemers in het natuurgebied terug te draaien. Tijdens het debat in de Kamer heeft de staatssecretaris andermaal gezegd dat er gewerkt wordt aan een oplossing en dat hij een oplossing hoopt te hebben voor de begrotingsbehandeling over anderhalve week. Wiegman: ,,Dit is een voorzichtige stap in de goede richting. De ChristenUnie blijft zich hard maken voor het subsidiebehoud van de ondernemers in de Weerribben."

Wiegman: ,,Voor de rietsnijders is het van groot belang dat er duidelijkheid komt. Zowel met economisch rendabele rietteelt als met natuurbeheer zonder financiële middelen worden de Natura 2000-doelen niet gehaald en maakt het riet plaats voor een verwilderd bos. Daarmee wordt de investering van 3 miljoen euro van een aantal jaar geleden compleet weg gegooid.”

In 2009 tot 2011 is met het rietlandbeheer nadrukkelijk ingezet op het beheer van de N2000-doelenstellingen en zijn daar goede resultaten mee gehaald. Dat was de insteek van het kabinet met de rietimpuls destijds. Ernst Cramer maakte zich destijds succesvol hard voor het behoud van de subsidie. “Door het schrappen van de Rijksbijdrage zal het grote aantal hectares dat beheerd wordt door de rietsnijders bij Staatsbosbeheer weer achteruit hollen. Dit terwijl het vooruitzicht was dat alle rietland conform Subsidie Natuur en Landschapsbeheer (en dus N2000) doelen zou worden beheerd. Juist voor 2012 en 2013 zou de staatssecretaris daar nog voor moeten staan, daarna is het immers de taak van de provincie.” aldus het Kamerlid.

Voor meer informatie:
http://tinyurl.com/d82uzxp

ChristenUnie: de student Bleker wist het beter

Mon, 28 Nov 2011 10:58:35 +0100

De ChristenUnie vindt de bezuinigingen van staatssecretaris Bleker op natuur ondoordacht. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman ergert zich aan de wijze waarop de staatssecretaris omgaat met andere overheden en hen dreigt met een noodwet als zij hun verzet niet opgeven. Wiegman: ,,De student Bleker schreef in zijn proefschrift 'Na(ar) goed overleg' dat 'machtige overlegdeelnemers zich aan normen en regels moeten houden en dat het overlegproces 'gewaltfrei' dient te zijn: het is niet toegestaan met sancties te dreigen, gebruik te maken van verschillen in macht en invloed, enzovoort'. De staatsecretaris Bleker lapt alle beginselen van een betrouwbare overheid aan zijn laars."

De ChristenUnie presenteert tijdens het natuurdebat een actieplan waarin voorstellen staan hoe bezuinigingen kunnen worden gerealiseerd met behoud van natuur en op welke het ontstane financieringsgat kan worden opgevuld. Volgens de ChristenUnie gaan economie en ecologie uitstekend samen. Huizen bijvoorbeeld in de buurt van natuur zijn meer waard dan huizen zonder een mooi stukje groen voor de deur. Wiegman vindt dat het hoog tijd wordt dat het kabinet aan het werk gaat met de vele initiatieven die er zijn voor een goede samenwerking van landschap, natuur en economie vooral op regionale schaal.

De geplande bezuinigingen staan de wensen van natuurbeheerders in de weg vindt Wiegman. Bedrijven, zoals in Wiedense veld, die innoveren of hun bedrijfstype omschakelen in het kader van een goede kwaliteit van Natura 2000 gebieden moeten daar waar nodig ondersteuning in kunnen krijgen. Zowel financieel als niet-financieel. Bedrijven die verplaatst moeten worden zijn gebaat bij snel handelen van de overheid, een goede prijs en actieve ondersteuning in hervestiging. De ChristenUnie doet hiervoor voorstellen in het actieplan.

,,Het accent zal komen te liggen op het beheer van bestaande natuur. Dat betekent dat de nadruk ligt op langdurige investeringen met minder in het oog springende resultaten. Daarom moet breder worden gekeken dan alleen naar directe betalingen voor speciale projecten in ruil voor ‘groene’ naamsbekendheid en promotie. Betrokkenheid van de overheid is essentieel om een project van de grond te krijgen, zoals in het geval van de rietsnijders in het natuurgebied Weerribben – Wieden. Subsidiestop zet het samenwerkingsverband tussen ondernemers en natuur op het spel terwijl de rietsnijders als ondernemers wel bijdragen aan het beheer van het landschap. Een voorbeeld van kortzichtig en ondoordacht beleid.” aldus Wiegman.

De ChristenUnie stelt voor optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden die het bedrijfsleven en decentrale overheden bieden. ,,De voorbeelden zijn er waar er door diverse partijen samengewerkt wordt en het beheer overgedragen aan de lokale partijen en bevolking. Samenwerking tussen verschillende partijen is hierbij van groot belang. Door bedrijven te betrekken bij natuurprojecten kunnen speciale wensen van natuurbeheerders mogelijk worden gemaakt. Meerdere bedrijven gaan aan de slag in de natuur tijdens bijvoorbeeld bedrijfsuitjes en teambuildings. Wij willen ook dat het mogelijk wordt dat het bedrijfsleven (eenmalig) financieel aan een project bij kan dragen.” aldus Wiegman.

Bijdrage Esm� Wiegman in het algemeen overleg Decentralisatie Natuurbeleid.

Wed, 07 Dec 2011 16:29:16 +0100

Onderwerp: Decentralisatie Natuurbeleid

Kamerstuk: 30 825

Datum: 24 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Laatst las ik een prachtig proefschrift met de titel "Na(ar) goed overleg... Achtergronden en verbeteringen van overleg in het openbaar bestuur in het bijzonder in verhoudingen tussen overheden", geschreven door doctor Henk Bleker. Ik moest daaraan denken toen ik terugkeek op het gevoerde overleg van de afgelopen maanden met de provincies en het dreigen door staatssecretaris Bleker met een noodwet. Een citaat uit dit prachtige proefschrift: "Overleg dient, onverlet de eigen verantwoordelijkheden van de partners, vrij te zijn van macht." Staatssecretaris Bleker had met deze teksten van doctor Henk Bleker uit 1984 wat moeten doen. Dat zou de onderlinge bestuurlijke relaties, de snelheid van het proces en de kwaliteit van het akkoord ten goede zijn gekomen. Nu ligt er een akkoord dat een bestuurlijk doolhof is. De verdeling verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid lopen binnen en buiten de ehs door elkaar. Waartoe worden de provincies verplicht, inspanning of resultaat? Bestaat er een juridische toetsing van het akkoord op de onderwerpen verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid? Ik wijs graag nog eens op de motie-Wiegman/Van Veldhoven van eerder dit jaar, die gaat over de financieel en inhoudelijke verantwoordelijkheid van provincies. Die zie ik nog onvoldoende uitgewerkt in het akkoord.

Op dit moment, na een jaar van stilstand, heeft het vlottrekken van de voltooiing van de ehs prioriteit. Dus ruilgronden inzetten en inrichten. Klopt het dat de grondenportefeuille groter is dan wat er uiteindelijk wordt ingezet? Ik verwacht van de staatssecretaris dat hij alle beschikbare ruilgronden volledig inzet om de ehs te voltooien. Er mogen geen investeringen teruggedraaid worden. Graag een reactie.

De ChristenUnie is blij met de doorbraak rondom het Oostvaarderswold waar veel partijen klaarstaan om er samen een succes van te maken. Dit is precies wat de staatssecretaris voor ogen zou moeten staan. Wat betekenen de gemaakte afspraken over financiering van voor 20 oktober 2010 voor het Oostvaarderswold? Afspraken zijn er om na te komen en ik ga ervan uit dat de staatssecretaris dat doet. Of dit binnen of buiten het bestuursakkoord is, mag hij bepalen, maar ik hoor graag een reactie. Er moet hem toch wat aan gelegen liggen het akkoord ondertekend te krijgen door alle provincies. Zonder akkoord geen beheerplannen en zonder beheerplannen geen Programma Aanpak Stikstof maar wel voortdurende onzekerheid voor boeren. De focus op biodiversiteit is onverminderd van belang, maar met dit beleid komen soorten meer en meer in de verdrukking. Dat betekent dat de impasse rond ontwikkeling van natuurgebieden absoluut niet doorbroken wordt, maar juist verergerd. De onzekerheid stapelt zich dan ook op voor de boeren. En dat onder het bewind van de boerenstaatssecretaris.

Ik sluit aan bij de opmerking van collega Jacobi over de te vondeling gelegde onderwerpen, zoals de nationale parken en landschappen. Voor deze vondelingen verwacht ik visie en een helder adoptieprogramma van de staatssecretaris. Voordat de overheid zich terugtrekt, moet zij eerst afspraken maken met maatschappelijke organisaties en andere betrokkenen om deze hooggewaardeerde landschappen en natuur een veilig heenkomen te bieden. Met andere woorden: stimuleer vrijwilligers, particulieren en bedrijfsinitiatieven zoveel mogelijk. Het wordt hoog tijd dat het advies van Rinnooy Kan uitgevoerd wordt. Mijn oud-collega Ernst Cramer heeft daar destijds toe opgeroepen.

Ik vraag in het bijzonder aandacht voor het gebied De Weerribben. Wat wil de staatssecretaris met dit gebied? Hoe is geen achteruitgang gewaarborgd? Van 2009 tot en met 2011 is met het rietlandbeheer nadrukkelijk ingezet op het beheer van de Natura 2000-doelstellingen. Daar zijn goede resultaten mee gehaald. Door het schrappen van de rijksbijdrage zal het grote aantal hectares dat beheerd wordt door de rietsnijders bij Staatsbosbeheer achteruit hollen. Het vooruitzicht was juist dat alle rietland conform SNLdoelen zou worden beheerd. Juist voor 2012 en 2013 moet de staatssecretaris daarvoor staan. Daarna is het immers de taak van de provincie.

Ook als het gaat om de aansluiting bij bestaand beleid zijn er veel open einden. Er wordt veel verwacht van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Gaat de staatssecretaris concrete eisen stellen om de effectiviteit voor biodiversiteit te maximaliseren? Dat past toch niet in pijler 1? Bij het vaststellen van de Kaderrichtlijn Water voor gebieden is uitgegaan van de volledige realisatie van de ehs. Hoe worden de verplichtingen gehaald bij een verkleining van de ehs met 15%? Ook de hydrologische afspraken die samenhangen met het PAS ontbreken in het akkoord. Water en natuur horen bij elkaar en dat moeten wij zo houden. Graag een reactie.

Ik begrijp dat de provincies het akkoord ondertekenen omdat niemand geholpen is met stilstand. Ik hoor dat van veel provincies en ik waardeer de constructieve houding. De ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer voelt zich echter verantwoordelijkheid voor het geheel aan landschaps- en natuurbeleid. Mijn fractie kan geen positief oordeel geven over het bestuursakkoord natuur zolang er geen duidelijkheid is gegeven over de zaken die ik zojuist aan de orde heb gesteld. Wat zich wreekt is het gebrek aan visie bij het kabinet op landschap en natuur. Met deze notitie bied ik het kabinet een uitgestoken, helpende, hand om die voor elkaar te krijgen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Kabinet staart zich blind op grote energiecentrales

Thu, 24 Nov 2011 09:57:09 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman wil dat het kabinet lokale initiatieven voor het opwekken van energie moet steunen, zoals zonnepanelen op het dak van particulieren en Verenigingen van Eigenaren. ,,Het kabinet staart zich blind op de grote energiecentrales. Lokale energieprojecten zijn juist goed voor de Nederlandse bedrijvigheid en zorgen voor hernieuwbare energie. Het is daarom van groot belang dat de minister meer aandacht heeft voor lokale projecten." aldus Wiegman.

De ChristenUnie wil dat het voor particulieren makkelijker wordt om duurzame energie op te wekken. Wiegman: ,,Op dit moment moeten geïnteresseerde particulieren zich door een enorm woud van informatie worstelen voordat ze weten wat de nadelen en de voordelen zijn, terwijl het rendement op een zonnepaneel steeds aantrekkelijker wordt. Dat moet eenvoudiger!”

De ChristenUnie wil ook een fiscale vrijstelling voor huishoudens die zelf stroom opwekken en terugleveren aan het net. Zo'n beslissing werkt niet nadelig op de rijksbegroting, omdat btw-inkomsten juist omhoog gaan door de aanschaf van bijvoorbeeld meer zonnepanelen.

Ook de agrarische sector moet volgens Kamerlid Wiegman een beter positie krijgen bij het verkrijgen van subsidie. ,,Juist in de tuinbouw liggen enorm veel mogelijkheden als het gaat om het produceren van duurzame energie. Agrariërs kunnen pas laat meedoen om aanspraak te maken op de Stimuleringsregeling Duurzame Energie. De ChristenUnie vraagt dan ook van de minister om een bedrag te reserveren voor agrarische duurzame projecten.” aldus het ChristenUnie Kamerlid.

Wiegman vraagt ook aandacht voor de nadelen die kleven aan bijstook van biomassa. Wiegman: “Net als bij de winning en verwerking van steenkool en uranium, is er ook bij biomassa een risico op afwenteling van negatieve effecten op mens en milieu.” De ChristenUnie wil daarom harde voorwaarden aan biomassa, bijvoorbeeld om te voorkomen dat voedsel gaat concurreren met biobrandstoffen.

Bij bijstook van biomassa in kolencentrales wordt bovendien restafval zoals hout en landbouwafval verbrand waaruit vervolgens energie wordt gehaald. Wiegman: ,,Wat mij betreft gaat hergebruik van restafval altijd voor. Maar ik verwacht ook dat de prijs van biomassa zal gaan stijgen. Lokale vergisters zullen de dupe worden.”

Bijdrage Esm� Wiegman aan het wetgevingsoverleg Begroting ELI, onderdeel Energie.

Wed, 23 Nov 2011 11:18:44 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in een wetgevingsoverleg met minister Verhagen van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: De begroting van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, onderdeel Energie

Kamerstuk: 33 000 - XIII

Datum: 21 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. In aanloop naar dit wetgevingsoverleg heb ik tussen alle stukken op de agenda van vandaag gezocht naar een kabinetsvisie op duurzaamheid. Heeft de green deal een groene ziel? Door welke waarden wordt dit kabinet gedreven? Dat lijkt mij geen gekke vraag voor een CDA-bewindspersoon. De ChristenUnie wordt gedreven door principes van rechtvaardigheid en rentmeesterschap. Het gaat om eerlijk delen onder rijk en arm en generaties nu en later. Een van mijn belangrijkste vragen vandaag is: is alles wat vandaag voorligt voldoende om onze Europese doelstellingen te halen? Hoe meten en weten we de komende jaren of we op schema liggen of niet?

De green deal stelt geen structurele verbeteringen voor. Waar moeten we staan in 2020 en daarna? Met langjarige wettelijke zekerheid kun je van producenten verwachten dat ze hun langetermijninvesteringen steken in duurzaamheid. Dan denk ik, voor de lange termijn, aan groene verplichtingen voor grote energiebedrijven, aan een stimulans voor energiebesparing en aan barrières weghalen voor lokale kleinschalige energie. De leveranciersverplichting is in theorie fantastisch, maar er zijn vragen over hoe het in de praktijk uitwerkt. Zeker met het verdwijnen van de SDE-plusregeling, zie ik de positie van lokale opwekking verslechteren. Hoe krijgt lokale energie een eerlijke kans in dit systeem? Wordt de leveranciersverplichting vooral een verplichting voor biomassa of ook voor wind en zon? Daarnaast is nu al zekerheid gewenst voor het bedrijfsleven over de leveranciersverplichting, en niet pas in 2014. Ontstaat in 2014 niet een investeringsgat? Hoe voorkomen we windfall profits? Wat is de invloed van de minister om bij te sturen?

Ik vraag de minister om bij SDE-plus de mogelijkheid van overschrijven te introduceren. Nu wordt geld vaak alvast vastgesteld zonder te leveren. Ik vraag de minister om een percentage te reserveren boven het budget, omdat keer op keer blijkt dat toch niet alle ruimte benut wordt.

Het is jammer dat in de SDE-plus agrarische energiealternatieven pas laat kunnen meedoen om subsidie binnen te halen, terwijl juist in de agrarische sector gouden kansen liggen. Bijstook van biomassa zou als overgangstechniek gebruikt moeten worden en niet als doel. Bovendien zitten er grote risico's aan grootschalige inzet van biomassa. We moeten afwenteling van milieuproblemen voorkomen. Als we biomassa importeren die de biodiversiteit op andere continenten aantast, schieten we er mondiaal niets mee op. Ook omringende landen komen met bijstookverplichtingen. Wat zijn de plannen van dit kabinet om certificering van biomassa zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen? Is de gevraagde omvang van biomassabijstook realistisch en verantwoord? Biomassa zal bovendien in prijs stijgen. Hoe voorkomen we een oneerlijke concurrentieslag tussen grootschalige en kleinschalige bio-energie?

De heer Van Vliet (PVV): Ik heb een vraag die ik eigenlijk aan de heer Samsom had willen stellen. Nu mevrouw Wiegman erover begint, kan ik de vraag ook aan haar stellen. Dat kan natuurlijk heel goed.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik zal kijken of ik in de geest van de heer Samsom kan antwoorden.

De heer Van Vliet (PVV): Nee hoor, hou het vooral bij uw eigen geest. Het gaat over die houtpallets. De aangeplante bossen eten CO₂. Vervolgens kun je dat hout verstoken en dan is het plaatje neutraal, aldus de heer Samsom. Stel dat je die bossen gewoon laat staan. Dan blijven ze CO₂ eten. Als we dan échte biomassa gaan gebruiken, restproducten uit de maatschappij, is dat volgens mij een veel betere methode. Wat vindt u daarvan?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik vraag om criteria omdat ik het belangrijk vind dat er ook echt criteria zijn waarin wij dit soort principes verder doordenken. Ik hoor van recyclebedrijven dat houtafval, zoals spaanplaat, aan hun neus voorbijgaat, omdat dat nodig is voor bijstook in kolencentrales. Bij de vraag wat goed en wat duurzaam is, moeten wij eigenlijk een soort ladder van Lansink hebben. Wij moeten goed bekijken of wij iets wat wij willen bijstoken, misschien beter kunnen recyclen. Hergebruik is altijd beter dan verbranden.

De heer Van Vliet (PVV): Ik hoor dit antwoord, maar wat vindt mevrouw Wiegman ervan om de bossen onaangetast te laten? Is het zinvol om ze CO₂ uit de lucht te laten blijven halen?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Een bos kan natuurlijk ook hout produceren; daar geloof ik in. Wij kunnen een balans vinden tussen kap en nieuwe aanplant. Het mag niet één grote kaalslag worden. Het is bijzonder om op dit punt op één lijn te zitten met de PVV.

De heer Van Vliet (PVV): Dat kan gebeuren!

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Het voelt heel warm.

Wind op zee zit niet in de leveranciersverplichting. Ik vraag mij af waarom. De minister gaat pas vanaf 2014 bekijken hoe het verder moet met wind op zee. Veel bedrijven willen er vandaag al mee aan de slag. Hoeveel megawatt hebben wij nodig om de doelstellingen te halen? De ChristenUnie pleit voor verdere aanleg van een net op zee en voor het socialiseren van de kosten, net zoals wij dat bij fossiele centrales doen. Bij het socialiseren vragen wij ook om een aansluitplicht voor de glastuinbouw, die nu in het vacuüm tussen de 10 MW en 100 MW zit. Bij wind op land komen producenten ook nog de nodige belemmeringen tegen. In 2010 is 30 MW gerealiseerd, terwijl in 2020 3000 MW wind op land nodig is. Wanneer worden de concentratiegebieden aangewezen?

Nuon Helianthos is gesloten. Hoe nu verder met Zon-PV-ontwikkeling in Nederland? Wij hebben echt ook een thuismarkt nodig om innovaties door te zetten.

Eerder heb ik aandacht gevraagd voor het rapport van WISE over de herkomst van uranium. In juni heeft de minister toegezegd met een voorstel te zullen komen voor duurzaamheidscriteria voor de herkomst van uranium. Hoe staat het daarmee?

Tot slot vraag ik aandacht voor lokale energie. Het is de hoogste tijd om de weg vrij te maken voor energieproductie door particulieren. Wat doet de minister om het voor particulieren makkelijker te maken om te investeren in elektriciteit en warmte uit zon? Ik heb hierover een notitie opgesteld en ik verzoek de voorzitter om haar te verspreiden. Ik nodig de minister uit om in te gaan op de verschillende voorstellen en actiepunten.

De voorzitter: Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.)

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Zelflevering komt moeilijk van de grond. De ChristenUnie vindt dat geen belasting moet worden geheven over zelflevering. Belangrijk is een goede uitvoering van de motie-Jansen over collectieve zelflevering. Maar ook het ophogen van de grens voor teruglevering aan het net is belangrijk. Deze maatregel zal veel bedrijvigheid opleveren. Naast een leveranciersverplichting pleit de ChristenUnie ervoor om met een vaste terugleververgoeding voor particulieren te werken zolang kleinschalig en duurzaam niet kan opboksen tegen groot en grijs. Gezien de steeds hoger wordende rendementen op zonnepanelen wordt zo'n terugleververgoeding trouwens steeds minder noodzakelijk. Zie het Nationaal Actieplan Zonnestroom van KEMA.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman in het algemeen overleg Landbouw in ontwikkelingslanden.

Wed, 07 Dec 2011 15:22:04 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken en de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in een algemeen overleg met staatssecretaris Knapen van Buitenlandse Zaken en staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Landbouw in ontwikkelingslanden

Kamerstuk: 32 605

Datum: 17 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De fractie van de ChristenUnie is blij dat de vier pijlers van het kabinet -- toename van duurzame voedselproductie, betere toegang tot voeding van voldoende kwaliteit, verbeterde werking van markten en een beter ondernemersklimaat -- nauw aansluiten op de vijf sporen die in het vorige kabinet in 2008 zijn uitgezet door toenmalig minister Koenders. Mijn fractie had graag iets van een evaluatie en uit de vorige periode geleerde lessen gezien, om te bekijken hoe we verdergaan. Ik krijg graag inzicht in de resultaten van het vorige kabinet, en wat daarmee is gedaan in het nieuwe voedselzekerheidsbeleid. Ik noem als voorbeeld de geprezen hoge voedselprijs. Wat heeft de voedselcrisis van een paar jaar geleden ons nu geleerd over de plek waar de meerprijs van voedsel terechtkomt? Wij kunnen stellen dat dat

in elk geval niet bij de boeren is. In de brief wordt de samenwerking met het Nederlandse bedrijfsleven meer dan eens onderstreept. De ChristenUnie plaatst daar een paar kanttekeningen bij. Ik noem allereerst het uitgangspunt dat landbouw gebaseerd is op levende natuur, en daarom geen gewone industrie is. Het vertrekpunt voor de ChristenUnie is dan ook de eigenheid van de regionale situatie van boeren. Deze centrale positie van de boer betekent dat boeren eigenaar blijven van wat zij doen, en dat dit niet in de handen ligt van de grote agro-industrie. Daarbij is de mogelijkheid om zelfvoorzienend te zijn van groot belang. Daarom moeten lokale boeren niet alleen hun eigen boterham kunnen verdienen, maar zouden zij ook gekoppeld moeten worden aan de productieketens. De ChristenUnie wil dat het kabinet zich inzet voor ontwikkeling van de lokale markt en vergroting van de lokale

werkgelegenheid. Daarvoor zijn goede scholingsmogelijkheden belangrijk. Een gedegen beroepsopleiding, die past bij de regio en afhankelijk is van de gewassen die geteeld worden. Lokale kennis met betrekking tot voedselteelt, verwerking en opslag kan waar nodig opnieuw geïntroduceerd worden. Ik hoor graag van de staatssecretaris dat hij het onderwerp kennis breder trekt dan de eigen kennisagenda. Bij lokale kennis moet ik gelijk ook denken aan de positie van vrouwen. Vrouwen zijn ontzettend belangrijk voor de lokale voedselvoorziening, maar verkeren nog altijd in een slechtere uitgangspositie dan mannen. Wat gaat de staatssecretaris doen om dit recht te zetten?

De brief wekt de indruk dat de samenwerking erop gericht is om de Nederlandse positie te versterken. Waar dat gelijk op gaat met de ontwikkeling van de arme regio's is dat natuurlijk een uitstekende inzet. Voor de ChristenUnie staat het recht op voedsel echter boven de Nederlandse concurrentiepositie. Nederlandse kennis kan overigens wel een rol spelen, bijvoorbeeld met betrekking tot zaadveredeling. Dat is iets waar ons land goed in is. Dat moet dan wel in een ondersteunende functie zijn. Daarom stel ik de scherpe vraag of het kabinetsbeleid zich richt op mensen die honger hebben, of toch eigenlijk in de eerste plaats op het Nederlandse bedrijfsleven. En hoe verhoudt de vraag uit de regio zich tot de Nederlandse inzet? Het belang van samenwerking tussen private partijen en overheden komt in elke pijler terug. De verwachtingen van deze publiek-private samenwerkingsconstructies (PPS) zijn hooggespannen, maar er is wel meer nodig dan enkel het noemen van het belang ervan. De kaders waarbinnen de PPS vorm moet krijgen zijn onvoldoende duidelijk, de huidige situatie is te veel versnipperd. Wat is de rol van het kabinet in financiering en sturing? Draagt de PPS direct bij aan armoedebestrijding en verbetering van de situatie van mensen die honger hebben? Wij zeggen ook hier: focus niet alleen op de Nederlandse bedrijven. De inzet van lokale bedrijven met een monitoringsrol voor de Nederlandse of Europese ambassades is net zo goed een mogelijkheid, en daarom moet Nederland zich ook binnen de Europese Unie (EU) sterk maken voor een concreet implementatieplan van het voedselzekerheidsbeleid. Is deze capaciteit voorhanden op de ambassades, en gaat de staatssecretaris zich hiervoor inzetten in Europa?

In de beleidsbrief komt het onderwerp water nagenoeg niet aan de orde, terwijl dat nauw samenhangt met landbouw. Nederland kan een belangrijke bijdrage leveren door de kennis over watermanagement. De pilotlanden voor voedselzekerheid vallen maar ten dele samen met waterprojecten zoals Water Mondiaal en Partners voor Water. Ik wil van de staatssecretaris weten hoe hij deze koppeling alsnog gaat maken.

Klimaatverandering wordt benoemd als probleem, maar er volgen geen concrete voorstellen om dit onderwerp op te pakken. Dit komt wel terug in de conclusies en het actieplan van de conferentie Landbouw, Voedselzekerheid en Klimaatverandering, maar van het kabinet zie ik geen concrete voorstellen. Hoe gaat de staatssecretaris deze onderwerpen oppakken? De APC-landen (African, Caribbean and Pacific Group of States) worden gedwongen om Economic Partnership Agreements (EPA's) te ondertekenen. Deze regulering van markttoegang is vaak niet voordelig voor de concurrentiepositie van alle

ontwikkelingslanden. Graag wil ik wat terugzien van de zogenaamde meer asymmetrische aanpak, zoals die ook door oud-minister Koenders werd voorgesteld. Graag een reactie van de staatssecretaris op dit punt.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake biotechnologie.

Mon, 28 Nov 2011 15:26:47 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het Hongaars compromisvoorstel inzake teelt van genetisch gemodificeerde gewassen en (on)mogelijkheden van vrijwaringen.

Onderwerp: Biotechnologie

Kamerstuk: 32 472

Datum: 16 november 2011

Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van de ChristenUnie De leden van de ChristenUnie-fractie houden graag een vinger aan de pols als het gaat over ggo’s, en zijn daarom zeer geïnteresseerd in de Europese ontwikkelingen ten aanzien van meer nationale bevoegdheid en het betrekken van sociaal economische criteria. Het kabinet geeft aan dat er na het aannemen van een aantal amendementen in het Europees Parlement echter op korte termijn nog geen afronding in zicht is. Hoe ziet het proces er in de komende maanden uit? Waar stokt de voortgang met name op, en wat wordt er van Nederlandse zijde ondernomen om de vaart weer in het proces te krijgen?

Naast de procesvoortgang zouden de leden willen vragen om meer informatie met betrekking tot de inhoud. Over welke aanvullende criteria wordt precies gesproken? Kan aangegeven worden welke criteria grofweg door andere lidstaten zijn ingebracht die niet in de Nederlandse inbreng werden genoemd? In de brief van 9 november 2011 staat dat er een categorie amendementen is die losstaat van het voorstel. In hoeverre is er over de amendementen die zuiver betrekking hebben op het commissie voorstel inhoudelijke overeenstemming bereikt tussen de lidstaten? In de bijlage bij brief RB/2011047830 staat te lezen dat de voorwaarden voor een nationaal teeltverbod « non-discriminatoir» moeten zijn. Wat betekent deze voorwaarde concreet? Betekent het dat in de toekomst ook importverboden mogen worden ingesteld op bijvoorbeeld RoundupReady soja of mais, of betekent het dat uiteindelijk alle ggo’s die ergens in de wereld geteeld worden welkom zijn op Nederlandse akkers? Graag verduidelijking.

Daarnaast enkele vragen over het schadefonds. Kunt u verzekeren dat het schadefonds gevuld is en dat alle partijen overeenstemming hebben bereikt voor eventuele commerciële teelt. Wat zijn de garanties voor gentechvrije telers? Kan toegezegd worden dat voor alle gewassen het principe «de vervuiler betaalt» leidend is voor het vullen van het restschadefonds voor co-existentie?

In de reactie op de COGEM evaluatie wordt geschreven dat de COGEM niet betrokken zal worden in de toekomstige sociaal-economische beoordeling van ggo-gewassen. Hoe verhoudt zich dat exact tot de signalering Sociaal-economische aspecten van ggo’s, Bouwstenen voor een EU duurzaamheidsbeoordeling van genetisch gemodificeerde gewassen (090929–01), die de COGEM schreef en die gebruikt is als Nederlandse input voor het Europese proces dat nu vorm geeft aan de sociaal-economische criteria?

De leden van de ChristenUnie-fractie steunen het sectoroverleg over het kwekers- en octrooirecht, waarin constructief wordt samengewerkt om een oplossing te bereiken. Kan het kabinet duidelijkheid verschaffen over de fase waarin het proces zich nu bevindt? Op welke termijn kan de afronding van dit proces wordt verwacht? Voor de effectiviteit van het sectoroverleg achten de leden het wenselijk dat een einddatum wordt genoemd. Is het kabinet hiertoe bereid?

Tegelijkertijd bestaat er onduidelijkheid over de inzet in Europa. Waar de staatssecretaris van EL&I tijdens het algemeen overleg Biotechnologie op 18 mei j.l. zei: «We gaan met de lidstaten Duitsland, Frankrijk en Denemarken om de tafel» lezen de leden in de brief van de minister van EL&I dat hij zal nagaan of samenwerking met die landen wellicht opportuun is. Ook stelde de staatssecretaris van EL&I dat een uitgebreide kwekersvrijstelling gewenst is en dat daarvoor een wijziging van de richtlijn nodig is. Daar tegenover lezen de leden in de brief van de minister van EL&I dat hij nagaat of het wenselijk is een wijziging van de bio-octrooirichtlijn te bepleiten, of om andere oplossingen te overwegen die tegemoet komen aan de wensen van de kwekers.

Begint de inzet voor een brede kwekersvrijstelling te vertroebelen? Wie is de verantwoordelijke op dit dossier? Wat is er gebeurd met de duidelijkheid van de staatssecretaris van EL&I? Wat wordt er gedaan om de toezeggingen van het kabinet vorm te geven? Kan het kabinet bevestigen dat de inzet zoals verwoord door de staatssecretaris van EL&I leidend is? Tijdens het algemeen overleg van 18 mei jl. is door de leden van de ChristenUnie-fractie de vraag gesteld wie de brieven over octrooi- en kwekersrecht zal ondertekenen, aangezien er in de Tweede Kamer steeds goede inhoudelijke discussies plaatsgevonden hebben met de staatssecretaris van EL&I maar de brieven steeds ondertekend worden door de minister van EL&I. Daarna heeft de Kamer opnieuw twee brieven van de Minister van EL&I ontvangen. Hoewel de leden weten dat het kabinet met één mond spreekt stellen zij het toch op prijs als duidelijk is welke bewindspersoon nu verantwoordelijk is voor dit dossier. Daarom herhalen de leden van de ChristenUnie-fractie de vraag of de Tweede Kamer voortaan met alleen de staatssecretaris van EL&I te maken kan hebben voor het dossier octrooi- en kwekersrecht.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake ambulante hulp bij zelfdoding aan huis.

Wed, 23 Nov 2011 14:12:53 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: Ambulante hulp bij zelfdoding aan huis

Kamerstuk: 2011Z23337

Datum: 16 november 2011

Heeft u kennis genomen van de berichten ‘Hulp bij zelfdoding aan huis’ en ‘Mens met doodswens sterft het liefst thuis’ 1) Welke partijen zijn betrokken bij de oprichting van de levenseindekliniek?
Wat is uw oordeel over de berichtgeving van de NVVE dat zij verwacht een groot deel van de eerder afgewezen patiënten in het reguliere traject wel te kunnen helpen in een levenseindekliniek?
Bent u met ons van mening dat de oprichting van een levenseindekliniek in het licht van wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding niet mogelijk is?
Hoe rijmt dit initiatief zich met artikel 294 van het Wetboek van Strafrecht? Bent u met mij van mening, gezien deze bepaling, dat de beoogde werkzaamheden van de ambulante teams, namelijk het bieden van hulp bij zelfdoding, te beschouwen zijn als strafbare handelingen?
Bent u met mij van oordeel dat het OM in actie zal moeten komen, indien de activiteiten van een levenseindekliniek niet voldoen aan de zorgvuldigheidseisen van de wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding?
Wilt u deze vragen beantwoorden voor het algemeen overleg euthanasie op 30 november?

1) Algemeen Dagblad 16 november 2011

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Decentralisatie Natuurbeleid.

Tue, 15 Nov 2011 14:57:42 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Decentralisatie Natuurbeleid.

Onderwerp: Decentralisatie Natuurbeleid

Kamerstuk: 30 825

Datum: 14 november 2011

Het onderhandelingsakkoord tussen het rijk en de provincies is door de ChristenUnie-fractie met zeer gemengde gevoelens ontvangen. Enerzijds is het goed dat het voornemen van dit kabinet, nl “De provincies krijgen meer zeggenschap over het natuurbeheer.”, nu eindelijk is uitgewerkt. Dit proces duurde erg lang, en heeft voor veel onzekerheid en stilstand gezorgd.

Dan het akkoord zelf. Het is niet verwonderlijk dat het een moeizaam proces was. Want de overheveling naar de provincies gaat gepaard met een enorme korting op het beschikbare budget en een forse toename van het aantal taken. Kunnen de provincies deze taken allemaal dragen binnen het beschikbare budget? De afspraken hebben consequenties voor TBO’s en andere maatschappelijke organisaties. Hoe zijn zij betrokken bij het maken van de afspraken? Het regeerakkoord spreekt van “maximale inzet op beheer en minimaal op verwerving”. Op hoeveel beheer wordt ingezet? Heeft het consequenties voor het aantal beheerde hectaren? Hoe wordt de kwaliteit van de beheerde gebieden gewaarborgd? Heeft verminderde inzet op beheer op korte termijn consequenties voor inspanningen op de langere termijn (dat er dan extra beheer en herstel noodzakelijk is?

De decentralisatie naar de provincies toe kunnen we niet los zien van het beschikbare budget. Hoe verhoudt zich de € 100 miljoen die nu beschikbaar wordt gesteld tot de circa € 250-300 miljoen die op grond van “gemiddeld beheer” noodzakelijk is.

Ook de aankondigingen ‘strategische inzet van ruilgronden’ en ‘ontstapeling van gebiedscategorieën’ krijgen vorm. Wat betekenen deze woorden concreet? Klopt het dat de ruilgronden voor ongeveer 1/3 worden ingezet en dat de rest terug gaat naar het Rijk. Wat betekent de ‘ontstapeling’ voor gebieden die maar in één gebiedscategorie vallen (bijv. Beschermde Natuurmonumenten)?

Deze inzet voor een robuust natuurbeleid brengt mij voor dit moment tot de volgende vragen:

- In het akkoord wordt gesproken over ‘adequaat beheer’ en ‘nalatigheid’. Wat betekenen deze termen concreet? Aan welke indicatoren wordt gedacht? Wie toetst de inzet van de provincies? In welke verhouding staat dit tot externe factoren en beleid? Hoe verhoudt zich ‘nalatigheid’ tot beschikbaar budget? Wat is de juridische borging van de afspraken uit het decentralisatieakkoord?

- Het onderdeel ‘water’ wordt alleen genoemd als prioriteitsstelling binnen de KRW. Dat terwijl waterbeheer nauw samenhangt met natuurbeheer. Wie is er verantwoordelijk voor het waterbeheer? Wat betekent dit voor gebieden waar integraal wordt gewerkt aan natuurbeheer en landbouwontwikkelingsprojecten?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: subsidie rietsnijders Weerribben - Wieden van groot belang

Thu, 10 Nov 2011 18:13:05 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman vindt het onbegrijpelijk dat staatssecretaris Bleker met onmiddellijke ingang de subsidie voor rietsnijders in Nationaal Park Weerribben - Wieden stopzet. "Om te voorkomen dat de natuur verwilderd en verbost en op die manier een kostbaar traditioneel landschap verdwijnt, is het van groot belang dat rietsnijders financieel ondersteund worden." aldus Wiegman.

De ChristenUnie maakt zich al jaren hard voor het behoud van de subsidie voor onder andere rietsnijders in Park Weerribben – Wieden. In 2008 stelde Kamerlid Ernst Cramer het probleem aan de kaak van de onderbetaling van rietsnijders. Ook toen al werd er gehamerd op het belang van de natuurbeheerders voor het in stand houden van een natuurgebied. Een jaar later trok staatssecretaris Gerda Verburg 3 miljoen euro uit voor het onderhouden van de Weerribben.

In 2010 kwam het onderwerp weer terug op de politieke agenda. Esmé Wiegman uitte haar zorgen over de ontwikkelingen op het gebied van natuurbeheer en de vergoeding die daar tegenover staat. Volgens het ChristenUnie Kamerlid zullen de problemen vooral naar buiten komen in 2012, wanneer de subsidieregeling afloopt. Wiegman: “Je kunt niet verwachten van natuurbeheerders dat ze hetzelfde werk verrichten tegen de helft van de vergoeding. Die vergoeding is gewoon nodig om te voorkomen dat het gebied Weerribben – Wieden volledig verwilderd en verbost.”

ChristenUnie kraakt 'preventiebeleid' minister Schippers

Thu, 10 Nov 2011 15:17:48 +0100

De ChristenUnie is ontevreden over het preventiebeleid van minister Schippers van Volksgezondheid. Preventiebeleid kan, zo blijkt uit wetenschappelijk onderzoek, effectief zijn wanneer het individu, de overheid en het bedrijfsleven gezamenlijk in actie komen. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman: ,,De minister legt alles terug bij het individu. Er zijn tal van onderzoeken waaruit blijkt dat er een hoog rendement zit op het investeren in preventie. Bijna de helft van de Nederlanders heeft bijvoorbeeld overgewicht, waardoor het risico op het krijgen van hart- en vaatziekten toeneemt en daarmee de kans op een hartinfarct. Het wordt tijd dat we preventie echt eens serieus gaan nemen." Het Kamerlid presenteert voorstellen bij de begrotingsbehandeling van Volksgezond, welzijn en sport.

Wiegman ziet van de heldere wetenschappelijke inzichten niets terug in het beleid van de minister. Het is opvallend dat het huidige kabinet de verantwoordelijkheid voor gezond leven als het gaat om roken, drinken, overgewicht en seksuele gezondheidszorg de bal alleen bij het individu legt. Het kabinet valt weer terug in het achterhaalde idee van een sociale hervormingsbeweging. Gedragsveranderingen komen niet vanzelf tot stand. Wanneer wetenschappelijk onderzoek aantoont dat bepaalde vormen van preventie hoge baten laten zien, dan moet dit volgens de ChristenUnie omgezet worden in beleid en wet- en regelgeving. Het is onverstandig om gefundeerd onderzoek slechts voor kennisgeving aan te nemen en er geen conclusies en acties aan te verbinden. Wiegman: ,,Zo is het stoppen-met-roken programma uit het basispakket gehaald terwijl het erg het aantal rokers in Nederland nog nooit zo laag is geweest! Waarom dan nu stoppen?”

Wiegman heeft samen met adviseur gezondheidszorg en preventie Arjet Borger denotitie ‘Samen Gezond’ opgesteld waarin voorstellen worden gedaan op het gebied van voeding, tabak, alcohol en seksuele gezondheid. Een gezonde levensstijl kan worden bevorderd door dieetadvisering en de cursus ‘stoppen met roken’ weer terug in het basispakket te stoppen. Ook wil de ChristenUnie het volledige rookverbod in de horeca herintroduceren. Bedrijven moeten minder zout in bewerkte producten verwerken, de verkoop van energie- en sportdrank aan kinderen moet worden ontmoedigd en de wettelijke leeftijdsgrens voor het kopen van alcohol moet worden verhoogd van 16 naar 18 jaar. Ook wil de ChristenUnie dat huisartsen meer aandacht kunnen geven aan de seksuele gezondheid van volwassenen.

ChristenUnie keurt PGB-beleid kabinet af

Thu, 10 Nov 2011 13:56:41 +0100

De ChristenUnie heeft een motie van afkeuring ingediend tegen het beleid van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten (Volksgezondheid) over het gevoerde beleid rondom het persoonsgebonden budget. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman deed dat uit grote onvrede over de manier waarop de bewindsvrouw de bezuiniging op het persoonsgebonden budget (pgb) wil reorganiseren en de onrust die dat veroorzaakt voor de 130.000 mensen die nu met het pgb zelf zorg regelen. De motie van afkeuring kreeg steun van de bijna voltallige oppositie maar haalde geen meerderheid.

Wiegman bood in het debat de staatssecretaris een laatste kans om op belangrijke punten tegemoet te komen aan bezwaren van diverse partijen, de budgethouders, zorgverzekeraars en zorgkantoren. Hieronder licht Esmé Wiegman toe op welk punt de ChristenUnie een verzachting van beleid noodzakelijk achtte.

'Volgens overheid is seks op je vijftiende h��l normaal'

Wed, 09 Nov 2011 10:09:22 +0100

Jongeren moet niet worden verteld hoe ze een condoom moeten aanbrengen, maar hoe ze relaties moeten onderhouden. Dat betogen Arjet Borger en Esm� Wiegman woensdag in de Volkskrant. Het ChristenUnie-Tweede Kamerlid Wiegman en de gezondheidsadviseur Borger schreven samen de notitie Samen gezond - een reactie op het 'preventiebeleid' van een VVD-minister. Wiegman overhandigt deze notitie vandaag aan minister Schippers.

Neem nou eens een populaire literatuurlijstroman met veel seks erin. Tirza van Arnon Grunberg. Vader Jörgen Hofmeester vindt z'n eigen liefdesleven niet bepaald voorbeeldig - hij rotzooit z'n hele leven al wat rond. Maar pijnlijk wordt het pas als hij ziet hoe z'n dochters zich laten consumeren: op een manier waarin geen greintje liefde of vertrouwen te ontdekken valt. En dat is toch juist wat ook de meest 'faalbewuste' ouder voor z'n kinderen wil: dat ze seksualiteit leren kennen en genieten in een vertrouwde, liefdevolle setting. Ook jongeren zelf hebben dat ideaal. Uit recent onderzoek blijkt dat jongeren de prettigste seksuele ervaringen hadden binnen een relatie met een vaste partner, die ze vertrouwden en van wie ze hielden.

Romantische idealen
Tegen die achtergrond is het opmerkelijk dat de lopende overheidscampagnes nauwelijks iets te melden hebben over het belang van liefde, vertrouwen en stabiliteit in een relatie. Alsof dat romantische idealen zijn waaraan je als nuchtere overheid de vingers niet mag branden.

Het ministerie van VWS zit achter de website sense.info, waar jongeren met de cursor kunnen oefenen op sekstestdummies: anatomisch correcte bouwtekeningen van een mannen- en vrouwenlichaam, waarbij een instructrice op montere toon vertelt waar de lekkerste plekjes zitten voor de beste sensaties. Een recente serie televisiespotjes doceert jongeren wat het ideale condoommoment is: voordat je broek uit gaat. En in de verse campagne Hun eerste keer doen 15- en 16-jarige acteurs via een videologboekje fictief verslag van hun eerste seksuele ervaring, die voor sommige van hen overigens al weer even geleden is.

Noodremprocedure
Als je deze campagnes mag geloven, is seks veilig als je maar een condoom gebruikt en 'nee' kunt zeggen. Veiligheid teruggebracht tot een technische maatregel, weerbaarheid vertaald in een effectieve noodremprocedure. Liefde daarentegen is in de wereld van Hun eerste keer niet meer dan een optie, een soort luxe variant voor gevorderden waarnaar bijvoorbeeld 'die stoere Wesley' (16) op zoek is: 'Hij heeft genoeg seks, maar vindt hij ook de ware liefde, die ene meid waarvan je zegt: Yessss!?'

Wij denken dat voorlichting over seksuele gezondheid anders moet en kan. Door seksualiteit om te beginnen wat ruimer denkend te beschouwen. Want waarom is die nieuwe condoomcampagne ('Voordat je broek uit gaat') weer zo primitief gefocust op een technisch montagemoment, alsof het om een actie voor winterbandenwisselweken gaat? Uit onderzoek blijkt dat een groot deel van de jongeren die ongewild seks hebben zonder condoom, niet zozeer een probleem hebben met de timing maar überhaupt niet over condooms durven te beginnen. Niet durven praten over condooms hangt samen met niet durven praten over seks. En niet durven praten over seks heeft te maken met de veiligheid binnen een relatie.
Een relatie is 'seksueel veilig' als de partners niet alleen lichamelijk rijp zijn, maar ook emotioneel rijp om over seks te praten - op een veilig moment, dus als de broeken nog aan zijn.

Condoommoment
Niet alleen 'het condoommoment' vergt de juiste timing, ook het beginnen aan een seksuele relatie is iets waarvoor de tijd rijp moet zijn. Jongeren die later beginnen aan een seksuele relatie kunnen beter hun grenzen aangeven, kunnen beter praten over seksualiteit en vertonen veiliger seksueel gedrag. Hoe jonger iemand aan een seksuele relatie begint, hoe groter de statistische kans op een soa, ongewenste zwangerschap of nare seksuele ervaringen.

Niet alleen over condooms, ook over seksualiteit moet je praten voordat de broeken uit gaan. Dat kan dus ook jong beginnen; met seksuele voorlichting kun je niet pas aankomen bij jongeren die al vlak voor hun eerste seksuele ervaringen staan. Maar van de huidige overheidcampagnes gaat in woord en beeld de boodschap uit dat je op je vijftiende toch wel dringend aan je eerste seksuele ervaring toe bent. Waarom draait Hun eerste keer geheel rond 15- en 16-jarigen, terwijl nog altijd bijna de helft van de 17-jarigen maagd is? Deze campagne wekt de indruk dat een 'eerste keer' op zekere leeftijd net zo onvermijdelijk en onstuitbaar is als een eerste menstruatie of zaadlozing. En daaroverheen komt nog eens de suggestie dat het heel normaal is om op jonge leeftijd te experimenteren met vrijblijvende, niet-verbindende seks. In die sfeer van vanzelfsprekendheid krijgen de filmpjes een normatief toontje waarvan de overheid zich verre zou moeten houden.

Jongeren hebben recht op goede, gezonde informatie. Ook over de positieve effecten van wachten met je eerste seksuele contact. Het wordt er met de jaren echt niet minder leuk en lekker op - sterker nog: een goede, liefdevol prettige 'eerste keer' draagt bij aan een fijn en gezond seksleven op latere leeftijd. En een realistische overheidscampagne mag best uitgaan van de heel gewone werkelijkheid, namelijk dat de meeste jongeren kiezen voor een vaste relatie vóórdat ze aan seks beginnen. Een overheid die met filmpjes komt met de vraag 'met wie zal ik nu eens gaan zoenen' of 'ik wil seks, maakt niet uit met wie' maakt zich meer dan een beetje belachelijk. Dus, overheid, als je aan seksuele gezondheidszorg doet: leer jongeren praten over seks als de broek nog aan is. Dat is pas veilig.

^{Arjet Boger is adviseur gezondheidszorg en preventie.
Esmé Wiegman is lid van de fractie van de ChristenUnie in de Tweede Kamer.}

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het plenaire debat PGB.

Fri, 11 Nov 2011 13:56:17 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een voortgezet algemeen overleg met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner.

Onderwerp: VAO PGB (AO d.d. 2/11)

Kamerstuk: 30 597

Datum: 9 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Vandaag is de dag waarop wij als fractie van de ChristenUnie een laatste poging doen om de pgb-plannen van het kabinet in de goede richting bij te stellen. Dat is de reden waarom ik verschillende moties heb meegetekend en zelf met de volgende moties kom.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat zorgboerderijen met name werken met licht verstandelijke gehandicapten en mensen met een psychiatrische stoornis als autisme en adhd;

constaterende dat zorgboerderijen over het algemeen worden gefinancierd door middel van een persoonsgebonden budget;

overwegende dat de toegang tot het persoonsgebonden budget zal worden beperkt voor de doelgroepen waarmee zorgboeren werken;

overwegende dat het door de kleinschalige aard van zorgboerderijen ingewikkeld is om individueel zelfstandig gecontracteerd te worden door een zorgkantoor;

overwegende dat zorgboeren wel gecontracteerd kunnen worden als onderaannemers, maar dat via deze constructie er geld aan de strijkstok blijft hangen;

constaterende dat zorgboerderijen de kwaliteit van zorg op een zorgboerderij zichtbaar en meetbaar hebben gemaakt door middel van een keurmerk;

verzoekt de regering, te bewerkstelligen dat zorgkantoren het mogelijk maken om samenwerkingsverbanden van zorgboerderijen met een keurmerk als nieuwe zorgaanbieder te erkennen en direct te contracteren en deze zorgboeren niet te verplichten tot constructie van onderaannemerschap,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink, Wolbert, Voortman, Dijkstra en Van der Staaij.

Zij krijgt nr. 221 (30597).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de raming van de vergoedingsregeling persoonlijke zorg met onzekerheden is omgeven;

overwegende dat het instellen van de vergoedingsregeling voor veel cliënten onzekerheid met zich meebrengt;

is van mening dat het onwenselijk is dat cliënten op een wachtlijst komen te staan wanneer de raming voor de vergoedingsregeling niet toereikend blijkt te zijn;

verzoekt de regering, geen wachtlijst in te stellen voor de vergoedingsregeling,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink, Voortman, Dijkstra, Leijten en Van der Staaij.Zij krijgt nr. 222 (30597).

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik ga nu een motie indienen, die ik het liefst had bewaard tot na de reactie van de staatssecretaris op alle moties die in deze termijn worden ingediend en die bijstelling van het beleid beogen, maar procedureel gezien kan dat niet. Daarom dien ik de volgende motie in. Ik trek haar ook heel graag weer in als er voldaan wordt aan het verzoek om het criterium van tien uur van tafel te halen en als er garanties worden gegeven dat er geen wachtlijsten zullen ontstaan.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de maatregelen om de toegang tot het pgb per 2012 te beperken onvoldoende zijn uitgewerkt en voor een deel onuitvoerbaar zijn;

overwegende dat hierdoor duizenden mensen geen of niet tijdig passende zorg zullen ontvangen;

tevens overwegende dat voorstellen om de maatregelen nader te herzien consequent worden genegeerd;

spreekt haar afkeuring uit over het gevoerde beleid ten aanzien van het pgb,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink, Wolbert en Voortman. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 223 (30597).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de begroting Volksgezondheid, Welzijn en Sport 2012

Tue, 15 Nov 2011 14:40:34 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2012 (33000-XVI).

Onderwerp: Begroting Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Kamerstuk: 33 000 - XVI

Datum: 9 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Mevrouw de voorzitter. In de aanloop naar dit begrotingsdebat heb ik mij even afgevraagd hoeveel zin het heeft om dit debat te houden. In dagblad Trouw van 6 oktober 2011 stond treffend: "Iedere brief aan de Tweede Kamer over de voorgenomen bezuinigingen is een soort boekhoudersproza waarin de economische toestand van het land wordt onderstreept. Zorgargumenten verdwijnen naar de achtergrond."

De begroting wekt dan ook vervreemde indruk. De begrotingsteksten op zichzelf zijn mooi. Het gaat over "zorg dicht bij de burger", over "versterking van de eerstelijnszorg" en over "het versterken van de eigen verantwoordelijkheid van mensen", maar de cijfers bij dit verhaal kloppen niet. Huisartsen en verloskundigen krijgen te maken met stevige tariefskortingen en patiënten- en gehandicaptenorganisaties worden financieel uitgekleed. Er zijn mooie worden geschreven over mantelzorgers, maar mantelzorgers dreigen overbelast te raken en de subsidie voor deskundigheidsbevordering bij vrijwilligers wordt afgeschaft. Willen de bewindslieden hierop reageren en een en ander uitleggen?

Netto komt er geld bij in de zorg. Dat is fijn, maar de samenhang is zoek. Aan de ene kant moet de groei van de AWBZ ingeperkt worden door er doelgroepen uit te halen en aan de andere kant dijt de AWBZ uit. Het steekt ons dat er niet gekeken lijkt te worden naar de mensen om wie het gaat.

Ondertussen verschijnt het ene na het andere onderzoek over de toekomstige betaalbaarheid van de ouderenzorg. Ouderdom komt met gebreken. Dat weten wij en daarom zijn die verzekerbaar. Waarom treffen wij in de begroting geen hervormingen aan die op deze ontwikkelingen inspelen? Waarom krijgen gehandicapten en chronisch zieken de grootste klappen te verwerken door een stapeling van maatregelen? De begroting 2011 is te veel kortetermijn hak- en breekwerk. De dreiging van overschrijden blijft en de gemaakte keuzes kunnen op langere termijn wel eens meer kosten dan dat zij opleveren.

Voor de langere termijn is een stelselwijziging nodig, waarin ouderenzorg een plek krijgt in de Zorgverzekeringswet met extra mogelijkheden via zorgsparen en aanvullende verzekeringen. Dat vraagt veel werk, dat is niet eenvoudig en moet daarom nu in gang worden gezet.

Er valt ook winst te behalen bij een betere afstemming tussen de eerste en de tweede lijn. Er moet meer werk gemaakt worden van een integrale bekostiging van de ketenzorg. De regie van die zorg hoort bij de huisarts. Het is onwenselijk als een ziekenhuis onderzoek en behandeling nog eens dunnetjes gaat overdoen.

Daarnaast moet het principe van "de vervuiler betaalt" worden toegepast bij overschrijdingen. Dat dit nu niet gebeurt, leidt tot perverse prikkels bij ziekenhuizen. Bij overschrijdingen zou een degressief tarief moeten worden toegepast. Ik hoor graag een reactie hierop.

GGZ Nederland en Zorgverzekeraars Nederland hebben ook deze week te kennen gegeven dat de invoering van de eigen bijdrage in de GGZ met ingang van volgend jaar onuitvoerbaar is en om hoge invoeringskosten vraagt. Daarom vraag ik de minister om voor volgend jaar van deze maatregel af te zien. Er moet snel een oplossing komen voor de financiering van anonieme hulpverlening, zoals 113Online. Het is mooi dat daarvoor geld apart is gezet, maar wij hebben er vorig jaar op aangedrongen dat de financiering structureel wordt geregeld. Gesprekken hierover lopen spaak en het is misschien een oplossing als het CVZ een advies geeft.

Bij zorghervormingen denkt de ChristenUnie ook aan een grotere plek voor preventie. Een groot deel van de ziektelast wordt veroorzaakt door leefstijlgerelateerde aandoeningen. De toenemende zorgkosten drukken heel zwaar en daarom begrijpt de ChristenUnie niet hoe de minister preventie af kan doen met het verwijzen naar eigen verantwoordelijkheid. In de begroting is geen enkele prikkel tot preventie te vinden. De zorgverzekeraar functioneert nog steeds als schadeverzekeraar. Investeren in preventie is niet interessant. De ChristenUnie presenteert daarom vandaag een preventienota met aanbevelingen, waarop we graag een reactie hebben. Ik heb deze meegenomen en ik verzoek voor verspreiding hiervan te zorgen.

De voorzitter:

Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.)

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik wil speciale aandacht vestigen op de seksuele gezondheidszorg. Veilige seks is meer dan praten over het condoom voordat de broek uit is. Het gaat om veiligheid binnen een relatie en durven praten over seks als de broek nog aan is.

De keuze van het kabinet ten aanzien van de AWBZ begrijpt de ChristenUnie niet. Het kabinet kiest voor instellingsgebonden zorg, met een keuze voor arbeidsplaatsen in instellingen, in plaats van versterking van de zorg thuis, bijvoorbeeld door het pgb en voldoende Valyskilometers. Bij de voorgestelde maatregelen rond de overheveling van begeleiding uit de AWBZ naar de Wmo en het nadenken over het invoeren van de IQ-maatregel, puur als bezuinigingsmaatregel, gaat het kabinet voorbij aan het feit dat een lichte verstandelijke beperking allesbehalve lichte problematiek is. Deze foto heb ik op mijn bureau staan. Deze herinnert mij iedere dag weer aan die mooie, maar intensieve vakantieweek deze zomer in België. De verstandelijke beperking van deze mensen valt mee, maar hun beperkte sociale aanpassingsvermogen niet. Deze mensen worden door het kabinet de sociale werkplaatsen uitgejaagd, verliezen hun recht op zorg en krijgen minder huur- en zorgtoeslag. Voor hen is het passend onderwijs zo nodig. Voor deze groep gaat het AWBZ-principe "levenslang en levensbreed" op.

Als we het dan hebben over levenslange en levensbrede zorg, vraag ik me af wat de bekostiging van abortusklinieken eigenlijk doet in de AWBZ.

Mevrouw Venrooy-van Ark (VVD):

Mevrouw Wiegman heeft een week van haar zomer zo doorgebracht. Dat vind ik een heel goede zaak. Ze noemt echter enkele zaken in de context van iets wat goed is en gaat daarmee ineens heel snel. Ze heeft het over een stapeling van allerlei maatregelen en mensen die de sociale werkvoorzieningen worden uitgejaagd. Zij koppelt dit aan de begeleiding en ze haalt er van alles en nog wat bij. Ik neem daar afstand van. Het raakt me ook heel erg dat er steeds wordt gezegd dat mensen de sociale werkvoorziening worden uitgejaagd, terwijl iedere arbeidsplaats die er is, gewoon geborgd blijft. Dat is overigens een andere begroting. Wil mevrouw Wiegman, na haar week in de zomer, kijken naar wat mensen wel kunnen of kijken naar wat mensen niet kunnen?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ja, daar wil ik naar kijken. Ik weet wel dat Sociale Zaken een andere begroting is, maar ik heb zo'n moeite met alle maatregelen die gestapeld juist bij deze mensen terechtkomen. Ik zie graag dat deze mensen niet worden opgejaagd met allerlei bezuinigingsmaatregelen, maar dat er wordt gekeken naar wat ze kunnen. We moeten zorgen dat er plaats voor hen is. We moeten hen niet eerst de AWBZ uitjagen, waardoor het recht op zorg en het recht op begeleiding vervalt. We moeten beginnen bij het begin en deze mensen eerst een plaats geven.

Mevrouw Venrooy-van Ark (VVD):

Ik merk dat de organisaties die hier straks last van zullen krijgen, goede zaken doen. Ze krijgen namelijk veel aandacht voor hun boodschap. Het recht op zorg verdwijnt niet. Het is wel zo dat de begeleiding naar de Wmo gaat, omdat het om participatie en welzijn gaat. Laat voor eens en voor altijd duidelijk zijn -- dat is dan maar een statement -- dat het recht op zorg in de AWBZ overeind blijft en dat mensen niet tussen de wal en het schip zullen vallen. We nemen wel afstand van regelingen die de afgelopen jaren zijn gestapeld en die hebben geleid tot gouden kooien. Ook al is de kooi van goud, het blijft een kooi.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik wil deze mensen absoluut niet in een gouden kooi hebben. Ik wil wel ervoor pleiten dat er ondanks alle bezuinigingsmaatregelen een plek behouden blijft voor deze mensen. Participatie van mensen kan ook uitstekend binnen de AWBZ.

Daarom zeg ik ook voortdurend dat je moet letten op bepaalde doelgroepen en uitzonderingen moet durven te maken wanneer je begeleiding overhevelt naar de Wmo. Het is prima om met de ouderenzorg te beginnen. Er valt heel veel op gemeentelijk niveau te regelen, maar let op met deze kwetsbare doelgroep.

De voorzitter:

Laatste interruptie, mevrouw Venrooy.

Mevrouw Venrooy-van Ark (VVD):

Participatie kan ook in de AWBZ. Ik heb de afgelopen tijd ontzettend veel mails gehad van mensen die nu juist van het kastje naar de muur worden gestuurd, van 0900-nummer naar ander 0900-nummer. In dit regeerakkoord en in deze begroting staan allerlei zaken die gaan over het kijken naar wat mensen wel kunnen. Ik wil de ChristenUnie heel graag oproepen om met die blik naar alle maatregelen te kijken die wij gaan nemen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Het gaat mij wel degelijk om wat mensen wel kunnen, maar ik wil dan ook gewoon kunnen zeggen: wat kunnen mensen wel binnen de AWBZ? Het mooie van deze vakantieweek was ook dat wij elkaar vroegen: wat doe jij eigenlijk overdag? De een zat in een dagbesteding. De ander had een bijzondere werkplek in het ziekenhuis.

De voorzitter:

Een korte reactie graag.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

En ik vertelde dat ik in de Tweede Kamer zat. Wij zeiden: ach, wij hebben allemaal zo onze vorm van dagbesteding. Dan maakt het niet uit of het een dagbesteding is vanuit de AWBZ, de Wmo of dat het een betaalde functie hier is.

Mevrouw Agema (PVV):

Als gevolg van de kabinetsmaatregelen wordt niemand ontslagen uit de sociale werkplaatsen. Voor de rest moet ik concluderen dat mevrouw Wiegman nu heel erg in de war is of opportunisme bedrijft. Als zij zegt dat het recht op zorg vervalt, is dat niet alleen een leugen, het is ook wat de ChristenUnie wilde. De ChristenUnie stelt letterlijk in haar programma: "De ChristenUnie maakt van de AWBZ een voorziening die wordt uitgevoerd door een landelijk zelfstandig bestuursorgaan. Het budget van deze zbo wordt met 5% gekort…" De ChristenUnie wil dat recht op zorg kwijt en niet 5% erbij zoals wij doen, maar 5% eraf.

Verder werd gesteld: de begeleiding gaat naar de Wmo. Maar wat wil de ChristenUnie? "Zo vervalt voor ouderen de aanspraak op begeleiding" En iedereen die een indicatie heeft korter dan zes maanden, moet zelf voor de zorg gaan zorgen. Vervolgens gaat het over het verhogen van de eigen betalingen. Daar hadden wij het ook net over. Die neemt de ChristenUnie over voor 900 mln. Dat betekent €2000 p.p. Dat doet dit kabinet allemaal niet. Kan mevrouw Wiegman haar eigen plannen nog herinneren en toegeven dat ze in de war is met haar eigen plannen en dat wat zij hier zegt, niet het geval is?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

De ChristenUnie kan van alles verweten worden, maar niet inconsistentie. Als mevrouw Agema goed oplet, ziet zij een heel degelijk verkiezingsprogramma met een goede financiële onderbouwing. Dan kom ik op mijn uitspraken over wat er met de begeleiding moet gebeuren en over het gegeven dat een en ander moet worden overgeheveld naar de Wmo. Ik heb vanaf het begin altijd gepleit voor het uitzonderen van doelgroepen. Die consistentie kan ik niet terugvinden bij de PVV. In de heel korte zorgparagraaf in het verkiezingsprogramma van de PVV wordt gesteld: geen uitbreiding van marktwerking, geen stelselwijzigingen in de langdurige zorg, geen hoger eigen risico. Die maatregelen zie ik stuk voor stuk wel terug in het gedoog- en regeerakkoord en die worden door de PVV gesteund.

Mevrouw Agema (PVV):

Wij hebben moeten onderhandelen. Wij geven ruimschoots toe wat wij hebben ingeleverd, maar ook wat wij hebben gekregen. Het gekke is dat de ChristenUnie de schoonheid heeft van haar eigen verkiezingsprogramma. Dat is veel zwarter dan alle plannen die op VWS worden gemaakt, want de ChristenUnie bezuinigt bij aanvang al 300 mln. op de zorg en wil het recht op zorg uit de AWBZ schrappen en de begeleiding schrappen. Zorg voor mensen met een indicatie tot zes maanden; gewoon weg! Eigen betalingen worden fors opgeschroefd. Dat is de schoonheid, nee, de zwartheid van het eigen verkiezingsprogramma van de ChristenUnie.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Zonder te onderhandelen durven wij inderdaad te bezuinigen en keuzes te maken. Daar hebben wij helemaal geen moeilijke onderhandelingstrajecten voor nodig. Maar het volgende is wel ontzettend belangrijk. Als je de VWS-paragraaf bekijkt in het verkiezingsprogramma en in onze tegenbegroting, dan moet je ook de paragraaf over gezinsbeleid en sociale zekerheid erbij nemen. De ChristenUnie spreekt met twee woorden. Wanneer wij meer vragen van de eigen verantwoordelijkheid van mensen, geven wij geld om de mantelzorg en de vrijwilligers te ondersteunen. Wanneer wij meer eigen bijdrage vragen en een kleiner pakket voorstellen, dan zetten wij daar inkomensafhankelijke premies tegenover en betere steun vanuit de sociale zekerheid in de vorm van huurtoeslag.

De fractie van de ChristenUnie spreekt op die manier met twee woorden. Als wij dingen wegnemen, durven wij mensen ook letterlijk en figuurlijk te versterken.

Mevrouw Agema (PVV):

De fractie van de ChristenUnie spreekt niet met twee woorden, maar met twee monden. Voor de 2 mld. aan overschrijdingen draait de ChristenUnie 1,9 mld. helemaal niet terug. De fractie van de ChristenUnie kan wel zeggen dat dit op een ander terrein ligt, maar hier horen wij een ander geluid dan in het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie. De ChristenUnie draait de overschrijdingen voor 100 mln. terug, maar 1,9 mld. accepteert zij. Dat is de ChristenUnie; dat zijn de twee monden van de ChristenUnie.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik loop vandaag niet weg voor de noodzaak van bezuinigingen. Dat heb ik nooit gedaan. Ik wijs bij de behandeling van de VWS-begroting wel erop dat allerlei maatregelen van dit kabinet, de bezuinigingsmaatregelen, stuk voor stuk bij een en dezelfde doelgroep terechtkomen, namelijk de chronisch zieken en gehandicapten. Dat wil de ChristenUnie niet. Dat heeft de ChristenUnie nooit gewild. Daar liggen dan ook mijn fundamentele bezwaren.

De heer Mulder (VVD):

Ik moet mevrouw Agema helpen. In de tegenbegroting van de ChristenUnie wordt de verhoging van het eigen risico niet teruggedraaid. Bovendien worden de eigen bijdragen in de tweedelijns-ggz niet teruggedraaid. Ofwel zeg je: dat kan niet -- dat gebeurde net -- ofwel accepteer je de bezuiniging. Volgens mij doet de fractie van de ChristenUnie dit laatste, want die is het eens met het verhogen van het eigen risico en de invoering van een eigen bijdrage voor de tweedelijns-ggz. Dat klopt toch? Daar is de ChristenUnie het toch mee eens, althans in die zin dat de tegenbegroting dit niet terugdraait.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Deze tegenbegroting moet in het licht van ons verkiezingsprogramma en onze financiële onderbouwing gelezen worden. In de tegenbegroting wordt kortweg geschetst waar onze keuzes liggen. Wij lopen niet weg voor eigen betalingen, eigen bijdragen. Wij hebben er echter wel steeds op gewezen dat je dit, als je het doet, ook eerlijk en zorgvuldig moet doen en dat je naar argumenten moet luisteren. Wij zijn geen principieel tegenstander van een eigen bijdrage. Deze week klinkt echter opnieuw de boodschap dat dit onuitvoerbaar is en dat de invoeringskosten ontzettend hoog zijn. Als het kabinet dit als een bezuinigingsmaatregel inboekt, moet men zich wel eerlijk de vraag stellen of dit op deze manier met ingang van volgend jaar vormgegeven kan worden of dat het nog meer voorbereidingstijd vergt. Dan kun je dit later invoeren. Laten wij het dan bovendien niet eenzijdig in de ggz doen, maar breder en met een goed sociaal programma ernaast. Ik zeg dit nogmaals, want dan versterk je mensen uiteindelijk door meer inkomensafhankelijke maatregelen.

De heer Mulder (VVD):

Dit was een lang verhaal, maar deze tegenbegroting staat tegenover de Miljoenennota. Ik constateer dus dat er ook een gat zit in de begroting van de ChristenUnie. Zo langzamerhand kunnen een aantal oppositiepartijen samen een winkeltje in gatenkaas gaan runnen.

De voorzitter:

Mijnheer Mulder, u mag anderen niet uitlokken.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik vraag mij af waar de gaten zitten. Ik noem even het voorbeeld van de eigen bijdrage in de ggz. Het kan hoor: je kunt net als het kabinet zeggen dat je gelooft dat dit geld gaat opbrengen. Als echter van alle kanten wordt gewezen op de onuitvoerbaarheid ervan en de hoge invoeringskosten, dan zul je toch eerlijk erover moeten zijn dat het niet echt om een bezuiniging gaat. Wij hebben nota bene vandaag nog een brief ontvangen naar aanleiding van mijn scherpe vragen in dezen, namelijk hoe het precies zit en met welke tarieven het kabinet gerekend heeft bij de opbrengsten van de ingediende motie. Ik kan niet anders dan op basis van die brief concluderen dat de ChristenUnie eigenlijk gelijk krijgt. Er wordt gerekend met de verkeerde tarieven, maar gemakshalve wordt nog maar even aan de oude tarieven vastgehouden. Het is dus een boterzacht verhaal.

Wij hadden het over de levenslange en levensbrede zorg. Wat doet de bekostiging van abortusklinieken eigenlijk in de AWBZ? Graag ontvang ik een reactie hierop. In de begroting wordt nog steeds over abortushulpverlening gesproken, maar het is de hoogste tijd om te spreken over hulp bij ongewenste zwangerschap. Is de minister bereid om dit te doen?

Mevrouw Smilde (CDA):

Ik heb een vraag over de financiering van abortus via de AWBZ. Bij de behandeling van de Zorgverzekeringswet hebben wij abortus nadrukkelijk niet onder het basispakket gebracht vanwege gemoedsbezwaren. Destijds is daarvoor een aparte subsidieregeling gemaakt. Die zit weliswaar in de AWBZ, maar het is een speciale rijksbijdrage. Die drukt dus niet op het AWBZ-budget. Wat bedoelt mevrouw Wiegman dus precies?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Het gaat mij in de eerste plaats om het principe. Wij zijn druk bezig de AWBZ te veranderen. De AWBZ is levenslange en levensbrede zorg, dus wat abortus daar dan in? Wij zullen ook die vraag moeten bespreken. Wij moeten niet zeggen dat wij er toen een subsidiemaatregel voor hebben afgesproken. Dat lijkt mij een relevante vraag voor vandaag.

Mevrouw Smilde (CDA):

Het gaat via een rijksbijdrage en niet via de AWBZ-premie. Je moet het ergens parkeren. Misschien moet het ergens geparkeerd worden, maar er is een heel aparte regeling waarvoor vanuit het Rijk wordt betaald, juist om gemoeds- en gewetensbezwaarden tegemoet te komen. Ik wil dat voor de parlementaire geschiedenis maar even bij mevrouw Wiegman neerleggen.

De heer Van der Staaij (SGP):

Mevrouw Smilde wees op de Zorgverzekeringswet. Toen heeft mijn voormalige fractiegenoot Van der Vlies een amendement ingediend om het juist niet te financieren vanuit de AWBZ omdat het geen langdurige zorg is en ook niet vanuit de Zorgverzekeringswet, omdat het geen medisch noodzakelijke zorg betreft in de zin van die wet. Ik steun mevrouw Wiegman nog steeds op dat punt, maar heeft zij nog inhoudelijke argumenten waarmee zij ook andere fracties dan de onze zou kunnen overtuigen van een andere benadering van dit onderwerp? Onze steun had en heeft zij, maar zijn er nog argumenten die anderen over de streep zouden kunnen trekken?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik constateer dat de argumenten van de ChristenUnie geheel overeenkomen met die van de SGP. Wanneer wij hier met elkaar spreken over de houdbaarheid van de AWBZ en over de vraag wat je collectief verzekert en bekostigt, zul je ook over abortus moeten spreken. Haal abortus dan uit de AWBZ. Wanneer op basis van een medische noodzaak vanwege de gezondheidssituatie van de vrouw abortus aan de orde is, verzeker dat dan vanuit het basispakket en geef mensen verder de ruimte om het via aanvullende verzekeringen voor zichzelf te regelen. Dat biedt ook ruimte aan de gewetensvrijheid.

Hoe staat het met het verbeteren van de financieringsstructuur in relatie tot het opleiden van hulpverleners? Dat wordt toch niet alleen tot de abortusklinieken beperkt?

Ik blijf ook hameren op goede zorg en informatievoorziening rondom de 20 wekenecho. Tijdens het congres van de BOSK vorige maand werd ik geconfronteerd met verhalen van ouders die een abortus zijn aangepraat door de gynaecoloog na zwarte doemscenario's te hebben vernomen over het leven met spina bifida. 80 tot 90% van de kinderen wordt geaborteerd. Heleen, een vrouw van middelbare leeftijd, verklaarde tijdens dit congres geen normaal leven te hebben, maar wel een goed leven. Die hoge waardering hing overigens samen met de eigen regie die zij had dankzij het pgb. Het is extra wrang dat zij dat nu juist dreigt kwijt te raken. Ik vraag de minister ervoor te zorgen dat het boek "20-weken echo en spina bifida" wordt verspreid onder ouders op het moment dat de 20 wekenecho een open ruggetje uitwijst. Graag krijg ik een reactie.

De Gezondheidsraad heeft een aantal jaren geleden advies uitgebracht over het gebruik van foliumzuur. Er is in 2005 een taskforce opgezet, maar de gestelde doelen zijn niet gehaald. Ik vraag de minister haar regierol op te pakken en met een concrete uitvoeringsagenda foliumzuur te komen. Graag krijg ik een reactie.

Vorig jaar is mijn motie over vrijwillig mentorschap aangenomen. Ik vraag vandaag blijvende aandacht voor goede vertegenwoordiging en mentorschap voor wilsonbekwame cliënten in de zorg. Is de staatssecretaris bereid met zorgaanbieders en IGZ te bespreken hoe zij ervoor kunnen zorgen dat waar nodig mentorschap wordt aangevraagd? Wil zij bij zorgaanbieders erop aandringen dat zij ook een financiële bijdrage leveren in de kosten van een vrijwillige mentor? Is de staatssecretaris bereid om in het bijzonder binnen het programma Ouderen in veilige handen ervoor te zorgen dat de bijdrage van mentoren kan worden benut?

Minister Schippers heeft een uitgebreide reactie gegeven op de kritiek van mijn collega Cynthia Ortega op de gezondheidszorg op de BES-eilanden. Vandaag vraag ik hoe zij de ontwikkelingen in de gezondheidszorg op deze eilanden gaat monitoren

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Esm� Wiegman knot wilgen op Natuurwerkdag

Tue, 08 Nov 2011 16:35:50 +0100

Tweede Kamerlid Esm� Wiegman heeft afgelopen zaterdagochtend op Zorgboerderij Molenzicht bij Zwolle, meegeholpen met het knotten van wilgen in het kader van de landelijke Natuurwerkdag: een dag die in het teken staat van het behoud en herstel van natuur en landschap.

Zij deed dit samen met A Rocha; een groep Zwolse christenen die geboeid zijn door de schepping en zich inzetten voor het behoud er van. Tijdens de ochtend werden jonge wilgen geknot en van oude wilgen de takken weggesleept en opgeruimd. Molenzicht is een veebedrijf waar deelnemers in de leeftijd van 18 tot 74 jaar met een lichamelijke beperking in de vorm van dagbesteding werken bij de dieren, op het land, in de kas, in de werkplaats, in het winkeltje en op andere terreinen die te maken hebben met het bedrijf.

Esm� Wiegman zet 10.000 vrijwilligers aan het werk

Fri, 04 Nov 2011 20:11:47 +0100

De Landelijke Natuurwerkdag krijgt dit jaar een steuntje in de rug van A Rocha en Tear. Ook teams van de EO en ChristenUnie steken de handen uit de mouwen en gaan aan de slag in het natuurbeheer. ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman trekt morgen ook haar oude kleren aan voor de Landelijke Natuurwerkdag 2011. Samen met directeur Landschapsbeheer Nederland Arno Willems zal ze op zorgboerderij Molenzicht in Zwolle de landelijke dag openen.

Op deze dag zullen 10.000 vrijwilligers het Nederlandse landschap een opknapbeurt geven. Zelf zal Wiegman aan de slag gaan op de zorgboerderij. Wiegman: ,,Mooi dat zoveel Nederlanders zich gaan inzetten voor het beheer, bescherming en behoud van de natuur. Daardoor krijgen mensen oog voor de gebruiksmogelijkheden van de natuur.”

Wiegman is naast woordvoerder Landbouw en Natuur ook woordvoerder Volksgezondheid. Op de zorgboerderij merken ze veel van de komende bezuinigingen op de zorg. Wiegman: ,,De bezuinigingen op het gebied van pgb komen hard aan bij zorgboeren. Terwijl deze sector zich juist aan het professionaliseren is en een kwaliteitssysteem aan het opzetten is. Ik ga daarom in de Kamer voorstellen doen die de positie van zorgboeren versterken.”

Onder het motto ‘Leef je uit!’ kan iedereen van jong tot oud meehelpen om bomen te knotten, bomen te snoeien en poelen schoon te maken. Wiegman: ,,Boeren leveren een belangrijke bijdrage aan het landschap en dus de natuur. Het landschap wordt gevormd door boeren en natuur, die kun je niet los van elkaar zien. Met elkaar moeten we zorgvuldig omgaan met het landschap en het verantwoord gebruiken.”

Met de campagne Hoop voor de Schepping motiveren A Rocha en Tear kerken en christenen om zich in te zetten voor natuurbehoud en mee te doen aan de Landelijke Natuurwerkdag. Ook enkele christelijke organisaties - naast A Rocha en Tear ook EO en ChristenUnie - zetten zich op deze dag in voor de zorg voor landschap en natuur. Zes lokale groepen van A Rocha organiseren natuurwerkzaamheden in het kader van de Landelijke Natuurwerkdag.

,,Iedere christen doet er goed aan een keer mee te doen aan een natuurwerkdag’’, zegt Embert Messelink van A Rocha. ,,De zorg voor Gods schepping is aan mensenhanden toevertrouwd. Praktisch natuurbeheerwerk is een prima manier om dat aan den lijve te ervaren, en te overdenken hoe je in je eigen leven zorgzaam met de schepping kunt omgaan.''

In het kader van de campagne Hoop voor de Schepping wordt op zondag 6 november wereldwijd gebeden voor schepping en klimaat. A Rocha en Tear geven met deze campagne een impuls aan de bezinning op een zorgzame levensstijl, die de aarde en al haar bewoners recht doet.

Inbreng Esm� Wiegman inzake wijziging wet zorgtoeslag ivm introductie vermogenstoets - 33 024.

Fri, 04 Nov 2011 14:27:36 +0100

Inbreng van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake wijziging van de Wet op de zorgtoeslag, in verband met de introductie van een vermogenstoets - 33 024.

Onderwerp: Wijziging van de Wet op de zorgtoeslag, ivm de introductie van een vermogenstoets – 33 024

Kamerstuk: 33 024

Datum: 3 november 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van de wijziging van de Wet op de zorgtoeslag, in verband met de introductie van een vermogenstoets. Wel hebben zij nog een enkele vraag.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarop de keuze om de inkomensachteruitgang als gevolg van de vermogenstoets te beperken tot het specifiek aantal van vier procent van de gezinnen is gebaseerd. Deze leden willen weten waarom de regering de grens van € 80.000 bepalend vindt voor de vraag of ouders al dan niet zorgtoeslag nodig hebben.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen van Cynthia Ortega en Esm� Wiegman inzake de situatie van kinderen op Bonaire.

Tue, 08 Nov 2011 13:36:50 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerleden Cynthia Ortega-Martijn en Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: De situatie van kinderen op Bonaire

Kamerstuk: 2011Z21802

Datum: 3 november 2011

Vraag 1

Heeft u kennisgenomen van het bericht «Veel problemen voor kinderen op Bonaire1»? Heeft u tevens kennis genomen van de notitie van de Christen-Unie2 waarin nadrukkelijk zorgen worden geuit over positie van kinderen, onder meer op Bonaire?

Vraag 2

Deelt u de zorgen over de kinderrechtensituatie op Bonaire, onder andere betreffende armoede, verwaarlozing, mishandeling, drugs- en criminaliteits-problemen en tienerzwangerschappen?

Vraag 3

Heeft het pas geopende Centrum voor Jeugd en Gezin doelen opgesteld om de positie van kinderen op korte termijn te verbeteren? Zo ja, welke doelen zijn er opgesteld en hoe worden deze doelen gemonitord?

Vraag 4

Levert de huidige kinderrechtensituatie op Bonaire één (of meerdere) schending(en) van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind op? Zo ja, welke schendingen betreft dit?

Vraag 5

Deelt u de analyse dat basisvoorzieningen op vele terreinen, zoals voor vrije tijd, uithuisgeplaatste kinderen en naschoolse opvang, ontbreken en dat ouders, kinderen en professionals die met kinderen werken, weinig weten over kinderrechten?

Vraag 6

Bent u bereid op korte termijn en in samenspraak met het bestuurscollege Bonaire een plan van aanpak te ontwikkelen om verbeteringen aan te brengen in de kinderrechtensituatie op Bonaire, op het gebied van onder meer armoede, verwaarlozing, mishandeling, drugs- en criminaliteitsproble-men en tienerzwangerschappen? Zo ja, op welke termijn kan de Kamer dit plan tegemoet zien? Zo nee, waarom niet?

Vraag 7

Hoe is de verdeling van verantwoordelijkheden tussen enerzijds de verschil-lende ministeries en anderzijds het bestuurscollege van Bonaire met betrekking tot de kinderrechten op Bonaire en de andere openbare lichamen?

1) «Veel problemen voor kinderen op Bonaire», 31 oktober 2011, UNICEF: http://www.unicef.nl/pers/persberichten/veel-problemen-voor-kinderen-op-bonaire/

2) «Een binnen Nederland aanvaardbaar Voorzieningenniveau: Een droom die werkelijkheid moet worden». September 2011, ChristenUnie-fractie Tweede Kamer.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen van Jo�l Voordewind en Esm� Wiegman inzake de Armeense genocide.

Tue, 08 Nov 2011 14:44:45 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Joël Voordewind en Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Buitenlandse Zaken en de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken.

Onderwerp: De Armeense genocide

Kamerstuk: 2011Z21820

Datum: 3 november 2011

Vraag 1

Wat verstaat u onder «verschrikkelijke gebeurtenissen» die rond 1915 hebben plaatsgevonden»? 1) Bent u van mening dat de volgende kenmerken van toepassing zijn op deze «verschrikkelijke gebeurtenissen rond 1915»: –het doden van leden van een groep;–het toebrengen van ernstig lichamelijk of geestelijk letsel aan leden van een groep;–het opzettelijk aan een groep opleggen van levensvoorwaarden, bedoeld om de lichamelijke vernietiging van de gehele groep of een gedeelte er van te veroorzaken;–het opleggen van maatregelen, bedoeld om geboorten binnen een groep te verkomen;–het gewelddadig overbrengen van kinderen van een groep naar een andere groep? Zo nee, Kunt u per kenmerk aangeven waarin de «verschrikkelijke gebeurte-nissen rond 1915» verschillen van de bovengenoemde kenmerken? Bent u tevens van mening dat het hier gaat om een bewust geplande actie door de toenmalige Ottomaanse bevelhebbers met als doel ontelbare Armeniërs om het leven te brengen? Zo nee, waarom niet?

Vraag 2

Bent u van mening dat de «verschrikkelijke gebeurtenissen rond 1915» vallen onder handelingen gepleegd met de bedoeling om, geheel of gedeeltelijk, een nationale, etnologische of godsdienstige of rassengroep uit te roeien? Zo nee, waarin verschillen de «verschrikkelijke gebeurtenissen rond 1915» van deze genoemde handelingen? Bent u bereid om in toekomende kabinetsstuk-ken en reacties, de «verschrikkelijke gebeurtenissen rond 1915» als gevolg-trekking van bovenstaande kenmerken en definitie(s) te benoemen als de Armeense genocide? Zo nee, waarom niet?

Vraag 3

Hoe verhoudt de kamerbreed aangenomen motie Rouvoet c.s. waarin de regering verzocht wordt «voordurend en nadrukkelijk de erkenning van de Armeense genocide aan de orde te stellen 2)» zich tot uw antwoord dat «de voortdurende druk vanuit de EU en Nederland er mede toe geleid heeft dat in Turkije meer ruimte voor debat over deze kwestie mogelijk is gemaakt» en «dat de vrijheid van meningsuiting deze uitwisseling van standpunten dient te waarborgen»? 3) Deelt u de analyse dat u in dit antwoord de erkenning van de Armeense genocide, waartoe de motie oproept, teniet doet en u de vrijheid van meningsuiting prefereert boven de erkenning? Zo nee, waarom niet?

Vraag 4

Hoe verhoudt het EU-toetredingscriterium inzake goed nabuurschap zich tot de situatie omtrent de gesloten grens tussen Turkije en Armenië? In hoeverre speelt de Armeense genocide een expliciete rol in het criterium van goed nabuurschap? Bent u bereid om de Armeense genocide als een bindende voorwaarde van goed nabuurschap te zien? Zo nee, waarom niet? Bent u bereid dit onderwerp verder aan te kaarten in EU-verband? Zo ja, wat zijn de vorderingen?

Vraag 5

Bent u bereid om, in navolging van president Sarkozy van Frankrijk, president Komorowski van Polen, Voorzitter Buzek van het Europees Parlement, president Grybauskaite˙ van Litouwen, bondspresident Calmy-Rey van Zwitersland, en andere hoogwaardigheidbekleders, tijdens een officieel bezoek aan de Republiek Armenië het Armeense genocide museum te bezoeken en een boom te planten ter nagedachtenis aan de vele slachtoffers? Zo nee, waarom niet?

1) Kamerstukken 32 500-V, nr. 188.

2) Kamerstuk 21 501-20, nr. 270.

3) Antwoord op schriftelijke vragen, ingezonden 15 augustus 2011, Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2011–2012, nr. 218.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: pgb-plannen blijven onverantwoord

Wed, 02 Nov 2011 15:00:02 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman vindt het volstrekt onverantwoord om de plannen van de staatssecretaris van Volksgezondheid voor de vergoedingsregeling voor zorgbehoeftigen per 1 januari 2012 van start te laten gaan. ,,We zijn weer terug bij af, niet meer de zorgvrager, maar zorgkantoren gaan nu de regie houden over wat gewenste zorg zou zijn. Daarmee houdt het pgb eigenlijk op te bestaan." aldus Wiegman. Volgens het ChristenUnie Kamerlid heeft de staatssecretaris niet serieus gekeken naar de alternatieve voorstellen van Per Saldo en Coalitie Eigen Regie.

In de huidige plannen krijgt het zorgkantoor een zeer bureaucratische verantwoordelijkheid. Zij bepalen of iemand in aanmerking komt voor een vergoedingsregeling en bepalen wat passende zorg is. Wiegman: ,,Als de staatssecretaris werk had gemaakt van de alternatieven van Per Saldo en de maatschappelijke Coalitie Eigen Regie, die het mogelijk maken om de eigen regie met behoud van de keuze voor een pgb te handhaven, had het oneigenlijk gebruik maken van het pgb aangepakt kunnen worden.”

Door de zeer ruime definiëring van de criteria van passende zorg schat de ChristenUnie in dat de kans op interpretatieverschillen groot zal zijn. Ook het overzicht van georganiseerde zorg is chaotisch. Wiegman vraagt zich ook af of het beschikbaar gestelde geld voldoende is om de juiste zorg te bieden: ,,Dit leidt onherroepelijk tot onwenselijke administratieve lastenverzwaring door een aparte regeling met bijbehorende verantwoording en toezicht op te tuigen. Een organisatie als Buurtzorg kan niet dezelfde zorg voor dezelfde prijs leveren. Voor pgb krijg je gewoon veel waar voor je geld en dat weet iedereen. Geen organisatie kan hier tegenop.”

De ChristenUnie vraagt zich ook af of de pgb-maatregelen van de staatssecretaris van Volksgezondheid wel het beoogde geld opleveren. ,,In het nieuwe systeem kunnen mantelzorgers niet meer voor een zorgbehoeftige zorgen met een klein persoonsgebonden budget waar een zorgvraag is met weinig uren. Mantelzorgers zullen sneller afhaken waardoor er voor de zorgbehoeftige dure en zware verblijfsindicatie moet worden aangevraagd. Onbegrijpelijk!”, zo stelt Wiegman.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het algemeen overleg PGB.

Tue, 15 Nov 2011 16:33:03 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport in een algemeen overleg met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: PGB

Kamerstuk: 30 597

Datum: 2 november 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Afgelopen maandag hebben we een brief van de staatssecretaris ontvangen, onder andere over het pgb, zodat de ChristenUnie vandaag conclusies kan trekken over de kabinetsplannen. Kort samengevat luiden deze: de eigen regie is verdwenen, de plannen lijken niet uitvoerbaar en zullen leiden tot een administratief circus en het is bijzonder onduidelijk wat de kosten ervan zijn en wat het oplevert. Volgens de ChristenUnie is het onverantwoord om met deze regeling per 1 januari 2012 van start te gaan. Het is duidelijk dat wij vanaf het begin niet enthousiast waren over de voorgestelde maatregelen, maar wij hoopten dat de maatregelen in overleg met bijvoorbeeld Per Saldo in positieve richting konden worden bijgesteld. Dat was de reden voor ons om bij de algemene beschouwingen nog geen definitief nee te laten horen. Het kabinet heeft deze laatste kans echter niet gegrepen, zo zie ik terug in de brief. Dat rekenen we de staatssecretaris, als politiek verantwoordelijke, zwaar aan.

Er is niets overgebleven van het principe van eigen regie. De regie komt in handen te liggen van het zorgkantoor, dat bepaalt wat passende zorg is en of iemand in aanmerking komt voor de nieuwe vergoedingsregeling. Op basis van welke criteria gebeurt dit eigenlijk? Zorgverzekeraars Nederland heeft laten weten dat het zeer de vraag is of de zorgkantoren op basis hiervan kunnen bepalen wie voor vergoeding in aanmerking komt. Met name het eerste criterium geeft een grote kans op interpretatieverschillen. Eenduidigheid in de beoordeling is niet gegarandeerd. Dit zal juridische procedures uitlokken. Doordat de staatssecretaris de toegang tot de vergoedingsregeling zeer ruim definieert, maakt zij de zorgkantoren verantwoordelijk om inhoudelijk te beoordelen welke soort zorg de cliënt nodig heeft. De ChristenUnie is van mening dat de staatssecretaris duidelijkheid moet scheppen of iemand wel of niet in aanmerking komt voor de vergoedingsregeling. Dat is niet aan de zorgkantoren.

Naast de onzekerheid over de criteria is het zeer onzeker of de beschikbaar gestelde financiële middelen toereikend zullen zijn. Ik kan niet anders dan concluderen dat de zorg bijzonder complex georganiseerd en minder overzichtelijk wordt. Het optuigen van een aparte regeling, met bijbehorende verantwoording en toezicht, leidt tot een onwenselijke verzwaring van de administratieve lasten.

De staatssecretaris verwijst naar een enquête onder en gesprekken met budgethouders, waaruit zou blijken dat de zorg die mensen met een pgb inkopen, voor een belangrijk deel ook als zorg in natura kan worden ingekocht door de aanbieders. De ChristenUnie trekt heel andere conclusies. Om het onderzoek dat Per Saldo samen met ActiZ en BTN heeft gedaan, te citeren: De bevindingen uit de interviews laten zien dat er evenwel nog de nodige barrières zijn weg te nemen. Ik krijg signalen dat die barrières er nog steeds zijn.

Als het aan de staatssecretaris ligt, komt er volgend jaar een tweede inkoopronde. Hiermee geeft de staatssecretaris eigenlijk toe dat de zorgkantoren hun zaken niet op orde hebben. Buurtzorg wordt altijd genoemd als voorbeeld van een flexibele organisatie, maar tekenend is dat deze ook niet dezelfde zorg voor dezelfde prijs kan leveren. Bij het pgb krijg je veel waar voor je geld, dat weet iedereen. Daar kan geen organisatie tegenop.

Het criterium van tien uur zal in 2013 worden gebaseerd op de functies persoonlijke verzorging en verpleging. Het lijkt mij dat dit ten koste gaat van mantelzorgers. Het lijkt mij niet logisch om vier uur groepsbegeleiding gelijk te stellen aan één uur. Wie krijgen er nu 40 uur groepsbegeleiding per week? Welke situatie heeft de staatssecretaris hierbij in gedachten? Ik voorzie een groot probleem voor iedereen die minder dan tien uur zorg nodig heeft.

In 2012 krijgt een groep van 3500 extra aanvragers een budget van 50 mln. ter beschikking. In 2013 krijgt een groep van 7000 aanvragers 145 mln. ter beschikking. Ik hoor graag uitleg waarop deze aantallen en bedragen zijn gebaseerd. Waarom zou de zorgvraag in 2012 lager zijn?

Gelet op deze situatie vindt de ChristenUnie het volstrekt onverantwoord om de nieuwe situatie per 1 januari 2012 te laten ingaan. Ik vraag de staatssecretaris aan de slag te gaan met de alternatieven die Per Saldo en de Maatschappelijke Coalitie Eigen Regie hebben aangedragen, omdat deze het mogelijk maken de eigen regie, met behoud van de keuze voor een pgb, te handhaven, doelgroepen die nu oneigenlijk gebruikmaken van het pgb te weren, en zo te komen tot ombuigingen in de AWBZ-uitgaven.

Mevrouw Venrooy-van Ark (VVD): Mevrouw Wiegman spreekt grote woorden; dat er niets overblijft van eigen regie. Er zijn 700.000 mensen met een AWBZ-indicatie en 130.000 pgb-houders. Daargelaten dat ik vind dat die anderen ook wel recht hebben op wat eigen regie, wil ik ook kijken naar het landschap van de zorg in natura, die vooral in de jeugd-ggz een groot probleem is. Ik denk dat de begeleiding in 2012 daarvan een onderdeel is. De ChristenUnie had in de vorige kabinetsperiode een minister voor Jeugd en Gezin, die veel meters had kunnen maken om deze naturazorg op orde te krijgen, omdat de indicatiestelling door Jeugdzorg wordt gedaan. In hoeverre heeft mevrouw Wiegman zich ingespannen om dit probleem te voorkomen dat nu op tafel ligt?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): De ChristenUnie is een bijzonder groot voorstander van verbetering van de zorg in natura. Door Per Saldo en door de Maatschappelijke Coalitie Eigen Regie wordt ook aangegeven dat deze moet worden verbeterd. De vraag is dan hoe je daartoe komt. Ik vind het verschrikkelijk onzorgvuldig om de keuze te maken die dit kabinet maakt, gesteund door de coalitiefracties. Om in jeugdzorgtermen te blijven: daarmee wordt het kind met het badwater weggegooid.

Mevrouw Venrooy-van Ark (VVD): Als mevrouw Wiegman dat blijkbaar al die jaren heeft geprobeerd terwijl dat niet is gelukt, welke mogelijkheden ziet zij dan om de naturazorg in de jeugdsector op orde te krijgen? Waar zit dan de hefboom of het criterium, zodat ze dat wel gaan doen, zodat mensen niet noodgedwongen in het pgb of straks in de vergoedingsregeling blijven worden gejaagd?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Dat lijkt mij een bijzonder interessante discussie, maar niet vandaag. Dit lijkt mij een afleidingsmanoeuvre. Ik ben erg benieuwd hoe de VVD deze plannen kan blijven steunen. In de brief met de actualisatie van afgelopen maandag staat alleen maar dat de staatssecretaris hierover in gesprek blijft met betrokkenen en dat zij ernaar streeft om … Dat geeft geen garanties voor 1 januari 2012. Daar kunt u niet achter staan.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Esm� Wiegman: Rosenthal moet Armeense Genocide eindelijk erkennen

Fri, 28 Oct 2011 18:46:10 +0200

De ChristenUnie wil dat het Nederlandse kabinet de Armeense Genocide erkent, ook in haar contacten met Turkije. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman is momenteel voor een werkbezoek in Armeni� en bezocht de afgelopen dagen het genocidemuseum in Yerevan. Wiegman: ,,Nog steeds wil minister Rosenthal het woord 'genocide' niet gebruiken als hij het heeft over de Armeense volkerenmoord. In 2004 heeft de Tweede Kamer de motie Rouvoet aangenomen waarin de regering wordt verzocht in de dialoog met Turkije "voortdurend en nadrukkelijk de erkenning van de Armeense genocide aan de orde te stellen"

Op 11 juli dit jaar heeft Rosenthal op verzoek van de Tweede Kamer een brief gestuurd waarin hij uitlegt dat het kabinet uitvoering geeft aan deze motie en “de Armeense kwestie” regelmatig aan de orde stelt bij de Turkse regering. Opvallend is echter dat hij nergens in de brief het woord ‘genocide’ gebruikt. In plaats daarvan refereert hij naar de “verschrikkelijke gebeurtenissen”, wil hij dat Turkije en Armenië hierover “een dialoog aangaan”, en stelt dat “erkenning” geen nieuwe eis of voorwaarde is in onderhandelingen met de EU.

Ook de oprichting van een monument voor Armeense slachtoffers bij het International Criminal Court in Den Haag werd niet gesteund door het kabinet, omdat “dit in strijd zou zijn met de neutrale opstelling die Nederland als gastland van deze internationale organisatie past.” Wiegman: ,,Vanaf deze plek met zoveel herinneringen aan die gruwelijke geschiedenis roep ik de minister op om tot werkelijke erkenning van de Armeense genocide te komen.”

Lees meer over het werkbezoek van Esmé Wiegman aan Armenië: Klik Hier

Inbreng Esm� Wiegman inzake aanbieding ontwerpbesluit wijz. lijst I en II Opiumwet.

Fri, 04 Nov 2011 14:56:50 +0100

Inbreng van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake besluit tot wijziging van lijst I en lijst II behorende bij de Opiumwet, in verband met plaatsing op lijst I van het middel 4-methylmethacathinon (mefedron) en het middel tapentadol en met verplaatsing van het middel 4-hydroxyboterzuur (GHB) van lijst II naar lijst I.

Onderwerp: Aanbieding Ontwerpbesluit houdende wijziging van lijst I en lijst II, behorende bij de Opiumwet

Kamerstuk: 33 044 - 1

Datum: 27 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen het voorliggende besluit tot wijziging van lijst I en lijst II behorende bij de Opiumwet, in verband met plaatsing op lijst I van het middel 4-methylmethacathinon (mefedron) en het middel tapentadol en met verplaatsing van het middel 4-hydroxyboterzuur (GHB) van lijst II naar lijst I. Deze leden hebben hierover nog enkele vragen Door het verplaatsen van GHB van lijst II naar lijst I hoopt de regering een duidelijk waarschuwingssignaal af te geven aan de consumenten over de risico’s van de drug. De ernst en de frequentie van het aantal acute gezondheidsincidenten door GHB is immers de afgelopen jaren toegenomen. De leden van de ChristenUnie-fractie zijn echter van mening dat alle drugs schadelijk zijn voor de gezondheid. Daarnaast is het niet alleen van belang om een signaal af te geven aan de gebruikers van GHB, maar ook aan de verkopers van GHB. Wat zijn de te verwachten positieve effecten op de volksgezondheid? En hoe draagt deze maatregel bij aan het preventiebeleid?

De leden van de ChristenUnie-fractie menen dat het tweeslachtige drugsbeleid de laatste tientallen jaren een bron van ellende is geweest. Het doel, softdrugs buiten de criminaliteit houden, is niet bereikt. In plaats daarvan is het beleid een enorme impuls geweest voor de groei van de georganiseerde criminaliteit. De leden van de fractie van de ChristenUnie hopen dat door het verplaatsten van het middel GHB van lijst II naar lijst I ook de drugsgerelateerde criminaliteit meer zichtbaar wordt en aangepakt kan worden.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake reactie rapport "Drugs in lijsten".

Fri, 04 Nov 2011 15:05:43 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake de reactie op het rapport “Drugs in lijsten” van de expertcommissie lijstensystematiek Opiumwet.

Onderwerp: Reactie op het rapport “Drugs in lijsten” van de expertcommissie lijstensystematiek Opiumwet

Kamerstuk: 24 077 - 263

Datum: 27 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van de brief van de ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Veiligheid en Justitie. Deze leden onderschrijven de prioritaire doelstelling van het kabinet om drugscriminaliteit te bestrijden. Deze leden hebben het rapport ‘Drugs in Lijsten’ ook met belangstelling gelezen en hebben een aantal vragen over de brief.

De leden van de ChristenUnie-fractie zijn ervan overtuigd dat activiteiten als drugshandel altijd in criminele sferen plaatsvinden, waarbij misbruik wordt gemaakt van andermans afhankelijkheid. Rondom de gereguleerde sectoren ontstaat een crimineel schemergebied wat niet getolereerd mag worden. Deze leden zijn het niet eens met de commissie die concludeert dat de huidige systematiek van de Opiumwet, te weten een systeem met twee lijsten, geen wijziging behoeft. Door over te gaan op een systeem van één lijst wordt flexibiliteit wellicht beperkt, maar er komt duidelijkheid voor in de plaats. De leden van de ChristenUnie-fractie menen dat het tweeslachtige drugsbeleid de laatste tientallen jaren een bron van ellende is geweest. Het doel, softdrugs buiten de criminaliteit houden, is niet bereikt. In plaats daarvan is het beleid een enorme impuls geweest voor de groei van de georganiseerde criminaliteit. Het samenvoegen van lijst I en lijst II geeft een duidelijk signaal weer: alle op de lijst geplaatste middelen zijn schadelijk. Dit laatste is voor de leden van de fractie van de ChristenUnie van groot belang. Deze leden vragen verduidelijking op de keuze dat de huidige systematiek van de Opiumwet, te weten een systeem met twee lijsten, geen wijziging behoeft.

De leden van de ChristenUnie-fractie zijn verheugd dat het advies van de commissie om voortaan onder schade voor de samenleving zowel sociale als maatschappelijke schade mee te nemen, wordt overgenomen. Het is voor deze leden van groot belang dat telkens wordt aangegeven in welke mate de schade voor de gezondheid, de maatschappelijke en de sociale schade en rol hebben gespeeld bij de voorgenomen plaatsing en bij de keuze tussen lijst I en lijst II. Op welke wijze en door wie zal sociale en maatschappelijke schade worden meegenomen bij het bepalen van de plaatsing van een middel op een van de lijsten?

Ook zijn deze leden verheugd dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen cannabis met een laag en hoog gehalte aan THC. Het kan niet langer aangenomen worden dat aan cannabis met een hoog thc-gehalte geen onaanvaardbare risico’s zijn verbonden. De schade voor de samenleving van cannabis is aanzienlijk toegenomen, dit blijkt ondermeer uit de omvang dan de illegale teelt van nederwiet en al zijn randverschijnselen en de daarmee verbonden georganiseerde criminele activiteiten. Dit bevestigd het standpunt van de leden van de ChristenUnie-fractie. Deze leden hebben altijd als einddoel voor ogen gehad om drugs in welke vorm dan ook niet toe te staan. En door softdrugs te gedogen maakt de overheid zich mede verantwoordelijk voor een gebruikerscultuur waarvan de zwakken in onze samenleving de dupe zijn. Deze leden willen helemaal geen onderscheid willen maken tussen lijst I en lijst II. En het handhavingprobleem is in een scenario met één lijst is ook geen issue. Maar met het verplaatsten van cannabis met een gehalte aan THC van meer dan 15% van lijst II naar lijst I wordt er wel een stap in de goede richting gezet. Deze leden zijn zich ervan bewust dat met het maken van onderscheid tussen cannabis met een maximum van 15% en daarboven de nodige maatschappelijke onrust teweeg zal brengen. Toch zijn deze leden er wel van overtuigd dat het goed mogelijk is om deze maatregel te handhaven. Deze leden vragen zich met belangstelling af hoe de handhaving van deze maatregel zal plaatsvinden?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake wijziging wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten.

Fri, 04 Nov 2011 15:13:21 +0100

Inbreng verslag wetsvoorstel van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten teneinde het recht op een tegemoetkoming afhankelijk te maken van de draagkracht.

Onderwerp: Wijziging van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten teneinde het recht op een tegemoetkoming afhankelijk te maken van de draagkracht – 33 045

Kamerstuk: 33 045

Datum: 27 oktober 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden onderschrijven dat de tegemoetkoming niet altijd goed terecht komt. Enerzijds doordat de doelgroep nog steeds niet volledig gevonden worde en anderzijds omdat het geld niet altijd op de juiste plek terecht komt. Zij hebben echter nog wel een aantal vragen.

Het voorliggende wetsvoorstel dat de Wtcg afhankelijk wordt van draagkracht. In de Mvt, lezen deze leden onder andere dat door het inkomensafhankelijk maken van de Wtcg invulling wordt gegeven van de motie 31 706 -47 van het lid Wiegman. Deze leden willen verduidelijken dat in deze motie wel wordt gezinspeeld op het inkomensafhankelijk maken van de Wtcg, maar vooral een nadruk wordt gelegd op het vrijwillig niet-ontvangen van de Wtcg en het geld wat hierbij vrij komt te investeren in een fonds om de kwaliteit van leven te verbeteren voor chronisch zieken en gehandicapten. Daarom willen deze leden een toelichting op het aanhalen van de motie 31 706-47. Zij menen namelijk dat het aanhalen van deze motie niet passend is. Waarom wordt deze motie in de Mvt toch aangehaald?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af of het nieuwe wetsvoorstel nog voldoende compensatie biedt voor chronisch zieken en gehandicapten. Uit de tabel in de MvT blijkt dat ongeveer 60% van de mensen met een tegemoetkoming een (gezamenlijk) toetsingsinkomen heeft wat onder de inkomensgrenzen valt. Dit betekent dat 40% zal afvallen. Dat 40% zal afvallen heeft te maken met de vastgestelde grenzen voor het recht op de tegemoetkoming. Deze grenzen zijn gelegd bij een toetsingsinkomen van €24 570,- voor alleenstaande belanghebbenden- dan wel minderjarige belanghebbenden die op hetzelfde woonadres staat ingeschreven als zijn/haar alleenstaande ouder- en €35 100 voor belanghebbenden met een partner, dan wel minderjarige belanghebbenden die met beide ouders dan wel met één ouder en diens partner op hetzelfde woonadres staan ingeschreven. Deze leden vragen zich af op basis van welke argumenten deze grenzen zo zijn bepaald en waarom deze grenzen bijvoorbeeld niet gelijk zijn getrokken met de grenzen die voor de zorgtoeslag worden gehanteerd? Als dit wel het geval zou zijn geweest dan waren de grenzen respectievelijk €35 000,- en €51 000,00 geweest. Wat zijn de budgettaire effecten van het gelijk trekken van de grenzen van de Wtcg met de grenzen van zorgtoeslag? Wordt de opvatting gedeeld dat ook chronisch zieken en gehandicapten met een modaal inkomen gecompenseerd zouden moeten worden voor hun chronische ziekte of handicap en dat de Wtcg niet mag verschralen tot een vergoeding die alleen van toepassing is voor de onderkant van de samenleving? Wordt de opvatting van de leden van de fractie van de ChristenUnie gedeeld dat het hebben van een chronische ziekte of handicap ansich mag en moet worden gecompenseerd? Hoe staat deze nieuwe wetswijziging in verhouding met de eerdere fiscale voordelen die mogelijk waren via de BU?

De leden van de ChristenUnie lezen dat de administratieve lasten voor de Wtcg-keten gelijk blijven, tegelijkertijd lezen zijn zij dat het proces weldegelijk ingewikkelder wordt gemaakt. In hoeverre is het CAK instaat om dit vernieuwde proces uit te voeren? Welke knelpunten verwacht de regering in het eerste jaar?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Voltooid leven. Super apart.

Wed, 19 Oct 2011 17:21:55 +0200

Het blijft een bijzondere ervaring om als ChristenUnie Tweede Kamerlid te spreken op een congres van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE). Op veel bijval voor mijn euthanasie-standpunt hoefde ik natuurlijk niet te rekenen.

Aan het begin van de ochtend klonk kritiek in de zaal dat het er koud was. Zou het aan de techniek hebben gelegen of brengt het gesprek over het zelfgekozen levenseinde vanzelf een bepaalde kilheid met zich mee?

Na afloop van de middagpauze ben ik weer naar huis gegaan om een deel van de ‘gezinslogistiek’ voor m’n rekening te nemen. Bij de uitgang van de Jaarbeurs kwam ik nog twee jonge vrouwen tegen die werkzaam waren bij 113online, anonieme hulpverlening aan mensen met suïcideneigingen. Ze hadden mijn verhaal gewaardeerd, omdat hun inzet er ook op gericht is om mensen met een doodsverlangen toch vooral aan de kant van het leven te houden. Mooi gezegd: aan de kant van het leven houden! Zo ben ik naar het station gelopen, aan de kant van het leven en heb mijn jongste van drumles gehaald. Mijn jongste leeft ook heel nadrukkelijk aan ‘de kant van het leven’ en had genoten van school en van het drummen.

‘Wat heb jij vanmorgen eigenlijk gedaan?’ vroeg hij toen we thuis waren.

‘Ik heb een soort spreekbeurt gehouden,’ antwoordde ik.

‘Waarover?’

‘Over euthanasie’

‘Wat is dat?’

‘Dat mensen niet verder willen leven, maar dood willen.’

‘Dat mensen dood willen? Dat is super apart.’

Super apart. Laten we het daar maar op houden.

Dat het leven soms zwaar kan vallen, begrijp ik, maar ik weiger het zelfgekozen levenseinde als een bevredigend antwoord te aanvaarden.

Ik heb warme chocolademelk gemaakt. Mijn jongste vertelde dat hij vandaag nog een regenboog had gezien. ‘Jij ook mam?’ Nee, bij de NVVE had ik geen hoopgevende regenboog gezien. Maar ik had het na dit boeiende gesprek en de warme chocolademelk inmiddels wel weer warm gekregen..

Alcohol en autorijden gaan niet samen

Wed, 19 Oct 2011 17:19:58 +0200

De ChristenUnie heeft schriftelijke vragen gesteld over het voornemen van vijf tankstationhouders om bier en wijn te gaan verkopen, wat verboden is volgens de wet. Tweede Kamerleden Joel Voordewind en Esm� Wiegman hebben de minister om opheldering gevraagd.

Voordewind: ,,Alcohol en autorijden gaan niet samen, ‘don’t drink and drive’. De verkoop van alcohol door benzinestations is verboden, dus de minister dient dan ook meteen in te grijpen bij de benzinestations die nu provocerend wel alcohol willen verkopen. Meteen een vette boete opleggen zou ik zeggen. Veel verkeerslachtoffers worden nog steeds veroorzaakt door drankgebruik. Dus niet de kat op het spek binden.”

Vragen van de leden Voordewind en Wiegman-van Meppelen Scheppink (beiden ChristenUnie) aan de minister van VWS.

Kent u het bericht in de Telegraaf van 19 oktober 2011, waarin melding wordt gedaan van het voornemen van vijf tankstationhouders bier en wijn te gaan verkopen, alhoewel dat op grond van artikel 22 van de Drank- en Horecawet verboden is?
Wat is uw mening over dit voornemen?
Is u bekend hoe het gesteld is met de naleving van artikel 22 van de Drank- en Horecawet? Beschikt de nieuwe Voedsel en Waren Autoriteit (nVWA), die toezicht houdt op de naleving van de regels van de Drank- en Horecawet, over recente handhavingsgegevens? Bent u bereid deze - desgewenst geanonimiseerd - aan de Tweede Kamer te verstrekken?
Bent u - naar aanleiding van voornoemde berichten in de media - bereid om de Inspecteur-Generaal van de nVWA te verzoeken de komende periode prioriteit te geven aan de handhaving van artikel 22 van de Drank- en Horecawet? Zo ja, bent u bereid toe te zeggen de Tweede Kamer te informeren over het antwoord van de IG van de nVWA op uw verzoek?
Lokale en regionale resultaten van mystery-shop onderzoek naar de naleving van artikel 20 van de Drank- en Horecawet laten zien dat de situatie nog steeds zorgelijk is (zie o.a. cijfers van de gemeente Amstelveen van 29 september jl). Zijn er inmiddels voorlopige, danwel definitieve resultaten bekend van het landelijk mystery-shop onderzoek naar de naleving van artikel 20 van de Drank- en Horecawet? Bent u bereid deze op korte termijn aan de Tweede Kamer te verstrekken? (http://amstelveen.blog.nl/openbare-orde-en-veiligheid/2011/09/26/supermarkten-lappen-verbod-alcohol-aan-tieners-aan-hun-laars)

Lezing Esm� Wiegman op congres van de NVVE

Thu, 20 Oct 2011 16:23:14 +0200

Wat is de verantwoordelijkheid van maatschappij en politiek als niet onthechting, maar eenzaamheid, gebrek aan goede zorg of het gevoel overbodig te zijn de reden is om het leven als voltooid te beschouwen? De keuze van de NVVE om op 19 oktober 2011 een congres te houden over het thema 'ongeneeslijk oud' heeft niets met toeval te maken. Het is 20 jaar geleden dat Huib van Drion met zijn pil het nieuws haalde. Deze maand zijn er al verschillende tv-reportages en krantenartikelen aan deze gebeurtenis gewijd.

Maar in meer opzichten is oktober 2011 bijzonder. Onderzoek door het VU Medisch Centrum wijst deze maand uit dat de oudste mens ooit ter wereld, Hendrikje van Andel die in 2005 op 115-jarige leeftijd overleed, beschikte over bijzondere genen. Het onderzoek spreekt tot de verbeelding. Wie wil er niet zo oud worden met zo’n genen-pakket? Met het verstand en een levendige geest van een 50-jarige? Want om dat laatste gaat het natuurlijk vooral.

Paul van Vliet liet afgelopen zaterdag in Nieuwsuur weten er niet aan te moeten denken als een tandenloze in een luier zijn laatste dagen in een verpleeghuis te moeten slijten. Hij schetste daarmee een beeld van de opperste vorm van zinloosheid en uitzichtloosheid van het menselijke bestaan in een verpleeghuis. Marielle Tweebeeke, presentator van Nieuwsuur, luisterde begripvol toe. Alsof er geen kritische vragen te stellen zijn bij deze opmerking! Er klinkt een duidelijk oordeel in door over het bestaan dat een groeiend aantal mensen leidt.

Even dacht ik aan mijn moeder die onder deze ‘tandenlozen’ werkt, met veel plezier en overgave. Is haar werk zinloos? Elke keer weer verrast ze me door over haar werk te vertellen: het met elkaar genieten van de laatste zomerse dagen, een uurtje kleien en dan verrast te worden door het gevoel in de oude handen, de creativiteit. De oprechte blijdschap en herkenning van de verpleeghuisbewoners na enkele weken afwezigheid van mijn moeder door vakantie.

Deze maand oktober is voor mij ook de maand waarin ik tijdens een congres verschillende bekenden tegenkwam van de middelbare school. Een van de lolbroeken destijds in de trein was net huisarts geworden nadat hij 6 jaar in Afrika als arts had gewerkt, onder mensen die onder armoedige omstandigheden leefden; de kwaliteit van bestaan was daar ver beneden de maat; maar om een of andere reden wilden de mensen in Afrika dolgraag leven en vooral niet doodgaan. Het was voor hem niet eenvoudig als arts zijn werk daar te doen, maar het viel hem eigenlijk zwaarder dat terug in Nederland de ene na de andere patiënt zijn praktijk betrad met het verzoek om euthanasie. Wat was er in een paar jaar tijd gebeurd in Nederland, vroeg hij zich af? Ik wil vandaag geen makkelijke Afrika-Nederland tegenstellingen gaan behandelen, maar de woorden van deze oud-reisgenoot uit mijn middelbare schooltijd vond ik wel treffend om te noemen.

Want wat is er aan de hand, dat we vandaag op dit congres niet zozeer worstelen met de vraag hoe we met ongeneeslijke ziekten omgaan, maar dat ouderdom nu ook in termen van ongeneeslijkheid moet worden besproken?

Tijdens mijn voorbereiding op dit congres kwam ik een artikel van Gerbert van Loenen tegen, uit 2009. Hij waarschuwt op te passen met hooggestemde idealen. ‘Hoe meer ons ideaalbeeld is dat de mens zelfbewust zijn leven in de hand neemt, hoe groter de kans dat er mensen overboord vallen die daaraan niet kunnen voldoen. Juist hooggestemde, fijn klinkende idealen over de mens kunnen een bedreiging vormen voor mensen die niet aan die idealen kunnen tippen.’

Het beeld van het goede leven is dat je zo zelfstandig mogelijk bent. Wie het fel begeerde niveau van zelfstandig, communicerend, zich ontwikkelend individu niet haalt, maar wie afhankelijk is, niets wordt en ook niet gezellig en beschaafd communiceert, zou zomaar uitgestoten kunnen worden uit de mensengemeenschap; als letterlijk en figuurlijk ‘tandenloos’. Het is deze paradox waarop die huisarts, net terug uit Afrika, waarschijnlijk stuitte: we hebben zulke hooggestemde idealen over het mens-zijn en goede zorg in Nederland, dat we ontevreden en zelfs radeloos worden als deze idealen niet kunnen worden waargemaakt.

Ongemerkt zijn we door de jaren heen kennelijk iets anders gaan verstaan onder goede zorg. Stond in het verleden verzorging en ‘er simpelweg zijn voor elkaar in onze kwetsbaarheid’ in de zorg centraal, nu lijken streven naar perfectie en tegengaan van de aftakeling de belangrijkste doelen in de zorg te zijn geworden. Vind je het gek dat met deze doelstellingen de zorg onbetaalbaar wordt.

Misschien helpt om even een moment stil te zijn en om ons heen te kijken en elkaar even niet te zien als enkel zelfstandige individuen, maar elkaar vooral te herkennen in de kwetsbaarheid van het bestaan die we met elkaar delen. Volgens mij is daar een enorme behoefte aan: mensen die in de buurt durven komen van jouw kwetsbaarheid. Er ligt een enorme kracht in het kunnen omgaan met je eigen kwetsbaarheid en met die van de ander. Dat helpt ook euthanasievragen te begrijpen en te verstaan.

Achter een verzoek om euthanasie gaan vaak grote vragen schuil over de zin van het leven en het waarom van het lijden. Vragen die we niet slechts individueel kunnen benaderen met de dood als antwoord. Vragen die niet beantwoord kunnen worden vanuit het zelfbeschikkingsrecht. Levensvragen en doodsverlangen doen een appel op de samenleving dat we mensen voldoende dragen voor wie het leven zwaar valt. Wat doen we als leven zinloos lijkt?

We moeten af van het smalle debat over de laatste fase van het leven. Het gaat om een groot maatschappelijk vraagstuk en niet om een individuele kwestie. Hier ligt een belangrijke taak voor de politiek. Maar u zit waarschijnlijk helemaal niet op zo’n maatschappelijk debat te wachten en houdt het liever beperkt tot een individuele kwestie. ‘En zo blijft het gesprek over de angst voor de dood, de angst voor lijden, de angst om alleen achter te blijven, de angst voor ontluistering, de angst voor afhankelijkheid, de angst voor gebrek aan controle, de angst voor niet-leuk een particulier gesprek.’ Ik citeer hiermee Anne Mei The uit een opinieartikel van maart 2010, in de Volkskrant.

De vraag naar euthanasie neemt toe. Maar ook de redenen voor een euthanasieverzoek. Steeds meer mensen lijden aan het leven en achten hun leven voltooid. Achter deze toenemende vraag gaat schuil van wat er in de samenleving leeft: eenzaamheid, uitsluiting, psychische en psychiatrische problematiek. In plaats van deze mensen een zelfgekozen levenseinde aan te bieden, zou er in Nederland veel meer aandacht moeten zijn voor de sociaal-emotionele situatie waarin veel mensen verkeren. Meer aandacht is nodig voor het levensverhaal van ouderen waarvan zin en betekenis doorgegeven zouden moeten worden.

Het is soms zoeken naar manieren om goed om te gaan met doodswensen en het sterven. De dood lijkt soms te treuzelen. Professionals staan er soms stotterend bij. De zorg van nu lijkt vooral een kenniscultuur te zijn; niet een relatiecultuur. Goede zorg betekent niet alleen aandacht voor het hier en nu van het lijden en sterven, maar ook voor het toen en straks en voor het waarom. Goede professionele zorg is onontbeerlijk, met de broodnodige bezieling. Aandacht voor levensvragen en zingeving moeten een belangrijk deel gaan uitmaken van de ouderenzorg.

Vertrekpunt bij vragen over het levenseinde zou niet het zelfbeschikkingsrecht moeten zijn, maar menselijke waardigheid. Mensen hebben recht op leven. Menselijke waardigheid zou als kernwaarde van het recht moeten worden gezien. Het eerste artikel van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie luidt: ‘De menselijke waardigheid is onschendbaar. Zij moet worden geëerbiedigd en beschermd.’ De mens verdient respect omdat zijn bestaan als zodanig zin heeft, zelfs wanneer die mens daar zelf niet van overtuigd is. Menselijke waardigheid is een gegeven; het is geen verworvenheid die weer kan worden prijsgegeven. Iemand bij wie de psychische vermogens zijn aangetast, verliest daarmee nog niet zijn waardigheid.

Het is niet de bedoeling om op dit soort internationale verklaringen stuk te lopen. Ondertussen moeten we elkaar wel in de ogen blijven kijken en beseffen dat waardigheid iets is wat je een ander toekent. Een intersubjectief begrip. Als politiek hebben we niet alleen te waken over de menselijke waardigheid en goede zorg, maar ook over de bescherming van de positie van zorgverleners De euthanasiewet biedt een strafuitsluitingsgrond voor artsen; niet een recht van zorgvragers. Van doorverwijsplichten kan dan ook nooit sprake zijn.

De inzet van de KNMG om met nieuwe standpunten een wetswijziging in de sfeer van Uit vrije wil te voorkomen valt op zich te waarderen. Maar bij het resultaat van het nieuwe KNMG-standpunt heb ik wel vragen. Ik beluister op z’n minst een dubbele boodschap. Men wil enerzijds geen klaar-met-leven-wet; men wil ook geen speciale euthanasieconsulenten buiten de artsen om en men wil geen klaar-met-leven-gevallen euthanaseren, alleen "lijden aan het leven" met een duidelijke medische component. Dat is winst. Ook is winst dat men wijst op de mogelijkheid van versterving. En het rapport bevat een prachtige pre-ambule. De grootste twee problemen vind ik dat men lijden aan het leven nu een soort officiele extra indicatie geeft; dit is, alleen numeriek al, een soort paard van Troje, maar ook levensbeschouwelijk gezien zeer discutabel: bijna allemaal worden we later gebrekkig.

Bij de traditionele euthanasiegevallen bestaat het lijden zo duidelijk ook uit objectief vaststelbare narigheid dat hier vaststelling door arts en toetsing door de Regionale Toetsingscommissie nog redelijk goed mogelijk is; maar bij lijden aan het leven is sprake van een dermate complexe definitie van de ondraaglijkheid en een bijzondere relatie tussen lichamelijk en geestelijk lijden dat het voor dokters en toetsingscommissies buitengewoon moeilijk toetsen wordt. Door te hameren op de plicht om door te verwijzen wordt de suggestie van normaliteit van euthanasie gewekt. Zou je voor 'noodweer' (want dat is euthanasie volgens de wet) een plicht tot doorverwijzen moeten hebben? Het lijkt mij voldoende als gesteld zou worden dat een arts naar een euthanasieverzoek serieus moet luisteren.

Oud worden willen we allemaal. Maar oud-zijn is een heel ander verhaal. Hoogleraar Frits de Lange zei eens: ‘De ouderdom is een vreemd land, met een vreemde taal waarvoor je niet op cursus kunt, maar die je alleen leert door er zelf naartoe te emigreren.’

Het blijft een worsteling. Maar met deze worsteling valt beter te leven dan met een definitieve keuze voor de dood die nooit meer ongedaan kan worden gemaakt.

Esmé Wiegman

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake de nieuwe voorlichtingscampagne van Sense.

Wed, 26 Oct 2011 15:42:16 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: De nieuwe voorlichtingscampagne van Sense

Kamerstuk: 2011Z20542

Datum: 19 oktober 2011

Vraag 1

Heeft u kennisgenomen van de nieuwe campagne van Sense «hun eerste keer» en het webbericht op de Volkskrantwebpagina? 1)

Vraag 2

Waarom wordt er naar aanleiding van het onderzoek «seks onder je 25e» gecommuniceerd dat de gemiddelde leeftijd waarop jongeren geslachtsge-meenschap hebben 16,4 jaar is? Is dit gemiddelde bepaald met of zonder de uitschieters op zeer jonge leeftijd?

Vraag 3

Deelt u de mening, dat wanneer uit het onderzoek «seks onder je 25e» blijkt dat 44% van de jongens en 37% van de meisjes op 16-jarige leeftijd geslachtsgemeenschap heeft gehad het niet klopt dat de jongeren in de nieuwe campagne van Sense «hun eerste keer» 15 en 16 jaar zijn en niet ouder? 2)

Vraag 4

Deelt u de mening dat wanneer 43% van alle ondervraagden van het onderzoek «seks onder je 25e» nog helemaal geen geslachtsgemeenschap hebben gehad, het onjuist is om bij het opzetten van een nieuwe voorlich-tingscampagne er vanuit te gaan dat jongeren op hun 16,4 jaar al wel geslachtsgemeenschap hebben? Zo ja, bent u bereid de nieuwe campagne van Sense aan te passen?

Vraag 5

Draagt communicatie in de media, dat de gemiddelde leeftijd waarop iemand geslachtsgemeenschap heeft 16,4 jaar is, bij aan het verlagen van de leeftijd waarop wordt geëxperimenteerd met seks?

Vraag 6

Waarom wordt er niet vanuit Sense gecommuniceerd dat het uistellen van het eerste seksuele contact risicoverlangend werkt? Waarom gaat de nieuwe campagne van Sense van het omgekeerde uit en lijkt het alsof de campagne «hun eerste keer» prikkelt om op jonge leeftijd te experimenteren met seks?

1) http://huneerstekeer.nl/ en http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/binnenland/article/detail/2971420/2011/10/17/Eerste-keer-seks-te-volgen-via-internet.dhtml

2) http://www.soaaids.nl/documenten/seksonderje25efs.pdf

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake aanbieding jaarverslag Pre�mplantatie Genetische Diagnostiek (PGD) Nl.

Tue, 15 Nov 2011 14:37:27 +0100

Inbreng van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake Aanbieding jaarverslag Preïmplantatie Genetische Diagnostiek (PGD) Nederland 2010.

Onderwerp: Inbreng Aanbieding jaarverslag Preïmplantatie Genetische Diagnostiek (PGD) Nederland 2010

Kamerstuk: 29 323

Datum: 13 oktober 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie vinden het teleurstellend dat het derde jaarverslag van PGD Nederland in alle opzichten in het teken staat van groei en optimisme. Er vinden door PGD Nederland meer verwijzingen en meer behandelcycli plaats. Er zijn steeds meer aandoeningen die voor een behandeling in aanmerking komen of waarvoor behandel protocollen zijn ontwikkeld. De leden van de ChristenUnie wijzen PGD af, dit ethische standpunt is niet veranderd. Deze leden vinden de titel van het jaarverslag dan ook niet passend: ‘Prachtige Groei Doorgemaakt’. Voor PGD worden embryo’s aangemaakt, gescreend en vervolgens weggeselecteerd. Er worden bewust embryo’s tot stand gebracht waarvan sommigen worden geselecteerd en anderen vernietigd. Daar zijn deze leden het principieel mee oneens. Dat is in strijd met de volledige beschermwaardigheid van het menselijke embryo. En er gaat, los van de persoonlijke intenties van ouders en artsen, van de selectie een signaal uit naar de samenleving dat ‘we’ vinden dat je beter niet kunt leven dan leven met de betreffende aandoening. Dit signaal is onwenselijk. De mens mag niet in een positie komen om te beschikken over de kwaliteit van de menselijk vrucht. De leden van de ChristenUnie zijn bang dat verdere ontwikkelingen een samenleving zal opleveren, waarin niet ieder bestaan dezelfde waarde heeft, maar waarin selectie in alle opzichten de toon gaat zetten. Wanneer selectie en waardebepaling van het menselijk leven zich gaat institutionaliseren gaan we naar een leven waarin niets ons meer hindert het leven te manipuleren zoals wij dat willen. Deze leden vragen zich af of ziekte dan uiteindelijk verwijtbaar wordt? Dit is niet waar de leden van deze fractie voor staan. De leden van de ChristenUnie vinden het daarom niet passend om te spreken van groei, in plaats daarvan moet een normerend kader centraal staan.

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben de volgende vragen over het derde jaarverslag van PGD Nederland.

Het vaststellen van de verplichting dat er jaarlijks een rapportage van de instelling die PGD uitvoert aan het ministerie toe te sturen is destijds met name ingevoerd op basis van medisch-ethische argumenten. “Gelet op de zwaarwegende medisch-ethische aspecten die aan PGD verbonden zijn enerzijds en anderzijds het feit dat de beoordeling over de daadwerkelijke toepassing in individuele gevallen alleen in de praktijk kan plaatsvinden. Is het gewenst dat er een goed zicht blijft bestaan op de wijze waarop de regeling PGD wordt uitgevoerd. Daarom zal aan de instelling die PGD uitvoert de verplichting worden opgelegd jaarlijks een rapportage aan het ministerie van VWS te sturen, waarin verslag wordt gedaan van de aard en aantallen van de genetische ziekten en aandoeningen waarvoor PGD wordt toegepast. Daarnaast moet de instelling verslag doen over de casussen die het ter toetsing heeft voorgelegd aan de richtlijnencommissie, waarbij zowel het oordeel van de richtlijnencommissie als de uiteindelijke beslissing van de instelling met betrekking tot het al dan niet uitvoeren van PGD moet worden weergegeven en toegelicht.” 1) De leden van de fractie van de ChristenUnie constateren dat de aard en de getallen goed zijn weergegeven, maar graag zouden zij ook zien dat deze medisch-ethische aspecten onderdeel zijn van de jaarrapportage.

Ook missen de leden van de ChristenUnie aandacht in de jaarrapportage voor het onderzoek naar de mogelijke schade van PGD voor het toekomstige kind. Hoe wordt hiernaar onderzoek gedaan en wanneer worden er conclusies uit dit onderzoek verwacht?

Hoe staat het met onderzoek naar de methoden om de expressie van genetische ziekten en aandoeningen te voorkomen zonder tot embryoselectie over te gaan? Dus onderzoek naar alternatieven? Hierover zou ook worden gerapporteerd, maar de leden van de fractie van de ChristenUnie lezen hierover niets in de jaarrapportage. Kan over deze genoemde punten alsnog apart worden gerapporteerd?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af of bekend is hoeveel van de restembryo’s zijn afgestaan voor medisch-wetenschappelijk onderzoek en hoeveel er zijn vernietigd?

De leden van de fractie van de ChristenUnie hechten belang aan het niet categorisch toepassen van PGD door middel van lijstjes met daarop erfelijke aandoeningen waarvan niet vaststaat dat deze zich zullen manifesteren. Hierover zijn eerder ook afspraken gemaakt. Het jaarverslag geeft een tegenstrijdig beeld. Lijstjes met type aandoening waarvoor PGD toelaatbaar zijn uitgebreid opgenomen. Wat is hiervoor een verklaring?

In 2008 zijn een viertal criteria opgesteld die gehanteerd moeten worden om te kunnen bepalen of iemand in aanmerking komt voor PGD: 1)Ernst en aard van de ziekte 2) behandelmogelijkheden 3) aanvullende medische criteria 4)psychische en morele factoren. De leden van de fractie van de ChristenUnie willen graag inzicht in hoeverre en op welke wijze deze criteria worden toegepast?

1) Kabinetsstandpunt preïmplantatie genetische diagnostiek, 27 juni 2008 (kenmerk: DBO2859488).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake Standpunt exclusie-PGD bij ziekte van Huntington.

Tue, 15 Nov 2011 12:42:25 +0100

Inbreng bij een schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink.

Onderwerp: Standpunt exclusie-PGD bij ziekte van Huntington

Kamerstuk: 25 424

Datum: 13 oktober 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met teleurstelling kennisgenomen van de brief met daarin het standpunt van de minister over exclusie-PGD bij ziekte van Huntington. Deze leden hebben niet gevraagd om de exclusietest middels PGD in Nederland mogelijk te maken. Het is niet wenselijk dat dit jaar nog het verbod op exclusietest bij de ziekte van Huntington wordt geschrapt. Door een exclusie-PGD kan worden voorkomen dat mogelijke dragers van de ziekte van Huntington deze ziekte doorgeven aan hun kinderen, zonder dat zij zelf weten of zij de drager zijn.

De belangrijkste argumenten die destijds zijn aangevoerd ter ondersteuning van een verbod op de exclusietest waren:

- In 50% van de gevallen wordt een PGD-procedure verricht zonder dat de risicodrager de genmutatie voor de ziekte van Huntington werkelijk heeft, hetgeen als ‘onnodig’ wordt geduid.

- Doordat alle at risk embryo’s worden uitgesloten, gaan embryo’s zonder de aanleg voor de ziekte verloren

- De belasting en risico’s van IVF/PGD voor de (niet risicodragende) vrouwen en het toekomstige kind

- De kans dat de risicodrager de genmutatie heeft en het gezin waarin het wenskind opgroeit in de toekomst wordt geconfronteerd met de manifestatie van de ziekte van Huntington

- De kosten van de procedure in de een deel van de gevallen ‘onnodig’ is.

In de brief van het LUMC waarnaar de minister verwijst worden deze argumenten ter discussie gesteld. De leden van de fractie van de ChristenUnie zijn het echter niet met deze verwerping eens. Het spanningsveld in gezinnen blijft bestaan en zolang hierop geen antwoord op lijkt te zijn, vinden deze leden het niet verstandig om het verbod los te laten. De oplossing primair leggen bij goede voorlichting is geen optie. De keuze voor een exclusie test middels PGD zal namelijk niet alleen grote impact op ouders hebben, maar ook op het eventuele kind wat wordt geboren. En naast gezinsverband zal er ook naar familieverband gekeken moeten worden. Dit is namelijk een vraagstuk wat niet alleen het gezin, maar een hele familie aangaat. Dit spanningsveld wordt daarom ook niet opgelost wanneer ieder geval individueel beoordeeld wordt, om onder meer te kijken naar de kans dat de wensouder ziek wordt, de draagkracht van de andere ouder en de belangen van het toekomstige kind.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af hoeveel en welke middelen worden ingezet voor het zoeken naar methoden om de ziekte te stoppen? Eerder hebben deze leden aandacht gevestigd op exon skipping. Graag zien zij dat deze vragen worden meegenomen bij de evaluatie van de PGD-regeling, die waarschijnlijk nog dit jaar een aanvang zal krijgen.

De leden van de fractie van de ChristenUnie lezen in het jaarverslag van PDG Nederland 2010 dat drs. Maartje van Rij, PGD-arts MUMC+ goede vorderingen met haar promotieonderzoek maakt naar de psychologische aspecten van PGD ven van PGD bij de ziekte van Huntington, graag zien deze leden dat de publicatie met de onderzoeksresultaten ook naar de Kamer worden gezonden. Ook zijn deze leden geïnteresseerd in het andere onderzoek wat in het jaarverslag wordt genoemd waarin een vergelijkende studie naar de resultaten van prenatale diagnostiek en PGD in Nederland voor de zie ziekte van Huntington worden onderzocht.

Het is voor deze leden niet wenselijk wanneer er bewust embryo’s tot stand gebracht worden waarvan sommigen worden geselecteerd en anderen vernietigd. Wanneer selectie en waardebepaling van het menselijk leven zich steeds meer gaat institutionaliseren gaan we naar een leven waarin niets ons meer hindert het leven te manipuleren we dat willen. Dit is niet waar de leden van deze fractie voor staan. Want het hebben van de ziekte van Huntington moet niet verwijtbaar worden.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat VAO Wmo/Thuiszorg.

Mon, 17 Oct 2011 12:45:38 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen-Scheppink aan een plenaire debat met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner.

Onderwerp: VAO Wmo/Thuiszorg (AO d.d. 28 september 2011)

Kamerstuk: 29 538

Datum: 12 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter.Tijdens het algemeen overleg hebben wij uitvoerig gesproken over de overheveling van onderdelen uit de AWBZ naar de Wmo. Dit debat zal zeker een vervolg krijgen. Vanavond benadruk ik namens de ChristenUnie nog maar eens het belang van zorgvuldigheid, financiële duidelijkheid, ruimte voor identiteitsgebonden zorg en cliëntondersteuning. Ik waarschuw voor de gevolgen van een stapeling van maatregelen en bezuinigingen. Ik heb al eerder gesproken met de staatssecretaris over het belang van het uitzonderen van groepen. Daarmee sluit ik aan bij de suggesties van de VGN. Waar overheveling van de functie begeleiding naar de Wmo een meerwaarde oplevert voor de cliënt, moet dit gebeuren, maar voor de groepen waarvan wij nu al weten dat de meerwaarde daarvan erg klein is, moeten specifieke maatregelen genomen worden. Groepen die om welke reden dan ook slechter af zijn of niet thuishoren in de Wmo, moet je bovendien in de AWBZ houden.

De staatssecretaris heeft eerder dit jaar negatief geadviseerd over een motie die ik hierover heb ingediend, omdat zij niet direct in uitzonderingen wil denken, maar met de volgende motie sluit ik aan bij de doelstelling van de Wmo.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in de Wet maatschappelijke ondersteuning in artikel 26 wordt bepaald dat er een algemene motiveringsplicht geldt bij het aanvragen van voorzieningen, waardoor gemeenten moeten aangeven of en in hoeverre het genomen besluit op een aanvraag bijdraagt aan de meest belangrijke doelstelling van de wet: het bevorderen dan wel behouden van de deelname aan het maatschappelijk verkeer van mensen met een beperking of een chronisch psychisch probleem en van mensen met een psychosociaal probleem;

overwegende dat het bij het overhevelen van specialistische vormen van extramurale begeleiding de vraag is in hoeverre artikel 26 van toepassing is op deze doelgroep, omdat specialistische vormen van begeleiding onderdeel zijn van extramurale begeleiding van de zorg waar deze cliënten recht op hebben, en een motivatie waarin het bevorderen dan wel behouden van deelname aan het maatschappelijke verkeer daaraan ondergeschikt is;

van mening dat cliënten die specialistische begeleiding nodig hebben, hun recht op zorg dienen te behouden;

constaterende dat er op dit moment overleg wordt gevoerd met de VNG om te bezien of er extra maatregelen voor bijzondere doelgroepen moeten worden getroffen;

verzoekt de regering, geen extra maatregelen te nemen, maar onderscheid te maken tussen algemene en specialistische begeleiding en deze laatste groep niet naar de gemeenten te decentraliseren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

het lid Wiegman-van Meppelen ScheppinkDeze motie is voorgesteld door . Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 122 (29538).

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik sluit af met een motie waarin ik nog eens benadruk hoe belangrijk het is om maatschappelijke instellingen en organisaties, waaronder kerken en andere geestelijke genootschappen, hierbij te betrekken.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in het huidige beleid voor de decentralisatie is bepaald dat de regering toe wil naar een nieuwe balans in verantwoordelijkheden tussen burgers onderling en tussen overheden onderling;

overwegende dat een succesvolle verdere invoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning gebaat is bij de actieve inzet van maatschappelijke instellingen en organisaties, waaronder kerken en andere geestelijke genootschappen;

overwegende dat het gewenst is, deze instellingen en organisaties daarom actief bij het invoeringstraject van de verdere decentralisatie te betrekken;

verzoekt de regering, te bevorderen dat gemeenten op lokaal niveau blijvend in overleg treden met deze instellingen en organisaties,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en Van der StaaijDeze motie is voorgesteld door . Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 123 (29538).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat VAO GGZ.

Mon, 17 Oct 2011 12:55:43 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met minister Schippers van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: VAO GGZ (AO d.d. 29 september 2011)

Kamerstuk: 25 424

Datum: 12 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Namens de ChristenUnie heb ik al verschillende keren mijn zorg geuit over de bezuinigingen in de ggz. Opnieuw dring ik er bij de minister op aan om rekening te houden met de meest kwetsbare groepen die door deze bezuinigingen hard worden geraakt.

Enige tijd geleden heb ik vragen gesteld over uitbreiding van de ggz-kliniek voor doven en slechthorenden in Ede. Die uitbreiding heeft nog steeds niet plaatsgehad. Het afgelopen jaar is er door deze instelling hard aan gewerkt om de wachtlijst terug te dringen, waardoor er nu nog maar vijf op staan. De verwachting is echter dat het probleem van de wachtlijst door de bezuinigingsmaatregelen wel heel snel wordt opgelost. Cliënten kunnen het niet meer betalen. Graag een reactie op deze situatie.

Verder heb ik begrepen dat de diagnose "aanpassingsstoornis" niet meer vergoed wordt door de zorgverzekeraars. Cliënten die problemen hebben omdat hun gehoor hen in de steek laat, hebben juist aanpassingsproblemen. Cliënten die in Ede aangemeld worden met deze aanpassingsproblemen zullen door deze maatregel niet meer behandeld kunnen worden. Dat betekent dat problemen zullen verergeren. Dit kan en mag niet de bedoeling zijn. Graag hoor ik van de minister wat zij hierin wil en kan betekenen.

De eerste effecten van de bezuinigingsmaatregelen zijn inmiddels zichtbaar. Zorgpersoneel wordt ontslagen en behandelingen worden afgebouwd. Dat de gegevens van de monitoring op zijn vroegst pas halverwege volgend jaar worden verwacht, vindt de ChristenUnie te laat. Daarom dien ik de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de regering tot nu toe vasthoudt aan de eerder voorgestelde bezuinigingsmaatregelen in de ggz, waaronder het voornemen om met ingang van 1 januari 2012 een eigen bijdrage in te voeren;

overwegende dat ggz-instellingen dit najaar gebruiken om deze maatregelen door te berekenen in hun bedrijfsvoering en dat zij hun zorgbeleid voor volgend jaar aanpassen;

overwegende dat nu al effecten gemeten kunnen worden van de voorgestelde bezuinigingsmaatregelen, zoals zorgmijding, verschuiving naar andere zorgaanbieders of justitie;

overwegende dat de eerste resultaten van toegezegde monitoring pas halverwege volgend jaar worden verwacht;

verzoekt de regering, dit najaar al een ex-antemonitoring uit te laten voeren naar de effecten van de bezuiniging in de ggz en de Kamer over de resultaten daarvan voor het kerstreces te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink, Voortman en DijkstraDeze motie is voorgesteld door . Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 144 (25424).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Wiegman: in de zorg wordt iedere dag geschiedenis geschreven

Tue, 11 Oct 2011 15:53:41 +0200

Zaterdag 8 oktober vond in Houten het congres 'Geloof in zorg' plaats. ChristenUnie-Kamerlid hield er een lezing. De tekst van haar lezing. Een paar weken geleden kreeg ik een uitnodiging voor deelname aan de cursus 'Carriere met God. Elke dag met zin je werk doen.' Een mooi thema! En het woord 'zin' kun je prachtig op 2 manieren uitleggen. Gewoon zin hebben in je werk. Maar ook de diepere betekenis, waar het gaat om zingeving en zinvol bezig zijn.

Het stelt ons wel voor de vraag wat onze baan eigenlijk met God te maken heeft. De Amerikaan Ken Costa van Alpha International zei eens: “If the Christian faith is not relevant in the workplace, it is not relevant at all” Het christelijk geloof is relevant voor het leven van alle dag. God heeft een bijzondere visie op werk en ons werkzaam bestaan, waardoor God,mens en maatschappij tot hun recht komen. Zeker ook als je bedenkt dat je misschien hooguit één uur per dag bezig bent met Bijbellezen en bidden is de rest van de dag beschikbaar voor het praktiseren van het christendom. Kortom, het is volstrekt legitiem om hier vandaag een congres over geloof in zorg te hebben.

Maar nu de praktijk. Wat is die praktijk? Een van de vragen waar we waarschijnlijk allemaal mee te maken hebben is hoe we met een beperkt budget ons inzetten voor goede zorg. Voor iemand in de thuiszorg betekent dat misschien letterlijk op de minuut werken en het gevoel hebben mensen tekort te doen. Geen tijd voor een praatje.

Met de belofte van meer banen in de zorg, loop je op dit moment misschien juist het risico je baan in de geestelijke gezondheidszorg te verliezen vanwege de grote bezuinigingen daar. Of je bent huisarts en druk bezig om in je huisartsenpraktijk in te spelen op de tendens dat zorg dichterbij de mensen moet komen, dat mensen niet te snel naar het ziekenhuis hoeven te gaan voor behandeling en controle, maar je krijgt te maken met een forse tariefskorting, wat van de minister geen bezuiniging genoemd mag worden. Of je bent verloskundige, blij met de verhoging van het tarief waarvoor je moet werken, omdat er zoveel meer van je wordt gevraagd rondom het maken van echo's en vooral de voorbereiding daarop, om vrouwen uit te leggen dat het niet om een pretecho gaat, maar je wordt toch weer gekort. Of je bent bestuurder van een grote zorgorganisatie en is het elk jaar weer een kunst om je begroting sluitend te krijgen, vanwege steeds weer nieuwe wetten en regels en veranderde budgetten die aan de zorgzwaartepakketten verbonden zijn.

Respect voor jullie! Het is de weerbarstige praktijk van alledag, waar jullie vanuit de zorgpraktijk en ik vanuit de politiek mee te maken hebben. En ondertussen gaan medische ontwikkelingen door, is er steeds meer mogelijk aan onderzoek, screening en behandeling, wat de zorgpremies opstuwt en mensen met een laag inkomen steeds vaker in de problemen brengt.

Ik maak me zorgen over de stapeling aan bezuinigingen, die vooral de meest kwetsbare groepen met de laagste inkomens raken. Vanuit principes van eerlijk en rechtvaardig delen zou ik andere keuzes maken in de vorm van inkomensafhankelijke maatregelen; door van mensen met sterkere schouders die ook onder de nieuwe generatie ouderen steeds meer te vinden zijn, meer vragen. De huizenmarkt echt hervormen door wat aan de hypotheekrenteaftrek te doen.

Ook ik zie mogelijkheden in het versterken van de eigen kracht van mensen. Maar dan zal er wel geïnvesteerd moeten worden in vrijwilligerswerk en mantelzorg. Dan moeten mensen meer ruimte krijgen om de zorg voor elkaar op zich te nemen. Eigen kracht mag geen gemakkelijke bezuinigingsoptie zijn, maar moet gebaseerd zijn op een zorgvuldig uitgewerkte visie waarbij mensen toegerust worden om meer taken op zich te nemen.

Geloof in zorg en zin in de zorgpraktijk draait uiteindelijk allemaal om hoe we omgaan met mensen. Ik word altijd sterk gegrepen door wat Francis Schaeffer hierover heeft gezegd en geschreven. 'culturen kunnen op vele manier worden beoordeeld, maar uiteindelijk dient iedere natie in elk tijdperk te worden beoordeeld door het volgende criterium te hanteren: hoe werden de mensen er behandeld? ... De uiteindelijke maatstaf voor de menselijkheid van de mensheid is hoe mensen elkaar behandelen. De grote dramatische momenten van de geschiedenis hebben ons monumenten en herinneringen nagelaten die spreken van mededogen, liefde en onbaatzuchtigheid. Dus eigenlijk schrijven wij, zoals wij hier met elkaar zitten, in onze zorgpraktijk dagelijks geschiedenis!

Dat idee zouden we wat vaker op ons in moeten laten werken. Want als we terugkijken op alle ontwikkelingen in de zorg de afgelopen tientallen jaren, dan kunnen we niet anders dan concluderen dat er veel veranderd is. De eed van Hippocrates mag dan al eeuwen hetzelfde luiden, maar de betekenis en interpretatie ervan is sterk veranderd. De huidige artseneed van de KNMG en de VSNU heeft het bijvoorbeeld ten opzichte van de Eed van Hippocrates ook niet meer over euthanasie en (indirecte) abortus.

Over euthanasie en abortus gesproken, zijn dat onderwerpen die ons nog steeds bezig houden? Eerlijk gezegd kom ik nog wel eens wat gelatenheid tegen onder christenen. Alsof die discussies voorgoed voorbij zouden zijn nadat er wetten zijn aangenomen in de jaren tachtig en daarna. Is het trekken aan een dood paard? Is het wel zinvol om een kabinetsreactie te vragen op het nieuwe KNMG-standpunt ‘De rol van de arts bij het zelfgekozen levenseinde’?

Met het indienen van het burgerinitiatief 'Uit vrij wil' weten de grote voorstanders het euthanasiedebat in ieder geval steeds weer aan te wakkeren. En op een of andere manier weet ook de Nederlandse vereniging voor vrijwillig levenseinde -NVVE- de levenseindekliniek toch steeds weer op de voorpagina van de krant te krijgen. Een advertentie plaatsen is duurder. Waarom roeren wij ons niet zo nadrukkelijk? Waarom lopen wij niet massaal warm voor de actie van de Nederlandse Patiëntenvereniging ‘Mijn leven maak ik zelf niet uit?’

We zijn vandaag hier bij elkaar om elkaar te bemoedigen. Ik ga hier ook geen verwijten staan maken. Ik zie gelukkig veel betrokkenheid en actiebereidheid onder christenen. We moeten niet eenzijdig focussen op strikt medisch-ethische thema’s. Het is ook belangrijk om op te komen voor de meest kwetsbaren op het moment dat een eigen bijdrage in de geestelijke gezondheidszorg wordt ingevoerd.

Ik denk aan de afgeknipte spijkerbroeken-actie van verschillende christelijke organisaties in het noorden van het land, met de boodschap dat een afgeknipte broek geen warmte biedt voor de winter. Ik deel met hen de zorg dat de bezuinigingen ertoe zullen leiden dat psychiatrisch patiënten en verslaafden de zorg gaan mijden, met alle gevolgen van dien. Het is niet alleen in het belang van de verslaafde, maar ook in het belang van de samenleving dat de hulp zo laagdrempelig mogelijk is. Voor de verslaafde doelgroep is het nu al moeilijk genoeg om hulp te zoeken, vanwege psychische en emotionele barrières, zoals schaamte en desillusie. Door op deze manier bezuinigingen door te voeren, wordt de toegang tot de zorg voor deze groep nog verder belemmerd.

Actie voeren of niet, ook daar zou je eindeloos over kunnen discussiëren. Maar als je zorg verleent in de praktijk is het belangrijk je voortdurend bewust te zijn van je drijfveren. Schaeffer waarschuwt: 'de moderne mens voelt geen verplichting om te doen wat hij behoort te doen en bijgevolg heeft hij alleen nog maar interesse in wat hij kan doen. En daarmee houdt hij zich bezig.’

Is dat niet iets wat we steeds meer terugzien in de praktijk? Alsof alles wat medisch mogelijk is ook automatisch de ruimte zou moeten krijgen, met aan de zorgvragers de keus om van bepaalde zorg gebruik te maken of niet. Maar zeg vooral niet dat je politiek iets wilt verbieden! En misschien voelen jullie ook regelmatig de druk om vooral geen medische handelingen te weigeren.

Op een of andere manier wordt gezondheid bijzonder hoog gewaardeerd in onze samenleving. Mensen vinden gezondheid vaak het belangrijkste in hun eigen leven en de levens van mensen die hen lief zijn. Gezondheid is een voorwaarde om zelfstandig en onafhankelijk te leven. De medische en wetenschappelijk-technische mogelijkheden zijn daarvoor de instrumenten. Zinervaring in het leven is voor veel mensen nauw verbonden met ten minste een bepaalde kwaliteit van leven. Wat heeft lijden voor zin, vragen mensen zich af. Lijden wordt ook vaak als oneerlijk ervaren. Waarom ik? Waarom mijn kind?

Op dat soort momenten is het nog eens extra positief om je in te kunnen zetten voor het leven en de gezondheid van mensen. Negatief is dat ziekte vaak alleen als een fysiologische stoornis wordt gezien die in principe medisch-technisch opgelost moet kunnen worden. Voor een andere wijze van omgaan met ziekte en lijden dan de medisch-technische, is binnen de gezondheidszorg vaak weinig ruimte. Dit brengt mee dat de goede doelen soms al vrij snel de medische middelen lijken te rechtvaardigen.

Ook als christen kun je positief zijn over het begrip ‘autonomie’. Opgevat als respect voor de eigen verantwoordelijkheid, integriteit en keuzevrijheid van de patiënt is dit een belangrijk principe. Het gaat hierbij om de eigen verantwoordelijkheid en keuzevrijheid van patiënten bij medische behandelingen. Maar autonomie staat niet op zichzelf. De mens staat in een sociale context. Dit is een belangrijk gegeven op het moment dat er gesproken wordt over autonomie en keuzevrijheid van een vrouw in geval van een ongewenste zwangerschap of bij een stervenswens van iemand die lijdt aan het leven.

Maar veel nieuwe medische techniek is niet slechts bedoeld om in individuele situaties lijden te voorkomen. Vaak drukt het ook iets uit van een fanatiek streven naar beheersing van levenskwaliteit en levensomstandigheden. Het invriezen van eicellen wordt door een groeiende groep vrouwen aangegrepen als wenkend perspectief om toch nog een kind te kunnen krijgen na je veertigste. Het streven lijden door handicaps en aandoeningen te voorkomen kan de vorm aannemen van het voorkomen van de geboorte van mensen met zo’n handicap of aandoening.

Het begrip ‘menselijke waardigheid’ hoor je nog wel eens vallen. Mensen hoor je soms verzuchten rondom het lijden van een geliefde: ‘Dit is toch niet menswaardig meer!’. Belangrijk is om scherp te hebben wat menselijke waardigheid is. Menselijke waardigheid is onlosmakelijk verbonden met ons mens zijn, en is niet afhankelijk van allerlei geestelijke en lichamelijke condities. Daarom hechten we zo aan de beschermwaardigheid van het leven en goede zorg. Het menselijk leven verdient respect, omdat zijn bestaan als zodanig zin heeft, zelfs wanneer die mens daar zelf niet van overtuigd is.

Ik krijg nog wel eens het verwijt dat ik mensen mijn christelijke principes zou willen opleggen. Misschien jullie ook wel. Maar daar heeft het niets mee te maken. Ik heb een verhaal. Wij met elkaar hebben een ‘verhaal’. Niet zomaar een ‘verhaal’, maar het evangelie van Jezus Christus. De liefde van God, de oproep tot naastenliefde. De opdracht om Christus na te volgen, wie we ook zijn en waar we ook staan in de maatschappij.

En we staan daarmee in een geweldige traditie. Een traditie die al begint in het Oude Testament, zichtbaar bij een man als Job die rechtschapen was en op kwam voor kwetsbaren. Jezus zelf heeft ons veel geleerd over de zorg voor onze naasten, mooi uitgewerkt in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan, en de eerste christengemeenten stonden bekend om hun belangeloze inzet voor anderen. De traditie heeft zich voortgezet door de eeuwen. Hoe ‘duister’ de Middeleeuwen ook waren, bij de nonnen kon je wel terecht voor ziekenzorg. De namen van veel ziekenhuizen herinneren nog aan de tijd dat zieken verzorgd werden door nonnen en diaconessen.

Wat misschien wel aan verandering onderhevig is, is de mate waarin christelijke zorg wordt gewaardeerd. In het verleden konden we op meer bewondering en draagvlak rekenen voor de belangenloze inzet van gelovigen voor hun medemens in nood, dan nu. Het was simpelweg een burgerplicht. In de periode van Het Reveil zijn prachtige initiatieven opgekomen. Maar de afgelopen tientallen jaren is de zorg geïnstitutionaliseerd. De rol van de overheid is sterker geworden. De plicht om te zorgen is verdrongen door het recht op zorg.

Terugkijkend moeten we ons eerlijk de vraag stellen of we het niet teveel hebben laten gebeuren dat de overheid een groot deel van onze ‘core-business’, namelijk onze diaconale taak, heeft afgenomen, en of het niet de hoogste tijd is om bepaalde taken weer ‘terug te eisen’. Natuurlijk wel met een eigentijdse invulling, met behoud van het goede waarvoor de overheid borg staat en moet blijven staan: de betaalbaarheid, toegankelijkheid en bereikbaarheid van de zorg.

Wat mij sterk heeft aangesproken is de studie ‘Wie dan zorgt. Toekomstverkenning Christelijke zorg’. Een studie, in opdracht van Focaris, uitgevoerd door het Centrum voor Samenlevingsvraagstukken, de Gereformeerde Hogeschool en het Prof. Dr. G.A. Lindeboominstituut. De samenvatting van deze studie luidt: ‘Christelijke zorginstellingen dienen zich in te stellen op een nieuwe toekomst. De gezondheidszorg wordt steeds meer een vraagmarkt en de zorgomgeving wordt steeds meer bepaald door economische motieven, nieuwe beleidskaders en een dynamische wisselwerking tussen nieuwe aanbieders en spelers. Naast traditionele zorginstellingen zullen commerciële instellingen, nieuwe samenwerkingsconglomeraten en ook partijen in de informele zorg het beeld bepalen.’

Hoe groot het commerciële geweld ook is en we ons al dan niet bedreigd voelen door het marktdenken, de gezondheidszorg is in haar ontwikkeling gestempeld door christelijke waarden. Ontferming over de medemens, barmhartigheid en liefdevolle verzorging waren en zijn belangrijke motieven in de zorg. Daarin komt tot uitdrukking dat God zelf het leven geeft en het leven van de mens omvat, hoe ernstig de situatie van de zieke en gebroken mens ook is. Ook al treden er nu andere waarden op, die van het marktdenken en de commercie, het zijn de christelijke waarden die aan de zorgpraktijk een bijzonder karakter verlenen.

Misschien kunnen we wel zeggen dat meer dan ooit identiteit van grote waarde is in de zorg. Identiteit is hard nodig in het vormgeven van de structuur en het beleid van je instelling, het is hard nodig in de cultuur en de aanpak van zorg zoals je die nastreeft, en het is hard nodig in het personeelsbeleid dat je voert.

In de afgelopen jaren hebben we als Kamer regelmatig vergaderd over zorginstellingen, waar cultuur en beleid een ramp waren, waar de integriteit van bestuurders en zorgverleners in het geding was en er ronduit slechte zorg werd verleend. Zie hier de drie onderdelen waar we als christelijke zorgverleners prachtig kunnen ‘scoren’. Een christelijke cultuur wordt gekenmerkt door veiligheid, eerlijkheid en zorgzaamheid. Christelijke zorgbestuurders en zorgverleners zijn aan te spreken op hun verantwoordelijkheid en dienstbaarheid. En bij het zorgverlenen hebben we aandacht voor ziel en lichaam. Vanzelfsprekend hoort daar geestelijke verzorging bij.

De laatste tijd klinkt nog wel eens bezorgd dat de zorg aan het verschralen. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt. Maar laten we verschraling van de zorg niet verwarren met het begrip maatschappelijke verschraling, wat zich uit in een toename van mensen die zich buitengesloten voelen en de afname van mededogen met zwakken in de samenleving. Maatschappelijke verschraling ga je niet tegen met een toename van professionele zorg, maar met meer onderlinge verbondenheid en omzien naar elkaar. Het bestrijden van eenzaamheid zou daarom het hoogst op onze agenda moeten staan.

Ik sluit af met woorden van Francis Schaeffer, geschreven in de jaren zeventig van de vorige eeuw: ‘Ieder tijdperk heeft te maken met zijn eigen unieke problematiek. Onze tijd vormt daarop geen uitzondering. Zij, die mensen als uniek en bijzonder, waardevol en onvervangbaar zien, strijden op vele fronten met degenen die een mens beschouwen als een ding, een vervangbaar artikel dat men kan maken, kneden, uitbuiten en afdanken.’

In deze strijd staat Christus aan onze zijde.

Schaeffer schrijft: ‘Wij die christenen zijn moeten aan de ene kant beslist en offerbereid vechten voor de individuele mens in de samenleving en aan de andere kant ieder afzonderlijk liefdevolle aandacht aan mensen schenken. Als wij dat doen zal de wereld onze aanwezigheid in haar midden als het ware zout der aarde voelen. Dat zout zal bewarend werken en aantonen hoe mooi aandacht is in een samenleving.’

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het algemeen overleg Kwaliteitsinstituut.

Tue, 25 Oct 2011 16:23:14 +0200

Onderwerp: Kwaliteitsinstituut

Kamerstuk: 32 620

Datum: 11 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Ongeveer een jaar lang is verschillende keren verwezen naar het nog op te richten kwaliteitsinstituut, op het moment dat zich allerlei problemen voordeden in de zorg. Het instituut is er nog niet, maar wel het concept. De ChristenUnie zou graag willen waarschuwen voor het risico van een nieuw instituut, met nog meer papier en nog meer protocollen, terwijl we het juist eenvoudiger willen maken. Ik heb een beetje het idee dat het instituut een doel op zich wordt. Wat gaan betrokkenen hieraan hebben?

Het valt mij op dat het instituut vooral op de cure is gericht. Maar wat gaat de care eraan hebben? Kwaliteit in de care betekent namelijk vooral kwaliteit van leven. Gisteren bezocht ik een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Daar draait kwaliteit om voldoende vrijwilligers, tijd en geld om af en toe een feestje te bouwen, waarbij de oudste bewoner, ongeneeslijk ziek, voorop in de polonaise mag gaan en nog één keer langs zijn geboorteplaats mag varen. Wat zijn de kosten van een kwaliteitsinstituut? Wie gaat dat betalen? Hoeveel fte's zijn hiermee gemoeid? De fte's die naar dat instituut gaan, zullen geen handen aan het bed zijn.

Het kwaliteitsinstituut staat of valt niet met politiek draagvlak, maar vooral met draagvlak in het veld. Nu krijg ik soms toch het idee dat het kwaliteitsinstituut nog vooral in allerlei conceptuele versies vanuit de ivoren toren van VWS is bedacht. Er zijn ontzettend veel ideeën die op ambtelijk niveau circuleren, maar uiteindelijk zal het instituut volledig moeten worden gedragen door onder andere patiëntenorganisaties, zorgaanbieders en zorgverzekeraars. In hoeverre is VWS nu al bezig met het vinden van voldoende draagvlak? Op welke niveaus vinden gesprekken plaats?

Uiteindelijk gaat het natuurlijk om het resultaat. De politiek, de zorgverzekeraars en het medische veld moeten zich maximaal inzetten voor het realiseren van kwaliteitsregistraties. Door nauwgezet de resultaten van medisch-specialistische behandelingen te registreren, kunnen ziekenhuizen en artsen van elkaars successen leren. Daardoor zal het aantal complicaties, heroperaties en heropnames dalen. Patiënten krijgen nog betere zorg, en er kunnen miljarden euro's worden bespaard. Zo luidt ook een conclusie van het rapport van het Managementadviesbureau Boston Consulting Group.

Bij het ontwikkelen van het instituut wordt een expliciete focus op patiënten gelegd, maar tegelijkertijd moeten professionele standaarden worden ontwikkeld. Hoe kunnen deze twee uitgangsposities samengaan? De richtlijnen die bijvoorbeeld zijn ontwikkeld voor heelkunde dienen vaak als voorbeeld. Als ik een richtlijn voor heelkunde bekijk, is dat een document met ruim 90 pagina's. Ik kan me zo voorstellen dat uit dit document indicatoren kunnen worden ontwikkeld die geschikt zijn voor zorgverzekeraars om op in te kopen. Maar ik vraag me sterk af of dit ook kan worden vertaald in indicatoren waar een patiënt wat aan heeft. Zo geeft Actiz aan dat de afgelopen periode in verschillende branches duidelijk is geworden dat de ambitie om te komen tot één metastandaard aan zijn eigen gewicht ten onder dreigt te gaan. Die ene standaard kan niet tegemoet komen aan de diversiteit in het veld. In de cure wordt een andere taal gesproken dan in de care, er wordt vanuit verschillende zorgvisies gewerkt, de indicatoren zijn van een geheel andere orde of soms in het geheel afwezig. Hoe functioneel is uniformiteit?

Het is belangrijk dat de ontwikkeling van verschillende professionele standaarden en indicatoren al in een eerste fase wordt gekoppeld aan prestatiebekostiging. Hoe vindt deze koppeling plaats? Hoe betrouwbaar en transparant worden de outcome-criteria? Hoe wordt omgegaan met bedrijfsgevoelige informatie? Het KWI moet over voldoende doorzettingsmacht beschikken, maar het is de vraag hoe deze doorzettingsmacht wordt vormgegeven. Ik ben bang dat, wanneer te veel doorzettingsmacht wordt uitgeoefend, dit op gespannen voet komt te staan met het draagvlak in het veld.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het algemeen overleg Spoor.

Tue, 25 Oct 2011 16:51:08 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg gevoerd met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Spoor

Kamerstuk: 22 589

Datum: 11 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Als een paar blaadjes of sneeuwvlokken dreigen te vallen, schakelt het spoor al snel om naar een nooddienstregeling en bij hoge nood is er de plaszak. Uit dit soort informatie concludeert de ChristenUnie dat de reiziger op het spoor nog niet met de hoofdletter R wordt geschreven. En die hoofdletter R, daar gaat het om in dit debat.

Op voorstel van de ChristenUnie en de VVD doet een aparte commissie van deze Kamer momenteel onderzoek naar ProRail. De Algemenen Rekenkamer is als onderdeel van dit onderzoek nu gekomen met een rapport waarin stevige conclusies staan over ProRail en het ministerie. De ChristenUnie wacht met definitieve conclusies tot het eindrapport van onze collega's in deze Kamer er is. De Algemene Rekenkamer bevestigt wel dat de aansturing van ProRail veel beter moet en er meer transparantie nodig is over de voortgang van projecten en de besteding van belastinggeld. Via Kamervragen en notities hebben mijn fractiegenoot Arie Slob en oud-Kamerlid Ernst Cramer hier ook meerdere malen op gewezen. Veel conclusies van de Rekenkamer staan ook al in de ChristenUnie-notitie van vorig jaar over ProRail. Ik hoop dat de minister hier ook goed kennis van heeft genomen. De ChristenUnie verwacht van deze minister daadkracht zodat er nu echt voortgang komt in projecten als ERTMS en Mistral die al meer dan tien jaar lopen. En waar blijft de file top 50 voor het spoor, de spoorknelpuntenindex uit de motie van Arie Slob? ProRail komt nu met een top vijf minstpresterende lijnen die worden gemonitord. Maar de motie ging over veel meer dan over storingen. Die ging ook over capaciteit. En een aangenomen motie moet gewoon uitgevoerd worden. De minister broedt nog op de plannen voor het hoofdrailnet. De ChristenUnie wil veel strengere eisen en bijbehorende financiële prikkels voor de NS, betere reisinformatie, meer treinen en dus ook Sprinters en ook buiten de Randstad, en meer invloed voor reizigersorganisaties en provincies. Ik kan het wensenlijstje nog veel langer maken, maar dat debat komt later.

Een ding kan echter niet wachten en dat is de Intercity Eindhoven-Heerlen-Aken. De Duitsers hebben miljoenen beschikbaar om deze spoorlijn op te knappen. De schop kan bij wijze van spreken morgen de grond al in. Ze willen wel de garantie dat de NS Intercity gaat rijden en dat er dus niet sprake is van een inspanningsverplichting maar van een resultaatsverplichting in de nieuwe concessie. Ik heb begrepen dat de Duitsers deze week een duidelijk signaal van de minister willen. Anders is de kans groot dat DB Netz, het Duitse ProRail, uit het project stapt en zijn geld elders gaat investeren. Graag een reactie en anders overweeg ik een motie op dit punt.

Het is mooi dat er 107 mln. beschikbaar is voor fietsenstallingen bij stations, maar het meeste geld was al beschikbaar gesteld door het vorige kabinet. En het stallingstekort groeit dagelijks. De minister zou nog in de begroting zoeken naar geld om ook buiten de Randstad stallingen bij te bouwen. Dit kabinet wil niet alleen een Randstadkabinet zijn, dus, minister, waar is dat geld? Want ik heb het nog niet in de begroting gevonden. De minister zegt ook te gemakkelijk dat fietsparkeren bij stations vooral een zaak is van de gemeenten. Maar het gaat om ruimtes binnen stationsgebouwen op of grond van de NS of ProRail. Dus hier ligt een taak voor de minister. Reizigers op Utrecht CS kunnen straks alleen nog maar betaald hun fiets stallen en dat wordt een chaos en is ook niet de reiziger met de hoofdletter R schrijven. Het is prima als er voor meerdaags stallen moet worden betaald, maar eendags stallen moet gratis blijven op elk station in Nederland.

De ChristenUnie maakt zich zorgen over het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer. Er waren al tekorten op de spooruitbreiding naar Almere en er moest nog extra geld gevonden worden voor het goederenvervoer door Oost-Nederland. En nu lees ik in de begroting een bezuiniging van 194 mln. In het regeerakkoord staat dat dit een bezuiniging is op inpassing. Maar juist daarvoor was toch geld tekort binnen het PHS? De ChristenUnie wil de garantie dat de minister geen projecten gaat snijden uit het PHS. De beloofde ondertunneling van de drukste spoorwegovergangen moet doorgaan. Klopt het dat de minister aan Castricum heeft gevraagd om 11 mln., zijnde 50% van de kosten, hiervoor zelf te betalen? Dat kun je toch niet van zo'n kleine gemeente vragen?

Ik dank de minister voor de inventarisatie van nieuwe stations. Ik kan er nog wel een paar noemen maar daar komt Arie Slob binnenkort op terug in een initiatiefnota. Nieuwe stations worden pas gebouwd als de NS een bedieningsgarantie heeft afgegeven. Maar dat is de omgekeerde wereld. De NS mag best advies uitbrengen, maar de politiek beslist. De minister is opdrachtgever en moet gewoon de motie-Cramer uitvoeren. Zij wil station Lisse Keukenhof ondanks aandringen van de Kamer niet bouwen omdat de NS niet mee wil werken, zelfs niet als het zou gaan om een evenementenstation. Dit terwijl de minister hiervoor geld beschikbaar had binnen het actieplan spoor. De ChristenUnie vraagt de minister alsnog dit station te realiseren.

De ChristenUnie wacht nog op de brief van de minister over station Schiedam Kethel. Zij heeft het steeds over knopen doorhakken voor de A4 Midden-Delfland, maar waarom weigert zij nu ook dit gebied een goede ov-ontsluiting te geven? Ook hier worden al 20 jaar verwachtingen gewekt. Kan de minister trouwens bevestigen dat de Intercitystatus van Schiedam Centrum overeind blijft binnen het PHS?

Als het gaat om de toegankelijkheid van het ov voor gehandicapten sluit ik mij aan bij de woorden van de fracties van de VVD en de het CDA, met name bij de concrete vragen van laatstgenoemde fractie.

Ik eindig graag met mijn eigen woonplaats Zwolle. De heer Monasch heeft helemaal gelijk waar hij het betreurt dat allerlei mensen door Zwolle moeten reizen. Je moet niet door Zwolle reizen, je moet er vooral een keer uitstappen. En ik heet iedereen hartelijk welkom in die prachtige stad. Maar in de zomer van 2012 gaat knooppunt Zwolle, de toegangspoort tot heel Noord-Nederland, vier weken dicht. Op de weg is het ondenkbaar dat een dergelijk knooppunt zo lang dichtgaat. De ChristenUnie is blij dat na de Kamervragen van Arie Slob nu wordt gekeken naar alternatieven. Ik roep de minister op, hier echt het uiterste voor te doen, want er zijn slimme oplossingen mogelijk, zoals Intercitytreinen vanuit het noorden door te laten rijden naar Deventer zodat reizigers maximaal 30 minuten langer onderweg zijn. Zeker in de zomerperiode waarin heel veel mensen juist deze verbinding kiezen, met de fiets op weg naar de mooie Waddeneilanden bijvoorbeeld, kun je het niet maken om dit station zo lang te sluiten.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Een koe in de wei hoort erbij

Mon, 10 Oct 2011 16:45:23 +0200

De ChristenUnie maakt zich zorgen over de weidegang in Nederland. De afname van het aantal koeien dat in de wei staat zet nog steeds door, deze ontwikkeling wordt vandaag bevestigd in het onderzoek van CLM. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman: ,,Melkveehouderijen leveren een belangrijke bijdrage aan het Nederlandse landschap en weidende koeien dragen bij aan een positieve beeldvorming en kennis bij het publiek." De ChristenUnie wil deze negatieve ontwikkeling kenteren.

De ChristenUnie is blij met het initiatief van FrieslandCampina om boeren die hun koeien buiten laten grazen een weidemelkpremie te geven. Wiegman: ,,De markt laat daarmee zien die verantwoordelijkheid op zich te nemen, maar dat alleen is niet voldoende. De uitdaging is groot, de kosten zijn aanzienlijk en daarom is een overheidsbijdrage de komende jaren noodzakelijk.”

Volgende de ChristenUnie zijn die mogelijkheden er. Deze week komt de Europese Commissie met voorstellen voor hervorming van het Europees Landbouwbeleid, die zullen worden besproken in de Tweede Kamer. Wiegman: ,,Onderdeel hiervan is vergroenen. Wat ons betreft gaat dat breder: wij willen maatschappelijke diensten belonen en weidegang is daar een mooi voorbeeld van: maatschappelijk relevant, maar de betaling hiervan, via de melkprijs, is nog onvoldoende.”

De ChristenUnie zal daarom bij de behandeling van het GLB de introductie van een weidepremie voorstellen. Ook wil de partij ondersteuning voor ruilverkaveling omdat kleine kavels nu een belemmering kunnen vormen voor de weidegang. Een mooi neveneffect is dat grondgebonden landbouw zo wordt gestimuleerd.

Bijdrage Esm� Wiegman over stelselherziening jeugdzorg

Thu, 06 Oct 2011 14:21:08 +0200

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: waarom hebben we zo lang moeten wachten op deze kabinetsbrief die pas afgelopen vrijdag naar buiten kwam.
De Christenunie vindt het een zeer teleurstellende brief. Het is mij volstrekt niet duidelijk waarom het zo lang heeft moeten duren voordat een verhaal van deze strekking naar de TK kon.

Er staat weinig in en gemeenten hebben hier niks aan in het kader van de voorbereidingen die moeten worden getroffen. Als dit ook de stand van begin november is, moeten gemeenten zich gaan afvragen of ze de taken wel per 2014 willen gaan krijgen. Ik zou het kabinet willen vragen voor het WGO een brief te sturen met een verdere uitwerking van de plannen. Er is al veel meer bekend en er valt al veel meer te zeggen!

1) In het Bestuursakkoord is ineens de gefaseerde overgang terechtgekomen. Hier is volgens mij niemand voor (voor- en tegenstanders van de decentralisatie niet) en is dus een raar compromis. Je kunt beter een jaar later alles decentraliseren, dan dat er op verschillende momenten delen over komen. Die fasering is vooral ook in combinatie met de opgelegde taakstelling een probleem. Graag een reactie! (rapport toekomstverkenning)

2) Er leven bij de jeugdzorgorganisaties en bij de wethouders grote vraagtekens rondom het transitieproces zelf. De kabinetsbrief biedt nauwelijks handvaten. Organisaties willen weten hoe ze de zorg (en de bijbehorende financiële bronnen) voor hun cliënten kunnen garanderen, wanneer de bestuurlijke en indicatieschaal van provincies naar gemeenten gaat. Deze brief geeft hierop geen antwoord, enkel de opmerking dat gemeenten de vrije hand hierin krijgen en zich moeten richten op een integrale aanpak.

3) In de brief ontbreekt een kabinetsvisie op de verschillende decentralisaties. Vorige week hadden we het nog over de overheveling van AWBZ-onderdelen naar de Wmo; vandaag over de jeugdzorg. Wat doet het Kabinet eraan om te zorgen dat gemeenten er voor kunnen zorgen dat de verschillende decentralisaties elkaar echt versterken?

4) (Eerlijk gezegd vind ik dat de brief een beetje een karikaturaal beeld van de jeugdzorggebruikers geeft. Van het ene uiterste (met een gerust stellend praatje zijn sommige mensen geholpen) direct naar de zwaarste vormen van zorg. Die laatste groep is gelukkig vrij klein (5%). De ChristenUnie zegt: 80% kan het zelf, 20% heeft extra zorg nodig. Waarvan 5% serieuze. Dit beeld vind je in de brief niet terug.)

5) Als het gaat om knelpunten in het huidige stelsel, dan zijn die herkenbaar, maar de toelichting door het Kabinet is vreemd. Het gebruik van gespecialiseerde zorg is echt niet zo hoog omdat ouders zelf met hun kinderen op pad gaan op zoek naar zorg. Het ‘omhoog indiceren’ en het risicomijdend gedrag van professionals in de jeugdzorg (vanwege het vergrootglas waaronder zij liggen + dreigende juridische procedures) vormen een veel belangrijker oorzaak.

6) Als het gaat om de doelstellingen dan worden er naar mijn idee twee dingen op één hoop gegooid. Stelselwijziging moet leiden tot a) zorginhoudelijk; betere organisatie van zorg en b) efficiënter werken. Nu lijkt het net of alleen om reden b alle taken bij gemeenten worden neergelegd. In elk geval wordt er niet ingegaan op het feit dat de decentralisatie van taken ook zorginhoudelijk meerwaarde heeft (aansluiting lokale voorzieningen, dat soort dingen). Het gaat het kabinet toch wel om de zorginhoudelijke meerwaarde voor het kind???

7) Ik lees in de brief dat gemeenten gaan zorg dragen voor ‘ontspecialiseren’ ofwel ont-zorgen en voor ‘ontkokering’ ofwel integraliteit. Brrr, wat een woorden, ontspecialiseren. En is dat ook het doel? We moeten niet gaan ontspecialiseren. Een kind dat specialistische zorg nodig heeft, moet dat toch zeker blijven krijgen? Dat lijkt me een belangrijke voorwaarde voor het kunnen overhevelen van de jeugd-ggz. Wat wel nodig is, is investeren in preventie en het versterken van basisvoorzieningen, zodat hopelijk minder kinderen een beroep hoeven doen op zwaardere zorg.

8) Ik zie de staassecretaris aarzelen over de keuze tussen ‘vrijheid invulling taken decentralisatie’ en ‘vormgeving CJG’: wil het Kabinet loslaten of nog allerlei eisen vastleggen? Als we het hebben over voorkomen van problemen, dan verwacht de ChristenUnie een duidelijk verhaal van het kabinet over het CJG. En dan niet als instituut, maar denkend vanuit hulpvragen en behoeften die er in een gemeente leven, waar mensen bij gezocht moeten worden die hulp kunnen verlenen en begeleiden. Zodat kinderen niet doorgeschoven hoeven worden, maar de juiste mensen aanschuiven aan de tafel van het kind en zijn ouder.

9) O dit moment zijn er 15 bureaus Jeugdzorg in Nederland en moeten we naar een slordige 300 CJG’s. Hoe wordt gewaarborgd dat deze kennis overgebracht wordt,? Als Bureau Jeugdzorg blijft bestaan, wat is dan de meerwaarde van een extra organisatorische laag op gemeenteniveau? De brief biedt op al deze vragen geen uitsluitsel.

10) Valt er meer te zeggen over de financiering? De brief is zeer mager en dat verontrust.

11) Blijft het mogelijk om in de toekomst pgb ’s in te zetten? De ChristenUnie hecht grote waarde aan de inzet van een pgb. Dit recht zou vastgelegd moeten worden in de nieuwe wet, net zo goed als dat nodig is in de Wmo.

12) Kamerbreed zijn er zorgen over het functioneren van de jeugdzorg. Belangrijk is dat er één financiering komt voor de vrijwillige jeugdzorg. Hierbinnen moet het mogelijk zijn om voor sommige groepen jeugdzorg op gemeente niveau te regelen en voor andere groepen op regionaal niveau. Verplichte vormen van jeugdzorg moeten altijd binnen het wettelijke kader plaatsvinden, waar de Rijksoverheid verantwoordelijk voor is. Ook is de Rijksoverheid verantwoordelijk voor de uitvoering. Deze verbinding zie ik in deze brief niet terug. Jeugdreclassering werkt met landelijke methodieken en er is hechte samenwerking met het OM, de Raad voor de Kinderbescherming en de politie. Deze verbinding wordt niet gelegd in de brief, waarom niet? Aan staatssecretaris Teeven wil ik nadrukkelijk vragen of hij zich aan de gestelde deadline van de brief gaat houden. Hij heeft de brief die vandaag nog naar de kamer ging over het wetstraject niet mede ondertekend. Ik heb begrepen dat hij zijn voorwaarden rondom de overheveling al een tijdlang op een rijtje heeft, al voor het begin van de onderhandelingen over het bestuursakkoord. Ik zou die graag willen ontvangen

13) En waarom in de brief niet meer aandacht voor bijzondere doelgroepen? Ik heb begrepen dat het onderzoek van Deloitte hiernaar al een poosje geleden is afgerond. Waarom hebben we dat als Kamer nog niet, liefst voorzien van een kabinetsreactie? Samenwerking op de schaal van GGD regio’s ligt wat de ChristenUnie betreft voor de hand.

14) Tot slot benadrukt de ChristenUnie het belang van keuzevrijheid, bijvoorbeeld voor identiteitsgebonden zorg. Hoe gaat de staatssecretaris de keuzevrijheid voor identiteitsgebonden zorg een plek geven? Ik denk daarbij aan een organisatie als de Stichting Gereformeerde Jeugdzorg die in een grote behoefte voorziet. Voor deze organisatie zal het vrijwel onmogelijk zijn om met ruim 400 gemeenten afspraken te maken over identiteitsgebonden zorg.

Tijd over:

15) In de brief staat dat het wetsvoorstel ter consultatie wordt voorgelegd aan het veld”. De WRR concludeerde in 2007 al dat: Er een substitutie heeft plaatsgevonden van professionele vraagstukken door organisatievraagstukken. Allerlei problemen in het functioneren van de zorg voor jeugdigen zijn niet opgepakt als professioneel vraagstuk, waarbij met professionals gekeken is naar de meest adequate wijze van aanpak, maar als organisatievraagstuk. Daarmee is gaandeweg het idee gecreëerd dat een volgend reorganisatieschema de definitieve oplossing is voor een aantal problemen in de zorg voor jeugdigen’ 1

Waarom wordt het wetsvoorstel voorgelegd aan het veld? En niet het transitieproces en de vereiste uitkomsten zelf? (Dit punt wordt ook aangehaald door het Integraal Toezicht Jeugdzaken, in een rapport, waar in de brief staat dat “de analyse onderschreven wordt”.)

In de conclusies van de Werkgroep Toekomstverkenning Jeugdzorg staat: De jeugdzorg verbetert niet door een stelselwijziging voorop te stellen. Het debat over de jeugdzorg moet gaan over de essentialia en niet over financiering, wetgeving en organisatiestructuren.De essentie is: wij laten het kind niet in de steek. We moeten focussen op wat goede zorg is en dit definiëren samen met cliëntenorganisaties. Goede zorg wordt gegeven door mensen die voldoende tijd en ruimte krijgen om een vertrouwensrelatie met cliënten op te bouwen. Pas als dat is gebeurd, kom je aan herinrichting van het stelsel toe. Als de oplossing van knelpunten om (gedeeltelijke) wijziging van de wet vraagt, moet dat wel gebeuren.

Maatschappelijk gezien klopt het concept van de stelselwijziging. Maar nu de logistiek!

16) In 2017 dient een bedrag van 380 miljoen bespaard te zijn op de jeugdzorg. Dit dient vooral te gebeuren door ‘integrale aanpak en een verminderde druk op gespecialiseerde zorg’. Oftewel preventie. De grootte van het bedrag wat gemeenten krijgen uitgekeerd in het gemeentefonds wordt vastgesteld door het SCP en CEBEON. Deze zullen een ‘behoefte-indicatie’ maken. Ik vraag me af of deze behoefte-indicatie wordt gebaseerd op de huidige zorgvraag per gemeente, of de potentiële zorgvraag per gemeente. Wanneer niet de potentiele zorgvraag wordt vastgesteld, hoe kan dan het budget voor preventieve hulpverlening worden vastgesteld.

1 Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (2007) Bouwstenen voor betrokken jeugdbeleid, Amsterdam University Press, Amsterdam
2 Integraal Toezicht Jeugdzaken 2010 Jeugdzorg Dichterbij

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg stelselherziening jeugdzorg.

Tue, 18 Oct 2011 16:58:03 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink met de algemene commissie Jeugdzorg in een algemeen overleg met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Stelselherziening jeugdzorg

Kamerstuk: 31 839

Datum: 6 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Waarom hebben we zo lang moeten wachten op deze kabinetsbrief die pas afgelopen vrijdag naar buiten kwam? De ChristenUnie vindt het ook een zeer teleurstellende brief. Het is mij volstrekt onduidelijk waarom het zo lang heeft moeten duren, voordat een verhaal met deze strekking naar de Kamer kon. Er staat weinig in en gemeenten hebben hier niets aan in het kader van de voorbereidingen die zij moeten treffen. Als dit de stand van zaken is begin november, dan moeten gemeenten zich sterk gaan afvragen of ze de taken wel per 2014 willen gaan krijgen. Ik zou het kabinet willen vragen om voor het wetgevingsoverleg dat dit najaar staat gepland, nog een brief te sturen met een verdere uitwerking van de plannen. Dat moet goed mogelijk zijn, want er is veel meer bekend en er valt nog veel meer te zeggen.

Mevrouw Koşer Kaya (D66): Ik werd getriggerd door de opmerking dat de gemeenten zich zouden moeten afvragen of ze deze taak willen gaan krijgen. Heb ik haar goed verstaan? Bedoelt mevrouw Wiegman daarmee dat de gemeenten de zaken niet op orde hebben?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik vroeg mij af of gemeenten deze taken wel per 2014 willen gaan krijgen, als dit in november de stand van zaken is. Het is niet dat ik de gemeenten niet vertrouw, maar op basis van de huidige informatie bestaat nog grote onzekerheid op tal van terreinen. Ik kan me voorstellen dat gemeenten op een gegeven moment zeggen dat het onvoldoende en onverantwoord is.

Mevrouw Koşer Kaya (D66): Als ik mevrouw Wiegman goed begrijp, dan komt het met name doordat er nog zoveel onduidelijkheid is en niet omdat gemeenten wellicht zelf niet genoeg hebben gedaan.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik doel echt op de onduidelijkheid.

In het bestuursakkoord is ineens de gefaseerde overgang terechtgekomen. Volgens mij is daar helemaal niemand voor en het lijkt mij een raar compromis. Je kunt beter een jaar later alles decentraliseren, dan dat er op verschillende momenten delen overkomen. Die fasering is vooral in combinatie met de opgelegde taakstelling een probleem. Graag een reactie van de staatssecretaris.

Jeugdzorgorganisaties en wethouders hebben nog veel vragen over het transitieproces zelf. De kabinetsbrief biedt nauwelijks handvatten en organisaties willen weten hoe ze de zorg voor hun cliënten kunnen garanderen. Deze brief geeft hierop geen antwoord, enkel de opmerking dat gemeenten hierin de vrije hand krijgen en zich moeten richten op een integrale aanpak. In de brief ontbreekt een kabinetsvisie op de verschillende decentralisaties. Vorige week hadden we nog een algemeen overleg over de overheveling van de AWBZ-onderdelen naar de Wmo. Vandaag hebben we het over de jeugdzorg. Wat doet het kabinet ervoor om te zorgen dat de verschillende decentralisaties elkaar versterken?

Bij de doelstellingen worden twee dingen op een hoop gegooid. De stelselwijziging moet ervoor zorgen dat de organisatie van de zorg beter wordt en dat er efficiënter gewerkt wordt. Nu lijkt het net alsof de taken bij de gemeenten worden gelegd vanwege het efficiëntere werken. Er wordt niet ingegaan op de meerwaarde die de decentralisatie van taken ook zorginhoudelijk heeft. Het gaat het kabinet toch wel om die zorginhoudelijke meerwaarde voor het kind?

Ik lees in de brief dat de gemeenten moeten zorgen voor ontspecialiseren. Dit betekent ontzorging, ontkokering en integraliteit. Br, wat een woorden. Is ontspecialiseren ook het doel? We moeten niet gaan ontspecialiseren, om het ontspecialiseren. Een kind dat specialistische zorg nodig heeft, moet dat toch zeker blijven krijgen. Dat lijkt me ook een belangrijke voorwaarde voor het kunnen overhevelen van de jeugd-ggz. We moeten juist investeren in preventie en basisvoorzieningen versterken, zodat hopelijk minder kinderen een beroep hoeven doen op zwaardere zorg.

Ik zie de staatssecretaris in haar brief aarzelen over de keuze tussen het geven van vrijheid bij de invulling van de taken bij de decentralisatie en de vormgeving van de CJG's. Wil het kabinet loslaten of toch allerlei eisen vastleggen? De ChristenUnie verwacht een duidelijk verhaal van het kabinet over de rol van de CJG's bij het voorkomen van problemen. Ik denk dan niet vanuit het instituut, maar vanuit hulpvragen en behoeften die in een gemeente leven. Daar moeten vervolgens mensen bij gezocht worden die hulp kunnen verlenen en kunnen begeleiden, zodat kinderen niet doorgeschoven hoeven worden. De juiste mensen moeten aanschuiven aan de tafel van het kind met zijn ouder.

Valt er meer te zeggen over de financiering? De brief is zeer mager op dat punt en dat verontrust mij. Blijft het in de toekomst mogelijk om het persoonsgebonden budget (pgb) in te zetten? De ChristenUnie hecht grote waarde aan de inzet van een pgb. Dit recht zou vastgelegd moeten worden in de nieuwe wet, net zo goed als dat dat nodig is in de Wmo.

Kamerbreed zijn er zorgen over het functioneren van jeugdzorg. Belangrijk is dat er één financieringssysteem komt voor de vrijwillige jeugdzorg. Hierbinnen moet het mogelijk zijn om de jeugdzorg voor sommige groepen op gemeenteniveau te regelen, terwijl het voor andere groepen op regionaal niveau geregeld wordt. Verplichte vormen van jeugdzorg moeten altijd binnen het wettelijk kader plaatsvinden. De rijksoverheid is verantwoordelijk voor dat wettelijk kader en voor de uitvoering. Deze verbinding zie ik in deze brief niet terug.

Jeugdreclassering werkt met landelijke methodieken en er is een hechte samenwerking met het OM, de Raad voor de Kinderbescherming en de politie. Deze verbinding wordt niet gelegd in de brief. Waarom niet?

Zal staatssecretaris Teeven zich aan de gestelde deadline in de brief van vrijdag houden? Hij heeft de brief die we vandaag binnenkregen over het wetstraject niet meeondertekend. Ik heb begrepen dat hij zijn voorwaarden rondom de overheveling al een tijd lang op een rijtje heeft. Volgens mij was dat al voor de onderhandelingen over het bestuursakkoord. Ik zou die ook graag willen ontvangen.

Waarom is in de brief niet meer aandacht voor bijzondere doelgroepen? Ik heb begrepen dat het onderzoek van Deloitte hiernaar al een tijd geleden is afgerond. Waarom heeft de Kamer dat onderzoeksrapport nog niet, liefst voorzien van een kabinetsreactie? Samenwerking op de schaal van GGD-regio's ligt voor de hand, zeker bij bijzondere doelgroepen.

De ChristenUnie benadrukt graag het belang van keuzevrijheid bijvoorbeeld voor identiteitsgebonden zorg. Hoe gaat de staatssecretaris de keuzevrijheid voor identiteitsgebonden zorg een plek geven? Ik denk daarbij aan een organisatie als de Stichting Gereformeerde Jeugdzorg (SGJ), die in een grote behoefte voorziet. Voor deze organisatie zal het vrijwel onmogelijk zijn om met ruim 400 gemeenten afspraken te maken over identiteitgebonden zorg.

De knelpunten in het huidige stelsel zijn herkenbaar, maar de toelichting van het kabinet is vreemd. Het gebruik van gespecialiseerde zorg is echt niet zo hoog omdat ouders zelf met hun kinderen op pad zijn gegaan op zoek naar zorg. Het omhoog indiceren en het risicomijdend gedrag van professionals in de jeugdzorg vormen een veel belangrijker oorzaak. Dat is wel verklaarbaar, vanwege het vergrootglas waaronder ze liggen en al die dreigende juridische procedures.

Er zijn vijftien Bureaus Jeugdzorg in Nederland en we moeten naar 300 CJG's. Hoe wordt gewaarborgd dat de kennis overgedragen wordt? Als Bureau Jeugdzorg blijft bestaan, wat is dan de meerwaarde van de extra organisatorische laag op gemeenteniveau? De brief geeft geen uitsluitsel.

In de brief staat dat het wetsvoorstel ter consultatie wordt voorgelegd aan het veld. Waarom wordt het wetsvoorstel voorgelegd aan het veld en niet het hele transitieproces en de vereiste uitkomsten zelf? Dat lijkt me namelijk heel erg belangrijk. Ik onderstreep de conclusie van de werkgroep Toekomstverkenning Jeugdzorg: "Jeugdzorg verbetert niet door een stelselwijziging voorop te stellen. Het debat over de jeugdzorg moet gaan over de essentialia en niet over de financiering, wetgeving en organisatiestructuren. De essentie is dat wij het kind niet in de steek laten. We moeten focussen op wat goede zorg is en dit definiëren samen met cliëntenorganisaties. Goede zorg wordt gegeven door mensen die voldoende tijd en ruimte krijgen om een vertrouwensrelatie met cliënten op te bouwen. Pas als dat is gebeurd, kom je aan herinrichting van het stelsel toe. Als de oplossing van knelpunten om een wijziging van de wet vraagt, dan moet dat natuurlijk wel gebeuren." Dat zijn belangrijke woorden.

Maatschappelijk gezien klopt het concept van de overheveling van taken naar gemeenten en klopt het concept van de stelselwijziging, maar nu moet het nog logistiek en zorginhoudelijk kloppen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Esm� Wiegman inzake ontwerpbesluit drempel- en toetsingsinkomen berekening zorgtoeslag.

Wed, 23 Nov 2011 13:45:58 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink inzake het ontwerpbesluit houdende wijziging van de percentages van het drempel- en het toetsingsinkomen voor de berekening van de zorgtoeslag.

Onderwerp: Ontwerpbesluit houdende wijziging van de percentages van het drempel- en het toetsingsinkomen voor de berekening van de zorgtoeslag (Besluit percentages drempel- en toetsingsinkomen zorgtoeslag)

Kamerstuk: 33 000 – XVI

Datum: 6 oktober 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van het Ontwerpbesluit houdende wijziging van de percentages van het drempel- en het toetsingsinkomen voor de berekening van de zorgtoeslag. Deze leden begrijpen dat het budgettair niet houdbaar is wanneer een steeds groter percentage verzekerden recht op zorgtoeslag heeft, temeer omdat de zorgtoeslag alleen was bedoeld om de zorgpremie betaalbaar te houden voor huishoudens met een laag inkomen. De wijze waarop de wijzing van de percentages van het drempel- en het toetsingsinkomen voor de berekening van de zorgtoeslag wordt vormgegeven, vormt voor deze leden nog wel een aanleiding tot het stellen van de volgende vragen.

In de MvT wordt weergegeven dat voor een grote meerderheid (82%) van de huishoudens het cumulatieve inkomenseffect maximaal -2% zal zijn. Dit inkomenseffect wordt uitgesmeerd over de jaren 2012–2015. De leden van de ChristenUniefractie vragen of het mogelijk is alleenstaanden en paren die in de bijstand zitten geheel te ontzien van een negatief inkomenseffect. Zij zijn van mening dat door de cumulatie van (bezuinigings)maatregelen die van invloed zijn op het inkomen er al genoeg financiële druk op deze laagste inkomensgroep komt te staat. Zij zouden graag willen voorkomen dat deze maatregel ook effect heeft op de laagste inkomensgroep.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen op welke gegevens is gebaseerd dat de standaardpremie na 2051 harder zal gaan groeien dan de normpremie.

Zij vragen of het klopt dat deze wijziging geen actie van burgers en/of bedrijven zal vergen. Burgers zijn immers verplicht om zelf hun toetsingsinkomen aan te geven. Deze leden verwachten dat er een kans bestaat dat deze maatregel ervoor zorgt dat veel Nederlanders hun toetsingsinkomen opnieuw zullen moeten aangeven. Wordt deze verwachting gedeeld? Is de Belastingdienst/Toeslagen voldoende voorbereid om deze maatregel per 1 januari 2012 uit te voeren? Wat is, naar aanleiding van deze wijziging, het te verwachten percentage aantal verzekerden dat van de Belastingdienst/Toeslagen een brief zal ontvangen waarin staat dat zij onrechtmatig zorgtoeslag hebben ontvangen en het dus moeten terugbetalen? De leden van de ChristenUniefractie zijn van mening dat zoveel mogelijk moet worden beperkt dat mensen achteraf hun onrechtmatige zorgtoeslag moeten terugbetalen. Zij vragen de regering dan ook hoe dit kan worden voorkomen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenaire debat VSO Voorhang Besluit bodemenergiesystemen.

Fri, 07 Oct 2011 11:48:45 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met minister M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: VSO Voorhang Besluit bodemenergiesystemen

Kamerstuk: 29 383

Datum: 5 oktober 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. De technologische ontwikkelingen op het gebied van bodemenergiesystemen gaan hard. Dat is mooi, want hierdoor reduceren we de uitstoot van CO2 en wordt bovendien energie lokaal opgewekt. Om te zorgen dat we de ondergrond efficiënt gebruiken bevat de AMvB Bodemenergiesystemen enkele regels. De fractie van de ChristenUnie is echter bezorgd over de vraag of we met deze regels niet te veel achter de feiten aanlopen. Daarom heb ik een drietal moties om het besluit aan te scherpen. Tevens verzoek ik de minister, niet te lang te wachten met de evaluatie van de regelgeving en zo nodig nog deze kabinetsperiode met nieuwe voorstellen te komen.

De Kamer,

constaterende dat in de AMvB bodemenergiesystemen geen wettelijke verplichting voor een registratiesysteem voor gesloten bodemenergiesystemen is opgenomen en de minister voornemens is om op langere termijn aan te sluiten bij de Basisregistratie Ondergrond;

overwegende dat de aanleg van bodemenergiesystemen onverminderd doorgaat, waardoor de kans op knelpunten met interferentie vanwege niet bekende gesloten systemen toeneemt, wat kan resulteren in hoge maatschappelijke kosten;

overwegende dat op korte termijn een praktische oplossing is gekozen en de invoering van een registratiesysteem dus wettelijk kan worden vastgelegd;

overwegende dat de invoering van een centraal registratiesysteem de uitdrukkelijke wens van de markt is;

overwegende dat een latere invoering van de registratieplicht leidt tot hogere kosten en een wettelijke verankering daarom noodzakelijk is;

verzoekt de regering, alsnog de registratieplicht voor gesloten bodemenergiesystemen wettelijk te verankeren en op te nemen in het besluit, en concreet uit te werken hoe de kortetermijnoplossing voor het registratiesysteem binnen de termijn van in werking treden gerealiseerd kan worden,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Zij krijgt nr. 174 (29383).

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Mijn tweede motie gaat over de energiebalans. Ongewenste milieueffecten moeten natuurlijk worden voorkomen, maar het besluit lijkt op dit punt wel erg strikt. Daarom dien ik de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in de AMvB bodemenergiesystemen wordt voorgesteld dat een structurele onbalans in de energiebalans voor grote open en gesloten bodemenergiesystemen niet is toegestaan en dat hiervoor wordt gerekend met een termijn van drie jaar waarbinnen de energiebalans moet worden gerealiseerd;

overwegende dat verstedelijking een stijging van de bodemtemperatuur heeft veroorzaakt en dat afkoeling van de bodem met enkele graden door bodemenergiesystemen dit effect compenseert;

overwegende dat meerjarige klimaatcurven laten zien dat er in Nederland een paar jaar achter elkaar koudere regenachtige of juist warme zomers kunnen zijn, en dat door het toestaan van een ruimere energiebalans deze langjarige schommelingen kunnen worden opgevangen en daarmee een grotere energiebesparing kan worden bereikt;

overwegende dat een te grote onbalans in de energiebalans ook kan worden hersteld door in de milieuvergunning hierover eisen op te nemen en een plan van aanpak te vragen waarmee de energiebalans wordt hersteld;

overwegende dat voor kleinere systemen een volledig koudeoverschot al toegestaan is en een beperkt koudeoverschot voor grotere systemen milieutechnisch hetzelfde effect heeft;

overwegende dat door het toestaan van een beperkt koudeoverschot voor grotere systemen de toepasbaarheid van bodemenergie sterk wordt vergroot, aangezien in veel woningen en gebouwen de verwarmingsvraag groter is dan de koelvraag;

overwegende dat in interferentiegebieden via het masterplan altijd strengere eisen aan de energiebalans kunnen worden gesteld;

verzoekt de regering, in de AMvB bodemenergiesystemen een ruimere energiebalans toe te staan door:

- de standaardtermijn te verlengen van drie naar vijf jaar;

- het opnemen van een opstartperiode van twee jaar waarin een ruimer voorschrift voor de energiebalans geldt;

- voor grotere bodemenergiesystemen een beperkt koudeoverschot toe te staan, dat nader wordt ingevuld in onderliggende regelingen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Zij krijgt nr. 175 (29383).

Mevrouw Wiegman, u bent al ver over uw spreektijd heen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb nog een laatste, heel korte motie. Het is een heel technisch probleem en alleen al het uitspreken van het woord "bodemenergiesystemen" vraagt veel tijd.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in de AMvB bodemenergiesystemen interferentiegebieden tweedimensionaal worden behandeld;

overwegende dat een driedimensionale benadering efficiënter gebruik van de bodem(energie) mogelijk maakt en dat daarmee open en gesloten systemen binnen een gebied gezamenlijk kunnen worden gerealiseerd;

verzoekt de regering, bij de aanwijzing van interferentiegebieden de derde dimensie een zwaardere rol te laten spelen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Zij krijgt nr. 176 (29383).

De heer Leegte (VVD):

Ook wij hebben de brief gekregen van de Nederlandse Vereniging voor Ondergrondse Energieopslag, maar die niet vertaald in moties, zoals u dat hebt gedaan.

Heeft de ChristenUnie ook een eigen visie op bodemenergiesystemen?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Het feit dat ik hier sta met deze moties betekent dat wij ons hierin erg goed kunnen vinden. Het ontwikkelen van een visie op de bodem moet een steeds belangrijker onderdeel worden van onze visie op ruimtelijke ordening. Hoe gaan wij de dingen praktisch regelen? Aan de ene kant moeten wij ervoor zorgen dat er voldoende ruimte is voor de markt om dingen te realiseren, aan de andere kant moeten wij ervoor zorgen dat er goede milieu-eisen zijn en dat er goed gecontroleerd kan worden.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het algemeen overleg Milieuraad d.d. 10 okt. 2011.

Mon, 07 Nov 2011 17:17:08 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu met de vaste commissie voor Europese Zaken in een algemeen overleg met staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Milieuraad d.d. 10 oktober 2011

Kamerstuk: 21 501

Datum: 5 oktober 2011

Mevrouw Wiegman- Van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Na het vertrek van mijn collega André Rouvoet heeft mijn fractie de portefeuilles opnieuw verdeeld. Ik ben weer teruggekomen op de dossiers milieu en klimaat en heb mij opnieuw moeten verdiepen in de voortgang van het komen tot internationale klimaatafspraken. Wat is er in een jaar tijd gebeurd? Het gevoel van urgentie lijkt helemaal weg te zijn. Ik weet niet of er een relatie is met mijn afwezigheid van het afgelopen jaar. Daar kan aan getwijfeld worden, net als aan de samenhang tussen het aantal geboortes en het aantal ooievaars in bepaalde gebieden van ons land. In ieder geval zijn de toonzetting van het kabinet en de maatschappelijke betrokkenheid totaal anders als die in aanloop naar Bali en Kopenhagen. Alleen het verhaal van de heer De Mos is nog hetzelfde. Ik hoor graag de visie van de staatssecretaris en een uitleg hoe de gemaakte afspraken op Bali en Kopenhagen zich verhouden tot de discussie over de afspraken rondom het Kyotoprotocol. Hoe creëren wij naast het Kyotoprotocol een bredere afspraak waaraan alle grote vervuilers meedoen? Ik constateer dat de mogelijke verlenging van het Kyotoprotocol nieuwe discussies aanzwengelt in de Europese Unie. Het is goed om te lezen dat de Nederlandse regering terughoudend is om de eerder geformuleerde voorwaarden af te zwakken, maar er is ook onenigheid over hoe om te gaan met het overschot aan emissierechten. Met name Oost-Europese landen houden over uit de Kyotoperiode. Terecht wil de regering dat het overdragen van deze rechten sterk wordt beperkt, zodat de emissieafspraken na Kyoto niet verwaterd raken. De ChristenUnie steunt dit. Ik wil wel vragen welke compromissen wij van de Raad kunnen verwachten.

In juni 2012 vindt in Rio de Janeiro de wereldwijde duurzaamheidstop Rio+20 plaats, 20 jaar na de VN-conferentie over milieu en ontwikkeling. De top zou moeten leiden tot een hernieuwd internationaal commitment voor duurzame ontwikkeling op hoog niveau. Het Braziliaanse voorzitterschap heeft twee centrale thema's benoemd: groene economie en het wereldwijde institutionele raamwerk voor duurzame ontwikkeling. Welke stappen gaat de staatssecretaris nemen om een succesvolle uitkomst van Rio+20 te bevorderen? Over de Green Deal komen wij nog uitgebreid te spreken, maar welke plek heeft de Green Deal in aanloop naar deze internationale conferentie? Het hebben van een boekwerk vol groene projecten is wat anders dan het hebben van een groene economie. Daarvoor zijn echt systematische veranderingen nodig waaronder reallocatie van geld, bijvoorbeeld door vergroening van het belastingstelsel.

Als het gaat om luchtvaart in het emissiehandelssysteem sluit ik mij van harte aan bij alle goede woorden die zijn gesproken door GroenLinks, D66 en met name de PvdA. Ik heb begrepen dat de Europese Commissie nog steeds worstelt met het voorstel om te komen tot criteria voor indirect landgebruik. De mogelijkheid die de Commissie nu onderzoekt, is het verhogen van de minimale emissiereductie-eis voor biobrandstoffen in plaats van dat zij komt met voorstellen voor aparte ILUC-criteria. De ChristenUnie vindt dat die criteria er spoedig moeten komen. Wat gaat de staatssecretaris hieraan doen? Duurzaamheidscriteria zijn ook hard nodig voor de inzet van vaste biomassa. Daarbij moet zoveel mogelijk aangesloten worden bij de bestaande REDD-criteria om tot een gelijk speelveld te komen. Ik constateer dat er nog heel verschillende criteria en schema's zijn. In Nederland zijn er de Cramercriteria en de commissie-Corbey, en Engeland, Denemarken en België hebben ieder verschillende criteria. Met het toenemend gebruik van vaste en gasvormige biomassa, wil ik het toenemende belang van duurzaamheidscriteria benadrukken. Is het bijstoken met biomassa wel verantwoord in die orde van grootte? Zolang de ILUC-factoren niet zijn geïmplementeerd, zouden wij niet tot het verhogen van de huidige bijmengverplichting van 4% moeten overgaan. Tegelijkertijd moeten wij er zorg voor dragen dat de huidige bijmengverplichting wordt ingevuld met duurzame biobrandstoffen uit reststromen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng verslag Esm� Wiegman bij wijziging Warmtewet in verband met enkele aanpassingen.

Fri, 07 Oct 2011 15:13:25 +0200

Inbreng verslag van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie met minister Verhagen van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Wijziging van de Warmtewet in verband met enkele aanpassingen

Kamerstuk: 32 839

Datum: 5 oktober 2011

De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van de wijziging van de Warmtewet in verband met enkele aanpassingen. Genoemde leden vragen met name in hoeverre het Niet Meer Dan Anders-principe daadwerkelijk tot uitdrukking komt in deze wet. Bovendien vragen de leden of voorliggende wet de juiste prikkel geeft om te stimuleren dat gekozen wordt voor het beste alternatief vanuit duurzaamheidsoogpunt. Tot slot vragen genoemde leden zich af of begrenzing van rendementen en transparantie daadwerkelijk toenemen met voorliggende wet.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen in hoeverre voorliggende wet het Niet Meer Dan Anders-beginsel (NMDA) hanteert. Zij vragen bovendien of een eerlijke vergelijking is te maken tussen de toekomstige situatie en de situatie in het verleden. Leidt het buiten beschouwing laten van kosten niet juist tot onhelderheid? Op welke manier zijn bijvoorbeeld de hogere aansluitbijdrage van afnemers en de afschrijvingskosten van elektrisch koken verwerkt in deze vergelijkingen? Welke rol speelt het uitgangspunt van het minimale rendement van een HR-ketel in voorliggende wet? Welke invloed heeft het hanteren van het gemiddelde rendement van een HR-ketel op de te verwachten consumentenprijs? Waarom heeft de regering het TNO-rekenmodel niet gebruikt bij uitwerking van deze wet (“Gelijk Als Anders”)? Is de regering bereid extern onderzoek te laten uitvoeren naar de voorwaarden en factoren voor een eerlijke NMDA-prijs?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen in het licht van de discussie over een eerlijke NMDA-prijs ook naar het ontbreken van de terugwerkende kracht in het huidige voorstel. Welke uitkomst over mogelijk teveel betaalde tarieven in het verleden is op basis van het TNO-model te verwachten? Is de schatting van de NMa van 120 miljoen euro aan kosten voor leveranciers nog actueel? Op basis van welk model is dit bedrag berekend?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar het in rekening brengen van een correctiefactor voor leidingverliezen. Kan de regering aantonen dat er een substantieel verschil is in leidingverliezen tussen gas- en warmtelevering?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de gevolgen van een duurdere exploitatie van stadsverwarmingprojecten voor de consument. Stadsverwarmingprojecten zijn opgezet vanuit een algemeen belang, namelijk besparing van fossiele brandstoffen en minder uitstoot van CO². Als nu blijkt dat (sommige) stadsverwarmingprojecten qua exploitatie duurder zijn dan de ‘gassituatie’, gaat dit vervolgens niet ten koste van de warmtegebruikers? Hoe is de afweging gemaakt tussen bescherming van gebonden afnemers en verduurzaming van de energievoorziening? Wat is de recente ontwikkeling van investeringen in (duurzame) warmteprojecten?

De leden van de fractie van de ChristenUnie stellen nog enkele vragen over het in rekening brengen van leidingverliezen bij warm tapwater. Nu zijn er twee mogelijkheden; de gebruiker verwarmt zelf met een doorstroomtoestel zijn warm tapwater of hij krijgt het warm tapwater geleverd van het energiebedrijf. In beide gevallen worden alle gebruikte GJ geregistreerd bij binnenkomst in de woning. In geval van blokverwarming worden de gebruikte GJ eveneens geregistreerd. In hoeverre is het argument dat in een gaswoning meer leidingverliezen zijn dan in een warmte-woning aantoonbaar relevant? Waarom wordt in de Warmteregeling niet uitgegaan van een gemiddelde jaarlijkse vraag naar tapwater van 7 GJ (in plaats van 7,2 GJ), volgens tabel 9.2 Rekenmodel Warmtewet 9V3309?

De leden van de fractie van de ChristenUnie wijzen op de door Haskoning aangegeven ontwikkeling in Taprendementen (bijlage 7 van het Rekenmodel Warmtewet 9V3309) dat een taprendement van minimaal 70 % goed te verdedigen is (in plaats van de gekozen 65 %). Rechtvaardigen de gevraagde vaste kosten aan de warmtegebruikers, voor aansluiting, aanschaf en onderhoud ook niet een virtuele ketel van hoge kwaliteit?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de effecten van het wetsvoorstel voor afnemers van warmte afkomstig van blokverwarmingen.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom de rendementstoets pas twee jaar na inwerkingtreding van de wet wordt toegepast. Is de NMa voldoende in staat om ook na het toepassen van de rendementstoets na twee jaar effectief toezicht te houden? Hoe wordt gegarandeerd dat er ten allen tijde effectief toezicht is op overrendementen? De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen ook naar de effectiviteit en precieze invulling van de rendementstoets. In hoeverre leidt deze toets enerzijds tot minder administratieve lasten en anderzijds tot betere bescherming van de consument? Wat zijn de te verwachten uitvoeringskosten van de rendementstoets? Welke sanctiemiddelen heeft de NMa tegen ongewenste overwinsten? Is het niet nodig om het begrip ‘redelijk rendement’ te omschrijven en vast te leggen in een Amvb?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen op welke manier de eisen van beveiliging, verwerking en verstrekking van gegevens die op afstand kunnen worden afgelezen in de wet worden verwerkt.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Green Deal lijkt te veel een 'Goede bedoelingen-akkoord'

Tue, 04 Oct 2011 10:22:23 +0200

De ChristenUnie mist structurele verbeteringen in de Green Deal. Het ontbreekt bijvoorbeeld aan duidelijke, afrekenbare doelstellingen. Kamerlid Esm� Wiegman: "Wat gaat de minister doen als blijkt dat met deze projecten het beoogde doel niet wordt bereikt? Als we dat niet in de gaten houden, blijft het een 'goede bedoelingen-akkoord' en bereiken we hoegenaamd niets."

De ChristenUnie vindt het goed dat koploperprojecten dankzij de Green Deal daadwerkelijk worden gerealiseerd, maar vraagt zich af of er echt zoden aan de dijk worden gezet. Wiegman: “Het is positief dat met koploperprojecten kan worden aangetoond dat energiebesparing en hernieuwbare energie zonder subsidie mogelijk is. Dat lijkt mij echter lang niet voldoende om de energie-uitdagingen van de komende decennia aan te gaan.”

Uiteindelijk heeft Nederland wel belangrijke doelen te behalen in het verminderen van schadelijke uitstoot en het realiseren van hernieuwbare energie. Door de Green Deal worden geen structurele verbeteringen voorgesteld, wel kunnen losstaande projecten worden gerealiseerd. Esmé Wiegman: “Deze Green Deal is gericht op enkele koplopers, maar hoe staat het met de achterblijvers? Minister Verhagen moet nu duidelijk maken hoe hoog de lat ligt in 2020 en verder. Met langjarige wettelijke zekerheid kun je van producenten verwachten dat ze hun langetermijninvesteringen steken in duurzaamheid”.

De ChristenUnie mist in de Green Deal een visie op een sterke en duurzame economie. Esmé Wiegman is bijvoorbeeld kritisch op het terugdraaien van fiscale vergroeningsmaatregelen. “Met de ene hand worden Green Deals gesloten en met de andere ontmoedigen we groene projecten.”

Christenunie: Kabinet laat gemeenten in de steek bij decentralisatie jeugdzorg.

Sat, 01 Oct 2011 09:00:00 +0200

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman noemt de zojuist verschenen brief van het kabinet over de decentralisatie van de jeugdzorg 'een zeer teleurstellende brief'. Wiegman: 'Het is mij geheel onduidelijk waarom het zo lang heeft moeten duren voordat een verhaal van deze strekking naar de Tweede Kamer kon worden gestuurd. Er staat weinig in deze brief waar de gemeenten iets aan hebben in het kader van de voorbereidingen die moeten worden getroffen voor de decentralisatie van de jeugdzorg. Als dit de stand van begin november wordt, moeten gemeenten zich gaan afvragen of ze de taken wel per 2014 willen gaan krijgen.'

‘Ik ben bang dat gespecialiseerde zorg versnipperd raakt over gemeenten. Ook is het belangrijk dat er ruimte blijft voor identiteitsgebonden zorg. Een organisatie als SGJ verleent zorg aan jeugd uit het hele land. Dergelijke zorg dreigt nu te versnipperen of te verdwijnen als die zorg via de ruim 400 gemeenten geboden moet gaan worden.’, aldus Wiegman.

Wiegman vraagt aandacht voor de ingewikkelde positie waarin gemeenten terecht komen als het gaat om het treffen van voorbereidingen voor de decentralisatie. Zolang zij niet weten waarop zij zich moeten voorbereiden, kunnen zij maar beperkt aan de slag.

In de brief stelt het kabinet dat gemeenten zorg gaan dragen voor ‘ontspecialiseren’ ofwel ont-zorgen en voor ‘ontkokering’ ofwel integraliteit. ‘Is dat werkelijk het doel?’ vraagt Wiegman zich af. Een kind dat specialistische zorg nodig heeft, moet dat blijven krijgen. Het is goed dat gemeenten zich kunnen gaan richten op investeren in preventie, zodat hopelijk minder kinderen beroep hoeven doen op zwaardere zorg.

Wiegman maakt zich ook zorgen over de gefaseerde overgang. ‘Daar is niemand voor. Je kunt beter een jaar later alles decentraliseren, dan op verschillende momenten delen decentraliseren. Deze fasering zorgt in combinatie met de opgelegde taakstelling voor nog meer problemen.’

Bijdrage Esm� Wiegman aan het algemeen overleg Eurogroep / Ecofin Raad.

Tue, 11 Oct 2011 14:07:26 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Carola Schouten als lid van de vaste commissie voor Financiën met de commissie voor Europese Zaken in een algemeen overleg met staatssecretaris Weekers van Financiën.

Onderwerp: Eurogroep / Ecofin Raad

Kamerstuk: 21 501 - 07

Datum: 29 september 2011

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Voorzitter. Afgelopen week werd duidelijk dat er in de politiek een werkelijkheid voor de schermen en een werkelijkheid achter de schermen is. Voor de schermen is iedereen nog hard bezig om het noodpakket van 21 juli rond te krijgen, terwijl achter de schermen allang gewerkt blijkt te worden aan een nieuw plan waarin een substantiële herstructurering van de Griekse schuld centraal staat. Zowel de directeur van de Nederlandsche Bank als de voorzitter van de AFM stelden afgelopen week dat een faillissement van Griekenland niet uitgesloten moet worden. De heer Gerritse riep de politiek zelfs op om eerlijk te zijn; spreken over een faillissement van Griekenland is geen bangmakerij maar het onder ogen zien van de waarheid. Kan de staatssecretaris reageren op de woorden van de heer Knot en de heer Gerritse? Met name vraag ik om een uiteenzetting over de opmerking dat de politiek de waarheid onder ogen moet zien.

Mijn fractie heeft al langer benadrukt dat een herstructurering van de schulden noodzakelijk is om de Griekse economie weer perspectief te bieden. Dat is geen eenvoudige boodschap maar, om in de terminologie van de heer Gerritse te blijven, het onder ogen zien van de waarheid. Tijdens het vorige AO concludeerde mijn partij al dat het noodpakket van juli eigenlijk op sterven na dood is en dat er gefocust moet worden op kwijtschelding van de Griekse schulden, waarbij bekeken moet worden welke effecten dit heeft op de banken en de economie.

Ik vraag aan de staatssecretaris of hij nog steeds achter het noodpakket van 21 juli staat en of hij met minister De Jager nog steeds gelooft dat alle leningen aan Griekenland met rente terug worden betaald. En zo ja, hoe hij in dat licht de opmerking van mevrouw Merkel interpreteert dat het van de bevindingen van de trojka afhangt of er weer heronderhandeld moet worden.

De heer Plasterk (PvdA): Mijn vraag aan mevrouw Schouten is eigenlijk dezelfde als die aan de heer Irrgang. Eerder heeft de ChristenUnie gezegd dat zij niet tegen het uitkeren van de resterende tranches van de lopende lening is maar wel tegen het verstrekken van de nieuwe leningen. Nu pleit de ChristenUnie voor het herstructureren van de Griekse schuld. Mocht dat gebeuren, zou de ChristenUnie dan wel bereid zijn om steun te geven aan een tweede lening?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Ik snap de vraag niet helemaal.

De heer Plasterk (PvdA): De vraag is misschien ingewikkeld omdat het standpunt van de ChristenUnie wat ingewikkeld was. Twee partijen in de Kamer hebben gezegd: geen cent meer naar Griekenland. Dat stond in de motie-Van Dijck, gesteund door de SP. Die motie heeft de ChristenUnie indertijd niet gesteund, maar die partij was wel tegen het verder verstrekken van leningen aan Griekenland als de schulden daar geherstructureerd zouden worden. Is de ChristenUnie nog steeds van mening dat er geen nieuw geld naar Griekenland moet gaan?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Ik denk dat de heer Plasterk er belang bij heeft om de indruk te wekken dat ons standpunt niet helder is geweest. Vanaf begin mei zijn wij echter vrij duidelijk geweest over ons standpunt in dezen. Het is juist de Partij van de Arbeid die daar telkens weer onduidelijkheid over laat bestaan. De ChristenUnie heeft heel helder gezegd dat de schulden geherstructureerd moeten worden en dat er geen tweede lening komt omdat je daarmee schulden op schulden blijft stapelen. De heer Plasterk kan weten dat ik dit iedere keer opnieuw zeg. Daarnaast moeten we bekijken wat er voor nodig is om het effect op de banken en op de economieën zo minimaal mogelijk te laten zijn. Daarom hebben wij ook nooit gezegd dat er geen cent meer naar Griekenland moet. Wij hebben namelijk altijd het eerlijke verhaal willen vertellen: welk scenario je ook kiest, het zal ons altijd geld kosten. Dit is niet nieuw, we zeggen dit al vanaf mei.

De heer Plasterk (PvdA): Het is geen kritiek, ik probeer het gewoon helder te krijgen. Als ik goed geluisterd heb, is de ChristenUnie bereid om nieuw geld ter beschikking te stellen om ervoor te zorgen dat een mogelijke herstructurering in Griekenland met minimale schade voor de euro plaatsvindt. Vat ik dit goed samen?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Wij hebben gezegd dat het afsluiten van een lening voor Griekenland niet de weg is. Wel zullen wij -- mochten er problemen ontstaan -- bekijken wat er voor nodig is om in ieder geval het gevaar voor de banken en voor de Europese economieën te beperken. Maar goed, daarmee loop ik op de zaken vooruit.

De heer Koolmees (D66): Ik begrijp het verhaal van mevrouw Schouten heel goed, maar naar mijn idee is het een deel van het verhaal. De heer Knot en de heer Gerritse hebben ertoe opgeroepen om eerlijk te zijn maar voegen daar het volgende aan toe. Stel dat je in een situatie terechtkomt dat er geherstructureerd moet worden, dan moet je ook bereid zijn om maatregelen te nemen om besmetting te voorkomen. Mevrouw Schouten gaf zojuist aan dat er dan eventueel maatregelen nodig zijn om dat te doen. Betekent dit concreet dat zij ook voorstander is van een verhoging van het noodfonds om te voorkomen dat andere landen besmet raken?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Ik wil eerst weten wat de opties zijn en wat daarvoor nodig is. De verhoging van het noodfonds wordt momenteel als enige optie genoemd. Dat wordt ongeveer per week verdubbeld; op het moment zou er al 2000 mld. nodig zijn. Ik wil eerst weten welke opties er zijn en ga dus niet op de zaken vooruitlopen. Wel spreek ik duidelijk de bereidheid uit om constructief na te gaan wat er nodig is. Frankrijk is al eigen plannen aan het ontwikkelen om de eigen banken te redden; het primaat moet dan ook zijn dat lidstaten die hun eigen broek op kunnen houden dat ook zelf moeten doen. Toen in 2008 onze banken onderuitgingen, stond er ook niemand klaar met een zak vol geld. Dat hebben wij gelukkig zelf kunnen opvangen. Dat zou het uitgangspunt moeten zijn. Nogmaals: mijn partij is bereid om te bekijken wat er nodig is als er problemen ontstaan, maar wel pas dan.

De heer Tony van Dijck (PVV): Ik ben even nieuwsgierig; misschien heb ik iets gemist. De ChristenUnie was tegen de zesde tranche, misschien zelfs al tegen de vijfde tranche. In ieder geval is zij tot inzicht gekomen; dat valt alleen maar toe te juichen. Ook is de ChristenUnie tegen een tweede bail-out van 109 mld. richting Griekenland. Is de ChristenUnie ook tegen EFSF II, dat aanstaande donderdag aan ons wordt voorgelegd, waardoor het noodfonds wordt uitgebreid en wij uiteindelijk voor 100 mld. garant gaan staan?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Er wordt net gedaan alsof EFSF II iets nieuws is. Volgens mij is een halfjaar geleden al afgesproken om de EFSF op te hogen en de bestedingsmogelijkheden daarvoor te verruimen. Wij zijn daar niet op voorhand tegen, omdat wij er wel mee ingestemd hebben dat de EFSF er komt met een leencapaciteit van 440 mld. In die zin zijn wij daar nooit tegen geweest. Alleen vonden wij het pakket van 21 juli niet goed genoeg, omdat er niet voldoende kwijtschelding en herstructurering van de Griekse schuld plaatsvond. Wij constateerden dat er weer schuld op schuld gestapeld werd richting Griekenland. Dat was voor ons het argument om te zeggen: dit is niet voldoende om het pakket te kunnen steunen.

De heer Tony van Dijck (PVV): Nu worden zaken door elkaar gehaald. De EFSF, het noodfonds, wordt uitgebreid van 25 mld. via 56 mld. naar 100 mld. Dat noodfonds is in drie trappen uitgebreid naar 440 mld. Eerst was het effectief 250 mld., toen 440 mld. en nu is het 440 mld. onder de ruimhartige condities van 3,5% en 30 jaar looptijd. Daarom moeten wij nu voor 100 mld. garant staan in plaats van 56 mld., vanwege die genereuze condities qua rente en looptijd. Over dat pakket wordt vandaag in Duitsland gestemd; gisteren lag het in Finland ter stemming voor. Wij moeten er aanstaande donderdag ja tegen zeggen. Zegt de ChristenUnie nee tegen een garantie van 100 mld. van Nederland aan dat tijdelijke noodfonds? Dat staat dus los van Griekenland.

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Dat staat niet los van Griekenland, want die verlengde looptijd en die 3% hebben ook te maken met de Griekse situatie. Die kunnen dus niet van elkaar worden losgekoppeld. Wij hebben ingestemd met een leencapaciteit van het noodfonds ter hoogte van 440 mld. Nu gebleken is dat die effectief niet 440 mld. was, zullen wij daarmee instemmen omdat wij op voorhand hebben gezegd dat wij dat wilden.

De heer Tony van Dijck (PVV): Dat was inderdaad een halfjaar geleden. Op het moment ligt er echter een voorstel voor van 440 mld. tegen een gunstigere rente en een langere looptijd. Daarom gaat ons garantieplafond omhoog en daarom krijgen wij morgen een nieuwe begroting. Daar moeten wij aanstaande donderdag over beslissen. Een halfjaar geleden hebt u met iets anders ingestemd. Nu ligt een nieuw voorstel voor dat losstaat van Griekenland. Dat geldt ook voor Ierland en Portugal, en als straks Italië aanklopt, gelden die gunstige rente en die lange looptijd ook voor dit land. Deze discussie staat dus los van Griekenland. Aanstaande donderdag moeten wij daarover een besluit nemen.

De voorzitter: Volgende week vinden de algemene financiële beschouwingen plaats waarin daar ruimschoots over kan worden gesproken, dus graag een kort antwoord.

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Het wordt een herhaling van zetten, dus we zullen daar volgende week verder over discussiëren.

Ik vervolg mijn betoog. Ik vraag de staatssecretaris hoe het zit met de private bijdrage waarop Nederland zo stevig heeft ingezet. Hoe groot is die participatie inmiddels? Kan hij de berichten bevestigen dat Nederland aanstuurt op een grotere private bijdrage dan in het pakket van 21 juli was overeengekomen?

Het sixpack bevat waardevolle elementen. Daarin is echter ook opgenomen dat landen met een te groot overschot op hun rekening daarop aangesproken kunnen worden. Nederland heeft een overschot op zijn lopende rekening van zo'n 17 mld. Stemt het kabinet ermee in dat wij straks maatregelen moeten gaan nemen om dit overschot te beperken en indien wij dat niet doen, sancties opgelegd krijgen?

Ik weet dat de staatssecretaris niet de eerste woordvoerder is op het Europadossier, maar laat ik hem een vraag stellen over zijn eigen terrein van de belastingen. Met een zekere euforie presenteerde de heer Barroso gisteren in het Europees Parlement zijn voorstel om een financial transaction tax in te voeren. Ik ben benieuwd hoe de staatssecretaris tegen dit voorstel aankijkt.

De heer Plasterk (PvdA): Dit is de gelegenheid om te vragen hoe de ChristenUnie ertegen aankijkt.

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Wij zijn geen tegenstander van de financial transaction tax.

De heer Plasterk (PvdA): Dus voorstander?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Zo heel in het algemeen. Het argument dat het wereldwijd moet worden ingevoerd, werd in eerste instantie ook genoemd bij de bankenbelasting. Het is opmerkelijk dat de partijen die de bankenbelasting gaan invoeren, zich nu druk maken over de effecten op de kredietverlening.

De heer Harbers (VVD): Wat was dan de motivatie van de ChristenUnie om voor de motie van mijn collega Dijkhoff te stemmen?

Mevrouw Schouten (ChristenUnie): Het feit dat het geen Europese belasting moet zijn.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman-van Meppelen Scheppink aan het algemeen overleg GGZ.

Tue, 25 Oct 2011 14:41:14 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport in een algemeen overleg gevoerd met minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: GGZ

Kamerstuk: 25 424 en 24 170

Datum: 29 september 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De afgelopen jaren is eraan gewerkt om de meest kwetsbare en zieke patiënten in de ggz goed in beeld te krijgen. Dat heeft geresulteerd in betere zorg en hulpverlening en in een nieuw NZa-tarief, dat beter past bij de werkelijkheid. Dat tarief is ook omgezet in dbc-tarieven. Een paar maanden geleden is Kamerbreed de motie-Van der Staaij/Bruins Slot aangenomen. De opbrengst van het aftoppen van het tarief van behandelingen, langer dan 18.000 minuten, wordt door de minister geraamd op 27 mln. In de brief van 26 juli wordt de totale opbrengst van verschillende maatregelen geschat op 51 mln. Ik neem het de minister kwalijk dat zij bij deze schatting van de opbrengst van de bezuinigingen is uitgegaan van de oude tarieven. Er is veel werk verricht om met de nieuwe NZa-tarieven aan de slag te gaan. Als je met de actuele tarieven rekent, zoals DBC-Onderhoud doet, kom je tot een veel hogere opbrengst, namelijk 75 mln. De dekking die Van der Staaij en Bruins Slot voor de motie hebben gevonden, is daarmee eigenlijk veel te riant. Of misschien is het beter om het omgekeerde te zeggen, namelijk dat de uitwerking van de motie veel te mager is. Waarom heeft de minister dit niet gemeld aan de Kamer? Als een dekking in een motie veel te laag is, horen we dat toch ook?

Ik heb begrepen dat vooral jeugdigen te maken zullen krijgen met de gevolgen van deze maatregel, omdat vooral zij langdurig worden opgenomen. Er zijn instellingen die zich speciaal richten op deze groep. In de brief staat hierover een korte zin: "Ik zal de NZa eveneens verzoeken de budgetten van deze instellingen te verlagen in lijn met de bedoelde tariefmaatregel." Dan gaat er iets mis. Er wordt strikt bezuinigd op de behandeling van 18-minners. In alle documenten staat heel mooi dat de eigen bijdrage niet geldt voor deze groep, alsof het om kindvriendelijk beleid zou gaan, maar 18-minners worden straks gewoon van hun behandeling gehaald, en dat lijkt mij niet kindvriendelijk.

De fractie van de ChristenUnie heeft ook voor de motie-Van der Staaij/Bruins Slot gestemd, in de veronderstelling dat deze zou leiden tot een verzachting van de bezuinigingsmaatregel. Ik vind dat het tijd is voor reparatie, omdat de uitwerking van de motie niet in verhouding staat tot de dekking. Er zijn twee dingen noodzakelijk. Ik vraag aandacht voor de kleine groep van circa 3100 patiënten die ik zojuist noemde. Deze groep heeft wel recht op zorg. Volgens mij is het mogelijk om daarin te blijven voorzien binnen de dekking van de motie. Ik zie ook ruimte om de eigenbijdragemaatregel aan te passen, want er zit nogal een verschil tussen 27 en 75 mln. Kortom, de waarde van de motie is veel groter dan tot nu toe is uitgewerkt. Graag een reactie van de minister.

Ik wil vooropstellen dat over het idee van een eigen bijdrage in de zorg best te praten valt met de ChristenUnie. Wij hebben er moeite mee dat de invoering hiervan eenzijdig in de ggz gebeurt, waarmee een discriminerend onderscheid wordt gemaakt tussen somatische en psychische of psychiatrische ziekten. De ChristenUnie wil graag aandacht voor de meest kwetsbaren, met een smalle beurs. Vorig jaar heb ik een motie ingediend met het verzoek te onderzoeken hoe een aantal dbc's van de bijdrageplicht kan worden uitgezonderd, met als criterium dat het moet gaan om ernstige psychische stoornissen die een risico vormen voor de veiligheid van de patiënt zelf, dan wel voor de omgeving of de samenleving. Deze wens leeft nog steeds bij mijn fractie en deze wordt ook aangemoedigd door rapporten over hoe de kosten van overlast en veiligheid drastisch kunnen worden verminderd door goede verslavingszorg en maatschappelijke opvang. Als de minister niet via een dbc tegemoet kan komen aan deze wens, stel ik voor om te komen tot een inkomensafhankelijk systeem.

Ik heb begrepen dat het CAK de eigen bijdrage moet gaan innen. Een armoedeval voor verzekerden met een inkomen net boven het minimumniveau kan worden voorkomen door de normbedragen bij de inkomenstoets waarboven wordt geheven, te verhogen met 10%. In heel veel gemeenten wordt dit al jaren zo gedaan bij het verlenen van bijzondere bijstand.

Mevrouw Voortman (GroenLinks): Mevrouw Wiegman is uitgebreid ingegaan op de motie van de heer Van der Staaij en mevrouw Bruins Slot. Zij haalde daarbij gegevens aan uit een rapport waarover zij gelukkig wel informatie heeft gehad. Ik wil graag weten of zij met mij van mening is dat dit rapport aan de Kamer moet worden toegezonden. Welke gevolgen verbindt zij daaraan? Ik neem aan dat het met dit algemeen overleg dan geen gepasseerd station kan zijn.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Deze informatie lijkt mij inderdaad relevant voor de hele commissie. Ik heb vanmorgen via de commissie een verzoek laten uitgaan om het rapport te verkrijgen. Maar goed, ik kende deze gegevens, die mij relevant leken om in deze commissievergadering te noemen. Net zo goed als wij destijds Kamerbreed hebben gezegd dat we de maatregelen moesten verzachten, wat wij langs de weg van de motie-Van der Staaij/Bruins Slot dachten te kunnen doen, hoop ik dat wij vandaag kunnen zeggen: wacht even, dit pakt waarschijnlijk anders uit, laten we kijken hoe wij deze zaken kunnen repareren, zodat wij recht kunnen doen aan heel kwetsbare groepen.

Mevrouw Voortman (GroenLinks): Ik ben heel erg blij dat mevrouw Wiegman deze informatie hier heeft neergelegd, maar mijn vraag is wat haar voorstel is met betrekking tot de besluitvorming over de eigen bijdrage.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik ben vooral heel erg geïnteresseerd in het antwoord van de minister over welke ruimte zij ziet. Zij heeft de uitvoering van de motie op zich genomen en de Kamer daarover geïnformeerd. Ik hoop te horen dat er volgens de minister ruimte is om de zaak te repareren, in de veronderstelling dat de minister mijn opvatting deelt dat het goed is om die meest kwetsbare groepen tegemoet te komen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage van Esm� Wiegman aan het plenair debat VAO ADL-assistentie in ADL-clusters.

Wed, 05 Oct 2011 14:53:19 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner

Onderwerp: VAO ADL-assistentie in ADL-clusters

Kamerstuk: 30 597

Datum: 28 september 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Gisteren ontving de Kamer nog een brief van de staatssecretaris over de verdere procedures rondom het adl-clusterwonen. De inhoud van die brief doet mij afzien van het indienen van een motie met het verzoek om een nieuwe voorhangprocedure, hoewel ik het een gemiste kans vind dat de staatssecretaris de brief van gisteren niet heeft aangegrepen om de aanwijzing aan de NZa simpelweg puntsgewijs en helder uit te werken. Daarmee hadden veel vragen van vorige week beantwoord kunnen worden. De staatssecretaris kent de vragen van de ChristenUnie. De NZa moet de nieuwe aanspraak regelen, maar het is nog niet duidelijk hoe. De indicaties zijn nog niet op orde en de AWBZ-registraties ook niet. Als dit alles niet klip-en-klaar uitgewerkt is in de toegezegde brief voor de begrotingsbehandeling en als er niet 100% duidelijkheid gegeven kan worden over de uitvoerbaarheid van de voorstellen met ingang van 2012, zal de ChristenUnie net als vorige week opnieuw een verzoek doen tot uitstel.

Ik zou het overigens helemaal niet gek vinden als de staatssecretaris deze avond zelf al de conclusie zou trekken dat meer tijd nodig is en uitstel daarom wenselijk. Alleen al het verwoorden van de manier waarop de eigen regie kan worden vormgegeven, zal de nodige inspanning en aandacht vragen. De definitie van op aanwijzing werken moet nader uitgewerkt worden en mag niet afhankelijk zijn van de invulling die de aanbieder hieraan geeft. Het mag niet zo zijn dat de zorgaanbieder zelf de voorwaarden voor de uitvoering van de adl-assistentie gaat bepalen, want zo gaat het immers in de AWBZ. De assistentie op aanwijzing moet gegarandeerd worden. Daarom heb ik een motie van collega Leijten meeondertekend, die zij zo dadelijk zal indienen.

Ook nog onduidelijk is de doelgroep die de staatssecretaris per 2014 op het oog heeft voor de nieuwe aanspraak. Het lijkt erop alsof zij die stevig wenst in te perken. Of niet? Het is jammer dat de staatssecretaris in tegenstelling tot haar mededelingen in het AO onduidelijkheid over de eigen bijdrage laat bestaan vanaf 2014. Ook dit veroorzaakt nieuwe onrust. Ik wil de staatssecretaris ook vanavond vragen scherp op haar woorden en toezeggingen te letten, want dit steekt nauw. Ook op dit punt heb ik een motie meeondertekend die mevrouw Dijkstra zo dadelijk zal indienen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan het plenair debat inzake verplicht eigen risico.

Wed, 05 Oct 2011 14:55:08 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan een plenaire debat met minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: Verplicht eigen risico

Kamerstuk: 32 788

Datum: 27 september 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. In 2005, nog maar zes jaar geleden, gaven we gemiddeld 5,4% van ons inkomen uit aan zorgkosten. Afgelopen jaar was dat 7,8%. Volgend jaar zullen de zorgkosten opnieuw stijgen. Iedereen hoopte dat door dat verscherpte incassobeleid het aantal wanbetalers bij zorgverzekeringen zou worden teruggedrongen. Inmiddels blijkt echter dat het aantal wanbetalers maandelijks stijgt. De stijgende zorgpremies en de toename van het aantal wanbetalers staan natuurlijk in verband met elkaar.

Wij spreken vandaag over het voorstel om het verplicht eigen risico met €40 te verhogen, waarmee het totale eigen risico uitkomt op €210.

Deze stijging wordt door het kabinet noodzakelijk geacht om de stijgende zorgkosten in de hand te houden. Laat ik vooropstellen dat de ChristenUnie-fractie ook vindt dat er iets gedaan moet worden aan de almaar stijgende zorgkosten. Was het maar zo makkelijk dat we met de voorgestelde verhoging van het eigen risico en het debat van vandaag klaar waren geweest, en dat we de stijgende zorgkosten daarmee voorgoed een halt hadden toegeroepen. Niet dus. De minister en ik weten dat deze €40 niet dé oplossing is.

Het kabinet wil de zorgtoeslag verlagen en de zorgpremies zullen volgend jaar opnieuw stijgen. Vandaag is zorgverzekeraar DSW als eerste naar buiten gekomen met de tarieven voor komend jaar: een stijging van €36 per persoon op jaarbasis. Daarnaast worden we geconfronteerd met het volgend jaar verhogen van de solvabiliteitseis voor zorgverzekeraars; zojuist kwam dat aan de orde in het VAO. Voor het gemak is de 10,5% waarop DNB uitkwam, afgerond naar 11%. Zorgverzekeraar UVIT berekende dat deze kleine afronding van 10,5% naar 11% als een effect heeft van €20 per verzekerde.

Soms krijg ik het idee dat er op papier te gemakkelijk met cijfers wordt omgegaan. Zo wordt bij het indienen van dit wetsvoorstel verondersteld dat met het stijgen van het eigen risico de nominale premie naar verwachting €20 minder hoog zal worden. Veel partijen stelden hierover vragen. In de nota naar aanleiding van het verslag blijft deze conclusie staan. Deze verwachting is gebaseerd op aannames. Ik verwacht dat de positieve effecten van het verhogen van het eigen risico voor een verzekerde nihil zullen zijn. Als de minister dit anders ziet, dan hoor ik graag haar uitleg. Gaat zij ervan uit dat bij het verhogen van het eigen risico het zorggebruik zal afnemen? Ik vraag dit omdat volgens mij de verwachtingen steeds te positief zijn geweest sinds we dit systeem van eigen risico kennen.

De fractie van de ChristenUnie maakt zich ook zorgen over het eigenrisicomodel op zichzelf. Zorgverzekeraars lopen risico op het eigen risico, want als het innen van het eigen risico spaak loopt, lopen zorgverzekeraars significante bedragen mis. Het aanleggen van een buffer hiervoor zal weer generiek worden doorberekend aan de verzekerden.

Mijn fractie pleit al langere tijd voor het inkomensafhankelijk maken van het eigen risico en de zorgpremie, en daarmee ook het afschaffen van de zorgtoeslag, zodat het rondpompen van geld wordt voorkomen. Nu lees ik in de beantwoording van de minister dat zij zo'n systeem niet ziet zitten vanwege de uitvoeringskosten. Ik ben het er natuurlijk mee eens dat het realiseren hiervan een heel ingewikkeld traject is. Lopen we in het huidige systeem echter niet voortdurend tegen grenzen aan? Dat zorgt dan steeds voor maatregelen als generiek korten en generiek verhogen, met alle perverse prikkels van dien.

Laat ik vooropstellen dat de ChristenUnie geen voorstander is van hogere zorgpremies bij een ongezonde leefstijl. Wel is het interessant om de aanpak van een ongezonde leefstijl meer en meer onderdeel te laten zijn van een medische behandeling. De wijze waarop gynaecologen omgaan met een ivf-behandeling, is daarvan een goed voorbeeld. Ik heb begrepen dat vrouwen met overgewicht niet in aanmerking komen voor een ivf-behandeling, omdat overgewicht het slagingspercentage van de behandeling sterk beïnvloedt. Vrouwen worden dus eigenlijk teruggestuurd met een opdracht: ga eerst maar eens afvallen en kom dan nog maar eens terug.

Ten slotte wil ik de compensatie van het eigen risico voor chronisch zieken en gehandicapten aan de orde stellen. De minister gaat ervan uit dat de compensatie met ongeveer €20 zal toenemen, zodat er geen negatieve koopkrachteffecten zullen optreden voor deze groep. Zij gaat er daarbij van uit dat de premie van de zorgverzekeraars slechts met €11 zal stijgen. Wij weten inmiddels dat de premies meer zullen stijgen. Dit zal gevolgen moeten hebben voor de hoogte van het compensatiebedrag. Graag een reactie.

Concluderend stel ik dat mijn fractie moeite heeft om de voorgestelde verhoging van het eigen risico te accepteren. We maken ons zorgen over de trend die zich doorzet en vragen ons nadrukkelijk af of we de stijgende kosten wel algemeen, generiek op deze manier kunnen blijven doorberekenen. Dit zet het solidariteitsprincipe meer en meer onder druk. De hogere premies en het hogere eigen risico gaan voor steeds meer mensen een financieel probleem worden. Ik verwacht van dit kabinet een toekomstbestendige visie op de houdbaarheid en de betaalbaarheid van het huidige zorgverzekeringsstelsel.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Esm� Wiegman op reis met Kom over en Help naar Armeni�.

Mon, 05 Sep 2011 17:00:57 +0200

Van zaterdag 22 oktober tot ent met zaterdag 29 oktober is ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink op een vrouwenreis naar Armenië en Nagorno Karabakh met Kom over en Help. Doel van de reis is om kennis en ervaring op te doen van de armoede problematiek in Armenië en Nagorno Karabakh. De reis staat in het teken van de Winterhulpcampagne 2011/2012 van Kom over en Help, dat uitgevoerd wordt in zes OE landen waaronder Georgië en Armenië. Esmé zal met haar reisgenotes gezinnen bezoeken, die in aanmerking komen voor Winterhulp, gaarkeukens en bakkerijen waar lavash (brood) gebakken wordt gebakken voor voedselvoorziening van de armen, werkgelegenheid en eigen inkomsten werving.

Wiegman: voorkomen en genezen van ziekten moet voorop staan

Fri, 23 Sep 2011 15:16:40 +0200

Het stelt ChristenUnie-Kamerlid Esm� Wiegman somber dat minister Schippers dit jaar nog het verbod op exclusietest bij de ziekte van Huntington schrapt. Door een exclusie-PGD kan worden voorkomen dat mogelijke dragers van de ziekte van Huntington deze ziekte doorgeven aan hun kinderen, zonder dat zij zelf weten of zij drager zijn. Esm� Wiegman: ,, Het is niet verstandig de weg in te slaan van exclusie wanneer er geen behandelingen of methoden zijn om een ziekte te stoppen. De ChristenUnie wil zich richten op het voorkomen en genezen van ziekten in plaats van op het voorkomen van mensen met erfelijke aandoeningen door op steeds grotere schaal embryo's weg te selecteren of ongeboren kinderen te aborteren."

Uit de brief van minister Schippers: ‘In de loop van 2010 was er in de media en vervolgens ook in de Kamer aandacht voor de problematiek rond de ziekte van Huntington. De Kamer vroeg niet alleen mijn aandacht voor de zorg voor Huntingtonpatiënten en in het bijzonder voor hun naaste familieleden. Sommige leden spraken tevens hun zorg uit over de onmogelijkheid voor ouders om in Nederland een gezonde baby te krijgen als zij zelf niet willen weten of zij deze dodelijke ziekte zullen krijgen. Diverse Kamerleden vroegen of de exclusietest middels PGD in Nederland kon worden toegestaan. Door een exclusie-PGD kan worden voorkomen dat mogelijke dragers van de ziekte van Huntington deze ziekte doorgeven aan hun kinderen,zonder dat zij zelf weten of zij drager zijn.' De ChristenUnie is hiervan geen voorstander.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg.

Wed, 28 Sep 2011 13:16:26 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: De gevolgen van de bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg

Kamerstuk: 2011Z18374

Datum: 23 september 2011

Bent u ervan op de hoogte, dat door de optelsom van bezuinigingen Bouman ggz in de regio Rotterdam genoodzaakt is om 90 volledige arbeidsplaatsen af te stoten?
Bent u ervan op de hoogte dat dit ervoor zal zorgen dat ca. 1000 patiënten geen behandeling of zorg meer zullen ontvangen?
Wat gaat u er aan doen om te voorkomen dat de gevolgen neerslaan op de meest kwetsbare mensen, die zonder adequate behandeling, zorg en begeleiding zichzelf en hun omgeving schade berokkenen?
Bent u met mij van mening, dat het erg onwenselijk is, wanneer behandelingen worden afgebroken van patiënten die al in een traject zitten? Zo ja, hoe voorkomt u dit?
Wat is uw oordeel over een conclusie uit het rapport over Intensief Beschermd Wonen (IBW) 1) dat voor een gemiddelde IBW bewoner de totale maatschappelijke kosten zijn afgenomen?
Bent u bereid om de ggz bezuinigingen af te zetten tegen toenemende al dan niet afnemende maatschappelijke kosten?
Wilt u deze vragen voor het ao over de ggz op 29 september beantwoorden?

1) Intensief beschermd wonen: een geïntegreerd programma voor terugkeer in de samenleving. Evaluatie IBW 2009

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: pati�nten regio Rotterdam lopen gevaar door GGZ-bezuiniging

Thu, 22 Sep 2011 20:33:43 +0200

De ChristenUnie is bezorgd dat ongeveer duizend psychiatrische pati�nten in de regio Rotterdam volgend jaar niet meer behandeld kunnen worden. De ChristenUnie stelt daarom schriftelijke vragen over de bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg.

De problemen zijn het gevolg van een opeenstapeling van bezuinigingen van het kabinet en van de gemeente Rotterdam op de geestelijke gezondheidszorg. BoumanGGZ, een instelling die verslavingen en andere psychische ziekten behandelt, is daardoor genoodzaakt negentig volledige arbeidsplaatsen te schrappen. Het gevolg is dat ongeveer duizend patiënten geen behandeling of zorg meer kunnen krijgen.

Esmé Wiegman, Tweede Kamerlid van de ChristenUnie, vraagt de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in te grijpen.,,De gevolgen van deze bezuinigingen zullen neerslaan op de meest kwetsbare mensen,” aldus Wiegman. “Zonder behandeling kunnen zij zichzelf en hun omgeving schade toebrengen. Bovendien kunnen de bezuinigingen ertoe leiden dat behandelingen worden afgebroken van patiënten die nu in een traject zitten. Dat is zeer onwenselijk.”

Vragen van het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie) aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de gevolgen van de GGZ-bezuinigingen

Bent u ervan op de hoogte, dat door de optelsom van bezuinigingen Boumanggz in de regio Rotterdam genoodzaakt is om 90 volledige arbeidsplaatsen af te stoten?
Bent u ervan op de hoogte dat dit ervoor zal zorgen dat ca. 1000 patiënten geen behandeling of zorg meer zullen ontvangen?
Wat gaat u er aan doen om te voorkomen dat de gevolgen neerslaan op de meest kwetsbare mensen, die zonder adequate behandeling, zorg en begeleiding zichzelf en hun omgeving schade berokkenen?
Bent u met mij van mening, dat het erg onwenselijk is, wanneer behandelingen worden afgebroken van patiënten die al in een traject zitten? Zo ja, hoe voorkomt u dit?
Wat is uw oordeel over een conclusie uit het rapport over Intensief Beschermd Wonen (IBW)[1] dat voor een gemiddelde IBW bewoner de totale maatschappelijke kosten zijn afgenomen?
Bent u bereid om de ggz bezuinigingen af te zetten tegen toenemende al dan niet afnemende maatschappelijke kosten?
Wilt u deze vragen voor het ao over de ggz op 29 september beantwoorden?

[1] Intensief beschermd wonen: een geïntegreerd programma voor terugkeer in de samenleving. Evaluatie IBW 2009

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake de oproep van artsen tegen jongensbesnijdenis.

Wed, 28 Sep 2011 14:09:59 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: De oproep van artsen tegen jongensbesnijdenis

Kamerstuk: 2011Z18224

Datum: 22 september 2011

1. Heeft u kennisgenomen van het bericht op de website van de KNMG en het krantenartikel ‘Oproep artsen tegen jongensbesnijdenis’? 1)

2. Wordt jongensbesnijdenis vooral op medische of op culturele gronden uitgevoerd?

3. Neemt de KNMG door deze oproep een cultureel / politiek standpunt in? Zo ja, deelt u mijn mening, dat het erg onwenselijk is als de KNMG een cultureel/ politiek standpunt inneemt?

4. Deelt u mijn mening dat een wettelijk verbod op jongensbesnijdenis volgens de joodse en de islamitische rite de vrijheid van godsdienst aantast en dat alleen al om die reden een verbod niet aan de orde is?

1) http://knmg.artsennet.nl/dossiers/Dossiers-op-thema/medische-ethiek/Jongensbesnijdenis-2.htm

http://www.trouw.nl/tr/nl/4516/Gezondheid/article/detail/2905728/2011/09/14/Oproep-artsen-tegen-jongensbesnijdenis.dhtml

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Esm� Wiegman inzake jeugdzorg problematiek.

Wed, 28 Sep 2011 14:00:36 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport.

Onderwerp: Jeugdzorg problematiek

Kamerstuk: 2011Z18236

Datum: 22 september 2011

1. Dreigt er gevaar voor het ontstaan van een wachtlijst, waarop jongeren staan die wachten op een plek in een Jeugdzorg Plus instelling in de provincie Limburg door het sluiten van de tijdelijke capaciteit van 26 plaatsen van de JeugdZorgPlus instelling Icarus?

2. Zo ja, op welke manier wordt ervoor gezorgd dat deze jongeren elders behandeld worden?

3. Kent u het onderzoek ‘Rapportage Haalbaarheidsonderzoek ‘Loverboyproblematiek’ 1)?

4. Klopt het dat veel loverboys vanuit de Randstad naar Limburg komen?

5. Wordt de opvang van meisjes die het slachtoffer zijn van loverboys bedreigd, door de sluiting van de JeugdzorgPlus instelling Icarus, welke onder andere ruimte bood voor het opvangen van meisjes die het slachtoffer zijn van loverboy praktijken? Zo ja, hoe kan dit worden opgelost?

1) Rapportage Haalbaarheidsonderzoek ‘Loverboyproblematiek’ Intersectorale samenwerking in de keten als sleutel voor een succesvolle aanpak van het Loverboy/Pooier circuit Stichting Jeugdzorg St Joseph, gastenhof/Koraal Groep Mondriaan (2010).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie geschokt over artsendiscussie jongensbesnijdenis

Thu, 22 Sep 2011 17:11:13 +0200

De ChristenUnie is geschrokken van de oproep van artsenorganisatie KNMG om de jongensbesnijdenis ter discussie te stellen. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman heeft schriftelijke vragen gesteld aan minister Schippers van Volksgezondheid Welzijn en Sport. Wiegman: ,,Ik wil dat het kabinet een helder signaal afgeeft. Een wettelijk verbod op jongensbesnijdenis tast volgens joodse en islamitische rite de vrijheid van godsdienst aan. Zo kort na het debat over ritueel slachten wordt opnieuw de godsdienstvrijheid ter discussie gesteld."

Schriftelijke vragen van het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink(ChristenUnie) aan de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport over de oproep van artsen tegen jongensbesnijdenis.

1. Heeft u kennisgenomen van het bericht op de website van de KNMG en het krantenartikel ‘Oproep artsen tegen jongensbesnijdenis’?^[1]

2. Wordt jongensbesnijdenis vooral op medische of op culturele gronden uitgevoerd?

3. Neemt de KNMG door deze oproep een cultureel / politiek standpunt in? Zo ja, deelt u mijn mening, dat het erg onwenselijk is als de KNMG een cultureel/ politiek standpunt inneemt?

Voor meer informatie van de KNMG over jongensbesnijdenis, kunt u op deze link klikken:

Voor informatie over de oproep van artsen tegen jongensbesnijdenis, kunt u deze link klikken:

ChristenUnie wil risicofonds bedrijfsrampen

Thu, 15 Sep 2011 10:40:13 +0200

De ChristenUnie wil dat de meest risicovolle bedrijven in Nederland zelf gaan opdraaien voor de schade die ontstaat bij rampen. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman zal dit vandaag voorstellen in een debat over de handhaving en vergunningverlening waar gesproken zal worden over de brand bij Chemie-Pack in Moerdijk.

Wiegman: ’De schade van die brand is nu al meer dan 70 miljoen euro. Het bedrijf is inmiddels failliet waardoor de belastingbetaler waarschijnlijk opdraait voor het grootste deel van de schade, terwijl de brand het gevolg was van nalatigheid. Dat moet anders!' De ChristenUnie wil daarom dat er een apart fonds komt voor bedrijfsrampen waaraan alle risicovolle bedrijven bijdragen.

Bijdrage Esm� Wiegman aan plenair debat over de pgb-maatregel.

Wed, 05 Oct 2011 15:21:21 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in een plenair debat met staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Onderwerp: Pgb-maatregel

Kamerstuk: 25 657

Datum: 15 september 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Voorzitter. Vanmiddag kwam dan eindelijk de langverwachte brief over het persoonsgebonden budget. Een brief waarover veel meer te zeggen valt dan ik binnen de gestelde vier minuten kan zeggen. Maar wat een teleurstelling: met deze brief kiest het kabinet voor het systeem en komt er een einde aan de keuzevrijheid van mensen. Niet de mensen bepalen welke vorm van zorg bij hen past, maar het systeem. Mensen krijgen immers zorg in natura tenzij. Dit terwijl het kernprincipe van het pgb juist was dat de eigen regie gelijkwaardig zou zijn aan de zorg in natura. Na alle persoonlijke gesprekken die de staatssecretaris heeft gevoerd, kiest zij voor het systeem en niet voor de keuzevrijheid van mensen. Mensen worden dienstbaar gemaakt aan het systeem in plaats van het systeem aan de mensen. De staatssecretaris rekent met cijfers en niet met mensen. Dat neem ik haar kwalijk.

Verder is het een echte brief van de staatssecretaris van VWS, een vrouw die toch vooral heel veel vertrouwen heeft dat het allemaal goed komt en die bij ongewenste effecten direct passend zal reageren. Ondertussen echter liggen er onvoldoende garanties voor de mensen om wie het gaat. Toch is het vertrouwen van de staatssecretaris kennelijk niet helemaal optimaal, gezien het extra smeergeld van 50 mln. dat aan het systeem, in dit geval de zorgkantoren, wordt toevertrouwd en de aparte vergoedingsregel. Waar is die 50 mln. trouwens op gebaseerd?

De ChristenUnie was vooral ook benieuwd hoe het kabinet op het CPB-rapport zou reageren. Je kunt van alles zeggen over dit rapport, maar één ding is wel duidelijk: zorg in natura is duurder. Als de staatssecretaris dus haar belofte wil nakomen dat mensen dezelfde hoeveelheid zorg behouden, worden de verwachte besparingen tenietgedaan. Hoe zit het eigenlijk met die belofte? In de brief lees ik nu andere woorden. "Geen pretentie" dat cliënten niets zullen merken. Ik lees over een "uiterste inspanning" om de last van de gevolgen zo veel mogelijk te beperken. Graag nadere uitleg.

Bijzonder is dat de voorstellen van Per Saldo door het kabinet als een niet volwaardig alternatief worden afgedaan. Jammer. Het CPB spreekt over "diverse interessante voorstellen" die niet allemaal voldoende concreet zijn om door te kunnen rekenen. Dat is toch echt iets anders. Ondertussen gaat de staatssecretaris waar het haar goed uitkomt gemakshalve uit van de eigen ramingen in plaats van die van het CPB.

Kernvraag vandaag is natuurlijk: is het pgb met deze kabinetsbrief gered? Nee. Voor een kleine groep mensen blijft iets over dat op een pgb lijkt. Het kabinet heeft gelijk. Er vindt een omslag in de zorg plaats. Dit is een echter een omslag die de ChristenUnie niet deelt, een stap terug in de tijd, terug naar de bossen. Vandaag bekent de staatssecretaris kleur. Zij is de kille boekhouder die alleen gelooft in haar eigen perceptie van de werkelijkheid.

De ChristenUnie vraagt de staatssecretaris de verhalen van de pgb-houders serieus te nemen en resoluut een streep te zetten door deze onzalige systeemplannen. Die gaan namelijk ten koste van mensen die zorg nodig hebben en ten koste van mantelzorgers van wie nu al veel wordt gevraagd. Wat dat betreft wijs ik graag op de notitie van Mezzo, de landelijke vereniging voor mantelzorgers en vrijwilligerszorg, die recentelijk is verschenen. Er zijn grenzen aan de inzet van de mantelzorg. De mantelzorger staat zwaar onder druk door verschillende rekeningen die zij gepresenteerd krijgt.

Mevrouw Agema (PVV):

Over kille boekhouders gesproken, hoeveel bezuinigt de ChristenUnie ook alweer op de zorg?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Dit ritueel hebben we vaker gedaan. Dat wil ik best vandaag weer doen.

Mevrouw Agema (PVV):

Ik zou daar niet om lachen, hoor.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Nee sorry, ik wel, omdat het gewoon te vaak gebeurt. Wat ik vandaag aan de orde wil stellen is geen spelletjescijfer. Dat heb ik zonet duidelijk gezegd. Het gaat mij om de mensen en om de fundamentele keuzes die in deze kabinetsbrief worden gemaakt. Wordt gekozen voor een gelijkwaardige eigen regie naast de zorg in natura of niet? Daar zou ik graag een antwoord op krijgen, ook van de PVV en met name van de VVD.

Mevrouw Agema (PVV):

Het was een zenuwlachje van mevrouw Wiegman. Het plan van de ChristenUnie, nog voordat het kabinet begon, was om 3 mld. te bezuinigen. Zij zet bot en hard het mes in de zorg. Het kabinet doet dat niet. Er wordt geïnvesteerd in de AWBZ. Tegelijkertijd is er in de toekomst een overschrijding en moeten er maatregelen worden genomen. Dat vinden wij ook heel erg vervelend en lastig. Maar het is wel heel erg hypocriet dat de ChristenUnie nu stelt dat zij dit anders had gedaan, terwijl zij op voorhand al een verschil had van 4 mld. met het kabinet.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):

Ik sta hier niet met een zenuwlachje, maar met een verhaal over het maken van fundamentele keuzes. De ChristenUnie wil graag fundamentele keuzes maken. Mijn partij heeft geen behoefte aan korte klappen van bezuinigingen op korte termijn. Het valt mij tegen dat ik in de Miljoenennota al moet lezen dat het beperken van de doelgroep van de AWBZ met een jaar wordt uitgesteld. Dat zijn de fundamentele keuzes: eerst maar eens een visie formuleren op de AWBZ en wie daarbij hoort. Als je dan keuzes gaat maken, dan graag gelijk op: én zorg in natura, én het persoonsgebonden budget, én de gelijkwaardigheid van de eigen regie daarin.

Tot slot doe ik de volgende oproep aan de staatssecretaris. Staak dit doelloze en onbeschaafde gevecht en ga verder met de interessante voorstellen van Per Saldo, die perspectief hebben. Dat zal de ChristenUnie-fractie straks ook in een motie verwoorden, mocht de staatssecretaris mijn voorstel in haar eerste termijn niet overnemen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Esm� Wiegman aan algemeen overleg handhaving en vergunningverlening.

Tue, 04 Oct 2011 16:11:24 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink als lid van vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg met staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Handhaving en vergunningverlening

Kamerstuk: 26 956 en 31 953

Datum: 15 september 2011

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De brand in Moerdijk zal ongetwijfeld nog tot vele onderzoeken en rechtszaken leiden, maar wie gaat de schade betalen nu Chemie-Pack failliet is? Ik vrees dat uiteindelijk de staatssecretaris, en daarmee de belastingbetaler, een groot deel van de nu al 71 mln. zal moeten betalen. Dit soort processen sleept jaren.

Pas zeer recent deed het Hof in Den Haag uitspraak over een brand van vijftien jaar geleden, waarbij de vraag was of de overheid wel voldoende handhavend was opgetreden. Een vreemde vraag, want uiteindelijk is een bedrijf toch zelf verantwoordelijk voor zijn handelwijze.

In 2008 heeft Kamer ingestemd met een motie van het CDA om het Besluit financiële zekerheid milieubeheer op te heffen. De ChristenUnie heeft deze motie weliswaar gesteund, maar mijn fractie vindt dat wij na de Moerdijkramp opnieuw moeten bekijken wie bij rampen moet betalen. Door het intrekken van dit besluit hoeven bedrijven niet meer financiële zekerheid te geven om risico's af te dekken. Een van de argumenten uit de motie was dat de risico's beperkt worden via de vergunningverlening en adequate handhaving door de overheid. Maar als wij nu terugkijken, zijn de risico's er wel en is die handhaving ook niet altijd adequaat.

De ChristenUnie vindt dat de verantwoordelijkheid, en dus ook de financiële risico's, bij de bedrijven moet liggen en vraagt de staatssecretaris daarom risicovolle bedrijven te verplichten om zich in voldoende mate te verzekeren tegen grote incidenten. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door een verplicht risicofonds BRZO-bedrijven. Voorkomen moet worden dat er nog meer claims bij het Rijk komen als er een nieuwe ramp plaatsvindt.

De Moerdijkramp heeft duidelijk gemaakt dat er nog veel kan worden verbeterd op het gebied van toezicht en handhaving. Er is op verzoek van de Kamer een inventarisatie gemaakt van de handhaving bij risicobedrijven. Ik weet eigenlijk niet wat ik met de cijfers die de staatssecretaris ons heeft gegeven aan moet. Er is hier en daar wat verbetering, maar er zijn ook veel bedrijven die niet helemaal aan de regels voldoen, zoals een niet-actueel noodplan, een onvolledige risico-identificatie, het ontbreken van een onderhoudsmanagementsysteem en het ontbreken van een procedure voor analyse van ongevallen en bijna-ongevallen. Uiteraard wordt dit gehandhaafd, maar wanneer zijn de zaken op orde, bijvoorbeeld bij de vijf bedrijven waarvoor nog geen rampenbestrijdingsplan door de veiligheidsregio is opgesteld, en bij de 146 bedrijven waarvoor nog niet duidelijk is of de brandbeveiligingsinstallatie is goedgekeurd? Dat hoeft toch geen maanden te duren, lijkt mij. Is de staatssecretaris bereid om binnen twee maanden met een nieuw overzicht te komen?

Prima dat er een landelijk overzicht van handhavingsinformatie van gemeenten en provincies komt, maar wanneer zal dit zijn gerealiseerd? Voorkomen moet worden dat bedrijven die herhaaldelijk in de fout gaan steeds wegkomen met een lichte maatregel.

De ChristenUnie pleit er daarom voor om bij risicobedrijven eenzelfde systeem toe te passen als bij het puntenrijbewijs. Als er een fout wordt gemaakt, wordt er gehandhaafd, maar ga je opnieuw in de fout, dan is de straf zwaarder. Graag een reactie.

Er was een WOB-procedure nodig om de lijst met slecht scorende bedrijven openbaar te maken. Is de staatssecretaris bereid om voortaan inspectierapporten binnen een maand openbaar te maken? Volgens mij zou hier heel goed een preventieve werking van uit kunnen gaan.

De staatssecretaris kondigde een aantal maatregelen aan om meer grip te krijgen op grote risicobedrijven. Kennelijk zijn toezicht en handhaving door lagere overheden onvoldoende. De oplossing van het IPO, een landsdelige aanpak voor de meest risicovolle bedrijven, is een beetje half, half. Gezien het zeer specialistische karakter stelt de ChristenUnie-fractie voor een landelijk veiligheidsteam in te stellen met de specialisten uit de RUD’s. Dit is niet alleen een idee van milieuorganisaties, maar ook de chemiesector vraagt daarom. Graag een reactie.

De eerder aangekondigde bezuiniging van 100 mln. op de uitvoeringsinstelling was van de baan, maar door de discussies over het bestuursakkoord ligt deze weer op tafel. Klopt dat en zo ja, wil de staatssecretaris dit vandaag nog van tafel halen? Er moet wat de ChristenUnie betreft niet worden bezuinigd op goed toezicht en handhaving.

Prima dat er wordt gekeken naar de risico's van overstromingen bij risicobedrijven, met name in dijkring 14 in de Randstad, maar in 2013 overstromingsrisicokaarten en in 2015 overstromingsrisicobeheerplannen vaststellen duurt voor BRZO-bedrijven te lang. Kan de staatssecretaris hier niet op vooruitlopen en binnen een jaar een quickscan maken, zodat zo nodig sneller al eerste maatregelen kunnen worden genomen? Graag een reactie.

Ik rond af. Nog steeds zijn veel bestemmingsplannen verouderd. Dat kan risico's opleveren voor een reeks belangen, maar kan vooral ook lokaal gevolgen hebben. De nieuwe Wro vraagt gemeenten de plannen elke tien jaar te actualiseren, maar de inspectie concludeert nu al dat dit te weinig resultaat heeft. In mei 2010 schreef minister Huizinga dat over mogelijke verdere maatregelen in het najaar van 2010 een brief naar de Kamer zou komen. Het is nu een jaar later. Waar blijft het voorstel van de staatssecretaris?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie hekelt zigzagbeleid huisvesting gehandicapten

Wed, 14 Sep 2011 11:42:01 +0200

De ChristenUnie vindt dat de besluitvorming van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten over de zelfstandige huisvesting voor gehandicapten (ADL-clusterwoningen) slecht verlopen is. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman: ,,De staatssecretaris gaat zigzaggend te werk en heeft onvoldoende in de gaten welke wanhoop zij oproept bij mensen." De ChristenUnie pleit voor uitstel van de maatregel.

ADL-clusterwoningen bieden ernstig lichamelijk gehandicapten de mogelijkheid om zelfstandig te wonen, doordat ze er 24 uur per dag toegang tot zorg hebben. Momenteel is er een aparte subsidie voor deze woningen. Aanvankelijk wilde het kabinet de aparte subsidieregeling schrappen, wat de toekomst van ADL-clusterwoningen in gevaar bracht. Afgelopen vrijdag maakte staatssecretaris Veldhuijzen van bekend dat de aparte subsidie zou blijven bestaan, maar wordt overgeheveld naar de AWBZ.

Wiegman is blij met deze toezegging, maar is niet te spreken over het zigzagbeleid van de staatssecretaris. Wiegman: ,,De mails die ik kreeg van bewoners van een ADL-clusterwoning getuigden van grote wanhoop en zorg over de toekomst. Mensen waren bang afscheid te moeten nemen van hun zelfstandige manier van leven.” Het Kamerlid is boos over het slecht verlopen besluitvormingsproces. Wiegman: ,,Boos over de onzekerheid die zo’n tijd heeft voortgeduurd waardoor mensen diep wanhopig werden. Dit had niet gehoeven.”

Wiegman gaat de staatssecretaris vragen de kabinetsmaatregelen pas in 2014 uit te voeren, in plaats van 2012. Wiegman: ,,Zo kan alles zorgvuldig op een rijtje worden gezet omdat er nog veel onduidelijk is. Bovendien zal uitstel geen financiële gevolgen hebben.”